Równouprawnienie języków dyplomatycznych na forum organizacji międzynarodowych

Kultura języka, płynność wysławiania się, znajomość języków obcych – to podstawowe atrybuty komunikacji dyplomatycznej. Zapewne nie raz usłyszeliście powiedzenie: „Dyplomata to człowiek, który dwukrotnie się zastanowi zanim nic nie powie”. 

Wracając jednak do tematu naszego dzisiejszego artykułu, na początek chcieliśmy nawiązać do języka dyplomatycznego, jaki stosuje się w organizacjach międzynarodowych.

Od końca XVII w. do zakończenia I wojny światowej jako  jedyny język dyplomatyczny uznawany był język francuski, jednakże zmiany gospodarcze, wpływy innych państw takich jak Wielka Brytania czy USA, spowodowały  że już pod koniec XIX w., coraz większą rolę w stosunkach międzynarodowych zaczął odgrywać język angielski. Traktat Wersalski został już sporządzony w obu językach             (francuskim i angielskim).  Obecnie w stosunkach dwustronnych państw przyjęła się zasada równouprawnienia języków, w takich przypadkach nie ma żadnych kontrowersji. Sprawa się jednak nieco komplikuje w stosunkach wielostronnych, ze względów praktycznych kluczową rolę odgrywa jeden z języków oficjalnych lub roboczych. Obecnie w ramach UE obowiązują 23 języki oficjalne, czyli wszystkich państw członkowskich oraz 3 języki robocze – angielski, francuski i niemiecki.

Języki w Organizacji Narodów Zjednoczonych

Zgodnie z zapisem na Karcie Narodów Zjednoczonych (art. 111) „Języki autentyczne Karty stanowią chiński, francuski, rosyjski, angielski i hiszpański” wobec powyższej regulacji, Karty zapisane w każdym, z wymienionym języków posiadają jednakowa moc. Wszystkie te języki w karcie

Sprawa wygląda adekwatnie w Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości, „językami urzędowymi Trybunału są francuski i angielski. Za zgodą stron przewód przebiega w jednym z nich. W braku porozumienia jaki język ma być użyty, obie strony mogą w swych przemówieniach używać tego z nich, który wybiorą  a orzeczenie Trybunału ogłoszone będzie w obu językach. W takim przypadku Trybunał równocześnie ustali, który z tych dwóch tekstów uważany ma być za wiarygodny. Na żądanie którejkolwiek ze stron, Trybunał będzie mógł upoważnić ją do używania innego języka” (art. 39).

Ciekawostkę w tym kontekście  stanowi Unia Europejska, gdyż jako jedyna organizacja jest wielojęzyczną. Niezgoda na jeden oficjalny język w Unii wynika z silnej pozycji europejskich języków narodowych, co związane jest ze swoistą „inercją (trudności z nauczeniem się i przestawieniem na inne bardziej «opłacalne» języki, interesami ekonomicznymi (europejskiej języki narodowe są ciągle bardzo przydatne), jak i z przywiązania do swoich języków narodowych jako symboli tożsamości narodowej.[1] Oczywiście by organizacja mogła poprawnie funkcjonować należy ustalić języki urzędowe, które zostały ustalone zgodnie z procedurą uregulowaną w art. 290 TWE i art. 190 TEWEA,. Podczas procedury przed Trybunałem Sprawiedliwości UE używać można 24 języków urzędowych, jak wskazuje stanowiący w tym względzie regułę ogólną art. 36 Regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. Ustalenie języka postępowania w sprawach wszczętych na podstawie skarg bezpośrednich dokonuje się w związku z wyborem skarżącego, z zastrzeżeniem kilku uregulowanych w tym przypisie wyjątków art. 62.

Zadania, jakimi powinna kierować się dyplomacja UE  to spójność i skuteczność polityki zagranicznej, Uzasadnia więc to wybór języków Unii, do których należy język angielski, francuski i hiszpański.

Zajrzyj do innych naszych artykułów:

Języki urzędowe ONZ

Światowy Dzień Różnorodności kulturowej dla Dialogu i Rozwoju – World Day for Cultural Diversity for Dialogue and Development

Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie

W dzisiejszym artykule prześledzimy poszczególne kraje stawiając nacisk na program nauczania języków obcych w szkołach.

 

Jak wiadomo obowiązek nauki języka obcego w szkołach nie jest narzucony odgórnie   i tym samym nie jest jednolity w każdym kraju.  Sprawa ilości godzin nauki języka obcego jest indywidualnie rozstrzygana przez każde państwo.

Poniżej chcielibyśmy prześledzić poszczególne kraje wskazując na wiek ucznia, ilość lat nauki w danym kraju i  przyjrzeć się wynikom ich pracy.

BELGIA

Nauka języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego rozpoczyna się  w wieku  od 3 lat do 8 lat  wprowadzony jest na początek język francuski , kolejny język tj niemiecki lub niderlandzki wprowadzony jest w przedziale wiekowym między  6 a 10 rokiem życia.  Rozbieżność  w wyborze języka a także wieku zależna jest od danej mniejszości narodowej posługującej się danym językiem. Obowiązek nauki języka w każdej grupie językowej jest jednakowy i kończy się z chwilą ukończenia szkoły średniej tj w wieku 18- 19 lat.

BUŁGARIA

Obowiązek nauki pierwszego języka obcego obowiązuje uczniów od 8 roku życia , natomiast w wieku 15 lat wprowadzany jest do kształcenia drugi język obcy . Nauka trwa do 18 lat . Najczęściej nauczanym językiem jest rosyjski , francuski, angielski i niemiecki. Uczniowie zwłaszcza w starszych klasach mają możliwość dokonania wyboru poszczególnego języka.

CZECHY

Wszyscy uczniowie rozpoczynają naukę języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego w wieku 8 lat. W wieku 15 lat do oferty kształcenia dochodzi drugi obowiązkowy język obcy. Uczniowie mają zwykle do wyboru dwa języki, są nimi angielski i niemiecki, w niektórych szkołach oferta nauki języków poszerza się o rosyjski, hiszpański i francuski, zwykle jednak są to już szkoły średnie.

DANIA

Przygodę z językiem obcym rozpoczyna się tu obowiązkowo w wieku 9 lat.  Możliwość nauki drugiego języka uczniowie mają w wieku 13 lat, ponieważ szkoły muszą umożliwić wszystkim uczniom w tym wieku naukę drugiego języka obcego jako przedmiotu fakultatywnego. W wieku 16 lat dochodzi kolejny język obcy. Najczęściej  kształconym językiem jest niemiecki oraz angielski.

NIEMCY

Nauka języka obcego w szkołach podstawowych  rozpoczyna się w wieku 10 lat, obowiązkowym językiem jest angielski. W kolejnych latach uczeń ma możliwość wyboru drugiego języka jako fakultatywno tak więc w ofercie szkół znajdują się programy do nauki języków obcych.  Uczniowe szkół wyższych tj między 16 a 17 rokiem mają możliwość nauki nawet trzech jezyków obcych w zależności od wybranego fakultetu czy profilu szkoły.

ESTONIA

Nauka języka obcego jako obowiązkowego rozpoczyna się bardzo wcześnie gdyż w wieku 7 lat jest już wprowadzana do ofert szkół. W Estonii centralne władze oświatowe wymagają, by szkoły wprowadzały naukę drugiego języka obcego, podobnie jak to się dzieje w przypadku pierwszego języka, w określonym przedziale wiekowym (10-12 lat). Pierwszym językiem obcym w szkołach podstawowych musi być angielski, francuski, niemiecki lub rosyjski.

IRLANDIA

Obowiązek w tym kraju nie jest narzucony przez Centralne władze, tak wiec uczniowie świadomie decydują się naukę drugiego języka w momencie wyboru szkoły średniej tj w wieku 12 lat. Wszyscy uczniowie uczą się języka angielskiego i irlandzkiego, które są językami urzędowymi.

GRECJA

Obowiązek nauki języka obcego przypada w wieku 8 lat, kolejny obowiązkowy drugi język obcy wprowadzany jest w wieku 10 lat – obowiązkowa nauka dwóch obcych języków trwa do 15 roku życia ucznia.

HISZPANIA

Nauka języka obcego rozpoczyna się bardzo wcześnie, gdyż już wprowadzana jest we wczesnym dzieciństwie, około 3 roku życia. We wspólnotach autonomicznych, w których występują dwa języki urzędowe, wszyscy uczniowie uczą się dwóch języków. Od 12. roku życia wszyscy uczniowie mogą uczyć się drugiego języka obcego, ponieważ zgodnie z podstawą programową wszystkie szkoły muszą umożliwić wszystkim uczniom do ukończenia przez nich 18. roku życia naukę co najmniej jednego języka obcego jako przedmiotu fakultatywnego.

FRANCJA

Język obcy jest wprowadzany do szkół w wieku 7 lat,  zaś uczniowie kończący 13 lat obowiązkowo wybierają kolejny – drugi język obcy, którego muszą się uczyć do ukończenia 15 lat, gdyż w tym wieku świadomie pozostawieni przed wyborem jednego obowiązkowego języka obcego z obowiązkiem nauczania od 18 roku życia.

WŁOCHY

Język angielski jest dla uczniów włoskich szkół wprowadzany w pierwszej klasie, w chwili przekroczenia 11 lat, uczeń ma prawo wyboru kolejnego języka obcego, sytuacja ta jednak zmienia się w wieku wyboru kolejnej szkoły, wówczas uczniowie mają prawo do nauki wyłącznie jednego obcego języka, którego obowiązek trwa do 19 lat, czyli w momencie ukończenia szkoły średniej.

ŁOTWA

Obowiązek nauki języka obcego wprowadzany jest w szkołach dla uczniów klas 1, w chwili rozpoczęcia nauki, kolejny , drugi język obcy jest wprowadzany jest w wieku 12 lat, łotewski uczeń ma obowiązek nauki dwóch języków obcych do ukończenia 19 lat.

LITWA

Na Litwie w ostatnich latach zaszły małe zmiany odnośnie terminu obowiązkowego kształcenia dzieci języków obcych. Od 2008 roku uczniowie w wieku 8 lat, rozpoczynają naukę języka obcego, a kolejny język obcy wprowadzany jest w wieku 12 lat. Obowiązek nauki dwóch języków obcych trwa do 16 roku życia, po tym okresie władze edukacyjne muszą zapewnić jednak uczniom dostęp do nauki drugiego języka, mimo iż nie jest on obowiązkowy.

LUKSEMBURG

Uczniowie luksemburskich szkół rozpoczynają przygodę z językiem niemiecki w wieku 6 lat, rok później dodatkowo uczą się także francuskiego, w wieku 12 lat, przy wyborze profilu szkoły, uczniowie muszą zadecydować o wyborze kolejnego 3 języka obcego. . Obowiązek nauki wszystkich trzech języków trwa do 19. roku życia

FINLANDIA

W zależności od decyzji poszczególnych szkół uczniowie rozpoczynają naukę języka obcego jako przedmiotu obowiązkowego w wieku 7, 8 lub 9 lat. Drugi obowiązkowy język obcy jest wprowadzany w wieku 13 lat. Jednym z języków musi być drugi język państwowy (szwedzki lub fiński, w zależności od wyboru uczniów).Obowiązek nauki dwóch języków trwa do 19. roku życia. Władze edukacyjne na szczeblu centralnym nie określają w pełni minimalnej oferty kształcenia. W odniesieniu do uczniów w wieku od 7 do 19 lat szkoły mają pewną autonomię w zakresie opracowywania szkolnego programu nauczania zgodnego z podstawą programową. W rezultacie szkoły mogą zdecydować się na położenie większego nacisku na nauczanie języków obcych

 

Udział ludności w wieku 25-64 lat w wybranych krajach deklarującej znajomość co najmniej jednego języka obcego (%) oraz język obcy najczęściej deklarowany jako najlepiej znany

znajomość języka obcego (%) najczęściej deklarowany język obcy
UE-28 66 angielski
Luksemburg 99 niemiecki
Litwa 97 rosyjski
Norwegia 96 angielski
Łotwa 95 rosyjski
Dania 94 angielski
Słowenia 92 angielski
Szwecja 92 angielski
Malta 89 angielski
Szwajcaria 88 angielski
Estonia 86 rosyjski
Holandia 86 angielski
Słowacja 85 czeski
Cypr 84 angielski
Niemcy 78 angielski
Austria 78 angielski
Rumunia 74 angielski
Czechy 69 angielski
Serbia 63 angielski
Polska 62 angielski
Włochy 60 angielski
Francja 59 angielski
Belgia 58 angielski
Grecja 58 angielski
Portugalia 58 angielski
Hiszpania 51 angielski
Bułgaria 39 angielski
Węgry 37 angielski

Opracowanie Sedlak & Sedlak na podstawie danych Eurostat-u

[i]

 

[i] Źródło: https://rynekpracy.pl/monitory/znajomosc-jezykow-obcych-w-unii-europejskiej

 

Podobne artykuły:

Nauka języka obcego dla dzieci –skuteczne metody

Dwujęzyczność przepustką do lepszego świata