Litewska mniejszość narodowa w Polsce

Litewska mniejszość narodowa zamieszkująca ziemie polskie stanowi liczę około 7376 osób , z czego większość zamieszkuje w województwie podlaskim (4867 osób). Oprócz tego odnotowano zamieszkanie przedstawicieli mniejszości litewskiej we wszystkich pozostałych województwach, w tym[4]:

Litwini mają spójną tożsamości i poczucie odrębności, odróżniają się językiem, tradycją historyczna jak również kulturą.  Cechą charakterystyczną Litwin  jest poczucie więzi, co sprzyja wewnętrznej jedności grupy, braku jest  jakichkolwiek sporów.  Najważniejszym czynnikiem łączącym Litwinów jest ich język, na co dzień posługują się dialektem dzukijskim. Ciekawostką jest że w Polsce istnieje gmina dwujęzyczna  polsko- litewska położona w miejscowość Puńsk. Zgodnie z ustawą o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym od 2006 roku język litewski ma status pomocniczy i wszelkie sprawy urzędowe w gminie Puńsk mogą być załatwiane w języku litewskim.

Mniejszości litewska jest podstawowym językiem myślenia i mówienia w sytuacjach rodzinnych. Na co dzień posługują się przede wszystkim dialektem dzukijskim, od‑ miennym od standardowego litewskiego (nauczanego w szkole i dominującego w Republice Litewskiej). Język litewski jest także obecny w sferze publicznej. Jedyną w Polsce dwujęzyczną gminą polsko‑litewską jest Puńsk.

Litewska mniejszość narodowa ma także możliwość nauki litewskiego w szkołach. Na terenie Polski działa aż 19 takich litewsko – polskich placówek. W większości z nich językiem wykładanym na lekcjach  jest litewski. Nauczanie języka i w języku litewskim zorganizowane jest na wszystkich poziomach nauczania

Działalność litewskiej mniejszości narodowej na terenie Polski ma szeroki zasięg i obok różnych instytucji takich jak:

  • Wspólnota Litwinów w Polsce,
  • Stowarzyszenie Litwinów w Polsce,
  • Litewskie Towarzystwo św. Kazimierza,
  • Fundacja im. Biskupa Antanasa Baranauskasa „Dom Litewski w Sejnach”.

Istnieją także litewskie publikacje do których zaliczyć można:

  • „Aušra” – dwutygodnik,
  • „Aušrelé” – miesięcznik dla dzieci,
  • „Šaltinis” – kwartalnik,
  • „Suvalkietis” – kwartalnik.

[1] https://pl.wikipedia.org/wiki/Litwini_w_Polsce

 

Ciekawy był ten artykuł ?  Może zajrzysz do innych  naszych treści:

Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego.

Białoruska mniejszość narodowa w Polsce

 

Białorusini to mniejszość narodowa, która w głównej mierze zamieszkuje zamieszkuje południowo-wschodnie tereny województwa podlaskiego. Według Narodowego  spisu powszechnego, przeprowadzonego w 2011  roku,  narodowość białoruską deklarowało 43.880 obywateli. Największą liczebność tej mniejszości została zarejestrowana w powiecie hajnowskim ((39,1 % mieszkańców powiatu) w powiecie bielskim (19,80 %), siemiatyckim (3,46 %), białostockim (3,2 %) i Białymstoku (2,53 %).

Mniejszość białoruska na ziemiach Polski bardzo aktywnie się udziela,  w parlamencie zasiada jeden przedstawiciel mniejszości białoruskiej, od lat funkcjonują różne organizacje, stowarzyszenia a także publikowana jest białoruska praca, która daje poczucie bezpieczeństwa  i pozwala poczuć się : „ jak w domu”.

  • Organizacje mniejszości narodowej w Polsce to:
  • Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci i Młodzieży Uczących się Języka Białoruskiego „AB-BA”,
  • Towarzystwo Kultury Białoruskiej,
  • Stowarzyszenie „Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej” w Hajnówce,
  • Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne,
  • Związek Białoruski w Rzeczypospolitej Polskiej – w skład którego wchodzą, działające autonomicznie: Białoruskie Stowarzyszenie Literackie „Białowieża”, Białoruskie Towarzystwo Historyczne, Stowarzyszenie Dziennikarzy Białoruskich, Rada Programowa Tygodnika „Niwa”, Białoruskie Zrzeszenie Studentów, Towarzystwo „Chatka” z Gdańska,
  • Stowarzyszenie Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach.

Białorusini zamieszkujący polskie tereny mogą się pochwalić nawet kilkoma tytułami prasowymi:

  • „Termapiły” – rocznik,
  • „Kalendarz Białoruski” – rocznik,
  •   Niwa” – tygodnik,
  • „Czasopis” – miesięcznik,
  • „Bielski Hostineć” – półrocznik,
  •   Annus Albaruthenicus” – rocznik.

Istnieje także radiowa stacja „Białoruskie Radio „Racja”– nadające programy w języku białoruskim.

Oczywiście dla poszerzania wiedzy o swojej kulturze i tradycjach organizowane są liczne imprezy kulturalne, pod przewodnictwem  białoruskiej mniejszości.

  • Festiwal „Piosenka Białoruska”,
  • Festiwal Poezji Śpiewanej i Piosenki Autorskiej „Jesień Bardów”,
  • Festiwal Muzyki Młodej Białorusi „Basowiszcza”,
  • Międzynarodowy Festiwal Kulturalny „Siabrouskaja Biasieda”,
  • Święto Kultury Białoruskiej w Białymstoku,
  • Święto „Kupalle” w Białowieży.

Mniejszość białoruska w Polsce posiada długą historię, a wynika ona z bliskiego sąsiedztwa obu narodów. Wspólne losy historyczne podyktowane czynnikami politycznymi i geograficznymi, a także wzajemne stosunki transgraniczne ludności obu narodowości pokazują, że łączy je relatywna zgoda

Należy stwierdzić, że status mniejszości białoruskiej w Polsce jest raczej wysoki. W opinii Polaków, Białorusini zasługują na szacunek i pełną akceptację.

Inne artykuły :
Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego

Reforma szkół na Białorusi – zapowiedź powstania białoruskojęzycznych klas w szkołach

Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego.

Języki mniejszości narodowej wciąż towarzyszą w naszym otoczeniu i niestety ich los jest przesądzony, gdyż coraz mniejszej liczba użytkowników potrafi się niemi posługiwać. Wychodząc naprzeciw temu niebezpieczeństwu, została utworzona kampania mająca na celu aktywizację osób należących do mniejszości narodowych i etnicznych. Celem utworzenia kampanii jest podtrzymywanie tradycji mniejszości narodowej, korzystanie z języka i jego stały rozwój, a także upowszechnianie wiedzy na temat danej grupy kulturowej.
Działania promocyjne kampanii mają na celu udostępnienie większej ilości osób dostępu do informacji na temat praw mniejszości narodowych i etnicznych, a także ich języków ojczystych. Kampania prowadzona jest na terenie całej Polski, poprzez rozprowadzanie broszur i ulotek m.in. do jednostek samorządu terytorialnego, a także placówek oświatowych.
Dalszym etapem kampanii jest utworzenie strony internetowej www.jezyki-mniejszosci.pl, na której każdy użytkownik może znaleźć wiele potrzebnych i istotnych informacji.
Głównymi odbiorcami kampanii są:
• jednostki samorządu terytorialnego,
• licea ogólnokształcące,
• szkoły, w których nauczane są języki mniejszości narodowych i etnicznych oraz język regionalny,
• wojewódzkie kuratoria oświaty,
• placówki doskonalenia nauczycieli,
• organizacje mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności kaszubskiej,
• organizacje pracodawców,
• pełnomocnicy wojewodów oraz marszałków do spraw mniejszości narodowych i etnicznych,
• rodzice dzieci należących do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym.

Pomimo tak wielu możliwości dostarczania informacji, nie wszystkie mniejszości narodowe w Polsce mogą w różnym stopniu korzystać w przysługujących im praw w zakresie edukacji, jak pokazują realia, z tej możliwości nie skorzystały mniejszości narodowe czeskie i rosyjskie, a także mniejszości etniczne karaimskie, tatarski i romskie, Problem wynika z ich nikłej liczebności, jak również ze specyfikacji danego języka i co najważniejsze z braku kadry nauczycielskiej potrafiącej przekazać rzetelną wiedzę. Jednak jak przekonują nas instytucje państwowe, jeżeli wnioski o objęcie nauczania tych języków zostaną złożone, to organy prowadzące daną placówkę edukacyjną są zobowiązani do zorganizowania takich zajęć.

W Polsce zamieszkują przedstawiciele  mniejszości narodowych takich Państw jak:

Białoruś, Czechy, Litwa,  Niemicy, Rosja, Słowacjia, Ukraina a takze żydzi i ormianie.

 

Zajrzyj do innych naszych artukulów :

Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie

Które języki zginą w najbliższej przyszłości?

Dlaczego Skandynawowie nazywają języki duński chorobą gardła?

Skandynawia to kraina pięknych widoków nienaruszona przez ludzi, którzy szanują matkę naturę, jest to także miejsce poznania niezwykłej kultury i uprzejmości jej mieszkańców.

Do krajów Skandynawskich zalicza się Danię, Norwegię i Szwecję. Mieszkańcy tych krajów mają ze sobą wiele wspólnego – łączy ich przede wszystkim obco brzmiące języki, dla nas europejczyków, języki Skandynawii to jak zmyślone dialektu z filmów, całkowicie niezrozumiałe, ale jednoczeń się urzekające i z całą pewnością warte uwagi.
Nasz dzisiejszy wpis będzie poświęcony językowi duńskiemu, w kolejnych wpisach będziemy przedstawiać pozostałe języki z rodziny języków skandynawskich.
Dania to najmniejszy kraj Skandynawii, który potrafi zaskoczyć i zauroczyć turystów, a wszystko dzięki jej położeniu, ponieważ większa część Danii znajduje się na półwyspie Jutlandzkim a reszta na ponad 400 wyspach, z czego 76 jest niezamieszkanych. Jest to miejsce, gdzie można zobaczyć stare, zabytkowe miasteczka, piękne, wapienne klify, a także rozległe wrzosowiska.
Język duński nie należy do najłatwiejszych, choć alfabet w porównaniu do języka polskiego jest krótszy, ale zawiera wiele specyficznych „znaczków” zastępując znane nam litery, co sprawia, że dzięki które usłyszymy w języku duńskim nie występują w żadnych innym języków. Interesującą ciekawostką jest, że duńskie słowo „tak” w znaczeniu polskim definiuje się jako „ dziękuję”. To właśnie z Danii pochodzi słynny pisarz, którego znają chyba wszystkie dzieci z legend i opowiadań. Hans Christian Andersen, bo to właśnie o nim mowa, w urokliwy sposób dobierał słowa, by wzbudzić ciekawość dzieci swymi baśniami.
Język duński wywodzi się z grupy skandynawskiej i należy do języków germańskich. Jest to język urzędowy nie tylko w Danii, ale również na Wyspach Owczych, Grenlandii oraz w Islandii. Wyróżnia się 3 główne dialekty języka duńskiego: jutlandzki, zelandzki i fiński.
Język duński podobnie jak pozostałe języki skandynawskie ma wiele podobieństw do siebie. Dla przykładu, pisownia duńskiego jest bardzo zbliżona do języka norweskiego. Największą trudność stanowi wymowa, której trzeba się nauczyć wymaga ona przede wszystkim przystosowania strun głosowych do wydawania bardziej chrapliwych dźwięków. W przypadku duńskiego litera „r” brzmi bardziej gardłowo, jak polskie „a” lub „h”, co przykładowo oznacza, że słowo „mor” (mama) będzie brzmiało jak „moa”, a jeśli przed r pojawi się „a”, całość brzmi jak długie „aaa”
Dla początkujących przygotowaliśmy mini rozmówki, czyli słowa klucz od których zaczyna się niemalże każda nauka języka obcego

 

Powitanie

Hej! Cześć!
Godmorgen! Dzień dobry!
Goddag! Dzień dobry!
Godaften! Dobry wieczór!
Godnat! Dobranoc!
Vi ses! Cześć! (nieformalnie)
Farvel! Do widzenia! (formalnie)

Ważniejsze słowa  

ja tak
nej nie
måske może
okay w porządku / dobrze / ok
Tak! Dziękuję!
Velbekom! Proszę! (odpowiedź na dziękuję) (m/f)
Undskyld, … Przepraszam,…
Det er jeg ked af. Przykro mi bardzo. (m/f)
Jeg har …
Jeg har ingen …
Mam … / Nie mam …
Vi har …
Vi har ingen …
Mamy … / Nie mamy …
Der er …
Der er ingen …
Jest … / Nie ma …

Przedstawienie się  

Jeg hedder … Nazywam się …
Jeg kommer … Pochodzę …
Jeg er … år gammel. Mam … lat.
Jeg er gift.
Jeg er ikke gift.
Jestem żonaty. / Jestem zamężna. / Nie jestem żonaty. / Nie jestem zamężna.
Jeg rejser alene.
Jeg rejser ikke alene.
Podróżuję sam. / Podróżuję sama. / Nie podróżuję sam. / Nie podróżuję sama.
Jeg rejser med … Podróżuję z …

 Komunikacja

Jeg taler ikke dansk. Nie mówię po duńsku.
Det forstår jeg ikke. Nie rozumiem tego. (m / f)
Taler du …? Czy mówi pan po…? / Czy mówi pani po…? (m/f)
Er der nogen, der taler …? Czy ktoś tu mówi … ?
engelsk po angielsku
fransk po francusku
Vær så venlig at skrive det ned. Proszę to zapisać. (m/f)
Vær så venlig at gentage det. Proszę to powtórzyć. (m / f)
Et øjeblik. Chwila. / Proszę chwilę poczekać.

Liczby

nul zero
en jeden
to dwa
tre trzy
fire cztery
fem pięć
seks sześć
syv siedem
otte osiem
ni dziewięć
ti dziesięć
elleve jedenaście
tolv dwanaście
tretten trzynaście
fjorten czternaście
femten piętnaście
seksten szesnaście
sytten siedemnaście
atten osiemnaście
nitten dziewiętnaście
tyve dwadzieścia
enogtyve dwadzieścia jeden
tredive trzydzieści
fyrre czterdzieści
halvtreds pięćdziesiąt
tres sześćdziesiąt
halvfjerds siedemdziesiąt
firs osiemdziesiąt
halvfems dziewięćdziesiąt
hundrede sto

tusinde

tysiąc

en million

milion

et par

kilka / parę

 

 

Spodobał ci się ten artykuł ? Zajrzyj do innych:

Wzajemne podobieństwo języków skandynawskich

Nauka języków rzadkich

 

 

 

 

Albania – kraj pełen niespodzianek

Albania leży Półwyspie Bałkańskim w południowej części Europy. Jest to stosunkowo niewielkie państwa, w którym dominuje w największej mierze krajobraz górzysty z dwóch stron otoczony morzami Adriatyckim i Jońskim.

Mieszkańcy Albanii to bardzo przyjaźni i gościnni towarzysze, charakteryzuje ich uśmiech na twarzy, serdeczność i otwartość. Albańczycy są bardzo ekspresyjni, często w rozmowach stosują mowę ciała i gestykulacje i choć język albański dla nas Polaków nie jest łaskawy pod względem dźwięków i podobieństwa to z Albańczykiem można się dogadać.

Jak wiadomo język albański należy do grupy języków indoeuropejskich, którym posługuje się około 6,2 mln Albańczyków zamieszkujących Albanię, Kosowo, Macedonię, a także Włochy i Grecję. Albański jest językiem urzędowym w Albanii, Kosowie i Macedonii.
Historia języka albańskiego ma swój początek w VII, najprawdopodobniej jest on spokrewniony z językiem iliryjskim i mes apijskim. Najstarszy zapis w języku albańskim jest z 1462 roku i jest to formuła chrztu przechowywana do dnia dzisiejszego w Bibliotece Laurenziana we Florencji
Współczesny albański zapisywany jest alfabetem łacińskim, wcześniej do zapisu tego języka używano alfabetu greckiego, cyrylicy i pisma arabskiego.
Albańczycy słabo znają języki obce, na południu możemy spróbować porozmawiać w języku włoskim, w innych regionach w niemieckim czy angielskim. Nie radzę jednak nawiązywać próby porozumiewania w języku serbskim, zwłaszcza ze starszym pokoleniem ze względu na wcześniejszą historię, jaką podzieliła te dwa kraje.
Najlepszym i najbardziej dogodnym sposobem na to by by czuć się swobodnie w towarzystwie Albańczyków będzie przyswojenie sobie kilku najbardziej przydatnych zwrotów w języku albańskim:

Përshëndetje – Cześć

Mirëmëngjes – Dzień dobry

Mirëmbrëma – Dobry wieczór

Mirupafshim – Do widzenia

Natën e mirë – Dobranoc

Më falni – Przepraszam

Ju lutem – Proszę

Faleminderit – Dziękuję

Po – Tak

Jo – Nie

Si jeni? – Jak się masz?

Unë jam mirë, faleminderit. – Dobrze, dziękuję.

Cili është emri yt? – Jak się nazywasz?

Quhem…. – Nazywam się…

Gëzohem që u njohëm. – Miło cię poznać.

Unë nuk flasin shqip. – Nie umiem mówić po albańsku.

A flisni anglisht? – Mówisz po angielsku?

Nuk kuptoj. – Nie rozumiem.

Ndihmë! – Pomocy!

Kam humbur rrugën. – Zgubiłem się.


Sa kushton…? – Ile kosztuje…?

Një biletë për në… – Jeden bilet do…

Si mund të shkoj në…? – Jak się dostanę do…

stacion hekurudhor – dworzec kolejowy

stacion autobusi – dworzec autobusowy

aeroport – lotnisko


shtrenjtë – drogie

lirë – tanie       një – jeden

dy – dwa

tre – trzy

katër – cztery

pesë – pięć

gjashtë – sześć

shtatë – siedem

tetë – osiem

nëntë – dziewięć

dhjetë – dziesięć


sot – dzisiaj

dje – wczoraj

nesër – jutro

pasdite – po południu

mesnatë – północ


mëngjes – śniadanie

drekë – obiad

darkë – kolacja

Unë do të doja… – Chciałbym…

pulë – kurczak

mish lope – wołowina

peshk – ryba

proshutë – szynka

djathë – ser

vezë – jajka

bukë – chleb

kafe – kawa

çaj – herbata

lëng – sok

ujë – woda

birrë – piwo

verë – wino


Ineteresuje Cię nauka języków obcych?  Możesz skorzystać na naszych porad które opisaliśmy w naszych artykułach

Nauka języków rzadkich

Nauka języków za pomocą muzyki

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Indonezyjski język wyspiarzy

Indonezja to połączenie wielu kultur, religii i obyczajów. Jest największym krajem wyspiarskim, rozciągającym się na wodach Pacyfiku oraz Oceanu Indyjskiego. Dziewicza przyroda, piękne plaże oraz pyszne regionalne jedzenie, przyciągają rzesze turystów z całego świata. To nie tylko oaza spokoju  i otaczającego piękna, ale także  skupisko wielu   sympatycznych mieszkańców różnych plemion, którzy w dalszym ciągu kultywują swoją tradycję sprzed kilku tysięcy lat. Będąc na wyspach Indonezji można zanurzyć się w magii, którą „uprawiają” tubylcy, a zwiedzając wyspy można podziwiać wiele wspaniałych zabytków takich jak: Borobudur czy Prambanan.

W dzisiejszym artykule nawiązaliśmy do Indonezji nie tylko ze względu na jej piękno ale także ze względu na ilość języków używanych na wyspach.

Język indonezyjski jest językiem urzędowym w Indonezji. Należy do jednych z najliczniejszych języków świata, ze względu na liczbę ludności posługującej się tym językiem ( Indonezje zamieszkuje 247 mln mieszkańców)  Jest normatywną formą języka malajskiego i należy do rodziny języków austronezyjskich.  Indonezyjski zapisywany jest alfabetem łacińskim a indonezyjska nazwa tego języka brzmi potocznie „Bahasa Indonesia”  (tłum. „język Indonezji”).

Język Indonezyjki ustanowiony został jako urzędowy w roku 1949, na co duży wpływ miały stosunki dyplomatyczne z Holandią. Pierwotne plany opracowania mające na celu stworzenie języka indonezyjskiego  ( obok malajskiego) miały miejsce w 1928 roku, podczas kongresu Sumpah Pemuda. W związku z tym podobieństwo obu tych języków jest ogromne , jednakże w indonezyjskim znaleźć można wiele zapożyczeń z języka niderlandzkiego.

Obok języka indonezyjskiego i malajskiego na całym wyspiarskim kraju,  używany jest także – zwłaszcza w obszarach wiejskich – drugi regionalny język  tj. jawajski, sundajski, balijski.  Język indonezyjski jest używany na uczelniach, w mediach ogólnokrajowych, urzędach, szkołach a także w sytuacjach formalnych.

Poniżej przygotowaliśmy dla Was krótki słowniczek podstawowych wyrażeń z języka indonezyjskiego, życząc udanej lekcji

Dzień dobry (od 4:00 do 11:00) – Selamat Pagi

Dzień dobry (od 11:00 do 15:00) – Selamat Siang

Dzień dobry po południu (od 15:00 do zmierzchu) – Selamat Sore

Dobry Wieczór (od zmierzchu do 4:00) – Selamat Malam

Dziękuje – Terima Kasih lub w skrócie Makasih

Przepraszam (jeżeli chcemy przejść, zapytać o coś) – Permisi

Ile (coś kosztuje) – Berapa?

Gdzie jest … – Di mana …? [tutaj jak powiemy jakąś popularną nazwę, powinni nam pokazać; choć często lokalni mieszkańcy są tak speszeni, że nie potrafią nam pomóc; zdecydowanie bardziej sprawdza się np. przy poszukiwaniu toalety w restauracji, albo wejścia na stację na dworcu]

Prosto – Lurus

W lewo – Kiri

W prawo – Kanan

Kierunki są przydatne, zwłaszcza podczas podroży go-jek’iem, kiedy nasz kierowca zgubi drogę, a nie bardzo rozmawia po angielsku.

Co? – Apa? [Przy bliższych relacjach często będziemy słyszeć ten zwrot; Indonezyjczycy często wrzucają go „pomiędzy” słowa, jeżeli rozmawiają z nami po angielsku i np. zastanawiają się jak coś powiedzieć – wtedy to „apa” jest skierowane bardziej do siebie pod nosem, niż rzeczywiście do nas]

Nie – Tidak [przydaje się wszędzie; jeżeli nie chcemy zdjęć, nie chcemy taksówki od naganiacza itd.]

Liczebniki:

1. Satu

2. Dua

3.  Tiga

4. Empat

5. Lima

6. Enam

7. Tujuh

8. Delapan

9. Sembilan

10. Sepuluh

 

 

 

Zajrzyj do innych artykułów gdzie można znaleźć wiele ciekawostek  dotyczących  innych języków:

Nauka języków rzadkich

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

 

1 września – do szkoły czas wracać!

Bugün 1 eylül! –  Dzisiaj jest pierwszy września! 

Oficjalnie rozpoczął się nowy rok szkolny. Z tej okazji chcieliśmy przypomnieć kilka kluczowych słówek przydatnych w szkolnej ławce.

Kształcenie w Turcji przebiega na podobnym etapie jak  u nas w Polsce. Pierwsze –wykształcenie podstawie (ilköğretim) podzielone jest na dwa stopnie, pierwszy z nich „ilkokul” to etap 4 letniego kształcenia następnie zdobywany jest „ortaokul” .czyli drugi etap 4- letniej nauki. Pierwszy etap kształcenia jest więc adekwatny do naszej „podstawówki „ w dalszej kolejności następuje wybór szkoły kolejnej, Uczniowie wówczas zdają egzamin uprawniający do wyboru szkoły średniej ( technikum lub liceum)  nauka tam trwa kolejne 4 lata i kończy się egzaminem. Uczeń uzyskuje wtedy dyplom ukończenia szkoły średniej a wraz ze zdaniem końcowego egzaminu otrzymuje także „ortaöğretim diploması”

Następnym stopniem o jaki może ubiegać się uczeń Turcji jest „yükseköğretim” , oczywiście mowa tutaj o wykształceniu wyższym. Standardowo o tym kto zostaje przyjęty na uniwersytet czy uczelnie, decyduje loczba punktów zdobych na egzaminie wstępnym tj tzw. ÖSYS lub YGS-LYS.

Tak więc droga do  wymarzonej kariery jest długa i kręta, lecz na końcu tej drogi stoi praca marzeń

Ciekawy był ten temat ? Możesz znaleźć wiele więcej informacji  na naszym blogu.

Ciekawostki o języku tureckim

Turcyzmy w języku polskim

Powiedzenia związane z językami

 

Tłumaczenie ukraińskich dokumentów

Polskie prawo dotyczące zatrudniania cudzoziemców na terenie Polski stanowi, iż „podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, także w przypadku powierzenia pracy cudzoziemcowi zwolnionemu z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jest obowiązany do zawarcia z cudzoziemcem umowy w formie pisemnej. Przed podpisaniem tej umowy, musi przedstawić cudzoziemcowi jej tłumaczenie na język zrozumiały dla cudzoziemca”. – ustawa z dnia 15 czerwca 2012 „o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Tak więc zachodzi konieczność wykonywania tłumaczeń wszelkich dokumentów, jakie posiadają obywatele Ukrainy w celu przyjęcia do pracy w polskich zakładach pracy.

Dane osobowe zamieszczone w dokumentach stwierdzających tożsamość, zapisywane alfabetem innym niż łaciński np. cyrylicą, wymagają dostosowania się do ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego. Zgodnie z instrukcją wydaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości, tłumacz dokonujący przekładu nazw własnych może zastosować dwie metody:

Transkrypcje
Transliterację
Transkrypcja to system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nieznającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem [i].

Transliteracja to metoda przepisywania tekstu zapisanego oryginalnie znakami jednego pisma fonetycznego, z użyciem znaków („liter”) innego pisma fonetycznego, oparta na zasadzie ścisłej odpowiedniości liter: jednemu grafemowi danego systemu pisma odpowiada zawsze jeden i ten sam grafem drugiego systemu. Transliteracja umożliwia odtworzenie oryginalnego zapisu (re transliterację), co przeważnie nie jest możliwe w przypadku transkrypcji fonetycznej. Stosowana jest w opracowaniach naukowych, katalogach papierowych i elektronicznych bibliotecznych, archiwalnych, w atlasach geograficznych oraz na niektórych mapach.

Przystępując do pracy tłumacz zobowiązany jest do przetłumaczenia imion i nazwisk zapisanych alfabetem innym niż łaciński. W przypadku tłumaczeń dyplomów czy aktów osobowych wymagane jest by obywatel Ukrainy udostępnił inne dokumenty takie jak paszport czy Karta stałego pobytu, w których zamieszczone są dane osobowe w alfabecie łacińskim.

 

Powiązane artykuły:

Bezpłatne kursy języka ukraińskiego i polskiego

„Fałszywi przyjaciele” w języku ukraińskim

Język ukraiński – język który dzieli

Konkurs języka ukraińskiego w Krakowie

Różnice między językiem rosyjskim a ukraińskim

Jaka jest różnica pomiędzy cyrylicą a grażdanką?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[i] Wikipedia

Języki romańskie w dzisiejszym świecie

Dzisiejszy artukuł rozpocznę małym ale jakże cennym spostrzeżeniem, otóż mianem języków romańskich określa się miedzy innymi tak popularne języki jak : włoski, francuski, portugalski, hiszpański i rumuński. To właśnie one są głównymi, a więc najbardziej rozpowszechnionymi reprezentantami tej grupy językowej. Z pewnością dla wielu język romański był tożsamy z językiem romskim język używany przez cyganów) niestety jest to bardzo błędne myślenie i stąd moja wzmianka tuż na samym początku tego artykułu.

Historia powstania języków romańskich sięga wczesnego średniowiecza. Języki romańskie powstały we wczesnym średniowieczu w różnych częściach dawnego imperium rzymskiego. Nazwa „języki romańskie” powstała od zapożyczenia określenia z języka łacińskiego „lingua Romana”, co oznacza język rzymski. W latach panowania Cesarstwa rzymskiego języki romańskie obok języków łacińskich były najczęściej używanymi językami.

W pierwszej połowie XIX wieku romaniści dokonali podziału języków romańskich. Pierwsza klasyfikacja, zaproponowana przez niemieckiego lingwistę F. Dieza podzieliła języki na wschodnie, południowo–zachodnie oraz północno–zachodnie. W grupie wschodniej znalazł się język rumuński i włoski, w południowo–zachodniej hiszpański i portugalski, a w grupie północno–zachodniej prowansalski i francuski.

Kolejnej klasyfikacji języków romańskich dokonał włoski romanista A. Montevedi, który wyłonił kilka nowych grup, między innymi grupę dako–iliro–romańską, italio–romańską, gallo-romańską oraz ibero–romańską.

Obecnie do języków romańskich zalicza się język hiszpański, rumuński, włoski, portugalski, a także francuski. W oparciu o języki romańskie powstały języki sztuczne, z których najbardziej znane to esperanto, ido, interlingua, latina sine flexione, lingua franca nova i wenedyk.

Języki romańskie mają ze sobą wiele wspólnego. Cechuje je wiele podobieństw gramatycznych, a także leksykalnych.

Niemniej, nauka kilku języków romańskich jednocześnie może przysporzyć kłopotów.

Wychodząc naprzeciw wszystkim tym, którzy chcą spróbować swoich sił w nauce języków romańskich, prezentujemy krótkie zestawienie porównań podstawowych słówek w czterech językach.

Zapraszamy do lektury.

 

portugalski

 

hiszpański

 

włoski

 

francuski

amigo amigo amico ami
brasileiro brasileño brasiliano brésilien
ter tener avere avoir
estudante estudiante studente étudiant
falar hablar parlare parler
português portugués portoghese portugais
melhor mejor migliore meilleur
gosto me gusta mi piace j’aime

Powiązane artykuły:

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ciekawostki o języku greckim

 

Język grecki jest uważany za jeden z trudniejszych języków do opanowania, częściowo z powodu stosowanego alfabetu, który może wydawać się skomplikowany. Alfabet grecki wywodzi się z alfabetu fenickiego, posiada 24 znaki i czytany jest od strony lewej do prawej, w odróżnieniu od fenickiego, mającego 22 znaki, który był czytamy odwrotnie-od strony prawej do lewej.

Porównując alfabet grecki do fenickiego należy też wspomnieć o innej znaczącej różnicy między nimi. Znaki w alfabecie greckim opisują bowiem nie tylko spółgłoski, ale także samogłoski. Odróżnia to też alfabet grecki od hebrajskiego czy arabskiego, które do dzisiaj używają tylko pisma spółgłoskowego.

Alfabet starogrecki jest jednocześnie najstarszym alfabetem, który posiada znaki określające samogłoski.

A oto inne ciekawostki dotyczące języka greckiego:

język grecki jest najstarszym językiem spośród wszystkich oficjalnych języków Unii Europejskiej, a dodatkowo zawiera najwięcej leksemów, czyli wyrazów;
w języku greckim nie ma bezokolicznika, jego funkcję pełni natomiast 1 osoba liczby pojedynczej czasu teraźniejszego;
w języku greckim rolę znaku zapytania pełni średnik —;
język grecki jest najstarszym językiem pisanym będącym wciąż w użyciu,
standardowy język grecki i grecki cypryjski to w zasadzie ten sam język, ale poszczególne warianty różnią się nieco słownictwem, wymową i gramatyką.

Spodobał ci się ten artykuł ? Zapraszam do innych równie ciekawych wpisów

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego