Ciekawostki o Szwecji o których nie wiecie

Ekologiczne pojmowanie świata i życie blisko natury

Miasta Szwecji wypełnione są zielenią, nie spotkamy tam brukowanych alejek ,  gęsto zabudowanych  miasteczek czy ogrodów w którym dominuje kamień. Dbanie o środowisko i ekologie wzięło swój początek z życia społecznego każdego obywatela Szwecji. To właśnie oni zapoczątkowali produkcję biopaliw zamiast tradycyjnej benzyny a ich bezkonkurencyjne metody recyklingu odpadów mogą być doskonałym przykładem dla innych państw. 

 

Płatności bezgotówkowe

Szwedzi są pionierem w płatnościach  bezgotówkowych, wynajem roweru, płatność za kawę czy zwykłe zakupy dokonuje się za pomocy kart płaniczych.

 

Ostatki pozostają nieruszane

Tradycja czy przyzwyczajenie ? Ostatków nikt nie rusza, choćby na stole miał -pozostać spory kawałek pysznego tortu.

 

Nieprzystępność i powaga to głęboko zakorzeniona tradycja każdego obywatela Szwecji

Skandynawowie bardzo szanują  swoją prywatność. Marnotrawstwo czasu  spędzonego na plotkach także nie leży w ich naturze. Powaga w życiu każdego Szweda to cecha nabyta a wszelki chryzmat spontaniczności jest eliminowany na rzecz monotoniczności którą Szwedzki cenią  najbardziej.

 

Dzień słodkości

 W kulturze szwedzkiej przyjęło się że sobota jest dniem cukierka. Pochodzenie tej tradycji wzięło swój początek w czasach kiedy to z pomocą naukowców badano wpływ dużej konsumpcji słodyczy na organizm człowieka. Badaniom zostali poddani pacjenci szpitala psychiatrycznego, którzy dziennie otrzymywali sporą dawkę słodyczy. Promowanie jednego dnia słodkości w tygodniu, ma na celu zmniejszenie konsumpcji łakoci. Testy wykazały ogromną szkodliwość wobec zębów oraz inne problemy ze zdrowiem. Dlatego wypromowano jeden dzień, w którym obywatele nie muszą żałować sobie łakoci.

Mediacje sposobem na bezkonfliktowe rozwiązanie sporów

Szwedzi nie widzą problemu w udziale osób trzecich w chwili rozwiązywania konfliktów, taka osoba chłodnym podejściem do sprawy przyspiesza dojście do porozumienia. Szwedzi korzystają z mediacji nie tylko w sprawach rodzinnych ale również sferze biznesowej czy społecznej.

 

Ostrożnie z fajerwerkami

Rygorystyczne podejście do wszystkiego co może spowodować uszkodzenia ciała to w Szwecji sprawa nadrzędna. W szwedzkim prawie aby używać niektóre produkty (w prawie jest jasno wyznaczone, co może być wykorzystane), potrzebna jest zgoda policji lub uzyskanie odpowiedniej licencji.  Wypadkowość w Szwecji związana z uszkodzeniem ciała w skutek puszczania fajerwerków spada niemalże  do zera.

 

Wspomaganie odporności poprzez hartowanie

Jak wiadomo Szwecja nie należy do krajów najcieplejszych, a mimo to spotkanie malucha w wózku bez czapki czy grubego okrycia to niemalże codzienność. W niektórych przedszkolach praktykuje się nawet leżakowanie na werandzie podczas chłodnych dni – ma to na celu zwiększenie odporności u najmłodszych.

 

Nadgodziny w pracy są niemodne

Praktyka w Szwecji pokazała mi jaki stosunek do pracy przywiązują Szwedzi, rządzą tutaj dwie zasady: nie rób nadgodzin i nie klnij.  Częste „ucieczki” z pracy na parę minut przed końcem mają swój związek z przywiązaniem do rodziny, opieka nad dziećmi i wspólne spędzanie czasu to dla każdego obywatela Szwecji priorytet.

 

Na rowerze po zdrowie

W Szwecji nikogo nie dziwi poczciwy staruszek przemierzający  alejkę rowerem czy grupa biegaczy w parku. Szwedzi są bardzo przywiązani do ruchu, od dzieciństwa kultywują ruch na świeżym powietrzu, nie zważając na trudne warunki atmosferyczne panujące na ogół w tym kraju skandynawskim

 

Oryginalność Szweda w każdym aspekcie życia

Szwedzi są niezwykle kreatywni, tworzą nietuzinkowe style a większość materiałów pozyskują z recyklingu. To właśnie w tym kraju zapoczątkował swój rozgłos „styl skandynawski”. Wykorzystanie pustych skrzynek, czy popularne meble wykonane z palet to wszystko zasługa operatywnych Szwedów

 

Posiadanie paszportu jest przepustką do wielkiego świata

Polityka Szwecji oraz chęć podróżowania ich obywateli to doskonała okazja by zwiedzić aż 171 krajów bez konieczności ubiegania się o wizę. Do grupy „najmocniejszych” paszportów obok Szwecji jest także Finlandia i Wielka Brytania.

 

Ciekawy był ten artykuł? Zapraszam Cię do przeczytania innych moich wpisów, które zamieszczam na stronie

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki

Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie

Słoweński -rozterki nad językiem

Język słoweński, którym posługuje się około 2,4 milinów osób, będący językiem urzędowym niewielkiej, piętnaście razy mniejszej od Polski Słowenii, uważany jest za najbogatszy w dialekty język słowiański. Występuje w nim 7 dialektów głównych (karynckie, przymorskie, rowtarskie, goreńskie, doleńskie, styryjskie i panońskie), wśród których wyróżnić można aż 46 różnych narzeczy. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest z jednej strony ukształtowanie terenu, którego charakterystyczną cechą są liczne doliny górskie i rozległe lasy, które w przeszłości utrudniały kontakty między poszczególnymi społecznościami, a z drugiej strony zasiedlanie terytorium Słowenii przez osadników posługujących się różnymi językami. Zależnie od tego z jakiego rejonu Europy przybywali, nowi mieszkańcy Słowenii mówili w językach germańskich, ugrofińskich, romańskich, albo słowiańskich. Kontaktując się ze sobą, tworzyli niepowtarzalne mieszkanki języków, które ostatecznie przeistoczyły się w dzisiejsze dialekty języka słoweńskiego. Pomimo tego, że dialekty te bardzo różnią się od siebie pod względem wymowy i akcentu, użytkownicy poszczególnych dialektów bez problemu mogą się ze sobą porozumieć. Standardowy język słoweński jest używany przede wszystkim  w wystąpieniach publicznych i przy uroczystych, oficjalnych okazjach.

Obecnie słoweńskim posługuje się około 2,4 mln osób, z czego większość stanowią mieszkańcy Słowenii, a także przygranicznych terenów w Austrii i we Włoszech.

Język słoweński wyróżnia się strukturami gramatycznymi, które są charakterystyczne tylko dla tego słowiańskiego języka. Tak jest na przykład ze słoweńską liczbą podwójną, która występuje oprócz liczby pojedynczej i mnogiej. Z liczbą podwójną mieliśmy też do czynienia z dawnym języku polskim, jednak później, wraz z rozwojem języka, struktura ta w naszym języku zanikła, zostawiając po sobie jedynie ślady.  W języku słoweńskim liczba podwójna wciąż występuje i stosuje się  ją do odmiany prawie wszystkich kategorii gramatycznych – rzeczowników, przymiotników, zaimków, a także czasowników.

Inną cechą sprawiającą, że język słoweński jest uważany za skomplikowany język trudny do opanowania, jest akcent. Mamy tu bowiem do czynienia z ruchomym akcentem, który może padać na dowolną sylabę, przy czym miejsce akcentu może zmieniać znaczenie wyrazu. Akcent wyrazowy jest w języku słoweńskim swobodny, ruchomy i ma charakter dynamiczny. W niektórych dialektach występuje również akcent melodyczny (toniczny). Zarówno w dialektach z akcentem dynamicznym, jak i z tonicznym, akcentowane sylaby mogą być długie i krótkie. Dodatkową komplikację stanowi fakt, że akcent nie jest w słoweńskim ortografii zaznaczany, stąd znaczenia danego wyrazu można się domyślać najczęściej jedynie z kontekstu. W słoweńskim występuje także zjawisko redukcji nieakcentowanych samogłosek.

Wszystko to sprawia, że słoweński jest zaliczany do grupy najtrudniejszych do opanowania języków europejskich, choć nam, Polakom, przyswojenie przynajmniej jego podstaw nie powinno przysparzać aż takich problemów jak choćby użytkownikom języków germańskich. Mimo wszystko bowiem język słoweński wydaje się nam dość „swojski” w brzmieniu, a jego gramatyka jest w dużej mierze zbieżna z gramatyką innych języków słowiańskich.

 

Zapraszam do czytania innych wpisów:

Tajniki języka słoweńskiego

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II