10 ciekawostek o językach Afryki

Afryka to kontynent o wyjątkowym zróżnicowaniu kulturowym, ekonomicznym , etnicznym oraz  językowym. Poprzez kilkadziesiąt lat cały kontynent afrykański ulegał wielu wpływom rożnych kultur i krajów. Stąd tak bardzo  duże zróżnicowanie kulturowe i językowe.  Najbardziej popularnym językiem w Afryce jest język suahili, a następnie inne języki rdzennie afrykańskie, ale w powszechnym użytkowaniu są również  języki europejski oraz język arabski.   

W afryce za oficjalne języki urzędowe uznaje się :

  • arabski
  • angielski
  • francuski
  • portugalski

Poniżej prezentujemy kilka ciekawostek związanych z językami tego wyjątkowo ciekawego kontynentu:

  1. Liczba języków, którymi posługują się mieszkańcy Afryki szacuje się aż na około 2200.
  2. Granice państw afrykańskich nie wyznaczają granic obszarów użytkowania poszczególnych języków.
  3. Republika Południowej Afryki posiada aż 11 języków urzędowych: afrikaans, angielski, xhosa, ndebele, pedi, soto, suazi, tsonga, tswana, venda, zulu.
  4. Somalia to jedyny kraj w Afryce, w którym cała populacja posługuje się tym samym językiem – somalijskim.
  5. W Afryce więcej osób mówi w języku francuskim aniżeli w samej Francji. W Afryce znajduje się aż 25 krajów, w których bez problemu porozumiemy się w tym języku.
  6. Afrykańczycy stanowią tylko 16% populacji całego świata, jednak aż jedna czwarta języków, które są używane na świecie, występuje wyłącznie w Afryce.
  7. Afryka jest uznawana za kolebkę mowy i wszystkich języków świata. Na postawie analiz fonemów oraz zróżnicowania genetycznego świata, naukowcy stwierdzili, że ludzie zaczęli używać mowy dawno temu, w samym środku Afryki, a następnie przenieśli tę umiejętność do innych rejonów świata podczas ich kolonizowania.
  8. Języki znane pod nazwą !Klang posiadają największą na świecie liczbę fonemów – aż 141! Dla porównania, najmniejszą liczbę fonemów, czasami nieco ponad 10, mają zaś języki używane przez mieszkańców Oceanii i Ameryki, zaś w języku polskim czy angielskim występuje ich około 40.
  9. Biblię przetłumaczono na aż 683 języki używane na terenie Afryki, co stawia ten kontynent, pośród pozostałych na świecie, na pierwszym miejscu pod względem liczby wersji językowych tego dzieła.
  10. Wyjątkowym językiem afrykańskim jest język bębnowy. Za pomocą dźwięków wydawanych przez bębny, teoretycznie można przekazać każdą wiadomość. Co ciekawe, to jedyny chyba język na świecie, którego brzmienie można usłyszeć z odległości nawet 12 kilometrów!

Czyta j również:

Ranking najłatwiejszych języków świata

Ile jest języków na świecie?

Które języki zginą w najbliższej przyszłości?

 

 

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Czy wiedzieliście, że wszystkich języków na świecie jest około 7 tysięcy? Ich liczba jednak stale maleje i dzisiaj zagrożonych całkowitym wyginięciem jest aż około 2400 z nich.

Poznajcie ciekawostki dotyczące różnych języków świata:

  1. Najwięcej osób na świecie posługuje się językiem chińskim – około miliard ludzi. Językiem hindi mówi 400 milionów ludzi, językiem hiszpańskim 350 milionów, a angielskim 320 milionów ludzi
  2. Co najmniej połowa ludzi na świecie to osoby dwujęzyczne lub wielojęzyczne.
  3. Język chiński zawiera około 50 tysięcy znaków. Aby czytać i rozumieć teksty w gazetach, wystarczy jednak poznać około 2 tysięcy znaków.
  4. W Republice Południowej Afryki jest aż 11 języków urzędowych: afrikaans, angielski, xhosa, ndebele, pedi, soto, suazi, tsonga, tswana, venda, zulu.
  5. Stany Zjednoczone nie posiadają oficjalnie żadnego języka urzędowego.
  6. W popularnej powieści „Władca pierścieni” wspomina się aż o 12 językach.
  7. Najczęściej tłumaczoną na inne języki książką jest Biblia. Zgodnie z danymi podawanymi przez portal: www.wycliffe.org, na dzień dzisiejszy została przetłumaczona w pełni na 500 języków, w 1300 językach dostępny jest Nowy Testament i fragmenty Starego Testamentu.
  8. Drugą najczęściej tłumaczoną książką są “Pinokio” Carlo Collodiego. Książkę przetłumaczono na ok. 240 języków.
  9. W Watykanie znajdują się bankomaty wyświetlające komunikaty między innymi w języku łacińskim.
  10. W samej tylko Afryce istnieje aż 2200 różnych języków.
  11. W języku francuski samogłoskę „o” można wymówić na trzynaście różnych sposobów.
  12. Z powodu masowego w ostatnim czasie napływu imigrantów oraz uchodźców Europa staje się coraz bardziej wielojęzyczna. Ponoć tylko w samym Londynie można usłyszeć ludzi mówiących w około 300 językach.
  13. Większość języków europejskich opiera się na alfabecie łacińskim. Niektóre języki słowiańskie opierają się na cyrylicy. Własny alfabet posiadają takie języki jak grecki, ormiański, gruziński i jidysz.
  14. Rodzina języków germańskich obejmuje między innymi języki duński, norweski, szwedzki, islandzki, niemiecki, niderlandzki, angielski i jidysz.
  15. Do przykładów języków romańskich należą język włoski, francuski, hiszpański, portugalski oraz rumuński.
  16. Rodzina języków słowiańskich obejmuje między innymi język rosyjski, ukraiński, białoruski, polski, czeski, słowacki, słoweński, serbski, chorwacki, macedoński i bułgarski.
  17. Wielojęzyczność niesie liczne korzyści: ułatwia uczenie się kolejnych języków, wpływa pozytywnie na proces myślenia i sprzyja kontaktom z innymi ludźmi i kulturami.
  18.  Zakres słownictwa wielu języków obejmuje 50 000 lub więcej słów, poszczególni użytkownicy  danego języka zwykle jednak znają i stosują tylko małą jego część.
  19. Około 40% bliźniaków w drugim roku życia rozwija swój własny język, którzy jest rozumiany wyłącznie przez nich

Czytaj również:

Najdziwniejsze języki świata

 

Tłumaczenie poświadczone z oryginału, czy z kopii?

Pisemne tłumaczenie poświadczone ma zawsze postać papierowego dokumentu opatrzonego klauzulą uwierzytelniającą oraz urzędową pieczęcią tłumacza przysięgłego i jego podpisem. Na pieczęci tłumacza widnieje w otoku jego imię i nazwisko oraz wskazanie języka, w zakresie którego ma uprawnienia, a w środku numer pozycji, pod którą został wpisany  na listę tłumaczy przysięgłych Ministerstwa Sprawiedliwości.

Tłumaczenie poświadczone musi spełniać szereg kryteriów:

  1. Mieć postać dokumentu pisanego (w praktyce najczęściej wydruku komputerowego),
  2. Zawierać następujące elementy:

nagłówek zawierający informację z jakiego języka tłumaczenie zostało wykonane,

– na każdej stronie – odcisk okrągłej pieczęci tłumacza przysięgłego wraz z podpisem lub parafką,

– na końcu – klauzulę poświadczającą zgodność tłumaczenia z tekstem źródłowym.

Tłumacz jest zobowiązany do zaznaczenia  czy tłumaczenie zostało wykonane z oryginału, czy z odpisu lub kopii. Choć nie wynika to z obowiązującej Ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego regulującej kwestie sposobu przygotowywania tłumaczeń, w znowelizowanym Kodeksie Tłumacza Przysięgłego znalazł się zapis, aby w przypadku wykonywania tłumaczenia poświadczonego z kopii, w sposób trwały kopię taką połączyć z tłumaczeniem. Oznacza to, że również tłumaczenie wykonywane z dokumentów przesłanych w postaci skanu można połączyć trwale z wydrukiem takiego skanu, co powinno pozwolić na uniknięcie ewentualnych niejasności.

W formule uwierzytelniającej na końcu tłumaczenia tłumacz przysięgły umieszcza również oznaczenie pozycji w repertorium, pod którą tłumaczenie zostało wpisane, miejsce i datę sporządzenia tłumaczenia oraz odcisk tuszowej pieczęci okrągłej i swój podpis.

Tak więc, mimo braku formalnych przeszkód uniemożliwiających tłumaczenie z kopii czy ze skanu, należy mieć na uwadze, że w przypadku tłumaczenia z kopii wzmianka o tym zawsze znajdzie się na tłumaczeniu oraz w repertorium. Tłumacz przysięgły nie może nigdy poświadczać tłumaczenia jako wykonanego z oryginału, jeśli osobiście go nie widział. Takie postępowanie może narażać go na poważne konsekwencje prawne.

Podobne artykuły:

Tłumaczenia poświadczone z języka obcego na obcy 

 

 

Czy łatwiej uczyć się podobnych języków, czy zupełnie odmiennych?

Powszechne jest przekonanie, że łatwiej uczyć się języka pochodzącego z tej samej rodziny co język, który już znamy. Jeśli zatem opanowaliśmy już na przykład niemiecki, łatwiej będzie nam nauczyć się angielskiego i odwrotnie. Znając polski, nie powinna nam przysporzyć kłopotów nauka czeskiego czy słowackiego. Czy jednak rzeczywiście tak jest?

Bez wątpienia wiele argumentów potwierdza, że łatwiej przychodzi nam nauka języków spokrewnionych z tymi, które znany. Jako Polakom zdecydowanie łatwiej jest nam uczyć się języków słowiańskich, niż na przykład germańskich. Znając polski możemy przenieść struktury gramatyczne na grunt innych języków słowiańskich i łatwiej zapamiętać ewentualne drobne rozbieżności w odmianie przez przypadki, osoby, czy rodzaje. O wiele trudniej jednak zrozumienie  chociażby kwestii przypadków przyjdzie osobom z zupełnie innego kręgu językowego.  Przy nauce języków słowiańskich napotkamy też na szereg zbieżności leksykalnych między językami, co powoduje, że w zależności od wybranego języka niemal na starcie znamy już pewną część słownictwa. Uważa się na przykład, że aż 70% słów w języku słowackim ma to samo brzmienie co w języku polskim, choć oczywiście nie zawsze idzie to w parze z identycznym znaczeniem. Nawet jeśli uwzględnimy fakt, że część podobieństw jest tylko złudna i w rzeczywistości te same wyrazy mogą znaczyć coś zupełnie innego, i tak łatwiej będzie nam te wyrazy przyswoić, aniżeli inne, obcobrzmiące słowa języków niespokrewnionych z polskim. Oczywiście analogicznie będzie przy nauce np. niemieckiego,  jeśli już znamy angielski, czy włoskiego, jeśli mówimy po francusku. Uczenie się języka podobnego do tego, który już znamy pozwala na wyeliminowanie trudu uczenia się gramatyki od podstaw. Uczenie się języków podobnych do tych, którymi już mówimy powoduje też, że łatwiej jest nam przyswoić wymowę poszczególnych słów. O wiele trudniej jest nauczyć się wymowy głosek dotąd kompletnie nam nieznanych. Dlatego nauka na przykład języka chińskiego jest uważana za wyjątkowo wymagającą.

Przy językach spokrewnionych ze sobą dochodzi też czasami do zjawiska wzajemnej zrozumiałości języków. Termin ten określa taką zbieżność języków, że właściwie bez rozpoczynania ich nauki ich użytkownicy mogą się ze sobą porozumieć. Wzajemne zrozumienie może być symetryczne, gdy obaj rozmówcy rozumieją się w podobny sposób, albo asymetryczne, kiedy reprezentant jednego z języków rozumie partnera bardziej niż drugi. Przykładami takich języków jest choćby język serbski i chorwacki.

Czy uczyć się jednego języka obcego, czy kilku?

Z pewnością trudność zawsze może stanowić jednoczesna nauka dwóch lub więcej języków od podstaw. Łatwiej i rozsądniej jest rozpocząć naukę kolejnego języka obcego, jeśli opanowaliśmy już podstawy języka czy języków, których uczyliśmy się wcześniej. W szczególności jest to istotne przy językach ze sobą spokrewnionych, zwłaszcza w sferze leksykalnej. Istnieją metody jednoczesnego nauczania dwóch blisko spokrewnionych ze sobą języków, polegające na jednoczesnym uczeniu się podobnych zagadnień w obu językach i opieraniu się na tym samym materiale leksykalnym. Czy jednak przyspiesza to proces nauczania? Raczej nie, na każdy z języków i tak trzeba poświęcić odpowiednią ilość czasu. Naukę każdego kolejnego języka warto zatem rozpocząć, gdy poprzednie języki znamy w stopniu przynajmniej komunikatywnym.

Faktem jest natomiast, że każdego kolejnego języka uczymy się szybciej.  Im mamy większą wiedzę na temat języków i zasób słów w różnych językach, tym więcej nasz mózg generuje skojarzeń, co ułatwia zapamiętywanie. Warto też pamiętać, że uczenie się języków jest wyjątkowo skuteczną metodą utrzymywania mózgu w dobrej formie.

 

Zobacz także:

Jakich języków warto się uczyć ? 

Nauka słowackiego przez internet

 

 

21 lutego – Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Obchodzimy dziś Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego – święto ustanowione przez UNESCO 17 listopada 1999 roku dla upamiętnienia rocznicy wydarzeń w Bangladeszu, gdzie w 1952 roku pięciu studentów uniwersytetu w Dhace zginęło podczas demonstracji, w której domagano się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego.  Celem święta ma być zwrócenie uwagi na różnorodność językową i kulturową świata oraz na  języki zagrożone i ginące, stanowiące aż 43% wszystkich aktualnie używanych języków.

W Polsce, święto to wiąże się z uruchomieniem kilku akcji społecznych mających na celu promowanie poprawnej polszczyzny i ochrony języka polskiego. W 2012 roku wystartowała kampania społeczna Ojczysty – dodaj do ulubionych , która została zorganizowana przez Narodowe Centrum Kultury i Radę Języka Polskiego. Kampania ta ma na celu podnoszenie świadomości językowej Polaków i kształtowanie poczucia odpowiedzialności za polszczyznę.  Rok później – w 2013 roku ruszyła nowa kampania społeczna Język polski jest ą-ę. Jej celem jest obrona znaków diakrytycznych i przeciwdziałanie nieużywaniu charakterystycznych polskich liter. Akcję wspiera wiele znanych osób m.in. prof. Jerzy Bralczyk, Henryk Sawka i Jacek Bryndal, a patronuje jej Rada Języka Polskiego.

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to od kilku lat również dzień, w którym ogłaszane są wyniki głosowania w sprawie wyboru dzieła literatury polskiej, które będzie wspólnie czytane w ramach akcji „Narodowe Czytanie”. W roku 2017 dziełem  tym okazało się „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego. Wyboru dokonano spośród czterech utworów Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego, „Pamiątek Soplicy” Henryka Rzewuskiego, „Beniowskiego” Juliusza Słowackiego i „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego.

Na ulubioną lekturę Polacy mogli głosować do 15 lutego 2017 r.