Nauka języka szwedzkiego- czy warto podjąć wyzwanie ?

Dlaczego w ostatnim czasie coraz częściej uczymy się języków rzadkich? Skąd tak wiele osób sięga po kursy i studia filologiczne w zakresie języków rzadkich.

Czasy ,kiedy za uczonego uznawano osobę piśmienną już dawno minęły, dzisiaj kiedy czas goni pieniądz skłaniają do podejmowania coraz większych wyzwań, uczenia się nowych rzeczy. Podobno człowieka wykształconego poznać po jego altruizmie, twórczości, zdolności komikowania się oraz chęci pozna nawania nowych obszarów wiedzy.

Dzisiejsza sylwetka osoby wykształconej obrazuje dyplom ukończenia uczelni wyższych, certyfikaty ukończenia kursów i specjalizacji jak również zaświadczenia znajomości języków obcych.

W ostatnich latach znacząco powiększył się trend studiowania filologii, kierunki które najczęściej wybierają studenci to tradycyjnie angielski, za nim niemiecki, francuski czy hiszpański. Stale rosnącą popularność zyskały także języki niszowe, takie jak szwedzki, duński czy litewski. Zastanawialiście się skąd taki wybór ? Co skłania młodych ludzi do podejmowania takich decyzji ?

Zagłębiając się nieco w tym temacie, postaramy się udzielić kilka odpowiedzi.

Dzisiejszy artykuł w całości będzie nawiązywał do języka szwedzkiego.

Zapewne wielu z was zapyta, dlaczego szwedzki został zakwalifikowany do  kategorii „języków rzadkich”, przecież jest to jeden z europejskich krajów.  Biorąc za punkt widzenia polski system edukacji, język szwedzki jest uznawany za „rzadki” ze względu na jego „ dostępność”.  Zauważmy pewną zależność, niemiecki czy angielski jest w każdej  szkole podstawowej, średniej czy wyższej.  Szwedzki natomiast już nie jest tak popularny a rynek szkół  oferujących naukę tego właśnie języka jest bardzo skąpy. W Polsce jedynie  niektóre szkoły wyższe posiadają w ofercie taki kierunek a ich liczba jest bardzo niewielka. Dodatkowym ograniczeniem są też limity rekrutacyjne, które ograniczają ilość słuchaczy do maks. 40.

Skoro więc wiemy już jak niewiele jest możliwości do nawiązania „znajomości” z językiem szwedzkim, to warto sobie odpowiedzieć na pytanie co motywuje  przyszłych uczniów do nauki właśnie tego języka. Jak pokazują wyniki ankiet wykonanych dla uczniów klas pierwszych na Uniwersytecie Jagiellońskim, odpowiedzi były różne, jednych zachęciło delikatne brzmienie tego języka, inny chęć  otrzymania lepszej posady a jeszcze inni chcieli po prostu nauczyć się kolejnego języka.

Wiele razy już wspominaliśmy o  korzyściach wynikających ze znajomości języka obcego, o tym ile przynoszą one satysfakcji oraz jakie dają możliwości w naszym rozwoju osobistym, zatem nie będziemy kolejny raz powielać tematu. A czy warto wybrać język szwedzki ? To pytanie pozostawię już otwarte….

Inne artykuły o podobenj treści:

Czy warto studiować skandynawistykę ?
Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie
Fiński eksperyment z językiem szwedzkim
Czy język szwedzki jest zagrożony?

Przepiękna Francja widziana oczami turysty

 

Francja! Kraj kojarzony najczęściej ze smaczną francuską kuchnią, pięknymi i malowniczymi  miasteczkami, okazałymi zabytkami a także słynnym Lazurowym Wybrzeżem, które w swej nazwie oddaje całość swego uroku.

Każdego roku Francję odwiedza ponad 70 mln turystów głównie z krajów Unii Europejskiej a w szczególności z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Belgii i Holandii. Tuż obok turystów z Europy pokaźną liczbę stanowią także obywatele Stanów Zjednoczonych ora Japonii.

Francja kusi nie tylko smakołykami serwowanymi w przytulnych knajpkach i restauracjach, ale także oferuje bogactwo różnorakich zabytków i miejsc godnych odwiedzenia takich jak: Wieża Eiffela, Panteon, Łuk Tiumfalny, Obserwatorium paryskie, Sorbona, Katedra Notre-Dame, Hotel de Sens, Wieża Montparnasse, Teatr Odeon, Pałac Elizejski, Bastylia, Luwr czy możliwość spędzenia wolnej chwili wypoczywając na pięknej plaży.

Francja dla wielu z nas kojarzy się także z winnicami  cieszącymi się  ogromnym zainteresowaniem wśród turystów. Dla chcących skosztować mocniejszych trunków, stworzone zostały specjalne trasy turystyczne połączone ze zwiedzaniem piwnic i degustacją wytrawnych trunków. Tego typu trasy możemy znaleźć m.in. w Burgundii, Szampanii, Dolinie Rodanu, w okolicach Bordeaux.

Stolica Francji to krzyżówka różnych kultur, religii i tradycji, to kraj promujący nowoczesność w każdym aspekcie znaczenia tego słowa. Będąc we Francji z pewnością będziemy się czuli w niej swojo, gdyż każdy odnajdzie coś „dla siebie” .

Zatem zapraszamy do wojaży do uroczego i romantycznego , kryjącego w sobie nutkę nowoczesności ale i tradycji miejsca spotkań.

Zachęcając do  wypadu, przygotowaliśmy krótki poradni mini rozmówek, które warto znać wyjeżdżając do Francji

Dzień dobry Bonjour [bążur]

Cześć Salut [saliu]

Dobry wieczór Bonsoir [bąsłar]

Jak leci ? Comment ça va ?[komą sa wa]

W porządku, dziękuję Ca va bien, merci [sa wa bię, mersi]

 Do widzenia Au revoir [orewłar]

Dobranoc Bonne nuit [bon nłi]

Proszę (coś podajemy) Voilâ [wuala]

Przepraszam Excusez moi [ekskiuze mła] / Pardon! [pardą]

Smacznego Bon appétit [bon apeti]

 Proszę rachunek L’addition, s’il vous plaît [ladision sil wu ple]

Nie mówię po francusku Je ne parle pas francais [ży ny parl pa frąse]

Nie rozumiem Je ne comprends pas [ży ny kąprą pa]

Jestem Polakiem/ Polką Je suis polonais/ polonaise [ży słi polone/ polonez]

Nazywam się Je m`appelle… [ży mapel…]

 

 

Języki romańskie w dzisiejszym świecie
Języki urzędowe ONZ
Międzynarodowy Dzień Frankofonii – fr. Journée internationale de la Francophonie

W czym tkwi piękno Bułgarii ?

Położona w samym środku Bułgaria, zaskakuje różnorodnością, bezkresne niziny, w których można podziwiać bogactwo flory i fauny, piękne wyżyny i góry a wszystko to otoczone czystym i pięknym wybrzeżem Morza Czarnego, na domiar tego Bułgaria oferuje wiele ciekawych zabytków, parków narodowych i cudownych piaszczystych plaż.


Języka bułgarski należy do najstarszych języków słowiańskich, jednym z faktów za tym przemawiających są daty, które wskazują na powstanie państwa Bułgarskiego. W oficjalnych dokumentach pierwsze wzmianki o Bułgarii pojawiły się już w IV w. naszej ery. Bułgarski przez stulecia zachował swój charakter i w dalszym ciągu jest podobny do starosłowiańskiego. Językoznawcy doszukują się wielu porównań w obecnym języku do języka staro- cerkiewno – słowańskiego.
Językiem bułgarskim posługuje się około 9 mln ludzi, głównie z Bułgarii, gdzie jest językiem urzędowym, ale spotkać można go także w Grecji, Kanadzie, Macedonii, Rumunii, Serbii, Turcji i na Ukrainie.


Wielu Polaków uważa, że Bułgarski jest mocno zbliżony do naszego ojczystego języka, niestety słów o pokrewnym znaczeniu jest niewiele, wynika to z faktu, że bułgarski zalicza się do grupy języków południowosłowiańskich w związku z tym bardziej zbliżony jest do serbskiego, macedońskiego i chorwackiego. Wielu językoznawców uważa, że dzisiejsza forma języka bułgarskiego w dużej mierze została ukształtowana przez Turków i Greków, którzy w zamierzchłych czasach panowali na ziemiach Bułgarii.

 

„Fałszywi przyjaciele” w języku bułgarskim
Tłumaczenie bułgarskich dokumentów samochodowych

Na którym kontynencie znajduje się najwięcej języków ?

Pisaliśmy już wiele na temat języków, określaliśmy ich liczbę, przedstawialiśmy listę  języków zagrożonych, rankingi łatwych i trudnych języków. W dzisiejszym tekście chcielibyśmy zaś skupić się na liczbie języków przypadających na dany rejon świata.

Zgodnie z wieloma publikacjami naukowymi oraz licznymi spostrzeżeniami poliglotów, zróżnicowanie geograficzne języków jest spowodowane często geograficznym ukształtowaniem terenu. Istnieją państwa całkowicie jednojęzyczne, a także takie państwa jak na przykład Republika Vanuatu – państwo w Oceanii, gdzie używa się aż około 106 języków.

 

KONTYNENT JĘZYKI 
liczba udział procentowy
Afryka 2146 30,2
Ameryka Płn. i Płd. 1060 14,9
Australia i Oceania 1312 18,5
Azja 2303 33,4
Europa 285 4,0
razem 7106 100

 

Tabela 1. Dystrybucja języków według kontynentów, (źródło: Lewis et al. (red.) 2014)

 

Jak zostało wspomniane wcześniej, zróżnicowanie językowe w poszczególnych krajach pozostaje w zależności z ukształtowaniem terenu. Tereny górzyste są zwykle bardziej różnorodne językowo, a to za sprawą różnych grup etnicznych je zamieszkujących.

Dla przykładu weźmy już nadmienioną wcześniej wyspę Vanuatu znajdującą się na Oceanie Spokojnym. Wyspa ta ma kształt przypominający trójkąt i każdy z trzech „rogów” zamieszkuje ludność odrębna pod względem społeczno-kulturowym. Na tym niewielkim terenie mieszkańcy, posługując się aż 6 językami, takimi jak: daakaka, dalkalaen, daakie, językiem Ambrym północnym, lonwolwol oraz językiem Port-Vato. Języki te są względnie podobne do języków używanych na sąsiednich wyspach. Ciekawostką jest natomiast fakt, że pośrodku tej wyspy znajduje się teren górzysty, który zamieszkuje ludność posługująca się jeszcze innymi językami.

W krajach Azji Południowo – Wschodniej, gdzie gęstość zaludnienia jest duża, mieszkańcy posługują się kilkudziesięcioma językami należącymi do wielu rodzin językowych, między innymi austroazjatyckiej czy chińsko- tybetańskiej. Duże zagęszczenie występuje także w północnej Australii, w której mieszkańcy posługują się kilkoma językami aborygeńskimi. Przeciętny mieszkaniec tego kraju potrafi posługiwać się kilkunastoma lokalnymi językami. Do języków tych zaliczają się następujące rodziny języków: tasmańskie (obecnie wymarłe), australijskie, papuaskie, malgaskie, polinezyjskie, austroazjatyckie i inne.

Zajrzyj także do artykułu:

JĘZYKI ŚWIATA

Ranking najłatwiejszych języków świata

Dzisiaj obchodzimy Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego to  święto ustanowione przez UNESCO 17 listopada 1999 roku dla upamiętnienia rocznicy wydarzeń w Bangladeszu. To tam w 1952 roku pięciu studentów uniwersytetu w Dhace zginęło podczas demonstracji, w której domagano się nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego. Celem ustanowienia święta było zwrócenie uwagi na różnorodność językową i kulturową świata, ze szczególnym podkreśleniem języków zagrożonych wyginięciem, które stanowią aż 43% wszystkich aktualnie używanych języków na świecie.

W Polsce, święto to wiąże się z uruchomieniem kilku akcji społecznych mających na celu promowanie poprawnej polszczyzny i ochronę języka polskiego. W 2012 roku wystartowała kampania społeczna Ojczysty – dodaj do ulubionych , która została zorganizowana przez Narodowe Centrum Kultury i Radę Języka Polskiego. Kampania ta ma na celu podnoszenie świadomości językowej Polaków i kształtowanie poczucia odpowiedzialności za polszczyznę.  Rok później – w 2013 roku ruszyła nowa kampania społeczna  Język polski jest ą-ę. Jej celem jest obrona znaków diakrytycznych i przeciwdziałanie nieużywaniu charakterystycznych polskich liter. Akcję wspiera wiele znanych osób m.in. prof. Jerzy Bralczyk, Henryk Sawka i Jacek Bryndal, a patronuje jej Rada Języka Polskiego.

W Międzynarodowym Dniu Języka Ojczystego od kilku lat ogłaszane są również wyniki głosowania w sprawie wyboru dzieła literatury polskiej, które będzie wspólnie czytane w ramach prowadzonej od 2012 roku akcji „Narodowe Czytanie”. W roku 2017 dziełem  tym było „Wesele” Stanisława Wyspiańskiego.  W roku bieżącym natomiast, zgodnie z propozycją Prezydenta Andrzeja Dudy, w związku z obchodzoną w 2018 roku setną rocznicą odzyskania niepodległości, narodowymi lekturami będą dzieła literackie związane z ideą niepodległości i to – jak mówił Prezydent – nie tylko te, które mówią o  odzyskaniu niepodległości, ale te, które z ideą budowania polskiego państwa są związane.

Czytaj również:

Polonijny Dzień Dwujęzyczności, czyli Polish Billingual Day

Tłumaczenia i tłumacze – historia zawodu tłumacza

Tłumacze od wieków pełnili ważną rolę w komunikacji międzyludzkiej, pełniąc funkcję łączników między różnymi narodami i różnymi środowiskami kulturowymi.  Z uwagi na posiadane kompetencje byli często osobami blisko związanymi z władcami poszczególnych krajów, albo wpływowymi osobami, choć ich rola przed wiekami rzadko była doceniana. Nie będzie jednak przesadą stwierdzenie, że bez tłumaczy i tłumaczeń nie byłoby z pewnością postępu technologicznego, rozwinięcia sieci handlowej czy międzynarodowej dyplomacji.

W obecnych czasach, globalizacji  i świadomości ludzi dotyczącej pożyteczności posługiwania się różnymi językami, potwierdzonej dążeniami do uzyskania przynajmniej komunikatywnej znajomości choć jednego języka obcego, popyt na tłumaczy jest nadal ogromny. Sprzyja mu zresztą rozwój i wzrost rangi organizacji międzynarodowych, które nie mogą na co dzień obejść się bez usług tłumaczeniowych. Tłumaczenia są też jednym z kluczowych elementów rynku lokalizacyjnego, a więc są składową procesu sprzedaży wielu usług czy produktów.

W przeszłości jednak zawód tłumacza nie był zbyt popularny. Przed wiekami był zarezerwowany wyłącznie dla wybranych osób, które wyróżniały się predyspozycjami i posługiwały się dwoma lub więcej językami. Jako pierwsze pojawiły się tłumaczenia ustne, które poprzedziły pojawienie się tłumaczeń pisemnych. Pierwsze określenia „tłumacza” odnosiły się właśnie do osób zajmujących się tłumaczeniami ustnymi. Po angielsku był to ‘interpreter’, po francusku ‘interprete’. Do wieku XVI we Francji tłumacza ustnego określano mianem ‘truchement’. W wieku IV w Anglii weszło do użycia określenie tłumacza zajmującego się tłumaczeniami tekstów – ‘translateur’. Do dnia dzisiejszego w niektórych językach, na przykład a angielskim, francuskim czy niemieckim istnieje  odrębny termin na określenie tłumacza ustnego oraz osobny na określenia tłumacza pisemnego. Rozróżnienia tego nie ma w języku polskim, choć również używa się obok ogólnego terminu ‘tłumacz’ bardziej sprecyzowanych określeń, jak na przykład ‘tłumacz kabinowy’, ‘tłumacz tekstowy’ czy ‘tłumacz literacki’.

Pierwsze znane w historii formy tłumaczeń nazywane są tzw. „tłumaczeniami dosłownymi”. Istotą takich tłumaczeń było przełożenie tekstu lub wypowiedzi dokładnie słowo po słowie, w sposób jak najbardziej dokładny. Szybko jednak zwrócono uwagę, że takie podejście do tłumaczeń może powodować zniekształcenie przekazu w tłumaczeniu, co podkreślał już Cyceron, mówiąc, że „słowo w jednym języku piękne, w drugim szpetnym jest, w jednym strasznym, a w drugim nie strasznym, w jednym języku słowo ku szacunkowi, a w drugim ku nieszacowne, a i imię męskie w jednym, żeńskim jest w drugim...” Również święty Hieronim, obecnie uważany na patronów tłumaczy, zwracał uwagę, że przekład dosłowny może prowadzić do nonsensów – „Non verbum e verbo, sedsensumexprimere sensu” (nie słowo ze słowa, ale znaczenie ze znaczenia).

Zniekształceniu przekazywanych w tłumaczeniach komunikatów miały zapobiec tzw. „tłumaczenia znaczeniowe”. Miały one oddawać sens tłumaczonego tekstu, a nie znaczenie poszczególnych wyrazów. Takie podejście do tłumaczeń było z pewnością zbliżone do naszego obecnego pojmowania istoty tłumaczeń. „Tłumaczenia znaczeniowe” nie wyparły jednak do końca „tłumaczeń dosłownych”, gdyż te ostatnie nadal były stosowane, choćby w odniesieniu do tekstów religijnych.

W okresie renesansu, tłumaczenia zaczęły stawać się bardziej powszechne, co wiązało się też ze stopniowych odchodzeniem od łaciny. W okresie pojawiły się w Europie liczne nowe przekłady, a charakterystyczną jego cechą była ciągle rozbieżność w poglądach czy należy tłumaczyć wiernie, czy też można zachować swobodę w tłumaczeniu. Pierwszy z poglądów odnosił się zwykle do tłumaczeń tekstów biblijnych i teologicznych, drugi (swobodne podejście do przekładów) cechował podejście do tłumaczeń tekstów literackich, poetyckich, zawierających elementy ważne dla konkretnej kultury, w których dzieła te powstały i troski o ich przeniesienie do kultury języka docelowego.

W okresie późniejszym przewagę uzyskiwało stopniowe bardziej swobodne podejście do kwestii tłumaczeń. Między innymi John Dryden stał się zwolennikiem tzw. zasady luźnej parafrazy. W XVII wieku swoboda ta stała się wzorcem do naśladowania w całej Europie.

Wiek XVIII był okresem ogromnego zainteresowania teorią przekładu. To z tego czasu pochodzą znane sentencje dotyczące sztuki przekładu, między innymi słowa Woltera: „tłumaczenia są jak kobiety, jeśli wierne, to niepiękne, jeśli piękne, to niewierne” czy Monteskiusza: „tłumacz odtwarza tylko zwłoki, nie przywracając im życia”. W całej Europie w okresie tym przeważało właśnie takie podejście do kwestii tłumaczeń. Wiek XIX to okres przekładu adekwatnego, do dzisiaj stosowanego przez wielu tłumaczy. Jego istotą miało być tłumaczenie z zachowaniem jedności formy i treści oraz wierności z oryginałem.

Na gruncie polskim, większość teoretyków przekładu była zdania, że przekład powinien zachować swobodność, a nie opierać się sztywno na wierności i ścisłości z oryginałem.  Wśród znanych Polaków, którzy poświęcili się również przekładom jest Jan Kochanowski, Adam Mickiewicz czy Tadeusz Boy-Żeleński.

Po II wojnie światowej powiło się wiele opracować dotyczących teorii przekładu, nadal jednak w dziedzinie tej opinie naukowców i językoznawców są podzielone.

Obecnie, pomimo globalizacji i powszechnego nauczania języków, zawód tłumacza  jest wciąż potrzebny i wydaje się, że w bliskiej przeszłości nie zmieni tego nawet postępujących rozwój tłumaczeń automatycznych (maszynowych), którym daleko wciąż do prawdziwego przekładu, ujmującego nie tylko tłumaczenie poszczególnych słów, ale właśnie istotę całego przekazu.

Zajrzyj również do:

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II

Jakim językiem posługiwać się będąc na wakacjach w Chorwacji ?

Wielu z nas tegoroczny urlop planuje spędzić w Chorwacji. Kraj ten oferuje nam przepiękne krajobrazy, krystalicznie czyste morze, bogactwo niezliczonych zabytków oraz niepowtarzalny klimat.

Niejednokrotnie przed wyjazdem zastanawiamy się w jakim języku będzie nam najłatwiej się porozumieć z miejscowymi, czy ma to być rosyjski – nieco podobny w brzmieniu do chorwackiego, może angielski, a może po prostu polski? A jakby tak  spróbować naszych sił i spróbować porozumieć się po chorwacku ? Wystarczy zaznajomić się z kilkoma podstawowymi słówkami chorwackimi, a proste rozmowy np. w sklepie nie sprawią nam kłopotu.

Szczęściem i niewątpliwie ogromnych ułatwieniem dla nas Polaków jest podobieństwo fonetyczne, tak więc przy minimalnej znajomości kilku słówek możemy poradzić sobie z podstawową komunikacją. Poniżej zamieszczamy kilka zwrotów wraz z tłumaczeniami, po przeczytaniu których z pewnością odniesiecie to samo wrażenie co większość ludzi, iż dużej części znaczenia chorwackich wyrazów można się po prostu domyślić.

Tak – Da

Nie – Ne

Bardzo dobrze – Vrlo dobro

Rozumiem – Razumijem

Nie rozumiem – Ne razumijem

Być może – Možda

Widzę – Vidim

Wiem – Znam

Nie wiem – Ne znam

Prosto – Ravno

W prawo – Udesno

W lewo –Ulijevo

 

Podstawowe zwroty grzecznościowe w języku chorwackim:

Przepraszam – Oprostite! Ispričavam se! Žao mi je.

Proszę – Molim

Proszę (gdy coś podajemy) – Izvoli

Dziękuję – Hvala. Hvala lijepa.

 Jak się Pan / Pani ma – Kako ste? (formalnie)

Jak się masz – Kako si? (nieformalnie)

Mam się dobrze, dziękuję – Dobro sam, hvala.

Która godzina – Koliko je sati?

Jak się nazywasz – Kako se zoveš? (nieformalnie)

Jak się Pan/ Pani nazywa – Kako se zovete? (formalnie)

Nazywam się – Zovem se …

Miło mi – Drago mi je

Skąd jesteś – Odakle si? (nieformalnie)

Skąd Pan/ Pani jest – Odakle ste? (formalnie)

Jestem z… – Ja sam iz..

 

Ale jak to bywa w  życiu, że nie wszystko jest tak proste. Oprócz podobieństw językowych łączących nasze języki, istnieje również cały ogrom pułapek, na które koniecznie trzeba zwrócić uwagę, zwiedzając ten piękny kraj. Często możemy usłyszeć słówko ‘polako’!    Nie jest to wyraz ucieszenia się na widok naszych rodaków, lecz po prostu słowo oznaczające ‘powoli’!

A oto kolejne pułapki językowe:

pravo                     prosto

zahod                    to nie strona świata, a toaleta

droga                    narkotyk

put                         droga

stolica                  krzesło

kat                         piętro

Będąc w sklepie uważajmy na niektóre dania, gdyż ich znaczenie całkowicie odbiega od tego co chcemy mieć na talerzu:

jagoda                     truskawka

bulka                        roślinka podobna do maku

pivnica                     pijalnia piwa

svinski but             szynka

šumska jagoda    poziomka

borovnica             jagoda

grožđze                 winogrona

grah                      fasola

luk                            cebula

morski pas            rekin

kozica                     krewetka

kamenica              ostryga

juha                          zupa

janjetina                 jagnięcina

tjetina                     cielęcina 

Niejednokrotnie kłopoty sprawić mogą również oznaczeniu czasu, dni oraz godzin:

sat                           godzina

godine                   rok

doba                      pora

lipanj                      to nie lipiec, a czerwiec

srpanj                    to nie sierpień, a lipiec

listopad                październik

rok                          termin

jutro                       rano

rano                       wcześnie

kraj                         koniec

Na koniec słówka które nas z pewnością rozbawią:

brak                         małżeństwo

biżuteria                tanie, tandetne ozdoby

zavodnik                uwodziciel

trudna                    kobieta w ciąży

razvodnik              zawód- bileter

vrijedna                  pracowita, dobra

vrijedna žena         wartościowa kobieta

bok                           cześć

pipa                          kran

pedale                    wiosła

udana                      zamężna

majka                      mama

stolac                      krzesło

čaša                         szklanka

Češk                        Czechy

nilski konj               hipopotam

mačka                    kot

košarka                  koszykówka

frajer                       przystojniak

čipka                      koronka

kosa                       włosy

 

Zapraszam do przeczytania innych artykułów związanych z tematyką wpadek językowych:

„Fałszywi przyjaciele” w języku chorwackim

Słowa, których znaczenia nie znajdziecie w polskim słowniku

Co wpływa na wysokość ceny przy tłumaczeniu strony internetowej ?

W dzisiejszych czasach Internet stał się podstawowym narzędziem pracy wielu ludzi, miejscem spotkań przyjaciół, a jednocześnie przestrzenią, w której odbywają się licytacje, przetargi,  gdzie krążą coraz bardziej wyszukane nowości techniczne, gdzie rodzą się nowe możliwości. Codziennie w Internecie umieszczaną są nowe strony internetowe, których celem jest przyciągnięcie potencjalnych klientów i zachęcenie do skorzystania z usług lub produktów, które ktoś oferuje.

Trudno już dzisiaj wyobrazić sobie działanie jakiejkolwiek firmy bez jej prowadzenia również w środowisku internetowym. Stąd pojawia się konieczność tłumaczenia stron internetowych, przede wszystkim po to by dotrzeć do jak największej liczby odbiorców i pozyskać zagranicznych klientów.

Z uwagi na zróżnicowanie specyfiki stron internetowych oraz bardzo szerokie spektrum możliwych odmian języka specjalistycznego, szczegółowa wycena tłumaczenia stron internetowych będzie zawsze dostosowywana do klienta i wykonywana indywidualnie. Cena tłumaczenia stron internetowych jest zależna od kilku podstawowych czynników. Najważniejsze z nich dotyczą wycen tłumaczeń pisemnych każdego innego rodzaju.

Termin wykonania tłumaczenia

Podstawową kwestią jest czas na wykonanie tłumaczenia. Jeżeli klient życzy sobie, aby tłumaczenie strony internetowej zostało przygotowane w ciągu kilku dni, musi liczyć się z wyższymi kosztami tej usługi. Jeżeli kładziony jest nacisk na szybkość i zarazem poprawność wykonania usługi,  a na tym powinno zależeć zarówno klientowi, jak i wykonawcy, wówczas cena zawsze okaże się wyższa.

 

Obszerność tekstów na stronie

Kolejnym ważnym aspektem przy wykonywaniu wyceny tłumaczenia jest ilość tekstów, które należy przetłumaczyć dla poprawnego działania strony. Ważna jest przy tym również tematyka tekstów. Stawka za tłumaczenia specjalistyczne, na przykład o tematyce technicznej będzie zawsze wyższa. Tłumacz dokonujący przekładu słownictwa medycznego lub technicznego musi posiadać dużo większą wiedzę z zakresu słownictwa i specjalistycznej terminologii, co znaczy, że musi mieć przynajmniej ogólną wiedzę z danej dziedziny i rozumieć stosowane słownictwo. Jeżeli tłumaczenia podejmie się osoba nie mająca doświadczenia w tym zakresie, może spowodować wiele błędów, co może zaburzyć wizerunek naszego produktu lub oferowanej usługi.

Wybór języka docelowego

Na cenę tłumaczenia duży wpływ ma również wybór języka. Jeżeli tłumaczenie ma być na któryś z języków europejskich, na przykład niemiecki czy angielski to cena jest realnie niska. Sprawa komplikuje się przy wyborze języka mniej popularnego na przykład z grupy języków azjatyckich. Koszty są wyższe ze względu na niszowy język, ale również ze względu na konieczną zmianę czcionki i dopasowanie jej do strony.

Gwarancja wysokiej jakości tłumaczenia

Tłumaczenia stron internetowych są tłumaczeniami przeznaczonymi do publikacji. Choć nie zostaną – jak w przypadku innych publikacji – wydrukowane w formie książek, reklam lub innych materiałów, ich umieszczenie w Internecie sprawi, że staną się dostępne bardzo szerokiemu kręgowi odbiorców. W takiej sytuacji nie można pozwolić sobie na to, aby tłumaczenia zawierały jakiekolwiek błędy. Warto zatem, aby każde tłumaczenie trafiające do sieci przeszło gruntowną weryfikację, w tym ze strony native speakera. Zagwarantuje to  nie tylko pełną poprawność językową tłumaczenia, ale również wyrażenie przekazywanych treści w duchu języka docelowego. Niejednokrotnie to właśnie jakość tłumaczenia strony internetowej może zaważyć na powodzeniu lub jego braku w kontaktach handlowych z zagranicznymi kontrahentami, a za to warto zapłacić więcej.

Pozostałe czynniki mające wpływ na koszt tłumaczenia stron internetowych

Dodatkowo do kosztów mających wpływ na wysokość ceny za tłumaczenie strony internetowej mogą wchodzić koszty obróbki graficznej i dopasowania przetłumaczonych treści do warunków technicznych narzuconych przez twórcę strony. Często zdarza się tak, że te same frazy w języku źródłowym i docelowym mogą różnić się długością, przez co może pojawić się problem z właściwym rozmieszczeniem ich na stronie, tak aby pasowały do grafiki.

Wpływ na cenę tłumaczenia może mieć wreszcie najbardziej prozaiczna kwestia – czasochłonnej wyceny tłumaczenia oraz technicznego aspektu wykonania samego przekładu. Jeżeli przy zlecaniu wyceny  tłumaczenia strony internetowej podajemy jedynie jej adres, a nie jesteśmy w stanie przesłać całości tekstów, jakie znajdują się na stronie i wszystkich podstronach, musimy mieć świadomość, że przygotowanie wyceny tłumaczenia strony internetowej będzie w tym przypadku bardzo czasochłonne, a to może przełożyć się na ostateczną cenę usługi. Warto zatem zawsze postarać się o przygotowanie pliku zawierającego całość tekstów ze strony, zwłaszcza, że przygotowując go we własnym zakresie mamy pewność, że tłumaczenie uwzględni wszystkie elementy wyświetlane na stronie. Przekazując teksty, a nie podając samego  adresu strony, mamy też pewność, że nie pominiemy różnych ważnych elementów strony, które nie są wyświetlane, a które są ważne dla jej poprawnego działania z perspektywy innych wersji językowych.

Czytaj również;

Jak ułatwić sobie pracę z programem Microsoft Word – skróty klawiaturowe w programie Microsoft Word dla systemu Windows

Wyszukiwarka Google w pracy tłumacza

 

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II

 

Kontynuując temat wymagań stawianych przed tłumaczami przysięgłymi oraz wymogów formalnych związanych z samymi tłumaczeniami poświadczonymi, poniżej przedstawiamy jak wyglądają one  w kolejnych krajach Europy.

Grecja 

W Republice Grecji nie występuje instytucja odpowiadająca swoich charakterem i uregulowaniom prawnym instytucji  tłumacza przysięgłego w Polsce. Tłumaczenia urzędowe  w Grecji są wykonywane przez tłumaczy zatrudnionych w Wydziale Tłumaczeń Ministerstwa Spraw Zagranicznych Republiki Grecji. W obrocie prawnym uznawane są również tłumaczenia przygotowywane w prywatnych biurach tłumaczeń, potwierdzone dodatkowo przez greckiego adwokata.

Hiszpania   

W Hiszpanii tłumaczenia poświadczone są wykonywane przez  osoby, którym tytuł tłumacza przysięgłego został nadany przez hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Współpracy. Tłumaczem przysięgłym w Hiszpanii może zostać obywatel Hiszpanii bądź innego kraju członkowskiego UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, po spełnieniu następujących warunków: zdaniu egzaminu ogłaszanego przez hiszpańskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych, bądź uzyskaniu uprawnień otrzymanych w innym państwie UE. Osoba ubiegająca się o tytuł tłumacza przysięgłego musi posiadać wykształcenie wyższe w zakresie kierunku o profilu tłumaczeniowym.

Zgodnie z hiszpańskimi przepisami, tłumacz przysięgły powinien używać pieczęci służbowej, nie określają one jednak jej formy czy kształtu, a jedynie wymieniają dane, jakie pieczęć powinna zawierać. Są to: imię i nazwisko tłumacza/ język lub języki, w zakresie których tłumacz posiada uprawnienia, adres i numer telefonu. Jako informację dodatkową, pieczęć może zawierać również adres e-mail.

Większość tłumaczeń uwierzytelnionych w Hiszpanii jest sporządzana na specjalnym papierze urzędowym „Timbre de Estado”, składającym się z ponumerowanych stron i zawierających specjalny nadruk. Papier jest wydawany przez Hiszpańską Mennicę Królewską oraz jej delegatury. Choć powszechna jest praktyka wykonywania tłumaczeń na tymże papierze, część tłumaczeń jest również wykonywana na zwykłych kartkach.

Lista tłumaczy przysięgłych w Hiszpanii jest prowadzona przez hiszpańskie MSZ i jest dostępna w Internecie. Umieszczone na niej dane, oprócz danych teleadresowych tłumaczy, zawierają także informację o dacie nabycia uprawnień, kod trybu ich uzyskania, tytuł i informacje o ewentualnym uznaniu uprawnień nabytych za granicą.

Irlandia

W Irlandii nie występuje instytucja tłumacza przysięgłego. Zawodowych tłumaczy skupia w Irlandii zrzeszenie The IrishTranslators’ and Interpreters’ Association (ITIA), które prowadzi rejestr tłumaczy i zajmuje się wszystkimi kwestiami związanymi z przygotowaniem tłumaczeń.

Tłumacze ci wykonują tzw. tłumaczenia certyfikowane („certified translation”). Nie ma jednak wymogu, aby wszystkie tłumaczenia były wykonywane wyłącznie przez tłumaczy z listy ITIA. Brakuje również przepisów, które w jasny sposób regulowałyby kwestię sporządzania tłumaczeń.  Nie ma też jednego wzoru klauzuli uwierzytelniającej, która byłaby stosowana przez wszystkich tłumaczy, a same tłumaczenia mogą być sporządzane na zwykłym papierze.

Islandia

Tłumaczem przysięgłym na Islandii może zostać osoba, która zdała egzamin określony w Ustawie z 20 grudnia 2000 r. oraz w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 listopada 2001 r. Uprawnienia tłumacza przysięgłego można uzyskać w zakresie tłumaczeń w jednym kierunku (np. z języka polskiego na islandzki) lub w obu kierunkach (z polskiego na islandzki i z islandzkiego na polski). Osoby posiadające uprawnienia w zakresie tłumaczeń w obu kierunkach mogą dodatkowo przystąpić do egzaminu ustnego na tłumacza sądowego.

Islandzkie przepisy nie regulują kwestii treści i formuły klauzuli uwierzytelniającej tłumaczenia. Tłumaczenia dokumentów o szczególnej wadze, drukowanych często na specjalnym papierze ze znakiem wodnym, również są sporządzane na takim samym papierze. Papier taki jest jednak dostępny  w księgarniach i nie ma ograniczeń w zakresie możliwości jego zakupu. Samo sporządzenie tłumaczenia na takim papierze nie jest zatem w żadnej mierze gwarancją, iż jest to tłumaczenie poświadczone.

Przepisy prawa islandzkiego nie nakazują tłumaczom prowadzenia repertoriów, same tłumaczenia nie są zatem również numerowane.

Liechtenstein

W Księstwie Liechtensteinu kwestie związane z zawodem tłumacza przysięgłego, a ściślej tłumaczy dopuszczonych do pracy w sądach i organach administracji publicznej reguluje ustawa z 26 listopada 1999 r. w sprawie dopuszczania tłumaczy do pracy w sądach i organach administracji publicznej i rozporządzenie z dnia 25 stycznia 2000 r.

Tłumaczem dopuszczonym do pracy w sądach i innych organach administracji publicznej może zostać osoba o udokumentowanej znajomości języka obcego, mająca zdolność do czynności prawnych, która złoży oświadczenie o bezstronnym i wiernym wykonywaniu tłumaczeń.  Tłumacze posiadają oznakę identyfikacyjną, mogą używać również przed swoim imieniem i nazwiskiem określenia „tłumacz dopuszczony do pracy w sądach oraz organach administracji publicznej Księstwa Liechtensteinu”.

Litwa

Na Litwie nie występuje instytucja tłumacza przysięgłego odpowiadająca tej funkcjonującej w Polsce. Tłumaczenia urzędowe wykonują biura tłumaczeń. Sporządzane przez nich tłumaczenia, czyli tzw. „tłumaczenia certyfikowane” są opatrzone pieczęcią okrągłą biura. Pod tłumaczeniami poświadczonymi umieszczany jest podpis tłumacza, który je wykonał, a dodatkowo własnoręczność podpisu tłumacza poświadcza notariusz.

Luksemburg

W kraju tym istnieje instytucja tłumacza przysięgłego. Tłumaczem przysięgłym może być osoba wpisana na listę prowadzoną przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Kandydaci na tłumaczy przysięgłych nie zdają żadnych egzaminów, składają jedynie w Ministerstwie życiorys i na jego podstawie podejmowana jest decyzja o mianowaniu na tłumacza. Głównym wymogiem stawianym przed kandydatami na tłumaczy przysięgłych jest posiadanie wyższego wykształcenia w określonej specjalizacji , najczęściej na tłumaczy przysięgłych mianowane zostają osoby posiadające wykształcenie wyższe administracyjno-prawne.

Tłumaczenia nie są opatrywane klauzulą uwierzytelniającą. Muszą jedynie znaleźć się na nich nagłówek z informacją z jakiego języka tłumaczenie zostało sporządzone oraz adnotacja czy tłumaczenie zostało sporządzone z oryginału, czy z kopii. Tłumaczenia poświadczone są sporządzane za zwykłym papierze. Tłumacze przysięgli w Luksemburgu stosują pieczęć  ze swoimi danymi. Forma pieczęci nie jest z góry narzucona, może być ona okrągła, jak również prostokątna. Na pieczęci tej nie może znajdować się godło państwowe, ani żadne inne oznaczenia kojarzone z administracją publiczną.

Łotwa

Na Łotwie występują dwa rodzaje poświadczenia tłumaczeń pisemnych:

  1. zgodnie z przepisami nr 291 Rady Ministrów – „Zasady poświadczania tłumaczeń dokumentów na język państwowy”, czyli poświadczenie z podpisem tłumacza i pieczęcią biura tłumaczeń oraz klauzulą uwierzytelniającą zawierającą informację, iż jest to „tłumaczenie wierne”, a także wskazanie imienia i nazwiska tłumacza, numeru ewidencyjnego, miejscowości i daty.
  2. poświadczenie na podstawie wspomnianych artykułów Ustawy o Notariacie, w ramach którego notariusz poświadcza własnym podpisem i pieczęcią podpis tłumacza lub tożsamość, jednak bez adnotacji o statusie tłumacza przysięgłego.

Niemcy

W Niemczech upoważnienia do sporządzania tłumaczeń poświadczonych posiadają tłumacze przysięgli działający przy sądach krajowych. Warunki uzyskania uprawnień tłumaczeń są odmienne w różnych krajach związkowych (landach). Wymogiem głównym jest wszędzie znajomość języka potwierdzona egzaminem zawodowym przed komisją państwową  bądź komisją na uczelni wyższej.

Tłumaczenia są opatrywane pieczęcią tłumacza przysięgłego, poza którą nie posiadają one żadnych innych cech fizycznych, zabezpieczających je przed podrobieniem.

Norwegia

Tłumacze przysięgli w Norwegii otrzymują uprawnienia po zdaniu egzaminu państwowego, który jest organizowany przez Wyższą Szkołę Handlową w Bergen – NHH. Tłumacz przysięgły umieszcza na tłumaczeniu poświadczonym swój podpis oraz odcisk pieczęci okrągłej zawierającej imię i nazwisko oraz wskazanie języków, w zakresie których posiada uprawnienia.  Lista norweskich tłumaczy jest publicznie dostępna pod adresem www.translatorportalen.com

Portugalia

W Portugalii nie występuje instytucja tłumacza przysięgłego. Tłumaczenia poświadczone mogą wykonywać: konsulaty portugalskie w poszczególnych państwach, w których sporządzono dany dokument, notariusze, urzędnicy stanu cywilnego, adwokaci, radcowie prawni oraz izby handlowe i przemysłowe. W portugalskim prawodawstwie nie ma określonej treści klauzuli uwierzytelniającej tłumaczenie. Na tłumaczeniu powinna znaleźć się jednak informacja z jakiego języka tłumaczenie zostało sporządzone oraz potwierdzenie zgodności tłumaczenia z dokumentem oryginalnym.

Słowacja

Na Słowacji występuje instytucja tłumacza przysięgłego. Kandydat na tłumacza przysięgłego musi przebyć specjalistyczny kurs na wytypowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości uczelni, który kończy się egzaminem z zakresu przepisów prawnych oraz umiejętności praktycznych (pisemnego tłumaczenia z języka obcego na słowacki oraz z języka słowackiego na obcy). Lista mianowanych tłumaczy przysięgłych jest prowadzona przez słowackie Ministerstwo Sprawiedliwości.

Słowenia

W Republice Słowenii instytucja tłumacza przysięgłego występuje jako funkcja, a  nie zawód. Uprawnienia do sporządzania tłumaczeń poświadczonych posiadają osoby mianowane na tłumaczy przysięgłych na czas nieograniczony przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Na tłumaczeniach poświadczonych umieszczana jest klauzula uwierzytelniająca o narzuconej z góry treści, zawierającej poświadczenie zgodności tłumaczenia z dokumentem przedłożonym do tłumaczenia. Na tłumaczeniu poświadczonym musi znaleźć się odcisk pieczęci tłumacza przysięgłego oraz jego podpis.

Lista tłumaczy przysięgłych jest dostępna na stronach internetowych słoweńskiego Ministerstwa Sprawiedliwości.

Tłumacze prowadzą repertoria, w których odnotowują każde wykonane tłumaczenie poświadczone. Tłumacze posiadają również legitymacje w formie tworzywowej karty, która zawiera takie dane jak: imię i nazwisko tłumacza, fotografię, adres, jak również podpis ministra i pieczęć ministerstwa.

Szwecja

Do sporządzania tłumaczeń poświadczonych pisemnych uprawnione są w Szwecji osoby, które zdały odpowiedni egzamin państwowy.  Uprawnienia nabywa się do tłumaczeń w jedną stronę, np. z języka  angielskiego na szwedzki lub np. z języka szwedzkiego na angielski. Jednocześnie obowiązuje podział tłumaczy przysięgłych na tych z uprawnieniami do wykonywania tłumaczeń pisemnych oraz tych, którzy wykonują wyłącznie tłumaczenia ustne. Oczywiście obie te funkcje mogą być również łączone.

Na każdym tłumaczeniu poświadczonym tłumacz przysięgły umieszcza pieczęć oraz podaje numer autoryzacji, który wskazuje jednocześnie rodzaj posiadanych uprawnień przez tłumacza przysięgłego. W Szwecji tłumacz przysięgły nie składa przysięgi, ale nabywając uprawnienia do swojego zawodu zobowiązuje się do przestrzegania kodeksu tłumacza przysięgłego. Uprawnienia te należy odmawiać co 5 lat. Do odnowienia uprawień konieczne jest udokumentowanie wykonania odpowiedniej liczby tłumaczeń, czyli czynnego wykonywania zawodu. Konieczne jest także uregulowanie odpowiedniej opłaty, jak również przedłożenie aktualnego zaświadczenia o niekaralności.

 

Węgry

Na Węgrzech nie występuje instytucja tłumacza przysięgłego czy same tłumaczenia poświadczone.

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów nr 24/1986, do sporządzania tłumaczeń, które są uznawane przez organy państwowe na język węgierski uprawnione jest Krajowe Biuro Tłumaczeń i Uwierzytelnień, które posiada filie na terenie całego kraju. Przekładów uwierzytelnionych mogą dokonywać wyłącznie osoby posiadające kwalifikacje tłumaczy specjalistycznych lub lektorów tłumaczy specjalistycznych. Zgodnie ze wskazanym Rozporządzeniem możliwe jest wykonywanie tłumaczeń uwierzytelnionych również przez inne biura tłumaczeń, jednak wyłącznie wybranych dokumentów w oficjalnych językach Unii Europejskiej, jednak tłumacze, którzy je sporządzają muszą posiadać uprawnienia tłumaczy specjalistycznych lub lektorów tłumaczy specjalistycznych.

Tłumaczenia uwierzytelnione są zszywane z dokumentem źródłowym i opatrywane pieczęcią z nazwą biura w języku węgierskim i francuskim oraz godłem państwowym Węgier. Na tłumaczeniach znajdują się również znaczki skarbowe, podpis dyrektora Biura lub upoważnionej do tego osoby oraz data wykonania przekładu.

 

Podobne artykuły:

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Sprawozdanie z działalności Komisji Odpowiedzialności Zawodowej Tłumaczy Przysięgłych za rok 2016

Rozliczenia tłumacza przysięgłego z wymiarem sprawiedliwości oraz organami administracji publicznej

W piśmie z dnia 15 lipca 2002 r. Departament Budżetu i Majątku Skarbu Państwa Ministerstwa Sprawiedliwości, przekazanym do sądów i prokuratur, zwrócił uwagę, że na instytucjach tych spoczywa obowiązek obliczenia oraz odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od przychodów wykonywanych osobiście przez biegłych oraz przez tłumaczy przysięgłych, jeśli tłumaczenia zlecone zostały w postępowaniu sądowym lub dochodzeniowym za zlecenie sądu lub prokuratury. Wynika to z art. 13 pkt. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z powyższym dokumentem, przychody uzyskiwane przez tłumaczy przysięgłych są uznawane za przychody z art. 13 pkt. 6, nawet wówczas, jeśli jednocześnie uzyskują oni przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Osoby prowadzące działalność gospodarczą mogą bowiem wykonywać równocześnie tłumaczenia na rzecz sądów, policji i organów administracji publicznej i osiągać z tego tytułu przychody określone w art. 13 pkt. 6 ustawy. To stąd wynika obowiązek naliczenia i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych przez zleceniodawców. Do 15 marca roku następującego po danym roku podatkowym, sądy, prokuratury i organy administracji publicznej powinny przesłać tłumaczom przysięgłym, którzy w danym roku wykonali na ich potrzeby tłumaczenia, informacji PIT-8B, dostarczając ją jednocześnie do urzędu skarbowego właściwego dla miejsca zamieszkania tłumacza.

Dochody wykazane w deklaracji PIT-8B podlegają zbiorczemu rozliczeniu z dochodami tłumacza przysięgłego uzyskanymi z innych źródeł. Tłumacz przysięgły jest zatem zobowiązany do uwzględnienia ich w rocznym zeznaniu podatkowym składanym co roku do 30 kwietnia.

 

Źródło:

http://www.tepis.org.pl/pdf-doc/prawo/rozliczenia.pdf