Wzrost popularności języka hiszpańskiego

Hiszpański to obecnie drugi najczęściej używany język w komunikacji międzynarodowej.  Zaraz po języku angielskim stawiany jest właśnie hiszpański. Zastanawialiście się w czym tkwi jego siła?

Językiem hiszpańskim posługuje się 400 milionów populacji  na wszystkich kontynentach świata, najliczniej w obu  Amerykach zarówno północnej i południowej, w Europie,  w północnej Afryce oraz w niektórych rejonach Azji. Język hiszpański w 21 krajach jest językiem urzędowym a 332 milionów ludzi jest językiem ojczystym.

Ludzie chętnie wybierają naukę hiszpańskiego  ze względów ekonomicznych i  kulturalnych, jak pokazały nam wcześniejsze liczby obrazujące ilość osób mówiących po hiszpańsku, nie łatwo się domyślić że nauka hiszpańskiego jest po porostu opłacalna z kilku powodów:

  • łatwy dostęp do materiałów szkoleniowych,
  • Ilość osób uczących w tym języku,
  • relatywnie niska cena w porównaniu z innymi językami   ( np. azjatyckimi)

O korzyściach znajomości języka hiszpańskiego chyba nie muszę nikogo przekonywać,  sam fakt że znając ten język ułatwiamy sobie dostęp do większości informacji, wspomaga komunikację w obcych krajach i pozwala  nasze życie uczynić łatwiejszym. A jak to się ma w naszym życiu zawodowym  ?

Znajomość języków obcych na współczesnym rynku pracy znacząco podnosi naszą lokatę. Znając co najmniej jeden język obcy poza angielskim, możemy liczyć na wyższe wynagrodzenie z tego tytułu, jak i większe możliwości zatrudnienia, konkurowania z innymi poszukującymi pracy.

Podsumowując z łatwością można dostrzec, że  wartość języka hiszpańskiego jest zdumiewająca. Zatem warto zagłębić wiedzę o zainwestować w naukę tego języka.

Zapraszamy do lektury innych artykułów:

Europejski hiszpański kontra hiszpański meksykański i latynoamerykański

Języki urzędowe ONZ

Mądre przysłowia w każdym języku

Czy warto studiować skandynawistykę ?

Przyjęło się mówić „Iloma językami mówisz, tylekroć jesteś człowiekiem.” Słynne powiedzenie  Johanna Wolfganga von Goethe, choć tak stare to jednak nadal aktualne.

Czym jest skandynawistyka? Jak podają źródła Wikipiedii jest to nauka zajmująca się badaniem kultury, historii, literatury, historii i dziejów narodów skandynawskich.

Kierunek ten obejmuje naukę w takich dziedzinach, jak filologia szwedzkanorweska czy duńska.

 

Wiele osób pewnie stojąc przed życiowym wyborem kierunku studiów, zastanawiało się nad studiowaniem któregoś z listy języków skandynawskich. Dzisiejsze uczelnie oferujące ten kierunek studiów, nie mogą narzekać na brak chętnych, jak podają statystyki, na jedno miejsce przypada aż siedemnaście kandydatów.

Co więc takiego skłania Polaków do wyboru takiego właśnie kierunku?

Większości szkół wyższych oferuje bardzo bogaty program nauczania, takie jak chociażby lekcje z native speakerami, wykłady gościnne w językach skandynawskich czy obchody narodowych świąt skandynawskich. Nauka języka wsparta jest rozległą wiedzą w zakresie historii, kultury, literatury, edukacji, nauki o współczesnych społeczeństwach skandynawskicAbsolwenci skandynawistyki zdobywają umiejętności pozwalające im nie tylko pracować w szkołach jako nauczyciel, czy jako przewodnik turystyczny  ale coraz częściej próbują swoich sił jako tłumacz danego języka.  Kusząca jest perspektywa większego zarobku w którymś z krajów skandynawskich, a program studiów jest tak złożony że każdy uczeń zdobywa wiedzę z zakresu podstaw przedsiębiorczości, ekonomii, jak również poznaje dany kraj pod względem kulturowym i obyczajowym.

Warto więc rozważyć ofertę  studiów wyższych uczelni, które oferują studiowanie skandynawistyki.

Dla ułatwienia podaję listę szkół

POMORSKA WYŻSZA SZKOŁA NAUK STOSOWANYCH W GDYNI – W LIKWIDACJI

UNIWERSYTET SZCZECIŃSKI

WYŻSZA SZKOŁA JĘZYKÓW OBCYCH IM. SAMUELA BOGUMIŁA LINDEGO W POZNANIU

WYŻSZA SZKOŁA EUROPEJSKA IM. KS. JÓZEFA TISCHNERA W KRAKOWIE

UNIWERSYTET GDAŃSKI

UNIWERSYTET IM. ADAMA MICKIEWICZA W POZNANIU

 

Spodobał ci się ten artykuł?  zajrzyj do innych !

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki

Fiński eksperyment z językiem szwedzkim

Języki romańskie w dzisiejszym świecie

Dzisiejszy artukuł rozpocznę małym ale jakże cennym spostrzeżeniem, otóż mianem języków romańskich określa się miedzy innymi tak popularne języki jak włoski, francuski, portugalski, hiszpański i rumuński. To właśnie one są głównymi, a więc najbardziej rozpowszechnionymi reprezentantami tej grupy językowej. Z pewnością dla wielu język romański był tożsamy z językiem romskim ( język używany przez cyganów) niestety jest to bardzo błędne myślenie i stąd moja wzmianka tuż na samym początku tego artykułu.

Historia powstania języków romańskich sięga wczesnego średniowiecza. Języki romańskie powstały we wczesnym średniowieczu w różnych częściach dawnego imperium rzymskiego. Nazwa „języki romańskie” powstała od zapożyczenia określenia  z języka łacińskiego „lingua Romana”, co oznacza język rzymski.  W latach panowania Cesarstwa rzymskiego języki romańskie obok języków łacińskich były najczęściej używanymi językami.

W pierwszej połowie XIX wieku romaniści dokonali podziału języków romańskich. Pierwsza klasyfikacja, zaproponowana przez niemieckiego lingwistę F. Dieza podzieliła języki na wschodnie, południowo–zachodnie oraz północno–zachodnie. W grupie wschodniej znalazł się język rumuński i włoski, w południowo–zachodniej hiszpański i portugalski, a w grupie północno–zachodniej prowansalski i francuski.

Kolejnej klasyfikacji języków romańskich dokonał włoski romanista A. Montevedi, który wyłonił kilka nowych grup, między innymi grupę dako–iliro–romańską, italio–romańską, gallo-romańską oraz ibero–romańską.

Obecnie do języków romańskich zalicza się język hiszpański, rumuński, włoski, portugalski, a także francuski. W oparciu o języki romańskie powstały języki sztuczne, z których najbardziej znane to esperanto, ido, interlingua, latina sine flexione, lingua franca nova i wenedyk.

Języki romańskie mają ze sobą wiele wspólnego. Cechuje je wiele podobieństw gramatycznych, a także leksykalnych.

Niemniej, nauka kilku języków romańskich jednocześnie może przysporzyć kłopotów.

Wychodząc naprzeciw wszystkim tym, którzy chcą spróbować swoich sił w nauce języków romańskich, prezentujemy krótkie zestawienie porównań podstawowych słówek w czterech językach.

Zapraszamy do lektury.

 

 

portugalski

 

hiszpański

 

włoski

 

francuski

amigo amigo amico ami
brasileiro brasileño brasiliano brésilien
ter tener avere avoir
estudante estudiante studente étudiant
falar hablar parlare parler
português portugués portoghese portugais
melhor mejor migliore meilleur
gosto me gusta mi piace j’aime

Powiązane artykuły:

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ciekawostki o języku greckim

 

Język grecki jest uważany za jeden z trudniejszych języków do opanowania, częściowo z powodu stosowanego alfabetu, który może wydawać się skomplikowany.  Alfabet grecki wywodzi się z alfabetu fenickiego, posiada 24 znaki i czytany jest od strony lewej do prawej, w odróżnieniu od fenickiego, mającego 22 znaki, który był czytamy odwrotnie – od strony prawej do lewej.

Porównując alfabet grecki do fenickiego należy też wspomnieć o innej znaczącej różnicy między nimi. Znaki w alfabecie greckim opisują bowiem nie tylko spółgłoski, ale także samogłoski.  Odróżnia to też alfabet grecki od  hebrajskiego czy arabskiego, które do dzisiaj używają tylko pisma spółgłoskowego.

Alfabet starogrecki jest jednocześnie najstarszym alfabetem, który posiada znaki określające samogłoski.

A oto inne ciekawostki dotyczące języka greckiego:

  • język grecki jest najstarszym językiem spośród wszystkich oficjalnych języków Unii Europejskiej, a dodatkowo zawiera najwięcej leksemów, czyli wyrazów;
  • w języku greckim nie ma bezokolicznika, jego funkcję pełni natomiast 1 osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego;
  • w języku greckim rolę znaku zapytania pełni średnik  — ;
  • język grecki jest najstarszym językiem pisanym będącym wciąż w użyciu,
  • standardowy język grecki i grecki cypryjski to w zasadzie ten sam język, ale poszczególne warianty różnią się nieco słownictwem, wymową i gramatyką,

Spodobał ci się ten artykuł ? Zapraszam do innych równie ciekawych wpisów

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego

Niemiecki kontra inne języki

Z pewnością słyszeliście opinię, że język niemiecki należy do grupy najłatwiejszych języków, gdyż czyta się w nim tak samo jak się pisze. Z drugiej strony, język ten postrzegany jest jako twardy, szorstki, a w opinii niektórych nawet„szczekający”.

Nauka języka niemieckiego nie powinna sprawić problemów osobom posługującym się językiem angielskim.  Jak wiadomo, oba języki wywodzą się z rodziny germańskiej i mają tego samego przodka. Nawet niektóre słowa mają to samo znaczenie, a pisownia w obu językach to naprawdę żadna trudność.

A czy znajomość innych języków również ułatwia przyswojenie sobie niemieckiego?

Weźmy na początek za przykład język niderlandzki. Niemiecki i niderlandzki wywodzą się z tej samej rodziny językowej. Rodowity Holender raczej nie powinien mieć więc większych trudności z zaznajomieniem się z nowym językiem, z uwagi na liczne podobieństwa i wymowę niektórych słówek. Zdarza się jednak, że niektóre  identycznie słowa  są różnie wymawiane i co ważniejsze posiadają różne znaczenie.

A zatem jak wygląda nauka języka niemieckiego przez rodowitego Polaka

Historia naszego kraju od wieków stykała się z tradycją i kulturą niemiecką. Liczne wojny,rozbiory a także niemiecka  okupacja sprawiły, że Polacy mają dużą wiedzę na temat swoich zachodnich sąsiadów. Z całą pewnością wiemy więcej o Niemczech niż o sąsiadującej z nami chociażby Słowacji.

W niektórych rejonach Polski język niemiecki przeniknął też do naszego języka, przykładowo do dialektu śląskiego,  stąd mamy tak wiele podobnych wyrażeń oznaczających dokładnie to samo:

präventiv – prewencyjny/zapobiegawczy

das Jacuzzi – dżakuzzi (lol)

diagonal – diagonalny (przekątny)

spritzen – szprycować, im Sinne dawać zastrzyk sobie bzw. komuś

das Wecken (Austriazismus) – weka (w krakowskiej gwarze, inaczej bułka wrocławska)

die Wasserwaage – waserwaga (poziomica)

das Zifferblatt – cyferblat

der Durchschlag – druszlak (durszlak jak kto woli)

die Fliese/fliesen – fliza/flizować

die Glatze – glaca

heizen – hajcować, palić

der Hundsfott – huncwot

kleistern – klajstrować

die Klamotten – klamoty

die Plattfüße – platfus, płaskostopie

Jak zatem widać na powyższych przykładach, język niemiecki ma swój wydźwięk w naszej polskie gwarze.

Zajrzyj także do inych naszych artukułów, które publikujemy na naszym blogu

Sinologia w Polsce – gdzie uczyć się chińskiego

Poliglota – pamięć na całe życie

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Ranking najłatwiejszych języków świata

Nauka języków rzadkich

 

Sinologia w Polsce – gdzie uczyć się chińskiego

Język chiński jest językiem używanym przez największą liczbę osób na świecie, a przy tym językiem największego w świecie przemysłu, ogromnych korporacji i firm prowadzących swoją działalność na szeroko zakrojoną skalę.  Nic dziwnego zatem, że coraz częściej znajomość języka chińskiego może nam otworzyć drzwi do wielu możliwości zawodowych. Popularności języka chińskiego nie umniejsza też fakt, że większość chińskich przedsiębiorców posługuje się w codziennych sytuacjach biznesowych i korespondencji językiem chińskim.  Znajomość chińskiego, a także kultury i zwyczajów chińskich znacznie ułatwia bowiem nawiązywanie relacji handlowych czy prowadzenie wszelkich bieżących spraw związanych z działalnością gospodarczą w Chinach. Powszechnie może się wydawać, że nauczenie się chińskiego w Polsce nie jest proste. Nic bardziej mylnego. Obecnie, naukę chińskiego możemy rozpocząć niemalże w każdym większym mieście w Polsce. Naukę chińskiego, możemy podjąć na większych uniwersytetach, takich jak Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie czy Uniwersytet A. Mickiewicza w Poznaniu.  Studia uniwersyteckie w zakresie sinologii, czyli dziedziny naukowej zajmującej się wszystkim, co dotyczy Chin: językami, kulturą, historią, itp., oferują studentom uzyskanie szczegółowej wiedzy o zagadnieniach społeczno-kulturowych Chin oraz Tajwanu, języku, literaturze czy chińskiej filozofii i sztuce. Z roku na rok liczba osób zainteresowanych podjęciem studiów z zakresu sinologii znacznie rośnie i tak, na przykład na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, w 2016 roku liczba kandydatów na jedno miejsce na tym kierunku wynosiła 9.

Warto też wspomnieć, że  każdy z powyższych uniwersytetów oferuje swoim studentom wyjazdy stypendialne do Chin, które mogą znacznie przyspieszyć naukę języka i poznawanie kultury chińskiej.

Oprócz szkół wyższych, naukę języka chińskiego oferują również szkoły językowe. Można również skorzystać  z kursów lub warsztatów kulturowych oferowanych przez Instytuty Konfucjusza. Ponadto, niektóre szkoły podstawowe i średnie wprowadzają zajęcia z tego języka, a w ostatnich latach w większych miastach, naukę chińskiego oferują nawet  przedszkola. Niewykluczone zatem, że w następnych latach liczba osób posługujących się językiem chińskim, w tym w Polsce, może stać się jeszcze większa.

 

Zajrzyj do artykułu:

Obchody dnia języka chińskiego w ONZ w ramach DNI JĘZYKÓW

Nauka chińskiego na androida – dziwny wymysł technologii czy trafiony sposób na przyswojenie chińskich znaków?

Ciekawostki o piśmie chińskim

Poliglota – pamięć na całe życie

Zdaniem naukowców, poligloci mają znacznie lepszą pamięć niż osoby, które nie miały okazji nauczenia się jakiegokolwiek obcego języka.

Naukowcy z Luksemburga pochwalili się niedawno odkryciem iż, osoby które znały  i umiały się posługiwać  co najmniej czterema językami były w znaczącym stopniu mniej narażone na  choroby związane z zanikiem pamięci.

Jak wiemy, korzyści ze znajomości co najmniej jednego języka obcego jest bardzo wiele.  Poza takimi z nich jak  wzrost atrakcyjności na rynku pracy, komfort psychiczny w trakcie podróży, czy chociażby samorealizacji, zwiększona ilość przetwarzanych przez mózg informacji może w znaczący sposób ochronić go przed chorobami związanymi z zanikiem komórek nerwowych, do którego w naturalny sposób dochodzi w procesie starzenia się organizmu. Dlaczego tak się dzieje? Otóż, podczas nauki nowych słów  nasz mózg dokonuje selekcji, przyporządkowując je do odpowiedniego, znanego nam języka. W ten sposób, mózg porusza się między jednym systemem językowym i drugim, co ćwiczy procesy myślowe i umożliwia szybką reakcję. Proces ten określa się jako przełączanie funkcji poznawczych i zachodzi w korze przedczołowej mózgu.

Naukowcy pochwalili się ostatnio wynikami badań,  w którym stwierdzono że demencja u poliglotów występuję około 5 lat później niż u osób, które znały wyłącznie jeden język. Wnioski te zostały sformowane na podstawie analizy 450 uczestników badania cierpiących na chorobę Alzheimera. Osoby poddane badaniu posługiwały się co najmniej dwoma językami, a wynik badania był zdumiewający – okazało się bowiem, że wystąpienie schorzenia nastąpiło u nich zdecydowanie później niż u pozostałych osób.

Na zakończenie zachęcamy di obejrzenia krótkiego filmiku

Wniosek z dzisiejszego artykułu nasuwa się sam, nauka języków obcych to korzyść na całe życie!

Zajrzyj do artykułu:

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Ranking najłatwiejszych języków świata

Nauka języków rzadkich

Pochodzenie języka niderlandzkiego

W Polsce mówimy po polsku, we Włoszech po włosku, a w Niemczech po niemiecku, a jakim językiem posługują się mieszkańcy Belgii ? Nie ma języka „belgijskiego”, jak wiele osób zwykło nazywać język Belgów. W Belgii bowiem językiem urzędowym i powszechnie stosowanym jest  język niderlandzki.

Z pewnością wielu z Was zastanawia się skąd wzięła się taka nazwa. Nie ma przecież na naszych mapach państwa o nazwie „Niderlandia”. Skąd zatem takie określenie? Nazwa ‚język niderlandzki’ wywodzi się z oficjalnej nazwy Holandii, która w oryginale brzmi  Koninkrijk der Nederlanden, czyli  „Królestwo Niderlandów”.  Nazwa ta odnosi się do Holandii wraz z jej zamorskimi częściami – Antylami Holenderskimi i Arubą.

Skoro już znamy pochodzenie języka, warto przyjrzeć się niektórym ciekawostkom związanym z językiem niderlandzkim.

Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest on językiem ojczystym, (pierwszym) lub językiem literatury i kultury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii, a poza Europą w Surinamie i na dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie.

Niderlandczycy są bardzo kreatywni w tworzeniu coraz dłuższych słów. Ciekawym przykładem tego jest słowo ontwikkelingssamen­werkingsorganisaties, które oznacza ‚organizacje współpracujące ze sobą na rzecz rozwoju’, czy meervoudigepersoon­lijkheidsstoornis (‚osobowość mnoga’), albo hippopotomonstro­sesquippedaliofobie,
czyli ‚fobia przed długimi wyrazami’ 🙂

Użytkownikom języka niderlandzkiego nie brakuje również inwencji twórczej w tworzeniu  zabawnych powiedzeń, takich jak na przykład:

Water naar de zee dragen.

które dosłownie oznacza “Noszenie wody do morza” i w przybliżeniu odpowiada naszemu polskiemu powiedzeniu o wożeniu drzewa do lasu.

Tussen de wal en het schip vallen to zaś:Wpaść pomiędzy wybrzeże a statek”, co nawiązuje do naszego powiedzenia „Znaleźć się między młotem a kowadłem”.

 

Czytaj również:

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki

Język gruziński czyli kartuli ena

 

Na wstępie, krótkie powitanie w języku gruzińskim – „დილა მშვიდობისა!”, czyli Dzień dobry”

Język gruziński, nazywany też językiem kartwelskim jest językiem urzędowym w Gruzji, gdzie używa go około 4,2 milionów osób, zaś dalsze 2,5 miliona posługuje się nim w Turcji, Rosji, Stanach Zjednoczonych i w Europie. Językiem gruzińskim mówią również niewielkie grupy w Iranie (Gruzini ferejdańscy)  oraz na terenie Azerbejdżanu (Ingilojcy).

Do zapisu języka gruzińskiego stosuje się alfabet, który powstał  najprawdopodobniej w IV wieku n.e. Najstarszym zachowanym zabytkiem literatury jest powstały w V w. żywot św. Szuszanik, którego autorem jest Jakub Curtaweli, zaś za najważniejsze dzieło literatury gruzińskiej uważany jest XII-wieczny epos Rycerz w tygrysiej skórze autorstwa Szoty Rustawelego. Język gruziński posiada też bardzo bogatą literaturę sakralną, której autorami nierzadko bywali gruzińscy władcy, jak na przykład Dawid IV Budowniczy.

Obecnie język gruziński używany jest przez około 5 milionów ludzi, głównie w Gruzji, gdzie jest językiem urzędowym. Można go również usłyszeć w Turcji, Rosji, USA i niektórych zakątkach Europy, a także w Iranie  i Azerbejdżanie. Dla rodowitego Gruzina ich rodowity język to jedna z najważniejszych wartości, o które trzeba walczyć i dbać.

Przeciętnemu Europejczykowi nauka języka gruzińskiego z pewnością będzie sprawiała wiele trudności, a pierwszą z nich będzie zapewne skomplikowany alfabet gruziński, zasadniczo różniący się do znanego nam alfabetu łacińskiego, czy znanej niektórym cyrylicy.  Alfabet gruziński wywodzi się najprawdopodobniej z pisma syryjskiego lub greckiego, jednak faktyczne jego pochodzenie jest wśród badaczy języka gruzińskiego kwestią sporną.

Na szczęście, turyści odwiedzający ten kraj nie muszą się obawiać, że oznaczenia dróg czy zabytków będą dla nich nieczytelne, wszystkie bowiem nazwy ulic, miast i ważniejszych instytucji opisane są w Gruzji dwoma alfabetami –  gruzińskim i łacińskim. Problemy mogą pojawić się przy odwiedzaniu mniejszych miast, gdzie choćby przy robieniu zakupów możemy spotkać się z opisami sporządzonymi wyłącznie alfabetem gruzińskim.

Naukę gruzińskiego utrudnia też z pewnością duża liczba dialektów. Lingwiści badający ten język wyodrębnili co najmniej 18 dialektów, które dla uproszczenia zostały podzielone na kilka grup:

  • północno-wschodnie – chewsurecki, pszawecki, tuszecki, chewski, mtiulecki
  • wschodnie – kachetyjski, ingilojski, ferejdański, tianecki
  • środkowe – kartlijski, dżawachecki, meschecki
  • południowo-zachodnie – guryjski, adżarski, imerchewiański
  • północno-zachodnie – imerecki, leczchumski, raczyjski

Gruzini zdają sobie sprawę z trudności własnego języka. Bardzo szanują w związku z tym obcokrajowców, którzy przyjeżdżając do Gruzji są w stanie powiedzieć choć parę podstawowych słów i wyrażeń po gruzińsku.

Jeśli chcielibyście posłuchać jak brzmią te podstawowe słowa po gruzińsku, zapraszamy do obejrzenia krótkiego filmiku:

 

 

Źródło: WIKIPEDIA

 

Czytaj również:

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Dlaczego warto uczyć się języka norweskiego?

Migracja, szukanie lepszego, łatwiejszego zarobku, podróże, nowe znajomości to wszystko sprawia, że znajomość języków obcych jest bardzo przydatna.

Niejednokrotnie wspominaliśmy o zaletach znajomości języków obcych, dzisiaj zaś chcielibyśmy skupić się na przedstawieniu kilku ważnych faktów przemawiających za pożytecznością znajomości norweskiego.

Wiadomo powszechnie, że Norwegia znajduje się w czołówce rankingu The World Happiness Index. Życie w Norwegii stwarza wiele możliwości i nie chodzi tu tylko o dobre zarobki czy wszechobecną tolerancję odczuwaną na każdym kroku, ale kraj ten słynie też z przepięknych widoków i zachwycającej architektury.

Każdy, kto ma w planach przeprowadzkę do Norwegii, czy nawiązanie kontaktów handlowych z norweskimi firmami powinien rozważyć opanowanie języka norweskiego przynajmniej w stopniu umożliwiającym mu codzienną komunikację. Znajomość norweskiego staje się też, zwłaszcza w połączeniu ze znajomością angielskiego, cenną kompetencją, poszukiwaną coraz częściej na polskim rynku pracy, gwarantującą znacznie wyższe zarobki, a także bardziej prestiżowe stanowiska pracy. W obecnej rzeczywistości, osoby znające język norweski mogą wręcz przebierać w ofertach pracy. Co ważne, znajomość norweskiego przyczynia się też do łatwiejszej komunikacji ze Szwedami, a także Duńczykami, ponieważ norweski należy do tej samej grupy językowej co szwedzki i duński, stąd część słownictwa jest w tych trzech językach bardzo do siebie podobna.

 

Wzajemne podobieństwo języków skandynawskich

Mądre przysłowia w każdym języku