Tłumaczenie ukraińskich dokumentów

Polskie prawo dotyczące zatrudniania cudzoziemców na terenie Polski stanowi iż „podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, także w przypadku powierzenia pracy cudzoziemcowi zwolnionemu z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jest obowiązany do zawarcia z cudzoziemcem umowy w formie pisemnej. Przed podpisaniem tej umowy, musi przedstawić cudzoziemcowi jej tłumaczenie na język zrozumiały dla cudzoziemca.”  – ustawa  z dnia 15 czerwca 2012 „o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tak wiec zachodzi konieczność wykonywania tłumaczeń wszelkich dokumentów jakie posiadają obywatele Ukrainy w celu przyjęcia do pracy w polskich zakładach pracy.

 

Dane osobowe zamieszczone w dokumentach stwierdzających tożsamość, zapisywane alfabetem innym niż  łaciński np. cyrylicą,  wymagają dostosowania się do ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego.  Zgodnie z instrukcją wydaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości, tłumacz dokonujący przekładu nazw własnych może zastosować dwie metody:

  • Transkrypcje
  • Transliterację

Transkrypcja to system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nieznającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem[i]

Transliteracja  to metoda przepisywania tekstu zapisanego oryginalnie znakami  jednego pisma fonetycznego, z użyciem znaków („liter”) innego pisma fonetycznego, oparta na zasadzie ścisłej odpowiedniości liter: jednemu grafemowi danego systemu pisma odpowiada zawsze jeden i ten sam grafem drugiego systemu. Transliteracja umożliwia odtworzenie oryginalnego zapisu (retransliterację), co przeważnie nie jest możliwe w przypadku transkrypcji fonetycznej. Stosowana jest w opracowaniach naukowych, katalogach papierowych i elektronicznych bibliotecznych, archiwalnych, w atlasach geograficznych oraz na niektórych mapach.

Przystępując do pracy tłumacz zobowiązany jest do przetłumaczenia imion i nazwisk zapisanych alfabetem innym niż łaciński. W przypadku tłumaczeń dyplomów czy aktów osobowych, wymagane jest by obywatel Ukrainy udostępnił inne dokumenty takie jak paszport czy Karta stałego pobytu, w których zamieszczone są dane osobowe w alfabecie łacińskim.

 

Powiązane artykuły:

Bezpłatne kursy języka ukraińskiego i polskiego

„Fałszywi przyjaciele” w języku ukraińskim

Język ukraiński – język który dzieli

Konkurs języka ukraińskiego w Krakowie

Różnice między językiem rosyjskim a ukraińskim

Jaka jest różnica pomiędzy cyrylicą a grażdanką?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[i] Wikipedia

Języki romańskie w dzisiejszym świecie

Dzisiejszy artukuł rozpocznę małym ale jakże cennym spostrzeżeniem, otóż mianem języków romańskich określa się miedzy innymi tak popularne języki jak włoski, francuski, portugalski, hiszpański i rumuński. To właśnie one są głównymi, a więc najbardziej rozpowszechnionymi reprezentantami tej grupy językowej. Z pewnością dla wielu język romański był tożsamy z językiem romskim ( język używany przez cyganów) niestety jest to bardzo błędne myślenie i stąd moja wzmianka tuż na samym początku tego artykułu.

Historia powstania języków romańskich sięga wczesnego średniowiecza. Języki romańskie powstały we wczesnym średniowieczu w różnych częściach dawnego imperium rzymskiego. Nazwa „języki romańskie” powstała od zapożyczenia określenia  z języka łacińskiego „lingua Romana”, co oznacza język rzymski.  W latach panowania Cesarstwa rzymskiego języki romańskie obok języków łacińskich były najczęściej używanymi językami.

W pierwszej połowie XIX wieku romaniści dokonali podziału języków romańskich. Pierwsza klasyfikacja, zaproponowana przez niemieckiego lingwistę F. Dieza podzieliła języki na wschodnie, południowo–zachodnie oraz północno–zachodnie. W grupie wschodniej znalazł się język rumuński i włoski, w południowo–zachodniej hiszpański i portugalski, a w grupie północno–zachodniej prowansalski i francuski.

Kolejnej klasyfikacji języków romańskich dokonał włoski romanista A. Montevedi, który wyłonił kilka nowych grup, między innymi grupę dako–iliro–romańską, italio–romańską, gallo-romańską oraz ibero–romańską.

Obecnie do języków romańskich zalicza się język hiszpański, rumuński, włoski, portugalski, a także francuski. W oparciu o języki romańskie powstały języki sztuczne, z których najbardziej znane to esperanto, ido, interlingua, latina sine flexione, lingua franca nova i wenedyk.

Języki romańskie mają ze sobą wiele wspólnego. Cechuje je wiele podobieństw gramatycznych, a także leksykalnych.

Niemniej, nauka kilku języków romańskich jednocześnie może przysporzyć kłopotów.

Wychodząc naprzeciw wszystkim tym, którzy chcą spróbować swoich sił w nauce języków romańskich, prezentujemy krótkie zestawienie porównań podstawowych słówek w czterech językach.

Zapraszamy do lektury.

 

 

portugalski

 

hiszpański

 

włoski

 

francuski

amigo amigo amico ami
brasileiro brasileño brasiliano brésilien
ter tener avere avoir
estudante estudiante studente étudiant
falar hablar parlare parler
português portugués portoghese portugais
melhor mejor migliore meilleur
gosto me gusta mi piace j’aime

Powiązane artykuły:

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ciekawostki o języku greckim

 

Język grecki jest uważany za jeden z trudniejszych języków do opanowania, częściowo z powodu stosowanego alfabetu, który może wydawać się skomplikowany.  Alfabet grecki wywodzi się z alfabetu fenickiego, posiada 24 znaki i czytany jest od strony lewej do prawej, w odróżnieniu od fenickiego, mającego 22 znaki, który był czytamy odwrotnie – od strony prawej do lewej.

Porównując alfabet grecki do fenickiego należy też wspomnieć o innej znaczącej różnicy między nimi. Znaki w alfabecie greckim opisują bowiem nie tylko spółgłoski, ale także samogłoski.  Odróżnia to też alfabet grecki od  hebrajskiego czy arabskiego, które do dzisiaj używają tylko pisma spółgłoskowego.

Alfabet starogrecki jest jednocześnie najstarszym alfabetem, który posiada znaki określające samogłoski.

A oto inne ciekawostki dotyczące języka greckiego:

  • język grecki jest najstarszym językiem spośród wszystkich oficjalnych języków Unii Europejskiej, a dodatkowo zawiera najwięcej leksemów, czyli wyrazów;
  • w języku greckim nie ma bezokolicznika, jego funkcję pełni natomiast 1 osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego;
  • w języku greckim rolę znaku zapytania pełni średnik  — ;
  • język grecki jest najstarszym językiem pisanym będącym wciąż w użyciu,
  • standardowy język grecki i grecki cypryjski to w zasadzie ten sam język, ale poszczególne warianty różnią się nieco słownictwem, wymową i gramatyką,

Spodobał ci się ten artykuł ? Zapraszam do innych równie ciekawych wpisów

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego

Ciekawostki o języku tureckim

 

Język turecki za swój język ojczysty uważa około 83 milionów osób na całym świecie. Największa liczba użytkowników języka tureckiego mieszka w Turcji, ale tureckim posługują się również osoby zamieszkujące kraje sąsiadujące z Turcją, a także, głównie z uwagi na imigrację, w krajach Europy Zachodniej, w szczególności w Niemczech.

Od 1928 język turecki zapisywany jest za pomocą alfabetu tureckiego, opartego na literach łacińskich. Alfabet turecki ma 29 liter.

A oto garść ciekawostek dotyczących języka tureckiego:

  • turecki jest językiem aglutacyjnym, co oznacza, że słowa tworzone są poprzez dodanie do rdzenia afiksów określających np. negację, tryb, osobę czy czas;
  • w języku tureckim nie ma czasownika „mieć”. Zamiast „mam samochód”, mówi się: „jest/istnieje mój samochód” („Benim arabam var”). Zamiast „Mam klucz”: „Anahtar bende”, czyli „Klucz jest <<ze mną>>, <<przy mnie>>”;
  • język turecki jest językiem o jasnych regułach i jest w nim bardzo mało wyjątków
  • turecki używa zaimków w drugiej osobie zależnie od stopnia zażyłości, grzeczności, dystansu społecznego oraz wieku. Zaimek osobowy drugiej osoby liczby mnogiej i formy czasowników używane są także w odniesieniu do pojedynczej osoby, co ma na celu okazanie szacunku. Okazjonalnie można także zastosować w liczbie mnogiej zaimek drugiej osoby liczby mnogiej (sizler), aby okazać jeszcze większy dystans i szacunek,
  • w języku tureckim akcent pada z reguły na ostatnią sylabę,
  • język polski przyjął z języka tureckiego wiele zapożyczeń, które do dzisiaj są w codziennym użyciu (np. takie słowa jak bazar, bakalie, filiżanka, dywan, tabun, bulić);

Zaciekawił cię ten artykuł ? Może sprawdź też inne:

Powiedzenia związane z językami

Turcyzmy w języku polskim

Światowy Dzień Języka Angielskiego

Obchodzony w dniu 23 kwietnia, uznawanym za dzień narodzin i śmierci Williama Shakespeare’a najsłynniejszego angielskiego poety i dramaturga,  Światowy  Dzień Języka Angielskiego to święto organizowane w celu uczczenia historii i bogactwa kultury anglojęzycznej.

Święto to jest obchodzone w ramach dni języków w ONZ.  Zgodnie z uchwałą ONZ jest to dzień poświęcony jednemu z sześciu oficjalnych języków tej organizacji – językowi angielskiemu, a jego  założeniem jest propagowanie języka angielskiego oraz podkreślanie jego wpływu na światową gospodarkę, kulturę i współczesne społeczeństwa. Choć pod względem liczby użytkowników język angielski plasuje się dopiero na trzecim miejscu, po języku chińskim i hiszpańskim, wydaje się, że to właśnie język angielski jest najpopularniejszym językiem świata. Z pewnością jest jednym z najbardziej wpływowych języków – posługują się nim politycy, dyplomaci, jest językiem powszechnie stosowanym w gospodarce międzynarodowej, w trakcie oficjalnych spotkań i konferencji międzynarodowych, wywiera również ogromny wpływ na kształtowanie się wielu innych języków, będą dla nich źródłem licznym zapożyczeń.

We współczesnym świecie, według rozmaitych szacunków językiem angielskim jako ojczystym posługuje się obecnie 500 milionów ludzi. Jest on używany w Wielkiej Brytanii i jej terytoriach zależnych, Irlandii, w USA, Kanadzie, RPA, Australii i ,Nowej Zelandii. Angielski jest również językiem urzędowym w kilkudziesięciu krajach na wszystkich kontynentach.

Czytaj również:

Znajomość języków obcych wśród Polaków

Ranking najłatwiejszych języków świata

Języki urzędowe ONZ

Organizacja Zjednoczonych Narodów – ONZ (ang. United Nations, UN; fr. Organisation des Nations Unies; hiszp. Organización de las Naciones Unidas; ros. Организация Объединённых Наций, Organizacyja Objedinionnych Nacyj; arab. الأمم المتحدة , al-Umam al-Muttahida; chiń. 联合国 , Liánhéguó) – uniwersalna (z wyjątkiem narodów niereprezentowanych) organizacja międzynarodowa, z siedzibą w Nowym Jorku, powstała 24 października 1945 roku w wyniku wejścia w życie, podpisanej 26 czerwca 1945 w San Francisco, Karty Narodów Zjednoczonych. ONZ jest następczynią Ligi Narodów.

Jak wiadomo przynależność do tej organizacji ma bardzo dużo krajów, jednakże  tylko kilka języków jest uważanych za urzędowe.

Każdy z członków Organizacji Narodów Zjednoczonych ma prawo do posługiwania się swoim ojczystym językiem, w sytuacji gdy mówca nie mówi w języku urzędowym ONZ, tłumacz przekłada konwersację na jeden z urzędowych języków.

Oficjalnymi językami uznanymi w ONZ za urzędowe to:

angielski

*arabski

*chiński

*francuski

*hiszpański

*rosyjski

 

Wybór właśnie tych języków zależy od wielu czynników min., od tego jaka liczba osób posługuje się danym językiem.

Wszelkie dokumenty zapisywane są w sześciu  językach urzędowych. Ważność danego dokumentu wyznacza to, iż musi on być sporządzony w sześciu oddzielnych egzemplarzach względnie dla każdego języka z osobna.

Rok  2008 z inicjatywy  Departamentu Informacji Publicznej w ONZ  nazwany był Rokiem Języków, a dnia 21 lutego każdego roku obchodzone są tak zwane  Dni Języka Ojczystego.

 

Dodatkowo dla uczczenia sześciu oficjalnych języków ONZ i ku ochronie wielojęzyczności i różnorodności językowej a także dla  zwiększenia  dialogu międzykulturowego zainicjowane zostały Dni Języka ONZ, a ich  dzień obchodzenia ma znaczenie historyczne. I tak dla przypomnienia wskazujemy konkretną datę przypisaną dla każdego z języków:

  • Arabski – 18 grudnia – data określenia języka arabskiego jako języka urzędowego ONZ.
  • Rosyjski – 6 czerwca – data urodzenia AS Puszkina.
  • Angielski – 23 kwietnia – data urodzenia Szekspira.
  • Hiszpański – 12 października – „Columbus Day” jest uważany w Hiszpanii
  • Chiny – 20 kwietnia – na cześć Cangjie.
  • Francuski – 20 marca – dzień powstania International.

 

Ostatnimi czasy, słychać pogłoski jakoby inne języki miały zostać uznane jako urzędowe W ONZ, lecz pomimo wielu wniosków z krajów takich jak Turcja, Portugalia czy Indie, żaden z nich nie został przyjęty. Odmowa ze strony ONZ była jednoznaczna a przesłanką do tego była zbyt mała ilość ludzi posługująca się danym językiem. Zatem w kwestii języków urzędowych ONZ wiele się nie zmieni.

 

Czytaj także:

Obchody dnia języka chińskiego w ONZ w ramach DNI JĘZYKÓW

Które języki są wzajemnie zrozumiałe ?

 

 

 

Co wspólnego ma łotewski z litewskim ?

Osiemnastego listopada Łotwa będzie obchodzić 99. rocznicę odzyskania niepodległości.

Zatem już za rok, rozpoczną się obchody stulecia odzyskania niepodległości, które Łotwa będzie obchodzić razem z Litwą. Rocznica ta będzie miała bowiem szczególne znaczenie zarówno dla Litwinów, jak i Łotyszy, którzy mają ze sobą wiele wspólnego. Z naszego punktu widzenia, chcielibyśmy zwrócić szczególną uwagę na aspekty językowe tych dwóch narodów.

Języki łotewski i litewski są jedynymi używanymi do dzisiaj  językami bałtyckimi. Niestety na przestrzeni lat języki te zaczęły się znacznie od siebie różnic.

Łotewski, ze względu na długoletnie rządy niemieckich rządów na ziemiach Łotwy, był pod dużym wpływem języka niemieckiego, litewski zaś ma wiele zapożyczeń z języka polskiego i innych języków słowiańskich.

Grupa języków bałtyckich była niegdyś znacznie liczniejsza i zaliczały się do niej przykładowo również takie języki jak pruski, jaćwiński, kuroński czy język zemgalski.

Język litewski jest dzisiaj uważany za  najbardziej archaiczny ze wszystkich żywych języków indoeuropejskich. Powszechny jest pogląd, że wśród wszystkich języków nowożytnych to właśnie język litewski jest najbliższy językowi protoindoeuropejskiemu. Jest zatem ciekawym polem do badań językoznawców zajmujących się historycznymi aspektami rozwoju języków i samych specjalistów od języka indoeuropejskiego.

Na język łotewski, oprócz oddziaływań niemieckich, duży wpływ miały też języki ugrofińskie,   czego efektem są stosunkowo liczne innowacje gramatyczne i leksykalne nieobecne w języku litewskim. W słownictwie łotewskim jest wiele zapożyczeń z języka niemieckiego, szwedzkiego czy rosyjskiego. Współcześnie – jak w przypadku większości języków – obserwowany jest również rosnący wpływ na niego języka angielskiego.

Na język litewski wpływ wywarły natomiast przede wszystkim języki sąsiadujących narodów słowiańskich, a więc język polski, białoruski i rosyjski, jednak w pierwszej połowie XX w., po odzyskaniu niepodległości przez Litwę, widoczna stała się tendencja do zastępowania slawizmów wyrazami rodzimymi. Różnice leksykalne występujące między językiem litewskim a łotewskim, będące wynikiem pozostawiania ich w przeszłości pod wpływem różnych grup językowych,  sprawiają, że litewski nie jest wzajemnie zrozumiały z językiem łotewskim. Odmienności między nimi są znaczne już w podstawowym słownictwie.

Obecna sytuacja języka litewskiego jest dość niepokojąca. Liczba osób posługujących się językiem litewskim w roku na rok maleje i szacuje się, że na dzień dzisiejszy językiem litewskim posługuje się mniej niż 4 miliony osób. Również liczba osób mówiących po łotewsku jest stosunkowo niewielka (ok. 2 mln). Oba te języki można zatem uznać za zagrożone, tym bardziej że w obecnej rzeczywistości bardzo silny wpływ na ich wypieranie w wielu dziedzinach życia ma język angielski, wszechobecny już nie tylko w biznesie, prawie i medycynie, ale również wchodzący języka używanego na co dzień.

Przeczytaj także:

Rosnące zapotrzebowanie na tłumaczenia z języka łotewskiego

Ciekawostki o języku litewskim

 

 

Język rosyjski dla biznesmenów

 

Współczesny świat daje wiele możliwości zawierania poważnych transakcji międzynarodowych, co skłania przedsiębiorców do inwestowania swojego kapitału za rynkach zagranicznych, a jednocześnie jest dla nich wyzwaniem jeśli chodzi o umiejętność odpowiedniego odnalezienia się na obcych rynkach, w tym również w aspekcie językowym. Coraz liczniejsze kontakty z naszymi wschodnimi sąsiadami zmuszają polskich przedsiębiorców do coraz częstszego posługiwania się w rozmowach biznesowych językiem rosyjskim. Mogłoby się wprawdzie wydawać, że w dzisiejszym świecie biznesu to angielski jest językiem wiodącym prym, jednakże często znajomość angielskiego to zbyt mało do nawiązania korzystnych, a przede wszystkim trwałych kontaktów z zagranicznymi kontrahentami.

Wiele firm korzysta obecnie z usług biur tłumaczeń lub zatrudnia osoby znające język rosyjski do prowadzenia rozmów handlowych. Rozwiązanie takie nie dość, że kosztowne, niekoniecznie jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia interesów samej firmy. Rzeczą oczywistą jest, że nawiązywanie kontaktów,  podpisywanie umów i negocjowanie ich warunków należy zwykle do kierownictwa wyższego szczebla, a wprowadzenie w niuanse ustaleń handlowych osób trzecich, jak choćby tłumaczy, zawsze niesie za sobą mniejsze lub większe ryzyko. Każdy tłumacz, który brał udział w spotkaniach handlowych może potwierdzić, że rozumie w jak niekorzystnej sytuacji znajduje się osoba nie znająca języka, w  którym prowadzone są rozmowy.

Pewnie również dlatego w ostatnim czasie obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania nauką języka rosyjskiego – języka, który kilkanaście lat temu został wycofany ze szkół jako język, którego nauka była obowiązkowa, a dzisiaj okazuje się, że zapotrzebowanie na osoby znające rosyjski zamiast maleć rośnie. Naukę języka rosyjskiego można rozpocząć zapisując się na kurs w jednej z wielu obecnych na rynku szkół językowych lub rozpoczynając naukę indywidualną. Ponieważ język rosyjski jest językiem zbliżonym od strony gramatycznej do języka polskiego, opanowanie jego podstaw nie powinno przysporzyć problemów nawet osobom trudniej przyswajającym języki obce. Przy rosyjskim odpada też kwestia trudnej wymowy i innej aniżeli pisownia, jak to jest na przykład w języku angielskim, co jest sporym ułatwieniem. Oczywiście z drugiej strony, konieczne jest opanowanie innego niż nasz alfabetu, ale to kwestia czysto techniczna, która tylko na początku może wydawać się problemem.

Osoby, które opanują rosyjski na wyższym poziomie i będą go chciały używać w kontaktach biznesowych mogą pomyśleć również o podejściu do egzaminu państwowego z języka rosyjskiego i uzyskaniu certyfikatu jego znajomości. Certyfikat taki jest nie tylko potwierdzenie zdobytej wiedzy, ale też daje osobie go posiadającej pewność siebie i wolność w kontaktach z rosyjskojęzycznymi kontrahentami, uwalniając go z konieczności organizowania na każde spotkanie tłumacza. Nie należy też zapominać, że znajomość języka rosyjskiego – podobnie jak znajomość każdego innego języka  – może być cenną kartą przetargową w staraniach o znalezienie lepszej pracy, albo nawiązania korzystniejszych dla nas relacji biznesowych.

A ponieważ przy nauce każdego języka należy wyjść od jego podstaw, poniżej maleńka próba ważniejszych pojęć z życia codziennego, z którymi z pewnością każda osoba zaczynająca naukę języka zetknie się na samym początku:

 

Cześć/witaj – Здравствуйте (Zdravstvujte)

Dzień dobry – Доброе утро (Dobroe utro)

Dzień dobry (mówione po południu) – Добрый день (Dobryj den’)

Dobry wieczór – Добрый вечер (Dobryj večer)

Dobranoc  – Доброй ночи (Dobroj noči)

Dowidzenia – До свидания (Do svidanija)

Witaj – Добро пожаловать (Dobro požalovat’)

Jak się masz? – Как дела? (Kak dela?)/ Как поживаешь? (Kak poživaeš’?)

Dobrze, dziękuję. A Ty? – Спасибо, хорошо. А ты?(Spasibo, xorošo. A ty?)

Dziękuję – Спасибо (Spasibo)

Nie ma za co – Не за что! (Ne za čto!)

Powodzenia – Удачи (Udači)

Bon voyage (udanej podróży) – Счастливого пути (Sčastlivogo puti)

Nie rozumiem – Я не понимаю (Ja ne ponimaju)

Nie wiem – Я не знаю (Ja ne znaju)

Tak/ nie – Да (Da)/ Нет (Net)

Mówisz po angielsku/rosyjsku? – Ты говоришь по-английски? (Ty govoriš’ po-anglijski?)/

Ты говоришь по-русски?(Ty govoriš’ po-russki?)?

Tak, trochę. – Да, немного (Da, nemnogo)

Proszę – Пожалуйста (Požalujsta)

Miłego dnia – Хорошего дня (Xorošego dnja)

Miło Cię poznać – Приятно познакомиться (Prijatno poznakomit’sja)

Chciałbym umówić się na spotkanie z Panem Michalikiem. Я хотел бы встретиться с г-м Смидтом. Когда это возможно?

 Kiedy Panu odpowiada? Когда вас устроит?

Czy możemy się umówić na spotkanie? Мы могли бы встретиться

Myślę, że powinniśmy się spotkać. Думаю, нам необходимо встретиться

Zajrzyj również do artykułu:

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego obchodzony 9 lutego został ustanowiony w 2017 roku, a jego celem było podkreślenie wkładu języka greckiego w naukę, kulturę i literaturę świata. Dzień 9 lutego to również dzień pamięci poety Dionisiosa Solomosa, twórcy poematu „Hymn do wolności”, który w 1864 stał się greckim hymnem narodowym.

Solomos jest uznawany za greckiego poetę narodowego, nie tylko dlatego, że jest autorem słów hymnu greckiego, ale głównie dlatego, że jako pierwszy włączył do nowogreckiej literatury tradycje ludowej pieśni gminne oraz dorobek renesansowej literatury kreteńskiej. Ponadto, Solomos w swojej twórczości konsekwentnie stosował grecki język mówiony – demoty, nadając kształt współczesnemu językowi greckiemu.

W Polsce, tradycje obchodzenia międzynarodowego dnia języka greskiego stara się upowszechnbiać między innymi staowarzyszenie Greków Pomorza Zachodzniego w Polsce „ELLAS PAREA”

Artykuły o podobenj tematyce

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ile jest języków na świecie?

Międzynarodowy Dzień Języka Romskiego

Święto języka romskiego, obchodzone 5 listopada, zostało ustanowione z inicjatywy Międzynarodowego Związku Romów i organizacji „Kali Sara” (Association „Kali Sara”) w dniu 5 listopada 2009 na posiedzeniu Komisji do Spraw Języka w Zagrzebiu.

Język romski jako jeden z nielicznych na świecie nie posiada pisanej formy, a jego historia i tradycja, również w czasach współczesnych, przekazywane są ustnie.  Język romski wywodzi się z sanskrytu i wbrew utartym przekonaniom i zbieżności nazwy, tylko w niewielkim stopniu jest spokrewniony z takimi języka jak rumuński czy romansz.

Język romski jest językiem o bardzo silnym zróżnicowaniu dialektów. Różnice te w wielu przypadkach powodują niemożność porozumienia się między użytkownikami różnych dialektów nawet wówczas, gdy mówi się nimi w bliskim sąsiedztwie geograficznym.

Romski jest językiem urzędowym w jednej  z  prowincji Macedonii oraz jest używany jako język pomocniczy w  Rumunii. Posługuje się nim prawie 5 mln ludzi rozproszonych po całym świecie.

W Polsce, liczbę osób posługujących się językiem romskim szacuje się na około 20 tysięcy. O romską kulturę i język dba w naszym kraju 90 stowarzyszeń. Wydawane są również romskie czasopisma, wśród których są m.in. „Kwartalnik Romski” oraz „Romano Atmo”.

Zajrzyj również do artykułu:

Europejski Dzień Języków

Jaki jest najstarszy język świata ? Hebrajski, perski czy może litewski ?

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć