Zaprzysiężenie nowych tłumaczy przysięgłych w Ministerstwie Sprawiedliwości

 

Tegoroczna ceremonia zaprzysiężenia tłumaczy przysięgłych odbyła się 14 i 15 października. Ślubowanie złożyło 39 nowych tłumaczy języka angielskiego, rosyjskiego, niemieckiego, a także słoweńskiego.

Podczas uroczystości ślubowania, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie  Sprawiedliwości podkreśliła jak ważną rolę pełnią tłumacze przysięgli w kraju. Położyła także akcent na konieczność posiadania przez nich doskonałych umiejętności takich jak nie tylko znajomość języka, ale też zdolność interpretacji prawa czy znajomość systemów prawa w różnych państwach.

Składającym ślubowanie przypomniano o ich prawach i obowiązkach wynikających z przepisów Ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego, a także przepisów prawa karnego i cywilnego.

Tłumacz przysięgły to osoba zaufania publicznego, której zadaniem jest rzetelny przekład wszelkich dokumentów i poświadczanie tłumaczeń i odpisów wykonywanych przez inne osoby. Poświadczania dokonuje się za pomocą pieczęci otrzymanej w chwili zaprzysiężenia, w otoku której widnieje imię i nazwisko tłumacza oraz tłumaczony język wraz z pozycją danego tłumacza w rejestrze tłumaczy przysięgłych Ministerstwa Sprawiedliwości.

Obecnie na liście Ministerstwa Sprawiedliwości znajduje się 11 tysięcy tłumaczy przysięgłych tłumaczących 53 języki. Z roku na rok liczby te mają tendencje wzrostową, pomimo ogromnego trudu z jakimi muszą spotkać się tłumacze przystępujący do egzaminu.

 

Zajrzyj do innych wpisów:

Jak nazywa się rok przestępny w innych językach

 

Rok przestępny  jest rokiem mającym 366 dni zamiast 365. Tyle z krótkiej teorii która zapewne jest Wam dobrze znana.

Z uwagi na to że rok 2020 należy właśnie do roku dłuższego, postanowiśmy sprawdzić jak taki rok nazywany jest w inych krajach i skąd ta nazwa wzięła swe początki.

Rok przestępny po polsku

Nazwa roku przestępnego wzięła się od czasownika „przestąpić”, czyli „przekroczyć” – rok ten przekraczał bowiem zwykłą miarę dni o jeden dzień (więcej znajdziecie na stronie Polskiego Radia).

Z rokiem przestępnym wiąże się też termin „interkalacja” (zapamiętajcie go, bo przyda się Wam za chwilę!), który oznacza dodanie w roku kalendarzowym dodatkowej doby, tygodnia albo miesiąca (z łacińskiego intercalatio, czyli „wsunięcie”, „włączenie”).

Rok przestępny po angielsku

W języku angielskim na rok przestępny mówimy leapyear. Czasownik leap oznacza „skakać”, a czasownik frazowy leapover, od którego wzięła się nazwa roku przestępnego, oznacza „przeskakiwać”. Chodzi o to, że w kalendarzu gregoriańskim, którym posługujemy się obecnie, konkretny dzień (np. 1 stycznia) co roku wypada w kolejny dzień tygodnia – np. w 2014 roku 1 stycznia wypadł w środę, w 2015 – w czwartek, w 2016 – w piątek, a w 2017 – no właśnie… Ponieważ 2016 rok jest rokiem przestępnym, to w 2017 roku 1 stycznia zamiast wypaść w sobotę, „przeskoczy” na niedzielę.

Aha, możecie też spotkać się (choć dużo rzadziej) z określeniami intercalaryyear (z łaciny: intercalare, czyli mniej więcej: „wsunąć coś pomiędzy”) lub bissextileyear (łacińską nazwę bissextilis stosowano w starożytnym Rzymie właśnie dla powtórzonego dnia 24 lutego – ponieważ ten „pierwszy” 24 lutego nazywany był sextus Kalendas).

 

Rok przestępny po niemiecku

W języku niemieckim rok przestępny nazywany jest dasSchaltjahr. To pojęcie pochodzi z kolei od rzeczownika dieEinschaltung (jego synonim to dieInterkalation), który w kontekście kalendarzowym oznacza „włączenie” do kalendarza dodatkowej jednostki czasu (dnia, tygodnia, miesiąca).

 

Rok przestępny po francusku

Francuzi nazywają rok przestępny l’annéebissextile, czyli używają terminu pochodzącego od stosowanej przez starożytnych Rzymian łacińskiej nazwy powtórzonego 24 lutego (dokładnie nazwa ta brzmiała po łacinie: bis sextusdiesantecalendasmartii, czyli „podwójny szósty dzień przed pierwszym dniem marca”).

 

Rok przestępny po hiszpańsku

Także w języku hiszpańskim używany jest zwrot el añobisiesto, czyli termin wywodzący się z łaciny i oznaczający rok, w którym powtarza się dzień 24 lutego.

 

Rok przestępny po włosku

A i Włosi nas tutaj nie zaskoczą, gdyż także i oni – tak jak Francuzi i Hiszpanie – posługują się terminem anno bisestile. Co więcej, współczesny język włoski zawiera łacińskie słowa intercalare („wstawić”, „wsunąć”, „włączyć”) i intercalazione („wstawienie”, „wsunięcie”, „włączenie”), które odnoszą się właśnie do umieszczania w kalendarzu dodatkowych dni.

 

Rok przestępny po rosyjsku

Co jednak bardzo ciekawe, także i w języku rosyjskim, który jest językiem słowiańskim, a nie – romańskim, rok przestępny to високо́сныйгод. Zatem i ta nazwa nawiązuje do łacińskiego bis sextus!

Jeśli znacie jakieś ciekawe historie związane z rokiem przestępnym, podzielcie się nimi! A my już dziś składamy serdeczne życzenia urodzinowe tym, którzy prawdziwe urodziny obchodzą raz na cztery lata…

Ciekawostki o języku greckim
Ciekawostki o języku tureckim
Ciekawostki o języku litewskim

Przepiękna Francja widziana oczami turysty

 

Francja! Kraj kojarzony najczęściej ze smaczną francuską kuchnią, pięknymi i malowniczymi  miasteczkami, okazałymi zabytkami a także słynnym Lazurowym Wybrzeżem, które w swej nazwie oddaje całość swego uroku.

Każdego roku Francję odwiedza ponad 70 mln turystów głównie z krajów Unii Europejskiej a w szczególności z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Belgii i Holandii. Tuż obok turystów z Europy pokaźną liczbę stanowią także obywatele Stanów Zjednoczonych ora Japonii.

Francja kusi nie tylko smakołykami serwowanymi w przytulnych knajpkach i restauracjach, ale także oferuje bogactwo różnorakich zabytków i miejsc godnych odwiedzenia takich jak: Wieża Eiffela, Panteon, Łuk Triumfalny, Obserwatorium paryskie, Sorbona, Katedra Notre-Dame, Hotel de Sens, Wieża Montparnasse, Teatr Odeon, Pałac Elizejski, Bastylia, Luwr czy możliwość spędzenia wolnej chwili wypoczywając na pięknej plaży.

Francja dla wielu z nas kojarzy się także z winnicami  cieszącymi się  ogromnym zainteresowaniem wśród turystów. Dla chcących skosztować mocniejszych trunków, stworzone zostały specjalne trasy turystyczne połączone ze zwiedzaniem piwnic i degustacją wytrawnych trunków. Tego typu trasy możemy znaleźć m.in. w Burgundii, Szampanii, Dolinie Rodanu, w okolicach Bordeaux.

Stolica Francji to krzyżówka różnych kultur, religii i tradycji, to kraj promujący nowoczesność w każdym aspekcie znaczenia tego słowa. Będąc we Francji z pewnością będziemy się czuli w niej swojo, gdyż każdy odnajdzie coś „dla siebie” .

Zatem zapraszamy do wojaży do uroczego i romantycznego, kryjącego w sobie nutkę nowoczesności ale i tradycji miejsca spotkań.

Zachęcając do  wypadu, przygotowaliśmy krótki poradni mini rozmówek, które warto znać wyjeżdżając do Francji

Dzień dobry Bonjour [bążur]

Cześć Salut [saliu]

Dobry wieczór Bonsoir [bąsłar]

Jak leci ? Comment ça va ?[komą sa wa]

W porządku, dziękuję Ca va bien, merci [sa wa bię, mersi]

 Do widzenia Au revoir [orewłar]

Dobranoc Bonne nuit [bon nłi]

Proszę (coś podajemy) Voilâ [wuala]

Przepraszam Excusez moi [ekskiuze mła] / Pardon! [pardą]

Smacznego Bon appétit [bon apeti]

 Proszę rachunek L’addition, s’il vous plaît [ladision sil wu ple]

Nie mówię po francusku Je ne parle pas francais [ży ny parl pa frąse]

Nie rozumiem Je ne comprends pas [ży ny kąprą pa]

Jestem Polakiem/ Polką Je suis polonais/ polonaise [ży słi polone/ polonez]

Nazywam się Je m`appelle… [ży mapel…]

 

 

Języki romańskie w dzisiejszym świecie
Języki urzędowe ONZ
Międzynarodowy Dzień Frankofonii – fr. Journée internationale de la Francophonie

Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego.

Języki mniejszości narodowej wciąż towarzyszą w naszym otoczeniu i niestety ich los jest przesądzony, gdyż coraz mniejszej liczba użytkowników nie potrafi się nimi posługiwać. Wychodząc naprzeciw temu niebezpieczeństwu, została utworzona kampania mająca na celu aktywizację osób należących do mniejszości narodowych i etnicznych. Celem utworzenia kampanii jest podtrzymywanie tradycji mniejszości narodowej, korzystanie z języka i jego stały rozwój, a także upowszechnianie wiedzy na temat danej grupy kulturowej.
Działania promocyjne kampanii mają na celu rozpowszechnianie wiedzy i otwieranie możliwości dostępu do informacji na temat praw mniejszości narodowych i etnicznych, a także ich języków ojczystych. Kampania prowadzona jest na terenie całej Polski, poprzez rozprowadzanie broszur i ulotek m.in. do jednostek samorządu terytorialnego, a także placówek oświatowych.
Dalszym etapem kampanii jest utworzenie strony internetowej www.jezyki-mniejszosci.pl, na której każdy użytkownik może znaleźć wiele potrzebnych i istotnych informacji.
Głównymi odbiorcami kampanii są:
• jednostki samorządu terytorialnego,
• licea ogólnokształcące,
• szkoły, w których nauczane są języki mniejszości narodowych i etnicznych oraz język regionalny,
• wojewódzkie kuratoria oświaty,
• placówki doskonalenia nauczycieli,
• organizacje mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności kaszubskiej,
• organizacje pracodawców,
• pełnomocnicy wojewodów oraz marszałków do spraw mniejszości narodowych i etnicznych,
• rodzice dzieci należących do mniejszości narodowych i etnicznych oraz społeczności posługującej się językiem regionalnym.

Pomimo tak wielu możliwości dostarczania informacji, nie wszystkie mniejszości narodowe w Polsce mogą w różnym stopniu korzystać w przysługujących im praw w zakresie edukacji, jak pokazują realia.  Z tej możliwości nie skorzystały mniejszości narodowe czeskie i rosyjskie, a także mniejszości etniczne karaimskie, tatarskie i romskie, Problem wynika z ich nikłej liczebności, jak również ze specyfikacji danego języka i co najważniejsze z braku kadry nauczycielskiej potrafiącej przekazać rzetelną wiedzę. Jednak jak przekonują nas instytucje państwowe, jeżeli wnioski o objęcie nauczania tych języków zostaną złożone, to organy prowadzące daną placówkę edukacyjną są zobowiązani do zorganizowania takich zajęć.

W Polsce zamieszkują przedstawiciele  mniejszości narodowych takich Państw jak:

Białoruś, Czechy, Litwa,  Niemicy, Rosja, Słowacjia, Ukraina a takze żydzi i ormianie.

 

Zajrzyj do innych naszych artukulów :

Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie

Które języki zginą w najbliższej przyszłości?

Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka

20 listopada to dzień   wyjątkowy, gdyż  tego dnia została uchwalona Konwencja o prawach dziecka zwana Międzynarodowym Dniem Dziecka  lub  Dniem Praw Dziecka.

W tym roku przypada 30. rocznica uchwalenia Konwencji o prawach dziecka. W 1989 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych, po wielu latach pracy, przyjęła uniwersalny dokument, gwarantujący wszystkim dzieciom na świecie prawo do życia, prawidłowego rozwoju i wykorzystania w pełni swojego potencjału.

UNICEF zaprasza „wszystkie samorządy miast” do uczczenia tego dnia. Wśród proponowanych działań jest m.in. udział w konferencji poświęconej tematyce praw dziecka z perspektywy lokalnych społeczności i samorządów. Konferencja odbędzie się 20 listopada w Warszawie, w jej trakcie zostaną zaprezentowane np. międzynarodowe i polskie dobre praktyki oraz założenia Programu UNICEF Miasto Przyjazne Dzieciom.

Oprócz udziału w konferencji UNICEF proponuje miastom włączenie się w obchody m.in. poprzez:

* działania komunikacyjne i marketingowe – każde miasto, które przystąpi do obchodów rocznicy będzie mogło zorganizować na swoim terenie kampanię promującą prawa dziecka i rocznicę powstania tego dokumentu;

* akcję outdoorową – UNICEF dostarczy pliki z zaprojektowanymi na tę okazję wzorami bilboardów, banerów etc., które mogą pojawić się w przestrzeni miejskiej, w zaprojektowanych materiałach znajdzie się miejsce na dodanie przez miasto własnego logotypu.

* podświetlenie na kolor niebieski budynków użyteczności publicznej – rocznica uchwalenia Konwencji o prawach dziecka na całym świecie obchodzona jest w ten sposób i wiele miast, które dołączają do globalnej inicjatywy UNICEF.

* organizację w mieście wydarzenia na rzecz dzieci i zebranie ich opinii na temat miasta;

* zwołanie Sesji Nadzwyczajnej Rady Miasta z udziałem dzieci podczas której będą one miały możliwość przedstawienia swoich pomysłów i postulatów.

UNICEF przyjmuje zgłoszenia zainteresowanych miast do 10 października na adres mailowy: apacak@unicef.pl. Organizacja deklaruje, że przedstawione propozycje współpracy mogą być modyfikowane przez samorządy w zależności od ich możliwości finansowych i organizacyjnych. Miasto może także podjąć inne działania promujące 30. rocznicę uchwalenia Konwencji o prawach dziecka

Więcej informacji można uzyskać na stronie http://samorzad.pap.pl/

 

Ciekway był ten arytkuł ?  Zapraszamy do czytania innych naszych wpisów

Polonijny Dzień Dwujęzyczności, czyli Polish Billingual Day

Klub Miłośników Italii w Świętochłowicach

Klub Miłośników Italii powołany został z inicjatywy Fundacji „Wspólne Świętochłowice-Świętochłowice Nasze Miasto”. Celem działalności Klubu jest promowanie kultury i tradycji Włoch, a także języka włoskiego. Założyciele Klubu Miłośników Italii to przede wszystkim mieszkańcy Świętochłowic, ale także Chorzowa i Rudy Śląskiej, działalność klubu ma zatem charakter regionalny. Działalność klubu jest skierowana głównie w stronę dzieci i młodzieży, ale skorzystać z niej mogą również osoby dorosłe, choćby poprzez udział w organizowanych przez Klub kursach nauki języka włoskiego.

Klub Miłośników Italii prowadzi swoją stronę na Facebooku, na której można śledzić wszystkie aktualne jej działania: https://www.facebook.com/pages/category/Community-Organization/Klub-Mi%C5%82o%C5%9Bnik%C3%B3w-Italii-625512797537408/.

 

 

Chcesz poznać więcej informacji o Włochach?

Słowa, których znaczenia nie znajdziecie w polskim słowniku

Ranking najłatwiejszych języków świata

Nollaig Nait Cugat – Wesołych Świąt wszystkim

 

Nollaig Shona Duit!

Wyrażenie, które rozpoczyna dzisiejszy artykuł to nazwa Świąt Bożego Narodzenia w języku gaelickim.  Zapraszamy zatem na wirtualny spacer po Irlandii, w której przygotowania do świąt rozpoczynają się już w listopadzie.

Stolica Irlandii z końcem listopada przemienia się w świecącą  krainę świątecznej magii. Witryny sklepowe, a także domy przyozdobione zostają mnóstwem światełek, girland i kolorowych łańcuchów. W centrum Dublina co roku stawiana jest pokryta strzechą szopka betlejemska. Nieopodal można  natknąć się na inne szopki, między innymi ruchomą szopkę z płaczącym Dzieciątkiem Jezus oraz Maryją i Józefem otoczonymi aniołami i pasterzami. Żywą szopkę  można również podziwiać w obrębie murów Mansion House.

W wigilię, ( Christmas Eve) Irlandczycy jak co dzień, przygotowują posiłki, robią ostatnie zakupy, a dzieci wykonują świąteczne ozdoby. Wigilia nie jest dla Irlandczyków dniem wolnym od pracy. W tym dniu nie zachowuje się postu ani nie zasiada się do uroczystej kolacji, a sklepy są otwarte jak w każdy inny dzień. Dopiero dzień Bożego Narodzenia to dzień, w którym śpiewa się uroczyste kolędy, obdarowuje najbliższych prezentami i uczestniczy we wspólnym przygotowywaniu  posiłku, który spożywa się z całą rodziną. Zgodnie z tradycją, podawany jest wtedy pieczony indyk z sosem borówkowym i brukselką. Często też na stół trafia  wędzony łosoś oraz zupa z melona. Nie może również zabraknąć Mice Pies – kruchych ciasteczek z rodzynkami i musem z suszonych owoców. W wielu domach do dziś przetrwała również tradycja podawania  Christmas Pudding, czyli odpowiednika naszego polskiego keksu, ale z domieszką alkoholu, podawanego z bitą śmietaną. To święto jest całkowicie poświęcone rodzinie, a zatem nie ma sklepu, stacji paliw czy pubu który byłby tego dnia otwarty. Nie kursuje nawet komunikacja miejska.

Drugi dzień świąt jest równie ważnym dniem dla Irlandczyków. W dniu męczennika Świętego Szczepana, w niektórych hrabstwach mali kolędnicy, zgodnie ze zwyczajem  chodzą od domu do domu, śpiewając  kolędy. Zgodnie z tradycją, gospodarze przekazują kolędnikom niewielkie datki, które w całości albo częściowo są przekazywane na cele dobroczynne. Ciekawym zwyczajem, który niestety już stopniowo z roku na rok zanika, jest obdarowywanie małymi upominkami osób, z których usług korzystało się przez cały rok, na przykład listonoszy, sklepikarzy, roznosicieli gazet itp. W drugi dzień  świąt od wczesnych godzin porannych większość sklepów jest już otwarta i tego dnia można spodziewać się świątecznych wyprzedaży.

Jak sami z pewnością zauważyliście,  tradycja obchodzenia świąt w  Irlandii jest całkiem inna od naszej polskiej, co nie znaczy oczywiście, że gorsza.

Czytaj również:

Popularne zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia w różnych zakątkach świata

Zwyczaje mikołajkowe na świecie

Każdy z nas lubi dostawać prezenty i równocześnie obdarowywać nimi swoich najbliższych.

Na szczęście kalendarz dostarcza nam sporo okazji ku temu, by mieć sposobność obdarować kogoś małym upominkiem.

Jutro, jak zapewne wiecie, przypada święto, na które każde dziecko wyczekuje z niecierpliwością.  Szóstego grudnia świętujemy mikołajki, na cześć siwego i pogodnego staruszka, słynącego z dobrych uczynków. Z pewnością każdy z nas na temat Świętego Mikołaja usłyszał już wiele ciekawych historii. My nie będziemy tworzyć kolejnych, ale napiszemy jaki jest wizerunek świętego Mikołaja w różnych częściach świata.

 

NIEMCY

 Niemieckie opowieści o świętym Mikołaju najbardziej przystają do naszych polskich, bowiem niemieckie dzieci wyczekują w swych domach na Mikołaja z ogromną brodą przemierzającego kraj na saniach zaprzężonych w osły lub renifery.  Dzieci w Niemczech mają w zwyczaju umieszczać w butach listy napisane do świętego Mikołaja. Legenda mówi również, że gość przychodząc do domu milusińskich niesie ze sobą książkę, w której zapisane są wszystkie uczynki zarówno te dobre, jak i te, którymi nie warto się chwalić. Zwyczaj obdarowywania prezentami jest niemalże taki sam jak u nas, czyli grzeczne dzieci otrzymują  słodycze i zabawki, a te mniej grzeczne węgiel lub obierki.

 

HISZPANIA

Do hiszpańskich dzieci podobnie jak u nas  „Papa Noel” przychodzi 6 grudnia. Jednakże,  swoje podarunki zostawia w skarpetach wiszących przy łóżku lub przy kominku.

 

CZECHY

Svaty Mikulas – gdyż tak jest nazywany przez dzieciaki święty Mikołaj w Czechach, w  odwiedziny przychodzi zawsze w towarzystwie anioła i diabła, a tradycja głosi że zamiast na saniach, Mikołaj wraz z towarzyszami zjeżdża po złotej nitce, której początek znajduje się w niebie, a koniec na ziemi. Brzmi dość tajemniczo, ale chyba właśnie o to chodzi w całej magii świąt.

 

BELGIA

Tradycja w Belgii jest nieco odmienna. Piątego grudnia dzieci wystawiają przed dom buty i koszyczki, w których później znajdują prezenty od świętego Mikołaja. Zwyczaj nakazuje też by wokół domu rozścielić siano, marchew i ziemniaki, a wszystko to po to by nakarmić zgłodniałe i wyczerpane ciężką drogą renifery, które przywiozły Mikołaja.

 

ROSJA

Za naszą wschodnią granicą „Дед Мороз”,  czyli w polskim tłumaczeniu Dziadek Mróz., odwiedza dzieci w Nowy Rok. Wraz z nim zawsze pojawia się jego  wnuczka „Śnieżynka”, która pomaga w rozdawaniu prezentów i … uścisków każdemu dziecku.

 

HOLANDIA

„Sinterklass” przypływa do swoich dzieci na statku,  w otoczeniu wielu kolorowo ubranych postaci.  W Holandii święto to rozpoczyna się wyjątkowo wcześnie, bo już po święcie Świętego Marcina, czyli 11 listopada. Jego podróż trwa aż do 5 grudnia. W tym czasie rozdaje dzieciom czekoladki i inne smakołyki. W odróżnieniu od naszego Mikołaja, holenderski święty ubrany jest w czarny strój, gdyż zgodnie z tradycją pobrudził się sadzą z komina.

SYRIA

Zapewne wielkim zaskoczeniem będzie dla Was to, że również w Syrii istnieje tradycja podobna do przybycia naszego Świętego Mikołaja. Święty Mikołaj jest tam przedstawiany jako wielbłąd, który odwiedza dzieci 1 stycznia.  Dzieci wystawiają dla niego przed drzwi  miskę wypełnioną owsem i wodą.

 

WŁOCHY

Włoskie dzieci znają natomiast wiedźmę „Befanę”, słynną czarownicę w łachmanach, z zakrzywionym nosem, która latając na miotle wrzuca prezenty przez komin. Zgodnie z tradycją, wiedźma pojawia się w święto Trzech Króli. Grzeczne dzieci otrzymują przeróżne smakołyki, a dla tych mniej grzecznych wiedźma przygotowuje paczuszki wypełnione po brzegi … cebulą.

Jak widzicie, zwyczaj pojawiania się Mikołaja jest powszechny na całym świecie, choć pod różnymi postaciami. Efekt końcowy zawsze jest jednak taki sam – uśmiechnięte z radości oczy naszych pociech….

 

Czytaj również:

Popularne zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia w różnych zakątkach świata

 

Tłumaczenia dokumentacji księgowej

 

Coraz więcej polskich przedsiębiorców poszerza swoją działalność gospodarczą i oferuje swoje towary i usługi zagranicznym klientom. Często także nabywa różne towary i usługi od kontrahentów zagranicznych, które to transakcje dokumentowane są zagranicznymi fakturami, czasami sporządzonymi w języku angielskim, ale nierzadko również w innym z kilkudziesięciu języków używanych w Europie.

Dokumentacja księgowa firm, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów  w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów powinna być oparta na prawidłowych i rzetelnych  dowodach sporządzonych w języku polskim oraz w polskiej walucie.  Przedsiębiorca, aby zatem prawidłowo  zaksięgować dany dokument, zobowiązany jest do wprowadzenia go do swoich rozliczeń po przetłumaczeniu na język polski, chyba że treść dokumentu nie budzi najmniejszych wątpliwości. Zatem tłumaczenie dokumentów księgowych nie zawsze jest absolutnie konieczne.

Sytuacja ma się jednak nieco inaczej w razie kontroli skarbowej czy podatkowej. Na żądanie  organu kontrolującego, przedsiębiorca jest  zobowiązany spełnić obowiązek z Ustawy  i wszelkie dokumenty będące podstawą rozliczeń księgowych móc przedłożyć w języku polskim.

Wymóg tłumaczenia uwierzytelnionego wszelkich dokumentów księgowych poddawanych kontroli nadkłada na przedsiębiorców  art. 287 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, który głosi, że „ przedsiębiorca w razie kontroli powinien: przedstawić, na żądanie kontrolującego, tłumaczenie na język polski sporządzonej w języku obcym dokumentacji dotyczącej spraw będących przedmiotem kontroli”.

Warto zatem zadbać o to, aby takie tłumaczenie znalazło się wśród dokumentów, co może uchronić przed nieprzyjemnymi sankcjami w razie kontroli.

Czytaj również:

Czy dokumenty przetłumaczone przez tłumacza zaprzysiężonego w innym kraju tracą ważność w Polsce?

 

Międzynarodowy Dzień Języka Rosyjskiego

 

Dzisiaj,   szóstego czerwca, obchodzimy Międzynarodowy Dzień Języka Rosyjskiego – święto zapoczątkowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych, w 2018 roku obchodzone  już po raz ósmy.

 

Szósty czerwca nie jest datą przypadkową. Jest to dzień urodzin wielkiego rosyjskiego poety Aleksandra Puszkina, uważanego za twórcę współczesnego, literackiego języka rosyjskiego.

Międzynarodowy Dzień Języka Rosyjskiego to doskonała okazja, by uczestniczyć w organizowanych w wielu miastach imprezach i przybliżyć sobie informacje dotyczące kultury i tradycji rosyjskich.

Język rosyjski to jeden z sześciu języków ONZ, wywodzący się z języków indoeuropejskich i zajmujący 5 miejsce pod względem liczby użytkowników.

Rosja to kraj ogromnych możliwości, nie tylko ze względu na ogromny obszar, na jakim jest położony, ale głównie z uwagi na to, że rozwój tego kraju w ostatnich latach jest bardzo intensywny, co przyczynia się wzrostu popytu na wszelkie dobra, a co za tym idzie, zwiększenia kontaktów handlowych rosyjskich firm z kontrahentami w Europie i na świecie.

Warto zatem zastanowić się nad znajomością przynajmniej podstaw języka rosyjskiego, również po to, aby zwiedzić ten piękny kraj, poznać kulturę Rosjan lub właśnie nawiązać stosunki handlowe z naszymi wschodnimi sąsiadami.

Choć język ten dla nas, Polaków wydaje się mieć brzmienie podobne do polskiego, nauka rosyjskiego może przysporzyć nieco kłopotów. Język rosyjski obfituje w licznych tzw. „fałszywych przyjaciół”, czyli wyrażeń mających podobne brzmienie do wyrażeń w języku polskim, ale zupełnie inne znaczenie. Trudność może stanowić również rosyjski alfabet, będący odmianą cyrylicy, której poznanie jest niezbędne do opanowania przynajmniej podstaw tego języka.Czytaj również:

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim

Mądre przysłowia w każdym języku