Europejski Dzień Języków Obcych

Dziś 26 września obchodzony jest Europejski Dzień Języków Obcych. Święto to zostało zapoczątkowane w 2001 roku przez Radę Europy oraz Unię Europejską, wybudzając zainteresowania milionów ludzi krajów członkowskich UE.
Głównym zamierzeniem ustanowienia tego święta, było ukazanie jak ważna jest znajomość języków obcych. Dodatkowo obchody tego dnia mają prorogować różnorodność kulturową i językową Europy, oraz popularyzować teorię, że języków obcych można nauczyć się w każdym wieku.
Dziś  mija 15 rocznica przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, w tym czasie poszerzyliśmy nasze horyzonty w handlu, współpracy międzynarodowej, jak również w wymianie kadry pracowniczej, czy nawet szkolnictwie.
Globalistka oraz coraz większa różnorodność form działalności gospodarczej, sprawiają że znajomość języków obcych jest niezbędnie Konieczna i to nie tylko w przypadku wyjazdu zarobkowego za granicę, lecz także pracując w Polsce.
Nasz kontynent jest mieszaniną i zarazem bogactwem ponad 200 języków europejskich, do tego dochodzą także języki, którymi posługują się obywatele pochodzących z innych kontynentów. Mamy więc co doceniać, pielęgnować i poszerzać.
Z okazji obchodów tego święta w wielu Polskich miastach organizowane będą liczne wydarzenia poświęcone promowaniu nauki języków obcych.
Więcej informacji na temat poszczególnych miast i terminów wydarzeń związanych z obchodami Europejskiego Dnia Języków Obcych znajdziesz tutajhttps://europejskidzienjezykow.wordpress.com/program-wydarzen/

 

Czytaj także:

Certyfikaty poświadczające znajomość języków obcych

Znajomość języków obcych wśród Polaków

Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie

W dzisiejszym artykule prześledzimy poszczególne kraje stawiając nacisk na program nauczania języków obcych w szkołach.

 

Jak wiadomo obowiązek nauki języka obcego w szkołach nie jest narzucony odgórnie   i tym samym nie jest jednolity w każdym kraju.  Sprawa ilości godzin nauki języka obcego jest indywidualnie rozstrzygana przez każde państwo.

Poniżej chcielibyśmy prześledzić poszczególne kraje wskazując na wiek ucznia, ilość lat nauki w danym kraju i  przyjrzeć się wynikom ich pracy.

BELGIA

Nauka języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego rozpoczyna się  w wieku  od 3 lat do 8 lat  wprowadzony jest na początek język francuski , kolejny język tj niemiecki lub niderlandzki wprowadzony jest w przedziale wiekowym między  6 a 10 rokiem życia.  Rozbieżność  w wyborze języka a także wieku zależna jest od danej mniejszości narodowej posługującej się danym językiem. Obowiązek nauki języka w każdej grupie językowej jest jednakowy i kończy się z chwilą ukończenia szkoły średniej tj w wieku 18- 19 lat.

BUŁGARIA

Obowiązek nauki pierwszego języka obcego obowiązuje uczniów od 8 roku życia , natomiast w wieku 15 lat wprowadzany jest do kształcenia drugi język obcy . Nauka trwa do 18 lat . Najczęściej nauczanym językiem jest rosyjski , francuski, angielski i niemiecki. Uczniowie zwłaszcza w starszych klasach mają możliwość dokonania wyboru poszczególnego języka.

CZECHY

Wszyscy uczniowie rozpoczynają naukę języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego w wieku 8 lat. W wieku 15 lat do oferty kształcenia dochodzi drugi obowiązkowy język obcy. Uczniowie mają zwykle do wyboru dwa języki, są nimi angielski i niemiecki, w niektórych szkołach oferta nauki języków poszerza się o rosyjski, hiszpański i francuski, zwykle jednak są to już szkoły średnie.

DANIA

Przygodę z językiem obcym rozpoczyna się tu obowiązkowo w wieku 9 lat.  Możliwość nauki drugiego języka uczniowie mają w wieku 13 lat, ponieważ szkoły muszą umożliwić wszystkim uczniom w tym wieku naukę drugiego języka obcego jako przedmiotu fakultatywnego. W wieku 16 lat dochodzi kolejny język obcy. Najczęściej  kształconym językiem jest niemiecki oraz angielski.

NIEMCY

Nauka języka obcego w szkołach podstawowych  rozpoczyna się w wieku 10 lat, obowiązkowym językiem jest angielski. W kolejnych latach uczeń ma możliwość wyboru drugiego języka jako fakultatywno tak więc w ofercie szkół znajdują się programy do nauki języków obcych.  Uczniowe szkół wyższych tj między 16 a 17 rokiem mają możliwość nauki nawet trzech jezyków obcych w zależności od wybranego fakultetu czy profilu szkoły.

ESTONIA

Nauka języka obcego jako obowiązkowego rozpoczyna się bardzo wcześnie gdyż w wieku 7 lat jest już wprowadzana do ofert szkół. W Estonii centralne władze oświatowe wymagają, by szkoły wprowadzały naukę drugiego języka obcego, podobnie jak to się dzieje w przypadku pierwszego języka, w określonym przedziale wiekowym (10-12 lat). Pierwszym językiem obcym w szkołach podstawowych musi być angielski, francuski, niemiecki lub rosyjski.

IRLANDIA

Obowiązek w tym kraju nie jest narzucony przez Centralne władze, tak wiec uczniowie świadomie decydują się naukę drugiego języka w momencie wyboru szkoły średniej tj w wieku 12 lat. Wszyscy uczniowie uczą się języka angielskiego i irlandzkiego, które są językami urzędowymi.

GRECJA

Obowiązek nauki języka obcego przypada w wieku 8 lat, kolejny obowiązkowy drugi język obcy wprowadzany jest w wieku 10 lat – obowiązkowa nauka dwóch obcych języków trwa do 15 roku życia ucznia.

HISZPANIA

Nauka języka obcego rozpoczyna się bardzo wcześnie, gdyż już wprowadzana jest we wczesnym dzieciństwie, około 3 roku życia. We wspólnotach autonomicznych, w których występują dwa języki urzędowe, wszyscy uczniowie uczą się dwóch języków. Od 12. roku życia wszyscy uczniowie mogą uczyć się drugiego języka obcego, ponieważ zgodnie z podstawą programową wszystkie szkoły muszą umożliwić wszystkim uczniom do ukończenia przez nich 18. roku życia naukę co najmniej jednego języka obcego jako przedmiotu fakultatywnego.

FRANCJA

Język obcy jest wprowadzany do szkół w wieku 7 lat,  zaś uczniowie kończący 13 lat obowiązkowo wybierają kolejny – drugi język obcy, którego muszą się uczyć do ukończenia 15 lat, gdyż w tym wieku świadomie pozostawieni przed wyborem jednego obowiązkowego języka obcego z obowiązkiem nauczania od 18 roku życia.

WŁOCHY

Język angielski jest dla uczniów włoskich szkół wprowadzany w pierwszej klasie, w chwili przekroczenia 11 lat, uczeń ma prawo wyboru kolejnego języka obcego, sytuacja ta jednak zmienia się w wieku wyboru kolejnej szkoły, wówczas uczniowie mają prawo do nauki wyłącznie jednego obcego języka, którego obowiązek trwa do 19 lat, czyli w momencie ukończenia szkoły średniej.

ŁOTWA

Obowiązek nauki języka obcego wprowadzany jest w szkołach dla uczniów klas 1, w chwili rozpoczęcia nauki, kolejny , drugi język obcy jest wprowadzany jest w wieku 12 lat, łotewski uczeń ma obowiązek nauki dwóch języków obcych do ukończenia 19 lat.

LITWA

Na Litwie w ostatnich latach zaszły małe zmiany odnośnie terminu obowiązkowego kształcenia dzieci języków obcych. Od 2008 roku uczniowie w wieku 8 lat, rozpoczynają naukę języka obcego, a kolejny język obcy wprowadzany jest w wieku 12 lat. Obowiązek nauki dwóch języków obcych trwa do 16 roku życia, po tym okresie władze edukacyjne muszą zapewnić jednak uczniom dostęp do nauki drugiego języka, mimo iż nie jest on obowiązkowy.

LUKSEMBURG

Uczniowie luksemburskich szkół rozpoczynają przygodę z językiem niemiecki w wieku 6 lat, rok później dodatkowo uczą się także francuskiego, w wieku 12 lat, przy wyborze profilu szkoły, uczniowie muszą zadecydować o wyborze kolejnego 3 języka obcego. . Obowiązek nauki wszystkich trzech języków trwa do 19. roku życia

FINLANDIA

W zależności od decyzji poszczególnych szkół uczniowie rozpoczynają naukę języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego w wieku 7, 8 lub 9 lat. Drugi obowiązkowy język obcy jest wprowadzany w wieku 13 lat. Jednym z języków musi być drugi język państwowy (szwedzki lub fiński, w zależności od wyboru uczniów).Obowiązek nauki dwóch języków trwa do 19. roku życia. Władze edukacyjne na szczeblu centralnym nie określają w pełni minimalnej oferty kształcenia. W odniesieniu do uczniów w wieku od 7 do 19 lat szkoły mają pewną autonomię w zakresie opracowywania szkolnego programu nauczania zgodnego z podstawą programową. W rezultacie szkoły mogą zdecydować się na położenie większego nacisku na nauczanie języków obcych

 

Udział ludności w wieku 25-64 lat w wybranych krajach deklarującej znajomość co najmniej jednego języka obcego (%) oraz język obcy najczęściej deklarowany jako najlepiej znany

znajomość języka obcego (%) najczęściej deklarowany język obcy
UE-28 66 angielski
Luksemburg 99 niemiecki
Litwa 97 rosyjski
Norwegia 96 angielski
Łotwa 95 rosyjski
Dania 94 angielski
Słowenia 92 angielski
Szwecja 92 angielski
Malta 89 angielski
Szwajcaria 88 angielski
Estonia 86 rosyjski
Holandia 86 angielski
Słowacja 85 czeski
Cypr 84 angielski
Niemcy 78 angielski
Austria 78 angielski
Rumunia 74 angielski
Czechy 69 angielski
Serbia 63 angielski
Polska 62 angielski
Włochy 60 angielski
Francja 59 angielski
Belgia 58 angielski
Grecja 58 angielski
Portugalia 58 angielski
Hiszpania 51 angielski
Bułgaria 39 angielski
Węgry 37 angielski

Opracowanie Sedlak & Sedlak na podstawie danych Eurostat-u

[i]

 

[i] Źródło: https://rynekpracy.pl/monitory/znajomosc-jezykow-obcych-w-unii-europejskiej

 

Podobne artykuły:

Nauka języka obcego dla dzieci –skuteczne metody

Dwujęzyczność przepustką do lepszego świata

Indonezyjski język wyspiarzy

Indonezja to połączenie wielu kultur, religii i obyczajów. Jest największym krajem wyspiarskim, rozciągającym się na wodach Pacyfiku oraz Oceanu Indyjskiego. Dziewicza przyroda, piękne plaże oraz pyszne regionalne jedzenie, przyciągają rzesze turystów z całego świata. To nie tylko oaza spokoju  i otaczającego piękna, ale także  skupisko wielu   sympatycznych mieszkańców różnych plemion, którzy w dalszym ciągu kultywują swoją tradycję sprzed kilku tysięcy lat. Będąc na wyspach Indonezji można zanurzyć się w magii, którą „uprawiają” tubylcy, a zwiedzając wyspy można podziwiać wiele wspaniałych zabytków takich jak: Borobudur czy Prambanan.

W dzisiejszym artykule nawiązaliśmy do Indonezji nie tylko ze względu na jej piękno ale także ze względu na ilość języków używanych na wyspach.

Język indonezyjski jest językiem urzędowym w Indonezji. Należy do jednych z najliczniejszych języków świata, ze względu na liczbę ludności posługującej się tym językiem ( Indonezje zamieszkuje 247 mln mieszkańców)  Jest normatywną formą języka malajskiego i należy do rodziny języków austronezyjskich.  Indonezyjski zapisywany jest alfabetem łacińskim a indonezyjska nazwa tego języka brzmi potocznie „Bahasa Indonesia”  (tłum. „język Indonezji”).

Język Indonezyjki ustanowiony został jako urzędowy w roku 1949, na co duży wpływ miały stosunki dyplomatyczne z Holandią. Pierwotne plany opracowania mające na celu stworzenie języka indonezyjskiego  ( obok malajskiego) miały miejsce w 1928 roku, podczas kongresu Sumpah Pemuda. W związku z tym podobieństwo obu tych języków jest ogromne , jednakże w indonezyjskim znaleźć można wiele zapożyczeń z języka niderlandzkiego.

Obok języka indonezyjskiego i malajskiego na całym wyspiarskim kraju,  używany jest także – zwłaszcza w obszarach wiejskich – drugi regionalny język  tj. jawajski, sundajski, balijski.  Język indonezyjski jest używany na uczelniach, w mediach ogólnokrajowych, urzędach, szkołach a także w sytuacjach formalnych.

Poniżej przygotowaliśmy dla Was krótki słowniczek podstawowych wyrażeń z języka indonezyjskiego, życząc udanej lekcji

Dzień dobry (od 4:00 do 11:00) – Selamat Pagi

Dzień dobry (od 11:00 do 15:00) – Selamat Siang

Dzień dobry po południu (od 15:00 do zmierzchu) – Selamat Sore

Dobry Wieczór (od zmierzchu do 4:00) – Selamat Malam

Dziękuje – Terima Kasih lub w skrócie Makasih

Przepraszam (jeżeli chcemy przejść, zapytać o coś) – Permisi

Ile (coś kosztuje) – Berapa?

Gdzie jest … – Di mana …? [tutaj jak powiemy jakąś popularną nazwę, powinni nam pokazać; choć często lokalni mieszkańcy są tak speszeni, że nie potrafią nam pomóc; zdecydowanie bardziej sprawdza się np. przy poszukiwaniu toalety w restauracji, albo wejścia na stację na dworcu]

Prosto – Lurus

W lewo – Kiri

W prawo – Kanan

Kierunki są przydatne, zwłaszcza podczas podroży go-jek’iem, kiedy nasz kierowca zgubi drogę, a nie bardzo rozmawia po angielsku.

Co? – Apa? [Przy bliższych relacjach często będziemy słyszeć ten zwrot; Indonezyjczycy często wrzucają go „pomiędzy” słowa, jeżeli rozmawiają z nami po angielsku i np. zastanawiają się jak coś powiedzieć – wtedy to „apa” jest skierowane bardziej do siebie pod nosem, niż rzeczywiście do nas]

Nie – Tidak [przydaje się wszędzie; jeżeli nie chcemy zdjęć, nie chcemy taksówki od naganiacza itd.]

Liczebniki:

1. Satu

2. Dua

3.  Tiga

4. Empat

5. Lima

6. Enam

7. Tujuh

8. Delapan

9. Sembilan

10. Sepuluh

 

 

 

Zajrzyj do innych artykułów gdzie można znaleźć wiele ciekawostek  dotyczących  innych języków:

Nauka języków rzadkich

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

 

1 września – do szkoły czas wracać!

Bugün 1 eylül! –  Dzisiaj jest pierwszy września! 

Oficjalnie rozpoczął się nowy rok szkolny. Z tej okazji chcieliśmy przypomnieć kilka kluczowych słówek przydatnych w szkolnej ławce.

Kształcenie w Turcji przebiega na podobnym etapie jak  u nas w Polsce. Pierwsze –wykształcenie podstawie (ilköğretim) podzielone jest na dwa stopnie, pierwszy z nich „ilkokul” to etap 4 letniego kształcenia następnie zdobywany jest „ortaokul” .czyli drugi etap 4- letniej nauki. Pierwszy etap kształcenia jest więc adekwatny do naszej „podstawówki „ w dalszej kolejności następuje wybór szkoły kolejnej, Uczniowie wówczas zdają egzamin uprawniający do wyboru szkoły średniej ( technikum lub liceum)  nauka tam trwa kolejne 4 lata i kończy się egzaminem. Uczeń uzyskuje wtedy dyplom ukończenia szkoły średniej a wraz ze zdaniem końcowego egzaminu otrzymuje także „ortaöğretim diploması”

Następnym stopniem o jaki może ubiegać się uczeń Turcji jest „yükseköğretim” , oczywiście mowa tutaj o wykształceniu wyższym. Standardowo o tym kto zostaje przyjęty na uniwersytet czy uczelnie, decyduje loczba punktów zdobych na egzaminie wstępnym tj tzw. ÖSYS lub YGS-LYS.

Tak więc droga do  wymarzonej kariery jest długa i kręta, lecz na końcu tej drogi stoi praca marzeń

Ciekawy był ten temat ? Możesz znaleźć wiele więcej informacji  na naszym blogu.

Ciekawostki o języku tureckim

Turcyzmy w języku polskim

Powiedzenia związane z językami