Fiński eksperyment z językiem szwedzkim

Rząd fiński podjął decyzję o rezygnacji w fińskich szkołach z obowiązkowej do tej pory nauki języka szwedzkiego, będącego drugim językiem urzędowym Finlandii. 

Zmiany mają wejść w życie od sierpnia przyszłego roku. Uczniowie sami będą mogli wybrać czy chcą uczyć się języka szwedzkiego, czy też innego.  Na początek eksperyment ten będzie realizowany poprzez pilotażowy program, którym zostanie objętych maksymalnie 2,2 tysięcy uczniów. Celem programu ma być z założenia odpowiedź na pytanie czy dobrowolność przy wyborze języka wpłynie na wyniki uczniów w nauce oraz na szkołę, jaką uczniowie będą wybierać po ukończeniu podstawówki.

Decyzja fińskiego rządu dotycząca rezygnacji z obowiązkowej nauki języka szwedzkiego jest szczególnie ważna dla prawicowej partii Finowie, która wchodzi w skład koalicji rządowej z partią Centrum Finlandii (KESK) i Koalicją Narodową (KOK). Nauka szwedzkiego była w fińskich szkołach obowiązkowa od dziesiątków lat, proponowane zmiany są zatem uznawane za nowatorskie.

Zdaniem mediów rosyjskich, które zainteresowały się tematem, zmiana ta może wpłynąć na znaczną promocję języka rosyjskiego w Finlandii. Na wschodzie Finlandii znacznie bardziej potrzebna jest znajomość języka rosyjskiego aniżeli szwedzkiego. Z drugiej strony jednak wiele młodych osób z różnych części kraju wyprowadza się na zachód, albo na południe kraju, gdzie znajomość języka szwedzkiego jest wymagana przy podejmowaniu pracy zawodowej.

Obecnie, w Finlandii oba języki – fiński i szwedzki mają status języka urzędowego. Oznacza to między innymi, że wszystkie oficjalne informacje i dokumenty w kraju muszą być publikowane w dwóch językach urzędowych – po fiński i po szwedzku. Duża część fińskich miejscowości nosi podwójne nazwy, przybierające odmienne brzmienie w każdym z tych języków. Nawet sam kraj nazywa się Suomi po fińsku i Finland po szwedzku.

Finlandia, która stała się państwem niepodległym dopiero w 1917 roku, wcześniej znajdowała się pod panowaniem Szwecji lub Rosji, stąd z  tymi dwoma krajami nadal łączy Finów wiele kontaktów, a znajomość zarówno języka szwedzkiego, jak i rosyjskiego znacznie podnosi pozycję na rynku zawodowym.

Żródło: fpcodziennie.pl

Podobne artykuły:

Czy język szwedzki jest zagrożony?

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

 

 

Tłumaczenie fińskich dokumentów samochodowych

Z roku na rok w Polsce przybywa posiadaczy samochodów sprowadzanych z Finlandii. Badania przeprowadzone przez Komisję Europejską w 12 państwach strefy euro wskazują, że najwięcej zapłacimy za nowy samochód w Niemczech, a najmniej w Finlandii.

Decydując się na zakup samochodu sprowadzanego z Finlandii, po sfinalizowaniu transakcji, koniecznie trzeba udać się do tłumacza przysięgłego, który wykona wierny przekład dokumentów samochodowych z języka fińskiego na polski. Tłumaczenie takie jest niezbędne do zarejestrowania samochodu w naszym kraju.

Poniżej zamieszczamy przykłady fińskich dokumentów samochodowych:

Fiński dowód rejestracyjny składa się z dwóch części:

Część I (część techniczna) zawiera dane techniczne pojazdu oraz dane właściciela i posiadacza:

Część II (zgłoszenie) służy do zgłaszania zmian w rejestrze:

Zgodnie z ustawą o zawodzie tłumacza przysięgłego, na sporządzonych tłumaczeniach należy stwierdzić, czy sporządzono je z oryginału czy z kopii. Oznacza to, że w zależności od tego, czy tłumaczenie zostało sporządzone na podstawie oryginału, kopii lub skanu dokumentu, na tłumaczeniu znajdzie się odpowiednia adnotacja. Jeżeli na tłumaczeniu winna znajdować się adnotacja, iż zostało sporządzone z oryginału, do tłumaczenia powinien zostać przedłożony oryginał dokumentu. Alternatywą jest przedłożenie poświadczonej notarialnie kopii dokumentu, która traktowana jest jak oryginał.

Ciekawe linki

http://piekielni.pl/42366

http://motoryzacja.interia.pl/wiadomosci/producenci/news-do-finlandii-po-tanie-auta,nId,1375397

 

 

Podobne artykuły:

Tłumaczenie dokumentów samochodowych w języku niderlandzkim 

Tłumaczenie czeskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenie szwajcarskich dokumentów samochodowych 

Tłumaczenie włoskich dokumentów samochodowych 

 

 

 

Podobieństwa między językami fińskim i estońskim

 

Język fiński nie jest językiem skandynawskim, jak powszechnie się uważa, ale należy do języków ugrofińskich z rodziny języków uralskich. Do tej samej grupy należą również język estoński i węgierski.

Językami najbliższymi fińskiemu są języki bałto-fińskie: estoński, karelski, wepski, liwski czy język iżorski. Użytkownicy języka fińskiego bez problemów rozumieją osoby mówiące po karelsku oraz, w ograniczonym zakresie, osoby posługujące się językiem estońskim. Warto też zaznaczyć, że fiński to jeden z najsilniejszych języków ugrofińskich – posiada status oficjalnego języka w Finlandii i w Unii Europejskiej i posługuje się nim prawie pięć milionów osób.

Język fiński i estoński należą do tej samej rodziny, naturalne jest zatem, że niektóre wyrazy przyjmują w obu językach podobne brzmienie. Jednak bardzo duża liczba estońskich wyrazów wygląda i brzmi zupełnie inaczej. Ogólnie mówiąc, podobieństwo między fińskim i estońskim jest  mniej więcej takie jak między mówionym językiem polskim i rosyjskim. Nie ma zatem możliwości, aby Fin w sposób swobodny mógł na każdy temat porozumieć się z osobą mówiącą po estońsku, choć zapewne będzie w stanie wychwycić pojedyncze, zrozumiałe dla siebie słowa.

Pod względem gramatycznym oba języki łączy wiele podobieństw. Języki fiński i estoński mają dużą liczbę przypadków. W fińskim występuje ich 15 i są to tzw. przypadki przymiotnikowe, w estońskim jest ich 14.

Fińskie przypadki dzielą się na gramatyczne (mające podobne funkcje do polskich), lokalne (określające relacje miejsca w stosunku do desygnatu), abstrakcyjne (określające stany i ich przemiany) oraz tzw. przypadki marginalne. Oprócz tych 15 przypadków przymiotnikowych wyróżnia się czasami dalszych 12 przypadków przysłówkowych, które są również w większości nieproduktywne (z drugiej strony ich skostniałe formy występują w języku bardzo często). W języku estońskim najważniejsze są pierwsze trzy przypadki: mianownik, dopełniacz i biernik. Kolejne 11 przypadków tworzy się poprzez dodawanie końcówek do dopełniacza, który jest nieregularny – każdego rzeczownika należy więc nauczyć się na pamięć z jego 3 pierwszymi przypadkami. Wśród tych 14 przypadków w języku estońskim znajduje się aż  6 miejscowników, które odnoszą się do różnych relacji 1) zewnętrznych (coś NA czymś) i 2) wewnętrznych (coś W czymś), zaś każda relacja dzieli się na prostą potrójną strukturę rzeczywistości (skądś, w czymś/na czymś, dokądś).

Jeśli chodzi o wymowę, z punktu widzenia Polaka, wymowa słów  w języku fińskim nie powinna stanowić problemu. Po fińsku czyta się tak samo jak się piszę, a akcent zawsze pada na pierwszą sylabę. Sprawa podobnie wygląda w języku estońskim.

W obu językach nie występują rodzajniki, nie występuje również podział na czasowniki dokonane i niedokonane. Niezależnie od tych uproszczeń, oba języki są uznawane za języki o wysokim stopniu skomplikowania. Język estoński został nawet umieszczony przez Foreign Service Institute of Departamentu Stanu USA w pierwszej piątce najtrudniejszych języków świata, po japońskim, chińskim (mandaryńskim i kantońskim) oraz koreańskim, na opanowanie których potrzeba około 2,2 tys. godzin nauki. Szacuje się, że aby w stopniu wystarczającym do swobodnej komunikacji posługiwać się językiem estońskim, na jego  naukę należy poświęcić około 1,1 tys. godzin

Źródło: Wikipedia

Czytaj również:

Ciekawostki o języku litewskim

Język rumuński a inne języki romańskie

Język czeski a język słowacki