Ranking najłatwiejszych języków świata

Próba podjęcia oceny trudności poszczególnych języków może wydawać się dość karkołomna. Wiadomo bowiem, że łatwiej nam nauczyć się języków podobnych do naszego języka ojczystego, tworzenie zatem rankingów trudnych czy łatwych języków zawsze będzie obarczone piętnem osoby, która je sporządza.

Przedstawiony poniżej ranking został przygotowany przez anglojęzycznych badaczy, co tłumaczy fakt, że nie znajdziemy w nim języka angielskiego oraz, że podane w rankingu języki ocenione zostały przez pryzmat wcześniejszej znajomości języka angielskiego.

 

Miejsce 1: HISZPAŃSKI

Oprócz tego, że język hiszpański jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych języków  i najbardziej popularnych na świecie, jest także łatwy w nauce. Hiszpańskim posługuje się około 329 milionów osób. Mówi się, że język ten sam wpada do głowy. Nie znając konkretnych słów, można odgadnąć ich znaczenie. To wszystko przez podobieństwo hiszpańskiego do łaciny (a co za tym idzie, także do angielskiego).

Spójrzmy na przykładowe słowa, które w brzmieniu  znaczą dokładnie to samo co w języku angielskim

el volcán

el cóndor

la estrategia

el carnaval

la palmera

la industria

la anécdota

el ídolo

Na kształt języka hiszpańskiego wpłynął język arabski i łacina. Wymawia się go tak jak się pisze z niewielkimi wyjątkami, w porównaniu do innych języków romańskich.

 

Miejsce 2. FRANCUSKI

Francuski to ojczysty język 100 milionów ludzi, w 28 krajach jest językiem urzędowym. Usłyszysz go niemal na każdym kontynencie, co znaczy, że w języku tym można się porozumieć w bardzo wielu zakątkach świata. Francuski należy do romańskiej rodziny językowej, dla osób mówiących po angielsku, słownictwo będzie brzmiało znajomo. Językoznawcy są zdania, że angielski i francuski mają ze sobą bardzo dużo wspólnego. Aż jedna trzecia słów w angielskim pochodzi z francuskiego.  Podobnie jak to miało miejsce w języku hiszpańskim, język francuski ma bardzo wiele zapożyczeń z angielskiego, a oto przykłady niektórych z nich :

(fr.) Éminencegrise> (ang.) gray eminence

(fr.) Nouvelle Vague > (ang.) New Wave

(fr.) point de vue> (ang.) point of view

(fr.) tiers monde > (ang.) Third World

(fr.) VieilleGarde> (ang.) Old Guard

(fr.) malice prepense> (ang.) malice aforethought

(fr.) Marché aux puces> (ang.) flea market

Miejsce 3 WŁOSKI

Podobnie, jak w przypadku dwóch poprzednich języków, język włoski jest prosty do opanowania na początku nauki,  gdyż  jest bardzo melodyjny i niejako sam wpada w ucho, jednak problem pojawia się na zaawansowanym etapie nauki. Jest to jeden z najbardziej melodyjnych języków świata. Po włosku nawet słowo „nietoperz” brzmi uroczo i dźwięcznie – pipistrello.  Można pokusić się nawet o stwierdzenie, że włoska mowa przypomina śpiew. Językiem włoskiem posługuje się około 125 milionów ludzi na  świecie.

Posłuchaj jak brzmi język włoski:

 Miejsce 4. NIEMIECKI

Po niemiecku mówi się nie tylko w Niemczech, ale również w Austrii, Szwajcarii, Liechtensteinie oraz Belgii. Mimo dość  powszechnej opinii, że niemiecki jest trudny i trudna jest jego wymowa, osobom, które już zaznajomiły się z językiem angielskim nauka niemieckiego nie powinna przysporzyć większych trudności. Co więcej, opracowanych zostało wiele metod nauki języka niemieckiego dla użytkowników właśnie języka angielskiego.

Przykładowy filmik na ten temat:

Miejsce 5. SZWEDZKI

Umieszczenie języka szwedzkiego na piątym miejscu w rankingu z pewnością wielu zdziwi. Osobom znającym już na przykład język niemiecki czy angielski, przyswojenie szwedzkiego nie powinno jednak przysporzyć większych problemów. Korzyści z nauki tego języka jest zaś bardzo wiele, oto niektóre z nich:

  • szwedzki jest ciekawym językiem. Ma nietypowe, trochę melodyjne brzmienie;
  •  szwedzki ma relatywnie przejrzystą i nieskomplikowaną gramatykę;
  • jak na język mniej popularny, jego nauka nie stanowi wielkiego wyzwania, jest sporo materiałów i łatwo dotrzeć do dużej ilości naturalnych źródeł tego języka. Jest najłatwiej dostępny ze wszystkich języków skandynawskich;
  •  jak każdy język obcy, jego nauka, w skrócie, rozwija umysł. To jest nie do przecenienia i korzyści z tego można odczuć na różnych płaszczyznach;
  • szwedzki, mimo że nie ma takiego zasięgu jak angielski czy hiszpański, ma się całkiem dobrze. W Szwecji jest co zobaczyć, jest kogo poznać i o ile do podstawowej turystycznej komunikacji wystarczy znać angielski, to jednak żeby poznać Szwecję, trzeba poznać język szwedzki;
  • dobra znajomość szwedzkiego to tylko krok do poznania języka duńskiego i norweskiego

Czytaj również:

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Letnia szkoła języka czeskiego nie tylko dla bohemistów

Język rumuński a inne języki romańskie

Język rumuński należy do grupy języków romańskich. Wykazuje wiele podobieństw w odniesieniu do innych języków tej grupy, głównie do języka włoskiego i francuskiego, mniej do języka hiszpańskiego. Posługuje się nim około 24 mln osób, z czego 17,25 mln w samej Rumunii. Dialekt języka rumuńskiego używany w Mołdawii przez radzieckich przywódców nazwany został językiem mołdawskim, jednak  językoznawcy nie uznają go za odrębny język. Pogląd, zgodnie z którym uznano język mołdawski za język odrębny do rumuńskiego propagowany był w ustanowionej w 1924 roku Mołdawskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej, a elementem takiego podejścia było używanie cyrylicy do zapisu tego języka. W 1932 roku system pisma został oficjalnie zmieniony na alfabet łaciński, zaś ortografię ujednolicono ze standardowym językiem rumuńskim.

Język rumuński rozwijał się odrębnie od innych języków romańskich, a na przestrzeni wieków wchłonął różnorodne elementy obce (słowiańskie, tureckie, greckie i węgierskie), jest dzięki temu językiem niezwykle ciekawym i złożonym. Najwięcej podobieństw łączy go z językiem włoskim, posiada około 77% wspólnego z nim słownictwa oraz podobne zasady gramatyczne. Co więcej, rumuński podobny jest do włoskiego bardziej niż włoski do rumuńskiego. Rumun słysząc język włoski zawsze co nieco zrozumie, Włoch zrozumie z wypowiedzi po rumuńsku znacznie mniej. Rumuński nie będzie też zrozumiały dla użytkowników francuskiego, katalońskiego, hiszpańskiego czy portugalskiego, jeśli wcześniej nie uczyli się tego języka.

Rumuński jest jedynym językiem romańskim, w którym rodzajniki określone są enklityczne, czyli są dołączane na końcu rzeczownika jako przyrostki, a nie na początku (jako przedrostki). Zostały one ukształtowane, jak w innych językach romańskich, z łacińskich zaimków wskazujących. Rzeczowniki w języku rumuńskim występują w trzech rodzajach: męskim, żeńskim i nijakim. Rodzajnik określony ma różne formy w zależności od tego czy rumuńskim słowo, do której należy jest rodzaju męskiego lub żeńskiego. Rodzajnik określony słów rodzaju męskiego to –ul, a żeńskiego -a.

Język rumuński odziedziczył z łaciny pięć przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik i wołacz. Morfologicznie mianownik i biernik są identyczne w przypadku rzeczowników; podobnie, dopełniacz i celownik mają wspólną formę (pary te są jednak różne w odmianie zaimków osobowych).

Z innymi językami romańskimi język rumuński łączy podoba odmiana czasowników – odmieniają się one przez osoby, liczby, czasy, tryby oraz strony.

Filologię rumuńską można studiować w Polsce na kilku uczelniach wyższych, między innymi na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Warszawskim. Na wielu uczelniach, rumuńskiego można też uczyć się jako języka dodatkowego w tracie studiów na kierunku romanistyka.

 

Podobne artykuły:

Język czeski a język słowacki

Fałszywi przyjaciele” w języku serbskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku bułgarskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim