Tłumaczenie fińskich dokumentów samochodowych

Z roku na rok w Polsce przybywa posiadaczy samochodów sprowadzanych z Finlandii. Badania przeprowadzone przez Komisję Europejską w 12 państwach strefy euro wskazują, że najwięcej zapłacimy za nowy samochód w Niemczech, a najmniej w Finlandii.

Decydując się na zakup samochodu sprowadzanego z Finlandii, po sfinalizowaniu transakcji, koniecznie trzeba udać się do tłumacza przysięgłego, który wykona wierny przekład dokumentów samochodowych z języka fińskiego na polski. Tłumaczenie takie jest niezbędne do zarejestrowania samochodu w naszym kraju.

Poniżej zamieszczamy przykłady fińskich dokumentów samochodowych:

Fiński dowód rejestracyjny składa się z dwóch części:

Część I (część techniczna) zawiera dane techniczne pojazdu oraz dane właściciela i posiadacza:

Część II (zgłoszenie) służy do zgłaszania zmian w rejestrze:

Zgodnie z ustawą o zawodzie tłumacza przysięgłego, na sporządzonych tłumaczeniach należy stwierdzić, czy sporządzono je z oryginału czy z kopii. Oznacza to, że w zależności od tego, czy tłumaczenie zostało sporządzone na podstawie oryginału, kopii lub skanu dokumentu, na tłumaczeniu znajdzie się odpowiednia adnotacja. Jeżeli na tłumaczeniu winna znajdować się adnotacja, iż zostało sporządzone z oryginału, do tłumaczenia powinien zostać przedłożony oryginał dokumentu. Alternatywą jest przedłożenie poświadczonej notarialnie kopii dokumentu, która traktowana jest jak oryginał.

Ciekawe linki

http://piekielni.pl/42366

http://motoryzacja.interia.pl/wiadomosci/producenci/news-do-finlandii-po-tanie-auta,nId,1375397

 

 

Podobne artykuły:

Tłumaczenie dokumentów samochodowych w języku niderlandzkim 

Tłumaczenie czeskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenie szwajcarskich dokumentów samochodowych 

Tłumaczenie włoskich dokumentów samochodowych 

 

 

 

Podobieństwa między językami fińskim i estońskim

 

Język fiński nie jest językiem skandynawskim, jak powszechnie się uważa, ale należy do języków ugrofińskich z rodziny języków uralskich. Do tej samej grupy należą również język estoński i węgierski.

Językami najbliższymi fińskiemu są języki bałto-fińskie: estoński, karelski, wepski, liwski czy język iżorski. Użytkownicy języka fińskiego bez problemów rozumieją osoby mówiące po karelsku oraz, w ograniczonym zakresie, osoby posługujące się językiem estońskim. Warto też zaznaczyć, że fiński to jeden z najsilniejszych języków ugrofińskich – posiada status oficjalnego języka w Finlandii i w Unii Europejskiej i posługuje się nim prawie pięć milionów osób.

Język fiński i estoński należą do tej samej rodziny, naturalne jest zatem, że niektóre wyrazy przyjmują w obu językach podobne brzmienie. Jednak bardzo duża liczba estońskich wyrazów wygląda i brzmi zupełnie inaczej. Ogólnie mówiąc, podobieństwo między fińskim i estońskim jest  mniej więcej takie jak między mówionym językiem polskim i rosyjskim. Nie ma zatem możliwości, aby Fin w sposób swobodny mógł na każdy temat porozumieć się z osobą mówiącą po estońsku, choć zapewne będzie w stanie wychwycić pojedyncze, zrozumiałe dla siebie słowa.

Pod względem gramatycznym oba języki łączy wiele podobieństw. Języki fiński i estoński mają dużą liczbę przypadków. W fińskim występuje ich 15 i są to tzw. przypadki przymiotnikowe, w estońskim jest ich 14.

Fińskie przypadki dzielą się na gramatyczne (mające podobne funkcje do polskich), lokalne (określające relacje miejsca w stosunku do desygnatu), abstrakcyjne (określające stany i ich przemiany) oraz tzw. przypadki marginalne. Oprócz tych 15 przypadków przymiotnikowych wyróżnia się czasami dalszych 12 przypadków przysłówkowych, które są również w większości nieproduktywne (z drugiej strony ich skostniałe formy występują w języku bardzo często). W języku estońskim najważniejsze są pierwsze trzy przypadki: mianownik, dopełniacz i biernik. Kolejne 11 przypadków tworzy się poprzez dodawanie końcówek do dopełniacza, który jest nieregularny – każdego rzeczownika należy więc nauczyć się na pamięć z jego 3 pierwszymi przypadkami. Wśród tych 14 przypadków w języku estońskim znajduje się aż  6 miejscowników, które odnoszą się do różnych relacji 1) zewnętrznych (coś NA czymś) i 2) wewnętrznych (coś W czymś), zaś każda relacja dzieli się na prostą potrójną strukturę rzeczywistości (skądś, w czymś/na czymś, dokądś).

Jeśli chodzi o wymowę, z punktu widzenia Polaka, wymowa słów  w języku fińskim nie powinna stanowić problemu. Po fińsku czyta się tak samo jak się piszę, a akcent zawsze pada na pierwszą sylabę. Sprawa podobnie wygląda w języku estońskim.

W obu językach nie występują rodzajniki, nie występuje również podział na czasowniki dokonane i niedokonane. Niezależnie od tych uproszczeń, oba języki są uznawane za języki o wysokim stopniu skomplikowania. Język estoński został nawet umieszczony przez Foreign Service Institute of Departamentu Stanu USA w pierwszej piątce najtrudniejszych języków świata, po japońskim, chińskim (mandaryńskim i kantońskim) oraz koreańskim, na opanowanie których potrzeba około 2,2 tys. godzin nauki. Szacuje się, że aby w stopniu wystarczającym do swobodnej komunikacji posługiwać się językiem estońskim, na jego  naukę należy poświęcić około 1,1 tys. godzin

Źródło: Wikipedia

Czytaj również:

Ciekawostki o języku litewskim

Język rumuński a inne języki romańskie

Język czeski a język słowacki

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Jeśli chodzi o wymagania stawiane przez polskich pracodawców, znajomość co najmniej dwóch języków obcych, stała się dziś standardem. Z uwagi na coraz szersze kontakty biznesowe polskich firm również z krajami Europy północnej, w ostatnim czasie coraz bardziej wzrasta zapotrzebowanie na osoby posługujące się nie tylko językiem angielskim, ale również takimi językami jak norweski, szwedzki, fiński czy duński. Nie bez przyczyny zatem języki te są często określane jako języki przyszłościowe, tym bardziej, że stale wzrasta też liczba Polaków wyjeżdżających do krajów skandynawskich do pracy.

Kraje skandynawskie są drugim po Niemczech najważniejszym kierunkiem eksportowym polskich firm. Spora część polskiej produkcji trafia do Finlandii, gdzie wysyłane są przede wszystkim wyroby metalurgiczne, wyroby przemysłu elektromaszynowego i żywność. Do Szwecji sprzedajemy głównie wszystkim meble oraz artykuły spożywcze. W polskim eksporcie do Danii dominują produkty przemysłowe, maszyny i narzędzia.

Kraje skandynawskie cechują bardzo dobre warunki ekonomiczno-społeczne. Według różnych rankingów najlepiej żyje się w Norwegii, ale niewiele ustępują jej również takie kraje jak Szwecja, Dania czy Finlandia. Prowadzenie współpracy z tymi krajami jest niezwykle opłacalne. Nie dziwi zatem fakt, że osoby posługujące się językiem norweskim, duńskim czy szwedzkim są dziś rozchwytywane. Na oferty pracy mogą liczyć już studenci studiów licencjackich skandynawistyki. Języki skandynawskie, choć na pozór bardzo do siebie podobne, są niejednolite i pełne dialektów.

Język norweski

Z punktu widzenia Polaków, jest najprostszym do nauczenia się językiem skandynawskim. Cechuje go dużo łatwiejsza wymowa niż np. w języku duńskim, a gramatyka jest łatwiejsza niż w języku szwedzkim (w norweskim nie ma odmiany przez przypadki i osoby).  Na co dzień używane są  dwie formy języka norweskiego: bokmål (posługuje się nią 3,5 miliona osób) i nynorsk (około 700 tysięcy).

Znając język norweski można zarobić w Polsce nawet 200 tys. zł rocznie.

Język szwedzki

Szwedzkim posługują się nie tylko mieszkańcy Szwecji, ale również Norwegii, Estonii i Finlandii, gdzie jest on drugim językiem urzędowym. Formalny język szwedzki opiera się na dialekcie sztokholmskim. Język szwedzki zawiera wiele zapożyczeń z języków niemieckiego, angielskiego i francuskiego. Znajomość języka szwedzkiego umożliwia też podstawowe zrozumienie języka norweskiego.

Język duński

Językiem duńskim posługują się osoby w Danii, na Wyspach Owczych oraz w Szlezwiku-Holsztynie. Języka tego uczą się również uczniowie na Islandii.

Język duński uznawany jest za trudny język, porównywalny jeśli chodzi o stopień trudności do języka chińskiego, jednak jego nauka może być opłacalna. Według danych z roku 2016, osoby posługujące się językiem duńskim zarabiają w Polsce średnio ok. 5 tys. zł miesięcznie, ale 25% z nich osiąga zarobki powyżej 10 tys. zł.

Język fiński

Język fiński, z uwagi na położenie Finlandii, często jest mylnie nazywany językiem skandynawskim. Język ten należy jednak do grupy języków ugrofińskich, (do której należą też język estoński i węgierski). Jest to język aglutynacyjny, co oznacza, że nowe słowa tworzone są przez dodawanie odpowiednich cząstek do wyrazu podstawowego.

Gramatyka języka fińskiego jest dla Polaków skomplikowana. Przypadków jest aż 15, występują trzy czasy przeszłe, mnóstwo jest też wyjątków od reguł gramatycznych. Nauka języka fińskiego z pewnością wymaga systematyczności i samozaparcia, lecz – podobnie jak w przypadku języków innych krajów skandynawskich – może być bardzo opłacalna. Osoba posługująca się językiem fińskim może zarobić w naszym kraju nawet 7,5 tys. zł miesięcznie.

Nauka języków krajów skandynawskich coraz częściej pojawia się w programach szkół językowych oraz uczelni wyższych. Te ostatnie uruchamiają zwykle kierunki umożliwiające jednoczesne poznanie co najmniej dwóch z wymienionych wyżej języków, często z połączeniu z nauką przedmiotów z zakresu marketingu czy ekonomii. Niewykluczone, że wskutek wzrostu zainteresowania językami skandynawskimi i otwierania wielu dodatkowych miejsc umożliwiających ich studiowanie, za kilkanaście lat ich absolwenci pokryją obecne zapotrzebowanie na osoby posługujące się językami skandynawskimi. Na razie jednak liczba absolwentów jest znacznie niższa aniżeli zapotrzebowanie na nich na rynku pracy, co gwarantuje możliwość uzyskania dobrej pozycji zawodowej i wysokich zarobków.

 

 

 

Czytaj również:
Język chiński – czy opłaca się nauka tego języka ?

Nauka jeżyka słowackiego przez internet

Jakich języków warto się uczyć ?