Tłumaczenia konsekutywne – co dokładanie oznaczają ?

Tłumaczenie konsekutywne jest jednym z rodzajów tłumaczeń ustnych, nazywanym również tłumaczeniem następczym.

Cały przebieg tłumaczenia konsekutywnego polega na tym,  że tłumacz znajdujący się obok mówcy słucha wypowiedzi prelegenta, a następnie tłumaczy wysłuchany fragment wypowiedzi, korzystając z pauzy w jego przemowie. Tłumacz może przy tym wspierać się notatkami sporządzonymi w trakcie wypowiedzi osoby, której wypowiedź tłumaczy. Technika notacji w trakcie wykonywania tłumaczeń konsekutywnych obejmuje zapisanie między innymi słów kluczowych, dat, liczb, których zanotowanie może później pomóc w sprawnym przełożeniu wypowiedzi mówcy na język docelowy. Kluczową cechą  sporządzania notatek powinno być zebranie w nich jak największej ilości informacji, co można uzyskać poprzez stosowanie skrótów i odpowiednich symboli.

Charakterystyczną cechą tłumaczenia konsekutywnego jest to, że tłumacz dokonuje przekładu w pierwszej osobie liczby pojedynczej (tak jakby sam był twórcą przemówienia).

Tłumaczenia konsekutywne stosowane są zwykle przy niewielkiej liczbie uczestników, na przykład w trakcie negocjacji, na szkoleniach, konferencjach prasowych, czy mniejszych spotkaniach biznesowych.

Zasadniczą zaletą tłumaczenia konsekutywnego jest to, że przy jego zastosowaniu nie ma potrzeby stosowania dodatkowego sprzętu technicznego, jak ma to miejsce w przypadku tłumaczeń symultanicznych, gdzie konieczne jest użycie kabin i sprzętu nagłośnieniowego. W związku z tym tłumaczenia konsekutywne mogą być wykorzystywane niemal w każdym miejscu.

Wykonywanie tłumaczeń konsekutywnych nie należy do najłatwiejszych, gdyż wymaga od tłumacza odpowiedniego przygotowania oraz perfekcyjnej znajomości obu języków. Podczas tłumaczenia, tłumacz nie ma czasu na zastanawianie się nad potrzebnym słowem,  a cechą która musi go wyróżniać jest umiejętność utrzymania wysokiego stopnia koncentracji i umiejętność sporządzania odpowiednich notatek. Tłumaczenia konsekutywne, choć uważane za łatwiejsze z punktu widzenia tłumacza od tłumaczeń symultanicznych, wymagają tak samo jak one umiejętności opanowania stresu, bezbłędnej dykcji i łatwości w formułowaniu wypowiedzi.

Czytaj również:

Kompetencje tłumaczy symultanicznych

 

Tajniki języka słoweńskiego

 

Słowenia to malutki kraj, w którym każdy znajdzie coś dla siebie, a wszystko to za sprawą licznych atrakcji, jakie oferuje. Można tam zakosztować górskich wspinaczek w przepięknych Alpach Julijskich lub zwiedzić  liczne  jaskinie, w tym słynną jaskinię Postojna (słoweńska Postojnska jama), na zwiedzanie której, wraz z towarzyszącymi jej obiektami, warto zaplanować cały dzień.

Podróżnikom lubiącym poleniuchować Słowenia ma do zaoferowania cieplice, czyli ciepłe lecznicze źródła, jeziora oraz barwne i ciepłe wybrzeże Adriatyku. Nie brakuje również  malowniczych miasteczek, owianych tajemnicami, w których położone są zameczki pamiętające najodleglejsze czasy.

Kraj ten ma powierzchnie piętnastokrotnie mniejszą od Polski. W nawiązaniu do niewielkiej powierzchni tego kraju, sami jego mieszkańcy stworzyli wiele zabawnych powiedzeń na ten temat, oto przykłady:

  • „Kiedy w Lublanie ktoś kichnie, w Mariborze ludzie otwierają parasole.”
  • „Aby romantyczny spacer wzdłuż słoweńskiego wybrzeża trwał wystarczająco długo, trzeba zawracać przynajmniej 10 razy.”
  • „Podczas konkursu skoków w Planicy skoczkowie muszą mieć ze sobą paszporty, na wypadek gdyby przelecieli przez granicę”.

 

Językiem urzędowym Słowenii jest język słoweński.

Język ten należy do grupy języków południowosłowiańskich i jest najbliżej spokrewniony z dialektami kajkawskim i czakawskim języka chorwackiego. Z dialektem sztokawskim, który jest podstawą standardowych języków chorwackiego, bośniackiego i serbskiego, słoweński jest spokrewniony w znacznie mniejszym stopniu. Stąd też wynikają tak znaczące różnice między standardowym językiem słoweńskim i choćby chorwackim, powodujące, że użytkownicy tych języków wzajemnie nie rozumieją swoich wypowiedzi.

Językiem słoweńskim posługuje się obecnie około 2,4 miliona ludzi i jest on językiem urzędowym w niewielkiej Słowenii. Słoweńskim posługują się również mieszkańcy terenów przygranicznych w Austrii i we Włoszech, a także w części Chorwacji, w szczególności na półwyspie Istria, a także w rejonie Riejki i Zagrzebia oraz w Serbii i na południowo-wschodnich Węgrzech.

Język słoweński jest uważany za jeden z najbardziej archaicznych języków świata, najstarsze dokumenty w tym języku pochodzą z X wieku. Podobnie jak wszystkie języki słowiańskie, język słoweński wyewoluował z języka prasłowiańskiego.

Cechą charakterystyczną języka słoweńskiego jest jego zróżnicowanie, gdyż w języku tym występuje aż 46 dialektów, co sprawia, że jest najbogatszym w dialekty językiem z grupy języków słowiańskich. Stąd bierze się też ogromna rozbieżność między oficjalnym językiem urzędowym występującym w mediach,  literaturze czy filmach, a językiem, który można usłyszeć na ulicach. Z tego też powodu język słoweński jest uważany za jeden z najtrudniejszych języków do nauki.

Nauka słoweńskiego przysparza też wielu kłopotów ze względu na swoja złożoną gramatykę.Obok wielu czasowników nieregularnych, w języku słoweńskim stosuje się liczbę podwójną, co stanowi problem dla obcokrajowców próbujących zmierzyć się z tym językiem.

Występują cztery czasy gramatyczne: jeden prosty (teraźniejszy) oraz trzy czasy złożone (przeszły, zaprzeszły i przyszły).

Trudny w nauce jest również akcent, który w języku słoweńskim jest swobodny, ruchomy i ma charakter dynamiczny. Dodatkowo w niektórych dialektach występuje akcent melodyczny (toniczny). Akcent z reguły nie jest oznaczamy w ortografii, choć są od tego wyjątki.

Na koniec  dzisiejszego artykułu kilka zabawnych przysłów w języku słoweńskim:

Ogibajsekozla od spredaj, konja od zadaj, zlega človeka pa od vsehstrani.” Co w znaczeniu dosłownym oznacza: Unikaj kozy z przodu, konia z tyłu, a złego człowieka z każdej strony.

 „Starega psa nemorešnaučitinovihtrikom”starego psa nie nauczysz nowych sztuczek.

Staregavina, starihprijateljevsedrži” Starego wina i starych przyjaciół się trzymaj.

 

Zajrzyj również do innych artykułów

Ile jest języków na świecie?

Czy język migowy jest uniwersalny na całym świecie ?

 

 

 

 

 

Reforma szkół na Białorusi – zapowiedź powstania białoruskojęzycznych klas w szkołach

Z końcem sierpnia bieżącego roku, białoruski Minister Edukacji Ihar Karpienka zapowiedział gruntowne zmiany w białoruskim szkolnictwie, spośród których ważniejszą ma być przekształcenie dotychczasowych gimnazjów w zwykłe szkoły, ale także spore zmiany w zakresie dyscypliny uczniów czy oczekiwanej przez władze białoruskie współpracy nauczycieli z policją.

W czasie spotkania rodziców i nauczycieli z Aleksandrem Łukaszenko, omawiano wiele kwestii związanych z szkolnictwem, między innymiwłaśnie kwestie związane z podniesieniem poziomu dyscypliny w szkołach, noszenia mundurków, ale także wprowadzenia na nowo do białoruskich szkółedukacji prowadzonej w języku białoruskim. W sprawie tej Aleksander Łukaszenko nie wypowiedział się wprawdzie wprost, ale stwierdził, że język białoruski „jest nieco bardziej ojczysty dla Białorusinów niż rosyjski”. Już od dłuższego czasu obserwowane są na Białorusi tendencje powrotu do nauczania języka białoruskiego w szkołach, przy czym zdaniem na przykład AlehaTrusaua, szefa Stowarzyszenia Języka Białoruskiego im. Franciszka Skaryny, część elit na Białorusi w tendencjach tych widzi przede wszystkim możliwość utrzymania władzy.

Zgodnie z obowiązującą na Białorusi Konstytucją, w kraju istnieją dwa pełnoprawne języki państwowe – rosyjski i białoruski, ale osoby posługujące się na co dzień językiem białoruskim są uznawane za elementy podejrzane, najczęściej  wspierające rządy opozycji.

W 1995 roku prezydent Aleksander Łukaszenko wyraził się o języku białoruskim słowami:„białoruski to ubogi język”,dając tym samym odczuć swój pogardliwy stosunek do niego.

Według UNESCO, język białoruski został uznany za język zagrożony wymarciem. Do sytuacji takiej doprowadziło stopniowe, świadome eliminowanie języka białoruskiego ze wszelkich dziedzin życia publicznego – z mediów, szkół, urzędów i zastępowanie go językiem rosyjskim. Działania te przełożyły się na coraz to rzadsze używanie języka białoruskiego w domach, w codziennej komunikacji. Obecnie jedynie cześć inteligencji  oraz świadoma młodzież, a także nieliczna grupa osób starszych posługuje się tym językiem.

Podobne artykuły:

Język białoruski zagrożony wyginięciem