Wzrost popularności języka hiszpańskiego

Hiszpański to obecnie drugi najczęściej używany język w komunikacji międzynarodowej.  Zaraz po języku angielskim stawiany jest właśnie hiszpański. Zastanawialiście się w czym tkwi jego siła?

Językiem hiszpańskim posługuje się 400 milionów populacji  na wszystkich kontynentach świata, najliczniej w obu  Amerykach zarówno północnej i południowej, w Europie,  w północnej Afryce oraz w niektórych rejonach Azji. Język hiszpański w 21 krajach jest językiem urzędowym a 332 milionów ludzi jest językiem ojczystym.

Ludzie chętnie wybierają naukę hiszpańskiego  ze względów ekonomicznych i  kulturalnych, jak pokazały nam wcześniejsze liczby obrazujące ilość osób mówiących po hiszpańsku, nie łatwo się domyślić że nauka hiszpańskiego jest po porostu opłacalna z kilku powodów:

  • łatwy dostęp do materiałów szkoleniowych,
  • Ilość osób uczących w tym języku,
  • relatywnie niska cena w porównaniu z innymi językami   ( np. azjatyckimi)

O korzyściach znajomości języka hiszpańskiego chyba nie muszę nikogo przekonywać,  sam fakt że znając ten język ułatwiamy sobie dostęp do większości informacji, wspomaga komunikację w obcych krajach i pozwala  nasze życie uczynić łatwiejszym. A jak to się ma w naszym życiu zawodowym  ?

Znajomość języków obcych na współczesnym rynku pracy znacząco podnosi naszą lokatę. Znając co najmniej jeden język obcy poza angielskim, możemy liczyć na wyższe wynagrodzenie z tego tytułu, jak i większe możliwości zatrudnienia, konkurowania z innymi poszukującymi pracy.

Podsumowując z łatwością można dostrzec, że  wartość języka hiszpańskiego jest zdumiewająca. Zatem warto zagłębić wiedzę o zainwestować w naukę tego języka.

Zapraszamy do lektury innych artykułów:

Europejski hiszpański kontra hiszpański meksykański i latynoamerykański

Języki urzędowe ONZ

Mądre przysłowia w każdym języku

Czy warto studiować skandynawistykę ?

Przyjęło się mówić „Iloma językami mówisz, tylekroć jesteś człowiekiem.” Słynne powiedzenie  Johanna Wolfganga von Goethe, choć tak stare to jednak nadal aktualne.

Czym jest skandynawistyka? Jak podają źródła Wikipiedii jest to nauka zajmująca się badaniem kultury, historii, literatury, historii i dziejów narodów skandynawskich.

Kierunek ten obejmuje naukę w takich dziedzinach, jak filologia szwedzkanorweska czy duńska.

 

Wiele osób pewnie stojąc przed życiowym wyborem kierunku studiów, zastanawiało się nad studiowaniem któregoś z listy języków skandynawskich. Dzisiejsze uczelnie oferujące ten kierunek studiów, nie mogą narzekać na brak chętnych, jak podają statystyki, na jedno miejsce przypada aż siedemnaście kandydatów.

Co więc takiego skłania Polaków do wyboru takiego właśnie kierunku?

Większości szkół wyższych oferuje bardzo bogaty program nauczania, takie jak chociażby lekcje z native speakerami, wykłady gościnne w językach skandynawskich czy obchody narodowych świąt skandynawskich. Nauka języka wsparta jest rozległą wiedzą w zakresie historii, kultury, literatury, edukacji, nauki o współczesnych społeczeństwach skandynawskicAbsolwenci skandynawistyki zdobywają umiejętności pozwalające im nie tylko pracować w szkołach jako nauczyciel, czy jako przewodnik turystyczny  ale coraz częściej próbują swoich sił jako tłumacz danego języka.  Kusząca jest perspektywa większego zarobku w którymś z krajów skandynawskich, a program studiów jest tak złożony że każdy uczeń zdobywa wiedzę z zakresu podstaw przedsiębiorczości, ekonomii, jak również poznaje dany kraj pod względem kulturowym i obyczajowym.

Warto więc rozważyć ofertę  studiów wyższych uczelni, które oferują studiowanie skandynawistyki.

Dla ułatwienia podaję listę szkół

POMORSKA WYŻSZA SZKOŁA NAUK STOSOWANYCH W GDYNI – W LIKWIDACJI

UNIWERSYTET SZCZECIŃSKI

WYŻSZA SZKOŁA JĘZYKÓW OBCYCH IM. SAMUELA BOGUMIŁA LINDEGO W POZNANIU

WYŻSZA SZKOŁA EUROPEJSKA IM. KS. JÓZEFA TISCHNERA W KRAKOWIE

UNIWERSYTET GDAŃSKI

UNIWERSYTET IM. ADAMA MICKIEWICZA W POZNANIU

 

Spodobał ci się ten artykuł?  zajrzyj do innych !

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki

Fiński eksperyment z językiem szwedzkim

Tłumaczenie ukraińskich dokumentów

Polskie prawo dotyczące zatrudniania cudzoziemców na terenie Polski stanowi iż „podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, także w przypadku powierzenia pracy cudzoziemcowi zwolnionemu z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jest obowiązany do zawarcia z cudzoziemcem umowy w formie pisemnej. Przed podpisaniem tej umowy, musi przedstawić cudzoziemcowi jej tłumaczenie na język zrozumiały dla cudzoziemca.”  – ustawa  z dnia 15 czerwca 2012 „o skutkach powierzania wykonywania pracy cudzoziemcom przebywającym wbrew przepisom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tak wiec zachodzi konieczność wykonywania tłumaczeń wszelkich dokumentów jakie posiadają obywatele Ukrainy w celu przyjęcia do pracy w polskich zakładach pracy.

 

Dane osobowe zamieszczone w dokumentach stwierdzających tożsamość, zapisywane alfabetem innym niż  łaciński np. cyrylicą,  wymagają dostosowania się do ustawy z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego.  Zgodnie z instrukcją wydaną przez Ministerstwo Sprawiedliwości, tłumacz dokonujący przekładu nazw własnych może zastosować dwie metody:

  • Transkrypcje
  • Transliterację

Transkrypcja to system zapisu głosek danego języka za pomocą symboli graficznych lub system fonetycznej konwersji innego pisma. W szczególności może służyć do zapisu wyrazów jednego języka w formie pozwalającej łatwo odtworzyć brzmienie osobie go nieznającej – głoski jednego języka oddaje się wtedy znakami pisma innego języka, przy czym danej głosce nie zawsze musi odpowiadać tylko jeden znak, a niektóre znaki mogą być używane na oznaczanie kilku różnych głosek w języku wyjściowym. Transkrypcja taka zorientowana jest na odbiorcę posługującego się jednym, określonym językiem[i]

Transliteracja  to metoda przepisywania tekstu zapisanego oryginalnie znakami  jednego pisma fonetycznego, z użyciem znaków („liter”) innego pisma fonetycznego, oparta na zasadzie ścisłej odpowiedniości liter: jednemu grafemowi danego systemu pisma odpowiada zawsze jeden i ten sam grafem drugiego systemu. Transliteracja umożliwia odtworzenie oryginalnego zapisu (retransliterację), co przeważnie nie jest możliwe w przypadku transkrypcji fonetycznej. Stosowana jest w opracowaniach naukowych, katalogach papierowych i elektronicznych bibliotecznych, archiwalnych, w atlasach geograficznych oraz na niektórych mapach.

Przystępując do pracy tłumacz zobowiązany jest do przetłumaczenia imion i nazwisk zapisanych alfabetem innym niż łaciński. W przypadku tłumaczeń dyplomów czy aktów osobowych, wymagane jest by obywatel Ukrainy udostępnił inne dokumenty takie jak paszport czy Karta stałego pobytu, w których zamieszczone są dane osobowe w alfabecie łacińskim.

 

Powiązane artykuły:

Bezpłatne kursy języka ukraińskiego i polskiego

„Fałszywi przyjaciele” w języku ukraińskim

Język ukraiński – język który dzieli

Konkurs języka ukraińskiego w Krakowie

Różnice między językiem rosyjskim a ukraińskim

Jaka jest różnica pomiędzy cyrylicą a grażdanką?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[i] Wikipedia

Języki romańskie w dzisiejszym świecie

Dzisiejszy artukuł rozpocznę małym ale jakże cennym spostrzeżeniem, otóż mianem języków romańskich określa się miedzy innymi tak popularne języki jak włoski, francuski, portugalski, hiszpański i rumuński. To właśnie one są głównymi, a więc najbardziej rozpowszechnionymi reprezentantami tej grupy językowej. Z pewnością dla wielu język romański był tożsamy z językiem romskim ( język używany przez cyganów) niestety jest to bardzo błędne myślenie i stąd moja wzmianka tuż na samym początku tego artykułu.

Historia powstania języków romańskich sięga wczesnego średniowiecza. Języki romańskie powstały we wczesnym średniowieczu w różnych częściach dawnego imperium rzymskiego. Nazwa „języki romańskie” powstała od zapożyczenia określenia  z języka łacińskiego „lingua Romana”, co oznacza język rzymski.  W latach panowania Cesarstwa rzymskiego języki romańskie obok języków łacińskich były najczęściej używanymi językami.

W pierwszej połowie XIX wieku romaniści dokonali podziału języków romańskich. Pierwsza klasyfikacja, zaproponowana przez niemieckiego lingwistę F. Dieza podzieliła języki na wschodnie, południowo–zachodnie oraz północno–zachodnie. W grupie wschodniej znalazł się język rumuński i włoski, w południowo–zachodniej hiszpański i portugalski, a w grupie północno–zachodniej prowansalski i francuski.

Kolejnej klasyfikacji języków romańskich dokonał włoski romanista A. Montevedi, który wyłonił kilka nowych grup, między innymi grupę dako–iliro–romańską, italio–romańską, gallo-romańską oraz ibero–romańską.

Obecnie do języków romańskich zalicza się język hiszpański, rumuński, włoski, portugalski, a także francuski. W oparciu o języki romańskie powstały języki sztuczne, z których najbardziej znane to esperanto, ido, interlingua, latina sine flexione, lingua franca nova i wenedyk.

Języki romańskie mają ze sobą wiele wspólnego. Cechuje je wiele podobieństw gramatycznych, a także leksykalnych.

Niemniej, nauka kilku języków romańskich jednocześnie może przysporzyć kłopotów.

Wychodząc naprzeciw wszystkim tym, którzy chcą spróbować swoich sił w nauce języków romańskich, prezentujemy krótkie zestawienie porównań podstawowych słówek w czterech językach.

Zapraszamy do lektury.

 

 

portugalski

 

hiszpański

 

włoski

 

francuski

amigo amigo amico ami
brasileiro brasileño brasiliano brésilien
ter tener avere avoir
estudante estudiante studente étudiant
falar hablar parlare parler
português portugués portoghese portugais
melhor mejor migliore meilleur
gosto me gusta mi piace j’aime

Powiązane artykuły:

Ciekawostki o języku tureckim

Ciekawostki o języku litewskim

Ciekawostki o piśmie chińskim

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć