Święty Hieronim – Patron tłumaczy

 

Święty Hieronim jest patronem  biblistów, archeologów, uczniów i studentów, ale przede wszystkim jest znany jako patron tłumaczy. Był postacią niezwykłą, będąca przykładem doskonałego połączenia wiary z nauką oraz życia duchowego z życiem intelektualnym.

Święty Hieronim urodził się około 347 r. w Strydonie na granicy Panonii z Dalmacją, a więc na terenach obecnej Chorwacji. Ochrzczony został dość późno, bowiem dopiero w wieku około 13 lat. Mając lat 18, udał się do Rzymu, w celu zgłębiania tajników filozofii oraz retoryki. Studia w Rzymie prowadził pod opieką nauczyciela gramatyki Eliusza Donata oraz Wiktorinusa – specjalisty od retoryki. W Rzymie zaczął poznawać łacińskich klasyków, uczyć się sztuki pisania, dyskusji i greki. Po kilku latach spędzonych w Rzymie, Hieronim wyruszył w podróż do Galii, ostatecznie osiadł jednak w Trewirze, na dworze cesarza Walentyniana I, gdzie rozpoczął studia teologiczne. Po zakończeniu służby na dworze cesarskim Hieronim udał się do Akwilei, gdzie poznał Ewagriusza, z którym wyruszył w podróż do Antiochii. W drodze, około 374 roku, na skutek ciężkiej choroby, Hieronim doznał wizji, która zadecydowała o jego przeprowadzce do Konstantynopola – „stolicy” Kościoła Wschodniego, a następnie o powrocie do Rzymu, gdzie zamieszkał na dworze papieża Damazego. Porzucił swoje studia nad literaturą świecką i poświęcił się sprawom boskim i gruntownej analizie Pisma Świętego. Zmarł w Betlejem – kolebce chrześcijaństwa – gdzie spędził ostatnie 34 lata swojego życia bez reszty oddając się analizie Słowa Bożego oraz tworzeniu.

Niedługo po śmierci Hieronima zaczęły powstawać żywoty mówiące o jego świętości i cudach. Oddawano mu cześć w grocie w Betlejem, która do dzisiaj jest ośrodkiem jego kultu.

Oficjalne potwierdzenie kultu świętego Hieronima nastąpiło w 1747 roku (beatyfikacja przez papieża Benedykta XIV) oraz w 1767 roku (kanonizacja przez papieża Klemensa XIII).

Święty Hieronim należy bez wątpienia do największych uczonych ojców zachodniego Kościoła. Innych uczonych przewyższał doskonałą znajomości hebrajskiego i łatwością pisania. Doskonale sprawdzał się jako tłumacz, a jego  największym dokonaniem było przetłumaczenie tekstu Pisma Świętego z języków oryginalnych – greckiego i hebrajskiego na łacinę. Przekład ten, znany jako Wulgata, wciąż należy do znaczących tekstów biblijnych Kościoła rzymskokatolickiego. Tłumaczenie Pisma Świętego zajęło Hieronimowi około 24 lat. Jego podejście do pracy jako tłumacza wyróżniała dokładność, drobiazgowe sprawdzanie każdej informacji i precyzja w wykonywaniu przekładu. Zanim przekład ten został oficjalnie zatwierdzony przez zwierzchników Kościoła, tekst tłumaczenia był poddawany poważnej krytyce i rzetelnie sprawdzany. Ostatecznie jednak, podczas Soboru Trydenckiego (1545-1563 r.),  tłumaczenie Hieronima zostało zaakceptowane, a przez literaturoznawców do dzisiaj jest uznawane za jeden ważniejszych tekstów średniowiecznej Europy Zachodniej.

Na dorobek tłumaczeniowy Hieronima składa się również wiele innych starożytnych dzieł, między innymi teksty Origenesa oraz przekłady homilii i życiorysów (między innymi Pawła Apostoła i Hilarego).

W dniu imienin Hieronima, 30 września obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Tłumacza, nazywany również „Hieronimkami”. Dzień ten ustanowiony został przez Międzynarodową Federację Tłumaczy (FIT) w 1991 roku.

 

 

 

Certyfikaty poświadczające znajomość języków obcych

 

 

Posiadanie certyfikatu potwierdzającego znajomość języka obcego staje się często koniecznością. Osoby ubiegające się o pracę, w której konieczne jest posługiwanie się językiem obcym czy zamierzające związać swoją przyszłość zawodową z zagranicą, ale również osoby pozostające w kraju, muszą nie tylko posługiwać się danym językiem, ale coraz częściej móc udokumentować, że ich znajomość języka jest na odpowiednim poziomie.  Pracownicy działów HR odpowiedzialni za rekrutację pracowników przy naborze przeprowadzają zwykle własne sprawdziany poziomu znajomości języków. Mogą one polegać na przeprowadzeniu z kandydatem rozmowy w danym języku lub na przykład na zleceniu kandydatowi do pracy przetłumaczenia pisma od zagranicznego kontrahenta czy napisania odpowiedzi na jakieś pismo. Niektóre firmy bazują natomiast na okazanym przez kandydata certyfikacie potwierdzającym znajomość języka obcego na odpowiednim poziomie.

Poniżej zamieszczamy informacje na temat najbardziej popularnych certyfikatów międzynarodowych dotyczących języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i hiszpańskiego.

JĘZYK ANGIELSKI

FCE – First Certificate in English

FCE to najpopularniejszy w Polsce egzamin z języka angielskiego potwierdzający znajomość tego języka na poziomie średnio zaawansowanym. Certyfikat ten honorowany jest między innymi przez Urząd Służby Cywilnej oraz Ministerstwo Edukacji Narodowej (MEN) jako udokumentowanie wymaganych przez te jednostki umiejętności językowych. Certyfikat jest wydawany bezterminowo przez University of Cambridge Local Examinations Syndicate, na podstawie testu złożonego z pięciu części:   Reading – czytanie ze zrozumieniem, Writing – pisanie, Use of English – test gramatyczny z zastosowania struktur językowych,  Listening – słuchanie, Speaking – mówienie.

CAE – Certificate in Advanced English

CAE jest certyfikatem poświadczającym średniozaawansowane umiejętności we władaniu językiem angielskim. Certyfikat ten jest uznawany i respektowany na całym świecie, honorowany przez MEN, a także Urząd Służby Cywilnej. Certyfikat jest ważny bezterminowo.

CPE – Certificate of Proficiency in English

 CPE jest certyfikatem poświadczającym znajomość języka angielskiego na poziomie zaawansowanym, certyfikat jest uznawany i respektowany na całym świecie, honorowany przez polskie Ministerstwo Edukacji Narodowej i urzędy służby cywilnej. CPE jest szeroko uznawany w handlu i przemyśle w Europie, jak również na całym świecie. CPE jest jednocześnie certyfikatem spełniającym wymagania językowe stawiane przez większość anglojęzycznych Uniwersytetów i instytucji edukacyjnych przy procesie rekrutacji studentów. Certyfikat ten jest ważny bezterminowo.

Posiadanie certyfikatu CPE pozwala zwykle na automatyczne zaliczenie lektoratu na studiach oraz umożliwia podjęcie nauki na angielskojęzycznych uczelniach.

 

Certyfikat TOEIC® – to wynik egzaminu zwanego Test Of English for International Communication, egzaminu stworzonego przez ETS (Educational Testing Service), którego celem jest ocena poziomu znajomości języka angielskiego przy porozumiewaniu się w kontaktach biznesowych. TOEIC jest egzaminem diagnostycznym, którego wynik jest podawany w punktach, na skali 10-990 punktów. Poziom umiejętności językowych wskazuje liczba uzyskanych punktów. Wynik egzaminu na poziomie powyżej 750 punktów może być warunkiem podjęcia pracy w zagranicznych oddziałach polskich firm międzynarodowych czy decydować o przyjęcie na stanowiska pracy w polskich urzędach państwowych.

Certyfikat TOEFL®- to wynik egzaminu sprawdzającego biegłość posługiwania się językiem angielskim u osób, dla których nie jest to język ojczysty. Certyfikat ten powstał z myślą o studentach ubiegających się o przyjęcie na studia na całym świecie i dlatego mierzy umiejętności posługiwania się językiem angielskim w kontekście akademickim.

JĘZYK NIEMIECKI

Zertifikat Deutsch (Goethe-Zertifikat B1)

Certyfikat ten uznawany jest w Niemczech i w wielu innych krajach. Zdanie egzaminu świadczy o solidnych podstawach znajomości języka i umożliwia poprawne porozumiewanie się we wszystkich ważnych sytuacjach życiowych. Osoba z tym certyfikatem opanowała około 2 tys. słów i najważniejsze struktury gramatyczne języka niemieckiego.

ZentraleMittelstufenprüfung (Goethe-Zertifikat C1)

Certyfikat poświadcza zaawansowaną znajomość języka niemieckiego umożliwiającą swobodne komunikowanie się w mowie i piśmie oraz wyrażanie swoich poglądów w życiu prywatnym oraz zawodowym. Certyfikat ten jest honorowany przez niektóre uczelnie w Niemczech i zwalnia z egzaminu wstępnego z języka niemieckiego. W Polsce certyfikat ten uprawnia nauczycieli do nauczania języka niemieckiego w klasach 1-3 szkół podstawowych.

JĘZYK FRANCUSKI:

Diplômed’étudesen langue française

DELF (Diplômed’études en languefrançaise) to oficjalny międzynarodowy certyfikat języka francuskiego ustanowiony przez francuskie Ministerstwo Edukacji Narodowej. Jest uznawany na całym świecie i ważny bezterminowo. Poświadcza umiejętności kandydata w zakresie znajomości języka francuskiego w mowie i w piśmie.

Diplômeapprofondi de languefrançaise

Certyfikat DALF zwalnia z egzaminów z języka francuskiego przy ubieganiu się o przyjęcie na wyższe uczelnie we Francji.

JĘZYK HISZPAŃSKI 

NivelInicial

NivelInicial (dawniej CertificadoInicial de Espanol) jest certyfikatem dokumentującym znajomość tego języka w stopniu podstawowym. Egzamin na tym poziomie jest bardzo prosty. Jako formalne potwierdzenie pełnej znajomości języka hiszpańskiego, w Polsce uznawane są tylko certyfikaty z dwóch kolejnych poziomów.

NivelIntermedio

NivelIntermedio (dawniej DiplomaBásico de Espanol) jest certyfikatem dokumentującym znajomość języka hiszpańskiego w stopniu komunikatywnym, podobnym do wymaganego na poziomie FCE w języku angielskim.

Nivel Superior

Nivel Superior (dawniej Diploma Superior de Espanol) jest certyfikatem na poziomie zaawansowanym. Dokumentuje znajomość również specjalistycznego słownictwa, jak również znajomość hiszpańskiej kultury i obyczajów.

 

Czytaj również:

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Letnia szkoła języka czeskiego nie tylko dla bohemistów

Czy łatwiej uczyć się podobnych języków, czy zupełnie odmiennych?

 

 

 

Język wilamowski i groźba jego zaniku

Mieszkańcy małej wioski Wilamowice, znajdującej się w okolicy Bielska-Białej, od stuleci mówią zupełnie odrębnym językiem – językiem wilamowickim (wymysiöeryś). Język, a właściwie etnolekt wilamowicki należy do rodziny języków germańskich, a dokładniej do grupy zachodniogermańskiej. Język ten na terenie obecnych Wilamowic pojawił się najpewniej za sprawą przybyłych na te tereny w XII wieku osadników z Niemiec, Holandii i Szkocji. Dlatego, choć język wilamowicki wywodzi się najprawdopodobniej z XII-wiecznej wersji języka niemieckiego, widoczne są w nim silne wpływy języka niderlandzkiego, dolnosaksońskiego, fryzyjskiego, angielskiego oraz szkockiego.

Do drugiej wojny światowej język wilamowicki był podstawowym narzędziem komunikacji mieszkańców miasteczka. Po roku 1945 jego używanie zostało zabronione przez ówczesne władze komunistyczne, co spowodowało, iż zaczął powoli wymierać.Dziś posługuje się nim zaledwie około 50 osób, głównie starszych oraz grupka pasjonatów, uczących się go z zamiłowania i starająca się zatrzymać proces jego zaniku. W wyniku działań takich osób, w 2003 roku w miejscowej szkole podstawowej zorganizowane zostały lekcje języka wilamowskiego, a nauczaniem zajął się Wilamowski poeta Józef Gara. Jednak chętnych do nauki było niewiele.Z powodu spadku zainteresowania grupa rozpadła się, a dalszym poznawaniem kultury Wilamowskiej zainteresowanych było zaledwie kilka osób. Jedną z nich był Tymoteusz Król, który postanowił nie dopuścić do zaniku języka wilamowickiego i oprócz podjęcia aktywnej nauki tego języka zaczął sam dokumentować i nagrywać osoby mówiące po wilamowicku.Wystąpił również z wnioskiem do Biblioteki Kongresu USA o wpisanie języka wilamowickiego na listę języków świata. Język ten został też zarejestrowany w Międzynarodowej Organizacji Normalizacyjnej i w 2007 r. przydzielono mu kod ISO i skrót wym.

W czasach współczesnych prowadzonych jest wiele działań, mających na celu umożliwienie przetrwania języka wilamowickiego. W ramach ratowania wymierającego języka i kultury wilamowickiej powstają nowe utwory i piosenki w tym języku. Kulturę wilamowicką, stroje, pieśni i tańce propaguje Regionalny Zespół Pieśni i Tańca „Wilamowice”, który ma swoją stronę na Facebooku, a Stowarzyszenie Wilamowianie uruchomiło stronę internetową poświęconą językowi i kulturze wilamowickiej.

A oto próbka języka wilamowickiego na przykładzie modlitwy Ojcze nasz:

YnzerFoter, dübystymhymuł,

Daj noma zułzajngywajt;

Daj Kyngrajchzułdö kuma;

Daj wyła zułzajnymhymułan uf der aot;

dosynzergywynłichysbrutgaoynshaojt;

anfercajynsynzersiułda,

wi wir aojfercajn y ynzynsiułdigia;

ny łat yns cyn zynda;

zunderkaonstynsreta fum nistgüta.

[Do Dajs ej z Kyngrajchandymaocht, ans łaowa uf inda.]

                          Amen

 

I krótki film na temat języka wilamowickiego:

 

Zobacz również:

Najdziwniejsze języki świata