Ile jest języków na świecie?

Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna. Jedni twierdzą, że jest ich około 3000, inni podają liczbę 5000-6000. Wydawać by się mogło, że każdy kraj ma swój jedyny język urzędowy i na tym kończy się lista języków występujących na świecie. Nie jest to jednak oczywiście prawdą. A.F. Majewicz w swojej książce Języki świata i ich klasyfikowanie wyodrębnił 5674 języków. Z kolei T. Milewski w książce Językoznawstwo wymienia tylko 2500 języków.
Problemy z oszacowaniem liczby języków wynikają między innymi z tego, że na świecie wciąż trwają spory, czy dany etnolekt jest językiem czy dialektem. Do takiej sytuacji dochodzi na przykład w Chinach, Indiach czy w krajach zamieszkałych przez liczne plemiona, tam gdzie powierzchnia państwa jest na tyle duża, aby w każdej jego części mieszkańcy mogli porozumiewać się w innym języku. Tak znaczna różnorodność w liczbie podawanych języków wynika też z tego, iż nie wszyscy obejmują statystyką języki sztuczne (np. esperanto) i języki martwe lub języki wymierające (np. sanskryt lub łacinę).Szacuje się, że do 2100 roku wymrze ponad połowa obecnie używanych języków na świecie dlatego, że są używane przez bardzo małą liczbę użytkowników.

Języki świata są tak różne jak niepowtarzalny jest każdy człowiek, ale tak jak wśród ludzi, również wśród języków można wyodrębnić poszczególne rodziny. Istnieje też wiele języków dotąd niesklasyfikowanych, a niewykluczone, że istnieją również takie, które do tej pory nie zostały odkryte.
Najwięcej ludzi na świecie używa języka chińskiego, a ich liczba jest szacowana na około 2 miliardy. Coraz bardziej wzrasta liczba użytkowników języka hindi (450 milionów), hiszpańskim posługuje się około 370 milionów osób, rosyjskim 277 milionów, arabskim 246 milionów, bengalskim 211 milionów, a portugalskim 191 milionów ludzi. Oczywiście językiem o największym zasięgu globalnym jest język angielski.

Współcześni lingwiści przy identyfikowaniu grup językowych, poza wzorami fonologicznymi biorą pod uwagę także inne wskaźniki, jak chociażby stosowanie tonacji dla rozróżnienia znaczenia. Ważnym sposobem klasyfikowania języków jest też szyk wyrazów w zdaniu. I tak np. w angielskim, greckim i suahili podstawowy szyk to podmiot – orzeczenie – określenie („ja – zjadłem-jabłko”), jest to więc język SVO (Subject- Verb- Object). Języki hindi, japoński, i turecki należą do języków SOV („ja- jabłko- zjadłem”), hebrajski, maoryjski i walijski są przykładami języków VSO („ Zjadłem- jabłko-ja”).

 

 

Ze względu na pochodzenie języki dzieli się na rodziny tzn. zespoły językowe pochodzące od wspólnego prajęzyka. Oprócz rodzin istnieją ligi językowe, czyli „grupy językowe różnych języków powstałe w wyniku kontaktu geograficznego, które wykazują wiele cech wspólnych w strukturze gramatycznej. Najbardziej luźnym zespołem języków jest cykl, czyli łańcuch stykających się ze sobą rodzin-na pograniczu powstają wtedy języki lub dialekty mieszane noszące cechy obu sąsiadujących rodzin. Istnieją wreszcie języki izolowane (jak na przykład język baskijski) nie wykazujące powiązań z żadnym innym językiem.

Do najważniejszych rodzin językowych świata należą: rodzina indoeuropejska (Europa, część Azji, Ameryki Północnej i Południowej, Afryka), afroazjatycka (Afryka, południowo-zachodnia Azja), bantu (Afryka na południe od Sahary), Khoisan (południowa Afryka), kaukaska (Kaukaz), drawidyjska (południowe Indie), austroazjatycka (wschodnie Indie, Indochiny), austronezyjska (Oceania, Indonezja, Madagaskar), papuaska (Nowa Gwinea), chińsko-tybetańska (Azja południowo-wschodnia), uralska ( południowo-wschodnia Europa, zachodnia Syberia), paleoazjatycka zwaną też paleosyberyjską (wschodnia Syberia, Kamczatka, Sachalin), eskimosko-aleucka (obszary Arktyki od Grenlandii po Kamczatkę),atphaskan (zachodnia część Ameryki Północnej), uto-aztecka (Meksyk) i rodzina karibi (Antyle, północna Brazylia).

Podobne artykuły:

Język chiński – czy opłaca się nauka tego języka? 

Jakich języków warto się uczyć ?

Powiedzenia związane z językami 

Jakich języków warto się uczyć ?

W dzisiejszych czasach znajomość języków obcych niesie za sobą wiele korzyści.
Osoba biegle posługująca się chociażby jednym obcym językiem może starać się o lepiej płatną pracę w Polsce, za granicą czy w firmie zagranicznej mającej przedstawicielstwo w naszym kraju.
Znajomość języka pozwala nam również na poznawanie nowych kultur, a podróżując do danego kraju osoba znająca język czuje się pewniej, może swobodnie nawiązywać kontakty, zawierać nowe znajomości, czy zwiedzać dany kraj.
Poniżej przedstawiamy 7 najpopularniejszych języków używanych w dzisiejszym świecie.

 

 

 

Język angielski
Chyba nie zdziwi nikogo fakt, że właśnie angielski znalazł się na pierwszej pozycji w zestawieniu. Język ten jest językiem obcym, którego jako pierwszego uczy się wiele osób na całym świecie. Dane pokazują, że jego znajomość deklaruje około 1,5 miliarda ludzi mieszkających na wszystkich kontynentach. Biegła znajomość angielskiego pozwala rozwinąć skrzydła w biznesie, ułatwia współpracę międzynarodową, daje większe możliwości znalezienia ciekawej pracy, umożliwia łatwiejsze komunikowanie się z potencjalnymi kontrahentami oraz bezproblemowe poruszanie się podczas wyjazdów zagranicznych. Powszechnie uważa się też, że jest to jeden z najłatwiejszych języków do opanowania.

Język chiński
Niewątpliwie słyszeliście, że chiński to jeden z najstarszych języków świata. To także język z nieograniczoną przyszłością, którego poznanie otwiera drzwi do kariery lub rozwinięcia kontaktów biznesowych.
Sama nauka tego języka z pewnością przyniesie sporo korzyści. Nie tylko będziemy mogli pochwalić się znajomością tak egzotycznego języka jak chiński i skorzystać z okazji spędzenia wakacji w tym kraju, ale z całą pewnością wzrośnie nasza pozycja na rynku pracy,
obecnie bowiem polskie firmy coraz chętniej nawiązują współpracę z kontrahentami z Chin.
Drugim aspektem, za którym przemawia znajomość tego właśnie języka jest to, że coraz więcej Chińczyków inwestuje swoje pieniądze w krajach Europy. Z danych statystycznych wynika, że w roku 2010 Chińczycy ulokowali w całej Europie ponad 6 mld USD, a w roku 2014 wartość ta wzrosła do 55 mld.
Jak widać powodów, dla których warto znać ten język jest znacznie więcej niż by się mogło wydawać.

Język arabski
Na pozycji trzeciej znajduje się język arabski.
Język ten należy do grupy języków semickich, jest językiem urzędowym w 22 państwach, wśród których należy wymienić Arabię Saudyjska, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jemen, Katar, Bahrajn, Kuwejt, Irak, Syrię, Palestynę (autonomia), Jordanię, Liban, Egipt, Sudan, Somalię, Dżibuti, Komory, Oman, Tunezję, Libię, Maroko, Algierię i Mauretanię.
Ze względu na rosnące zainteresowanie światem arabskim i kulturą muzułmańską, liczba osób komunikujących się w tym języku, z roku na rok stale wzrasta.
Znajomość języka arabskiego może przynieść wiele korzyści. Mówiąc po arabsku mamy duże szanse na nawiązanie kontaktów handlowych z firmami arabskimi, a posługiwanie się językiem naszych potencjalnych kontrahentów z pewnością wzmocni naszą pozycję w kontaktach handlowych i negocjacjach. Dodatkowym argumentem przemawiającym za tym, że warto znać arabski są zarobki tłumaczy przysięgłych języka arabskiego, mogących pochwalić się sporo wyższymi stawkami za tłumaczenia, aniżeli tłumacze najbardziej popularnych języków takich jak na przykład angielski czy niemiecki.
Zgodnie z powiedzeniem Rogera Bacona „Znajomość języków jest bramą do wiedzy” ‒ może warto zainwestować w swój rozwój i rozpocząć przygodę właśnie z tym językiem?

Język hiszpański
Choć jest wiele sprzeczności czy to właśnie język hiszpański powinien być tak wysoko na naszej liście najbardziej popularnych języków świata, przytoczę ti parę  danych.
Otóż językiem hiszpańskim biegle włada co dziesiąty mieszkaniec ziemi i jest to język ojczysty ponad 600 mln ludzi na świecie.
Zainteresowanie językiem hiszpańskim w dziedzinie kultury, ekonomii oraz polityki wzrasta z każdym dniem, a jego zastosowanie można ujrzeć chociażby w świecie nauki lub techniki. Rozważając kwestię rozpoczęcia nauki języka obcego, warto zatem wziąć po uwagę również ten język.

Język francuski
Językiem francuskim porozumiewa się ponad 200 mln ludzi na 5 kontynentach . Francuski jest drugim zaraz po angielskim, najczęściej wybieranym językiem obcym. Zainteresowanie językiem francuskim wzmocniła emigracja zarobkowa naszych rodaków do Francji.
Znając ten język możemy liczyć na wyższe wynagrodzenie, a wiele instytucji europejskich w tym również Parlament Europejski chętnie zatrudnia osoby władające biegle tym językiem.

Język niemiecki
Znajomość języka naszych zachodnich sąsiadów otwiera nam drzwi do kariery zawodowej. Język ten uchodzi za najczęściej używany język przez Europejczyków.
Językiem niemieckim posługuje się około 81 mln mieszkańców Niemiec, jest on również językiem urzędowym takich krajów jak Austria, Szwajcaria, Luksemburg i Liechtenstein.
Niemcy już od wielu lat są atrakcyjnym krajem dla inwestorów zagranicznych, ale również osób poszukujących pracy we wszystkich niemal zawodach. Na portalach oferujących pracę aż roi się od ogłoszeń dla osób znających biegle język niemiecki, tak więc wiele przemawia za tym by rozpocząć naukę właśnie tego języka.

Podobne artykuły:
Najdziwniejsze języki świata

Ile jest języków na świecie?

21-lutego Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

 

Powiedzenia związane z językami

Wyrażenia „czeski film”, czy „siedzieć jak na tureckim kazaniu” nie wzięły się znikąd. Sprawdźmy jaka jest etymologia i znaczenie najbardziej popularnych i mniej znanych związków frazeologicznych, w treści których kryją się nazwy różnych języków lub ich odmian:

angielska flegma
Fraza oznaczająca zachowywanie się w sposób niespieszny, stoicki, opanowany, z zimną krwią, często przypisywany Anglikom.

austriackie gadanie
Określenie to oznacza mówienie głupstw lub nieprawny, wypowiadanie się bez głębszego sensu i celu.
Pochodzenie tego określenia wywodzi się prawdopodobnie z regulaminu austriackiej Izby Delegatów Rady Państwa, zgodnie z którym posłom Rady nie można przerywać ich wypowiedzi, co prowadziło do bardzo długich i bezsensownych wypowiedzi. Niegdyś wyraz ‘gadać’ w języku polskim oznaczał też tyle co ‘wróżyć’, co również kojarzy się z mówieniem dość niekonkretnym.

czeski błąd
To potoczna nazwa błędu przestawienia znaków, powstałego w trakcie maszynowego przepisywania tekstu, a więc na maszynie do pisania lub na komputerze. To konkretny rodzaj błędu, który polega na przestawieniu kolejności dwóch sąsiadujących znaków w tekście. Czeski błąd jest jednym z rodzajów literówek.
Pochodzenie sformułowania „czeski błąd” nie jest do końca jasne. Niektórzy językoznawcy twierdzą, że termin ten wziął się z tego, że niektóre słowa w języku czeskim brzmią dla Polaków tak, jakby ktoś poprzestawiał w nich litery, np. kapr – karp. Inni zwracają uwagę na wpływ języka niemieckiego na czeski w odwróconej kolejności pisania większych liczebników. Pojęcie „czeski błąd” nie wiąże się jednak w żaden sposób ze specyfiką języka czeskiego.

czeski film
Zabawne określenie sytuacji, w której nie wiadomo co chodzi.
W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku w Polsce bardzo popularne było kino czeskie, które jako dość awangardowe stawiało swoim odbiorcom dość wysokie wymagania, często nie ułatwiając zrozumienia treści. Uważa się, że sformułowanie „czeski film” weszło do użycia po pokazaniu w Polsce czechosłowackiego filmu pod tytułem: „Nikt nic nie wie”.

francuski piesek
Określenie oznaczające kogoś kto jest wybredny, kapryśmy i wyjątkowo delikatny.

hiszpańskie praktyki
To dość mało znane określenie oznacza nie do końca dopuszczalne zachowanie w miejscu pracy. Dla niektórych niepoprawne politycznie, wyrażenie odnosi się ponoć do kar stosowanych przez hiszpańską inkwizycję.

jak w chińskim banku
Określenie rzeczy, o której jest praktycznie pewne, że tak się nie stanie. W użyciu jest również podobne określenie „jak w szwajcarskim banku”, którego znaczenie jest identyczne.

łacina kuchenna
Określenie to oznacza wulgaryzmy, wyrazy niecenzuralne. Wywodzi się prawdopodobnie z faktu używania w klasztornych kuchniach i aptekach niedbałej łaciny, w szczególności przez mnichów średniowiecznych, którą mieszali oni ze słowami i stylem języka danego kraju.

ruski rok
Określenia „raz na ruski rok” używamy, gdy chcemy podkreślić, że coś ma miejsce bardzo rzadko lub prawie w ogóle. Natomiast samo wyrażenie ruski rok oznacza, że jakaś sytuacja trwa bardzo długo lub nie widać jej końca. Etymologię tego słowa można łączyć z zesłaniami na Syberię. Często kara trwała bardzo długo, a wiele osób w ogóle nie wracało z Syberii. Według innych źródeł, pochodzenie określenia jest inne.Z uwagi na panujący w Rosji klimat, długie i mroźne zimy, okres aktywności przypadał tylko na krótkie ciepłe okresy. Stąd raz na ruski rok oznaczało, że jest to bardzo rzadko.

siedzieć jak na tureckim kazaniu
Określenie to oznacza słuchać czegoś, czego się nie rozumie, nie orientować się w jakiejś sytuacji. Język turecki uchodził do niedawna za bardzo słabo znany, wyrażenie to jest zatem używane zazwyczaj w sytuacjach, w których mowa o rzeczach wymagających fachowej wiedzy rozmówców.

siedzieć po turecku
Fraza oznaczająca siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze.
Pochodzenie tego wyrażenia jest bezpośrednio związane z tradycją Turków, którzy, aby oddać cześć drugiej osobie często siadywali na podłodze, układając nogi w charakterystyczny sposób. Rozciągnięte mogłyby stanowić obelgę i wyraz braku szacunku dla rozmówcy.

strajk włoski
Określenie oznacza formę strajku aktywnego,polegającą na wykonywaniu przez pracowników obowiązków służbowych w sposób skrajnie drobiazgowy, co powoduje blokadę działania zakładu. We Włoszech ten rodzaj strajku nazywany jest Sciopero bianco co oznacza „strajk biały”.

szwedzki stół
Określenie sposobu serwowania posiłków w hotelach, czasem restauracjach, polegającego na udostępnieniu gościom kilkunastu potraw na jednym stole, do którego mogą podejść i nabrać na własny talerz pełen posiłek z uwzględnieniem własnych upodobań kulinarnych i dietetycznych.
Według anegdoty, etymologia sformułowania „szwedzki stół” wiąże się z przyjazdem króla szwedzkiego Karola X Gustawa do Polski w roku 1656.Szwedzki król chcąc sobie zaoszczędzić trudów oblegania Zamościa, wprosił się na posiłek do Jana Sobiepana Zamoyskiego, chcąc przy okazji skłonić go do poddania miasta. Został przyjęty poza murami miasta, suto zastawionym stołem, ale – bez krzeseł. Odtąd przyjęcia na stojąco nazywano „stołem szwedzkim”.

wyjść po angielsku
znaczy wyjść bez pożegnania, trochę ukradkiem. Warto wiedzieć, że w Niemczech, Anglii i Hiszpanii sformułowanie to znane jest jako „wyjść po francusku” (angielski: „to takefrenchleave”, niemiecki: „sichaufFranzösischempfehlen”, hiszpański: „despedirse a la francesa”)
Wyrażanie wywodzi się z XVII wieku, kiedy to we Francji panował zwyczaj wychodzenia z przyjęcia bez pożegnania z gospodarzami.