Bezpłatne kursy języka ukraińskiego i polskiego

 

Na polsko-ukraińskim portalu internetowym „Port Europa” można rozpocząć bezpłatny kurs internetowy języka polskiego przeznaczony dla Ukraińców oraz kurs języka ukraińskiego dla Polaków. Uruchomione kursy językowe mają w zamyśle ich twórców wspomagać współpracę między Polakami i Ukraińcami, jak również być pomocą w przełamaniu dzielących ich barier językowych.

Kursy składają się z kilkunastu lekcji, które są przesyłane cyklicznie na adres poczty elektronicznej. Autor kursu języka ukraińskiego, wykorzystał przy jego tworzeniu własne doświadczenia w nauce języków, dzięki którym języka ukraińskiego zdołał nauczyć się w ciągu 4 miesięcy. Jak sam wskazuje – aż 60% ukraińskich słów jest bardzo podobnych do wyrazów polskich, wystarczy zatem nauczyć się w zasadzie tylko tych wyrazów, które są różne i których znaczenia  trudno domyślić się z kontekstu.

Przy nauce języka zaproponowano także fonetyczny zapis słów, czyli na przykład słowa ukraińskie są zapisywane przy użyciu polskiego alfabetu. Taki zapis znacznie ułatwia oswojenie się z językiem, a przede wszystkim eliminuje podstawową barierę, na którą natrafiają Polacy przy nauce języka ukraińskiego, a więc nieznajomość grażdanki.  Alfabet ten łatwiej jest bowiem przyswoić znając już podstawy języka. Podobnie, w kursie internetowym języka polskiego dla Ukraińców, również zapisy bazują na znanym im alfabecie opartym na cyrylicy.

Na internetowy kurs języka ukraińskiego dla Polaków można zapisać się pod linkiem: www.porteuropa.eu/ukrainski  Z kolei link do zapisu na kurs języka polskiego dla Ukraińców to www.porteuropa.eu/ua/polskamowa

 

 

Czytaj również:

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Letnia szkoła języka czeskiego nie tylko dla bohemistów

Czy łatwiej uczyć się podobnych języków, czy zupełnie odmiennych?

 

„Fałszywi przyjaciele” w języku ukraińskim

Podobnie jak w przypadku innych języków słowiańskich, język ukraiński łączy z językiem polskim wyjątkowo wiele podobieństw. Pomimo tego, że język polski należy do grupy języków zachodniosłowiańskich, ukraiński zaś do wschodniosłowiańskich, językowi ukraińskiemu jest jednak znacznie bliżej do polskiego niż np. do rosyjskiego. Słownictwo używane w języku ukraińskim różni się od polskiego tylko w 30% (dla porównania język ukraiński z rosyjskim różni 38% słownictwa). Wynika z tego, że Polak więcej zrozumie z ukraińskiego, niż z rosyjskiego i odwrotnie – Ukraińcom łatwiej jest porozumieć się z Polakami, aniżeli Rosjanom. Warto mieć jednak świadomość, że takie pozorne podobieństwa między tymi dwoma językami mogą stać się źródłem nieporozumień lub śmiesznych sytuacji. Oto lista ukraińsko-polskich fałszywych przyjaciół, którą warto sobie przyswoić, aby do nieporozumień nie doszło.

ukraiński wyraz Błędne znaczenie po polsku Prawidłowe znaczenie po polsku
багато bogato dużo
білизна bielizna białość, biel
вистава wystawa przedstawienie
гарбуз arbuz dynia
говір gwar gwara
диня dynia melon
живіт żywot brzuch
жінка żona kobieta
казати kazać mówić
кіт kit kot
крісло krzesło fotel
меч mecz miecz
овочі owoce jarzyna
памятник pamiętnik pomnik
склеп sklep piwnica
хиба chyba błąd, wada

 

 

Czytaj również:

„Fałszywi przyjaciele” w języku chorwackim

„Fałszywi przyjaciele” w języku serbskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku czeskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku słowackim

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim

Język ukraiński – język który dzieli

Ukraina zaledwie od dwudziestu lat jest państwem niepodległym, a konsekwencją długotrwałego pozostawania ziem ukraińskich w państwie rosyjskim, jest mieszany etnicznie charakter społeczeństwa. Ukrainę bardzo licznie zamieszkują Rosjanie oraz członkowie innych narodowości byłego Związku Radzieckiego.

Językiem urzędowym na Ukrainie, za wyjątkiem Krymu jest ukraiński. Niestety lata wpływów Rosji na politykę Ukrainy  doprowadziły do tego, że większość społeczeństwa mówi po rosyjsku.

W życiu codziennym ukraiński zajmuje drugie miejsce. Znacząca część Ukraińców posługuje się w życiu codziennym językiem rosyjskim. Choć ukraiński jest jedynym ustanowionym  językiem urzędowym to sprawa rusyfikacji na tych terenach jest szeroko zakorzeniona. Wprowadzona  przez Wiktora Janukowycza ustawa z 2012 roku, dzięki której język rosyjski został drugim oficjalnym językiem w południowo-wschodniej części Ukrainy, ma zarówno swoich zwolenników jak i przeciwników. Podejście do nowej ustawy nie jest jednolite. Niektórzy twierdzą że nacisk państwa na ustanowienie języka rosyjskiego jako języka urzędowego  podzieli kraj na wschód rosyjskojęzyczny i mówiący po ukraińsku zachód, czyli że zbliży państwo do Rosji. Według opozycji nowe prawo jest niepotrzebne, gdyż  na co dzień niczego nie zmienia.

Obecnie rosyjski zdecydowanie zdominował wschód Ukrainy z miastami takimi jak Donieck, Charków, Dniepropietrowsk jak również jest w powszechnym użyciu w autonomicznej Republice Krymu  i Odessie. Dominacja ta jest widoczna w mediach, urzędach czy nawet w sklepach.

Wg spisu powszechnego z  z 2001 roku, język rosyjski określiło mianem swojego ojczystego języka 14 273 000 obywateli Ukrainy, to jest 29,6% mieszkańców. Na tę liczbę składają się przede wszystkim etniczni Rosjanie (56% z tej liczby), ponadto językiem tym włada na co dzień pięć i pół miliona Ukraińców. Sondaże wskazują jednak, że język rosyjski jest używany znacznie częściej, niż by wynikało to z wyników spisu powszechnego. Badania Kiev International Sociology Institute pokazują, że języka rosyjskiego używa w domu około 43–46% mieszkańców Ukrainy, a więc nawet więcej, niż języka ukraińskiego. Ludność rosyjskojęzyczna stanowi zdecydowaną większość w kilku regionach.

Jednakże na zachodzie Ukrainy można zauważyć, iż nazwy ulic, wywieszki w sklepach, rozkłady jazdy pociągów, menu w restauracjach, reklamy, informacje w tramwajach i w metrze są wyłącznie w języku ukraińskim.

Pomimo wielu sprzeczności kulturowych i językowych Ukraińcy  zachowali  status języka ukraińskiego, mimo że większość społeczeństwa woli posługiwać się rosyjskim. Nie pozostaje nic innego jak nadzieja, że nowe władze Ukrainy  oraz dalsza sytuacja polityczna wzmocni ten język by nie trafił na listę zagrożonych wyginięciem.

Czytaj również:

 Czy język szwedzki jest zagrożony?

Język białoruski zagrożony wyginięciem

Które języki zginą w najbliższej przyszłości?

 

 

 

 

Konkurs języka ukraińskiego w Krakowie

Po raz dwunasty, w Katedrze Ukrainistyki Instytutu Filologii Wschodniosłowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, w dniach 16-17 marca zorganizowany zostanie Międzynarodowy Konkurs Ortograficzny Języka Ukraińskiego. Wydarzenie to przyciąga z roku na rok coraz większa rzeszę sympatyków języka ukraińskiego. Do udziału w konkursie zapraszani są studenci z ośrodków akademickich prowadzących studia z zakresu filologii ukraińskiej, ukrainoznawstwa, slawistyki i filologii rosyjskiej. W roku bieżącym wezmą w  nim udział uczestnicy z 8 krajów: oprócz Ukrainy, z Bułgarii, Chorwacji, Czech, Serbii, Słowacji, Węgier oraz z Rosji.

Konkurs będzie przebiegać w dwóch etapach. W pierwszym wśród uczestników wyłonieni zostaną najlepsi, którzy w etapie drugim zmierzą się przy pisaniu dyktanda.

W wydarzeniu wezmą udział przedstawiciele Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Konsulatu Ukraińskiego w Krakowie. W programie imprezy, oprócz samego konkursu jest również wykład otwarty dr Aliny Akulenko z Kijowa na temat: „Projekt specjalny Ukraińskiego radia Dyktando radiowe jedności narodowej jako historia współczesnego językoznawcy”.

Źródło: portaleuropa.eu

Podobne artykuły:

Język ukraiński – język który dzieli

Różnice między językiem rosyjskim a ukraińskim

 

Dwujęzyczność przepustką do lepszego świata

 

„Tyle razy jesteś człowiekiem, ile znasz języków” – słowa te przypisywane J.W. Goethemu najlepiej obrazują to jak znajomość języków może wzbogacić nasze życie i naszą osobowość.

Używając terminu „osoba dwujęzyczna” mamy na myśli osobę posługującą się dwoma językami z biegłością charakterystyczną dla rodzimych użytkowników języka. Dwujęzyczność wynika często z pochodzenia z rodzin mieszanych narodowo lub z rodzin, w których członkowie posługują się kilkoma językami równocześnie, ale nie tylko.

Jeszcze do niedawna można było usłyszeć wiele negatywnych opinii na temat dwujęzycznego wychowywania dzieci, które miało odbijać się negatywnie na umiejętnościach językowych zwłaszcza dzieci najmłodszych. Pogląd ten szybko jednak został zarzucony, od czasu gdy wszystkie badania naukowe zaczęły potwierdzać, że jest wprost przeciwnie. Jak wszyscy wiemy, dzieci uczą się języków szybko i łatwo, jeśli tylko mają ku temu sprzyjające okoliczności. Dzieci stają się dwujęzyczne w sposób naturalny, gdy od najwcześniejszych lat, a najlepiej od urodzenia, mają kontakt z dwoma językami. Warto zaznaczyć, że jeżeli kontakt z drugim językiem następuje w środowisku domowym, zdaniem większości językoznawców, proces przyswajania drugiego języka przebiega podobnie jak w przypadku nabywania języka pierwszego. Mamy w tym przypadku do czynienia z dwujęzycznością rodzinną, której efekty w postaci rozumienia i przyswojenia sobie obu języków są dość szybkie, w przeciwieństwie do tzw. dwujęzyczności kulturowej, gdzie kontakt z drugim językiem następuje wyłącznie poprzez kontakty z otoczeniem. Z takim rozumieniem dwujęzyczności mamy na przykład do czynienia w przypadku imigrantów, mających kontakt z drugim językiem nie w rodzinie, ale w szerzej rozumianym środowisku.

Przyswojenie sobie dwóch języków przez dziecko w rodzinie stanowiącej małżeństwo mieszane, a więc w której każde z rodziców ma inną przynależność narodowo-kulturową, uważane jest za trudniejsze od sytuacji imigracji rodziców. W przypadku tym wiele zależy od postawy rodziców i chęci wykorzystania swojej dwujęzyczności. Pomocna może być tu wiedza na temat przyswajania języków przez dziecko, ale też postawa akceptacji wobec kultury współmałżonka i istniejących różnic kulturowych. Specjaliści i badacze dwujęzyczności zalecają na przykład w sytuacji, w której rodzice posługują się dwoma językami,  stosowanie strategii jedna osoba – jeden język. Słuszność takiego podejścia wynika z przeprowadzonych badań. I tak, na przykład w przeprowadzanych we Francji badaniach Hélot aż trzy czwarte rodziców, których dzieci były dwujęzyczne, stosowało tę strategię. Gdy zaś rodzice pozostawiali sprawę dwujęzyczności dziecka spontanicznym zachowaniom językowym, u dziecka szybko zaczął  przeważać język otoczenia.

Odmienność podanych perspektyw dwujęzyczności (a więc istnienie dwujęzyczności rodzinnej i kulturowej) nie wyklucza możliwości wyciągnięcia ogólnych wniosków na temat dwujęzycznego wychowania. Korzyści z biegłej znajomości dwóch języków są bowiem niezaprzeczalnie ogromne.

W ostatnich latach naukowcy stworzyli cały katalog korzyści, jakie wiążą się z dwujęzycznością. Posługiwanie się na co dzień dwoma językami usprawnia funkcjonowanie poznawcze – ćwiczy nie tylko umiejętności językowe, ale również uwagę i elastyczność myślenia. Badania pokazują, że takie pozajęzykowe korzyści przynosi nie tylko posługiwanie się dwoma kompletnie różnymi językami, ale również językami zbliżonymi do siebie, pochodzącymi z tej samej rodziny. Udowodniono także, że jednoczesne posługiwanie się dwoma językami w znacznym stopniu poprawia koncentrację, poszerza w znaczny sposób możliwości poznawcze i ułatwia odnalezienie się w różnych środowiskach kulturowych. Dwujęzyczność rodzinna pozwala na bardziej harmonijny rozwój dziecka. Jest to tym bardziej widoczne, że nagłe pozbawienie dziecka kontaktu z jednym z języków (np. w wyniku rozwodu rodziców), może doprowadzić do zaburzeń rozwojowych.

W dzisiejszych czasach znajomość  języka obcego jest przepustką do lepszego świata, zwłaszcza, jeśli językiem tym posługujemy się od dziecka, w sposób biegły. Zalety dwujęzyczności wcale nie kończą się jednak na „technicznym” opanowaniu języka. Język bowiem i jego naturalne poznanie, zawiera w sobie również zawsze wiedzę na temat szerokiego kontekstu – na temat kultury drugiego kraju, obyczajów jego mieszkańców, a taka wiedza może okazać się bardzo pożądana w przyszłym środowisku zawodowym.

Na koniec kilka cytatów potwierdzających zalety dwujęzyczności:

 

Gra­nice mo­jego języ­ka są gra­nica­mi mo­jego świata.” – Ludwig Wittgenstein

“Znać inny język to jak posiadać drugą duszę.”Charlemagne

“Jeden język ustawia Cię w korytarzu życia. Dwa języki otwierają każde drzwi po drodze.” – Frank Smith

 

Źródła:

Naturalna dwujęzyczność czyli o dwujęzycznym wychowaniu dzieci, Krystyna Wróblewska-Pawlak

Czytaj również:

Czy łatwiej uczyć się podobnych języków, czy zupełnie odmiennych?

Nauka języka słowackiego przez Internet

 

 

 

 

 

 

 

Różnice między językiem rosyjskim a ukraińskim

Rosyjski i ukraiński na pozór wydają się być językami bardzo do siebie podobnymi, jednak oprócz bardzo zbliżonego alfabetu opartego na cyrylicy, podobieństw między nimi nie ma zbyt wiele.

Do czasu rozpadu Związku Radzieckiego język rosyjski był językiem urzędowym na Ukrainie, stąd do niedawna prawie każdy mieszkaniec Ukrainy rozumiał i potrafił porozumieć się w tym języku. Można powiedzieć, że oba języki występowały na Ukrainie równolegle i zdarzały się sytuacje, kiedy to w rozmowie jedna osoba posługiwała się rosyjskim, a druga ukraińskim i doskonale się rozumiały. Sytuacja ta jednak powoli się zmienia. Nieznajomość rosyjskiego wśród Ukraińców pojawia się wśród młodszego pokolenia, które nie miało kontaktu z rosyjskojęzyczną telewizją i szkołą. Z kolei ukraiński również jest językiem niezrozumiałym dla Rosjan. Wielu językoznawców zwraca zresztą uwagę, że ukraińskiemu o wiele bliżej jest do języka polskiego niż do rosyjskiego.

Alfabet

Język rosyjski i ukraiński należą do tej samej grupy języków wschodniosłowiańskich i posługują się alfabetem wywodzącym się z cyrylicy. Wyraz cyrylica pochodzi od imienia św. Cyryla, który wraz z bratem św. Metodym odegrał istotną rolę w stworzeniu podstaw pisma i rozwoju języka Słowian Wschodnich. Samą cyrylice uważa się za dzieło jednego z uczniów Cyryla i Metodego, a pierwsze ślady jej użycia pochodzą z terenów wschodniej Bułgarii. Na początku XVIII wieku, za sprawą cara Piotra Wielkiego dokonano w Rosji reformy cyrylicy, a jej unowocześnioną postać nazwaną grażdanką. Odmiana cyrylicy używana do zapisu języka ukraińskiego różni się nieznacznie od rosyjskiej tzw. grażdanki. Współczesny alfabet ukraiński posiada 33 litery oraz dodatkowo apostrof. Niektóre z liter oznaczają inne głoski aniżeli w alfabecie rosyjskim, co wiąże się ze zmianami fonetycznymi jakie zaszły w języku ukraińskim, podczas gdy pisownia pozostała bez zmian.

Różnice w pisowni ukraińskiej w stosunku do rosyjskiej są następujące:

  •  „Гг” – czytamy jak polskie „h”
  • Ґґ” – polskie „Gg”, rosyjskie „Гг”
  • Ее” – czytamy jak polskie „Ee” i rosyjskie „Ээ”
  • Єє” – czytamy jak polskie „JE/je” i rosyjskie „Ее”
  • Ии” – polskie „Yy” i rosyjskie „Ыы”
  • Іі” – polskie „Ii’, rosyjskie „Ии”
  • Її” – polskie „JIji”
  • Щщ” – polskie „SZCZszcz”

Słownictwo

W języku ukraińskim występuje bardzo duża liczba słów brzmiących i zapisywanych bardzo podobnie jak w języku rosyjskim. Niektóre z nich są rosyjskimi zapożyczeniami pochodzącymi głównie z czasów ZSRR, ale znaczna część podobnie brzmiących wyrazów ma wspólne korzenie wywodzące się z języka staroruskiego. Ponad połowa słownictwa ukraińskiego pokrywa się natomiast bardziej z językiem polskim, aniżeli rosyjskim, choć część podobieństw jest złudna i brzmiące w podobny sposób wyrazy mogą znaczyć coś zupełnie innego.

Fonetyka

Fonetyka języka ukraińskiego znacząco różni się od fonetyki rosyjskiej. System spółgłoskowy jest najbliższy słowackiemu z pewnymi cechami wspólnymi z polskim lub czeskim, ale jest dość odległy od rosyjskiego. W systemie samogłoskowym występuje wiele cech wspólnych z językiem czeskim i rosyjskim. Należą do nich między innymi brak iloczasu, zanik samogłosek nosowych i brak tzw. akania, czyli wymawiania nieakcentowanego ‘o’ jako ‘a’, w odróżnieniu od innych języków wschodniosłowiańskich.

Akcent

W języku ukraińskim występuje akcent swobodny, tak jak w języku rosyjskim i innych językach słowiańskich. Akcent w języku ukraińskim w porównaniu do akcentu w rosyjskim wykazuje jednak dużą stałość morfologiczną, tzn. rzadko zmienia się w różnych formach tego samego wyrazu oraz w różnych wyrazach z tej samej rodziny.

Jak więc widać, utarte przekonanie, że języki rosyjski i ukraiński są do siebie bardzo podobne jest raczej mitem.

 

Zobacz podobne wpisy:

Język czeski a język słowacki