Nauka języka szwedzkiego- czy warto podjąć wyzwanie ?

Dlaczego w ostatnim czasie coraz częściej uczymy się języków rzadkich? Skąd tak wiele osób sięga po kursy i studia filologiczne w zakresie języków rzadkich.

Czasy ,kiedy za uczonego uznawano osobę piśmienną już dawno minęły, dzisiaj kiedy czas goni pieniądz skłaniają do podejmowania coraz większych wyzwań, uczenia się nowych rzeczy. Podobno człowieka wykształconego poznać po jego altruizmie, twórczości, zdolności komikowania się oraz chęci pozna nawania nowych obszarów wiedzy.

Dzisiejsza sylwetka osoby wykształconej obrazuje dyplom ukończenia uczelni wyższych, certyfikaty ukończenia kursów i specjalizacji jak również zaświadczenia znajomości języków obcych.

W ostatnich latach znacząco powiększył się trend studiowania filologii, kierunki które najczęściej wybierają studenci to tradycyjnie angielski, za nim niemiecki, francuski czy hiszpański. Stale rosnącą popularność zyskały także języki niszowe, takie jak szwedzki, duński czy litewski. Zastanawialiście się skąd taki wybór ? Co skłania młodych ludzi do podejmowania takich decyzji ?

Zagłębiając się nieco w tym temacie, postaramy się udzielić kilka odpowiedzi.

Dzisiejszy artykuł w całości będzie nawiązywał do języka szwedzkiego.

Zapewne wielu z was zapyta, dlaczego szwedzki został zakwalifikowany do  kategorii „języków rzadkich”, przecież jest to jeden z europejskich krajów.  Biorąc za punkt widzenia polski system edukacji, język szwedzki jest uznawany za „rzadki” ze względu na jego „ dostępność”.  Zauważmy pewną zależność, niemiecki czy angielski jest w każdej  szkole podstawowej, średniej czy wyższej.  Szwedzki natomiast już nie jest tak popularny a rynek szkół  oferujących naukę tego właśnie języka jest bardzo skąpy. W Polsce jedynie  niektóre szkoły wyższe posiadają w ofercie taki kierunek a ich liczba jest bardzo niewielka. Dodatkowym ograniczeniem są też limity rekrutacyjne, które ograniczają ilość słuchaczy do maks. 40.

Skoro więc wiemy już jak niewiele jest możliwości do nawiązania „znajomości” z językiem szwedzkim, to warto sobie odpowiedzieć na pytanie co motywuje  przyszłych uczniów do nauki właśnie tego języka. Jak pokazują wyniki ankiet wykonanych dla uczniów klas pierwszych na Uniwersytecie Jagiellońskim, odpowiedzi były różne, jednych zachęciło delikatne brzmienie tego języka, inny chęć  otrzymania lepszej posady a jeszcze inni chcieli po prostu nauczyć się kolejnego języka.

Wiele razy już wspominaliśmy o  korzyściach wynikających ze znajomości języka obcego, o tym ile przynoszą one satysfakcji oraz jakie dają możliwości w naszym rozwoju osobistym, zatem nie będziemy kolejny raz powielać tematu. A czy warto wybrać język szwedzki ? To pytanie pozostawię już otwarte….

Inne artykuły o podobenj treści:

Czy warto studiować skandynawistykę ?
Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie
Fiński eksperyment z językiem szwedzkim
Czy język szwedzki jest zagrożony?

Przepiękna Francja widziana oczami turysty

 

Francja! Kraj kojarzony najczęściej ze smaczną francuską kuchnią, pięknymi i malowniczymi  miasteczkami, okazałymi zabytkami a także słynnym Lazurowym Wybrzeżem, które w swej nazwie oddaje całość swego uroku.

Każdego roku Francję odwiedza ponad 70 mln turystów głównie z krajów Unii Europejskiej a w szczególności z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Belgii i Holandii. Tuż obok turystów z Europy pokaźną liczbę stanowią także obywatele Stanów Zjednoczonych ora Japonii.

Francja kusi nie tylko smakołykami serwowanymi w przytulnych knajpkach i restauracjach, ale także oferuje bogactwo różnorakich zabytków i miejsc godnych odwiedzenia takich jak: Wieża Eiffela, Panteon, Łuk Tiumfalny, Obserwatorium paryskie, Sorbona, Katedra Notre-Dame, Hotel de Sens, Wieża Montparnasse, Teatr Odeon, Pałac Elizejski, Bastylia, Luwr czy możliwość spędzenia wolnej chwili wypoczywając na pięknej plaży.

Francja dla wielu z nas kojarzy się także z winnicami  cieszącymi się  ogromnym zainteresowaniem wśród turystów. Dla chcących skosztować mocniejszych trunków, stworzone zostały specjalne trasy turystyczne połączone ze zwiedzaniem piwnic i degustacją wytrawnych trunków. Tego typu trasy możemy znaleźć m.in. w Burgundii, Szampanii, Dolinie Rodanu, w okolicach Bordeaux.

Stolica Francji to krzyżówka różnych kultur, religii i tradycji, to kraj promujący nowoczesność w każdym aspekcie znaczenia tego słowa. Będąc we Francji z pewnością będziemy się czuli w niej swojo, gdyż każdy odnajdzie coś „dla siebie” .

Zatem zapraszamy do wojaży do uroczego i romantycznego , kryjącego w sobie nutkę nowoczesności ale i tradycji miejsca spotkań.

Zachęcając do  wypadu, przygotowaliśmy krótki poradni mini rozmówek, które warto znać wyjeżdżając do Francji

Dzień dobry Bonjour [bążur]

Cześć Salut [saliu]

Dobry wieczór Bonsoir [bąsłar]

Jak leci ? Comment ça va ?[komą sa wa]

W porządku, dziękuję Ca va bien, merci [sa wa bię, mersi]

 Do widzenia Au revoir [orewłar]

Dobranoc Bonne nuit [bon nłi]

Proszę (coś podajemy) Voilâ [wuala]

Przepraszam Excusez moi [ekskiuze mła] / Pardon! [pardą]

Smacznego Bon appétit [bon apeti]

 Proszę rachunek L’addition, s’il vous plaît [ladision sil wu ple]

Nie mówię po francusku Je ne parle pas francais [ży ny parl pa frąse]

Nie rozumiem Je ne comprends pas [ży ny kąprą pa]

Jestem Polakiem/ Polką Je suis polonais/ polonaise [ży słi polone/ polonez]

Nazywam się Je m`appelle… [ży mapel…]

 

 

Języki romańskie w dzisiejszym świecie
Języki urzędowe ONZ
Międzynarodowy Dzień Frankofonii – fr. Journée internationale de la Francophonie

W czym tkwi piękno Bułgarii ?

Położona w samym środku Bułgaria, zaskakuje różnorodnością, bezkresne niziny, w których można podziwiać bogactwo flory i fauny, piękne wyżyny i góry a wszystko to otoczone czystym i pięknym wybrzeżem Morza Czarnego, na domiar tego Bułgaria oferuje wiele ciekawych zabytków, parków narodowych i cudownych piaszczystych plaż.


Języka bułgarski należy do najstarszych języków słowiańskich, jednym z faktów za tym przemawiających są daty, które wskazują na powstanie państwa Bułgarskiego. W oficjalnych dokumentach pierwsze wzmianki o Bułgarii pojawiły się już w IV w. naszej ery. Bułgarski przez stulecia zachował swój charakter i w dalszym ciągu jest podobny do starosłowiańskiego. Językoznawcy doszukują się wielu porównań w obecnym języku do języka staro- cerkiewno – słowańskiego.
Językiem bułgarskim posługuje się około 9 mln ludzi, głównie z Bułgarii, gdzie jest językiem urzędowym, ale spotkać można go także w Grecji, Kanadzie, Macedonii, Rumunii, Serbii, Turcji i na Ukrainie.


Wielu Polaków uważa, że Bułgarski jest mocno zbliżony do naszego ojczystego języka, niestety słów o pokrewnym znaczeniu jest niewiele, wynika to z faktu, że bułgarski zalicza się do grupy języków południowosłowiańskich w związku z tym bardziej zbliżony jest do serbskiego, macedońskiego i chorwackiego. Wielu językoznawców uważa, że dzisiejsza forma języka bułgarskiego w dużej mierze została ukształtowana przez Turków i Greków, którzy w zamierzchłych czasach panowali na ziemiach Bułgarii.

 

„Fałszywi przyjaciele” w języku bułgarskim
Tłumaczenie bułgarskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenia i tłumacze – historia zawodu tłumacza

Tłumacze od wieków pełnili ważną rolę w komunikacji międzyludzkiej, pełniąc funkcję łączników między różnymi narodami i różnymi środowiskami kulturowymi.  Z uwagi na posiadane kompetencje byli często osobami blisko związanymi z władcami poszczególnych krajów, albo wpływowymi osobami, choć ich rola przed wiekami rzadko była doceniana. Nie będzie jednak przesadą stwierdzenie, że bez tłumaczy i tłumaczeń nie byłoby z pewnością postępu technologicznego, rozwinięcia sieci handlowej czy międzynarodowej dyplomacji.

W obecnych czasach, globalizacji  i świadomości ludzi dotyczącej pożyteczności posługiwania się różnymi językami, potwierdzonej dążeniami do uzyskania przynajmniej komunikatywnej znajomości choć jednego języka obcego, popyt na tłumaczy jest nadal ogromny. Sprzyja mu zresztą rozwój i wzrost rangi organizacji międzynarodowych, które nie mogą na co dzień obejść się bez usług tłumaczeniowych. Tłumaczenia są też jednym z kluczowych elementów rynku lokalizacyjnego, a więc są składową procesu sprzedaży wielu usług czy produktów.

W przeszłości jednak zawód tłumacza nie był zbyt popularny. Przed wiekami był zarezerwowany wyłącznie dla wybranych osób, które wyróżniały się predyspozycjami i posługiwały się dwoma lub więcej językami. Jako pierwsze pojawiły się tłumaczenia ustne, które poprzedziły pojawienie się tłumaczeń pisemnych. Pierwsze określenia „tłumacza” odnosiły się właśnie do osób zajmujących się tłumaczeniami ustnymi. Po angielsku był to ‘interpreter’, po francusku ‘interprete’. Do wieku XVI we Francji tłumacza ustnego określano mianem ‘truchement’. W wieku IV w Anglii weszło do użycia określenie tłumacza zajmującego się tłumaczeniami tekstów – ‘translateur’. Do dnia dzisiejszego w niektórych językach, na przykład a angielskim, francuskim czy niemieckim istnieje  odrębny termin na określenie tłumacza ustnego oraz osobny na określenia tłumacza pisemnego. Rozróżnienia tego nie ma w języku polskim, choć również używa się obok ogólnego terminu ‘tłumacz’ bardziej sprecyzowanych określeń, jak na przykład ‘tłumacz kabinowy’, ‘tłumacz tekstowy’ czy ‘tłumacz literacki’.

Pierwsze znane w historii formy tłumaczeń nazywane są tzw. „tłumaczeniami dosłownymi”. Istotą takich tłumaczeń było przełożenie tekstu lub wypowiedzi dokładnie słowo po słowie, w sposób jak najbardziej dokładny. Szybko jednak zwrócono uwagę, że takie podejście do tłumaczeń może powodować zniekształcenie przekazu w tłumaczeniu, co podkreślał już Cyceron, mówiąc, że „słowo w jednym języku piękne, w drugim szpetnym jest, w jednym strasznym, a w drugim nie strasznym, w jednym języku słowo ku szacunkowi, a w drugim ku nieszacowne, a i imię męskie w jednym, żeńskim jest w drugim...” Również święty Hieronim, obecnie uważany na patronów tłumaczy, zwracał uwagę, że przekład dosłowny może prowadzić do nonsensów – „Non verbum e verbo, sedsensumexprimere sensu” (nie słowo ze słowa, ale znaczenie ze znaczenia).

Zniekształceniu przekazywanych w tłumaczeniach komunikatów miały zapobiec tzw. „tłumaczenia znaczeniowe”. Miały one oddawać sens tłumaczonego tekstu, a nie znaczenie poszczególnych wyrazów. Takie podejście do tłumaczeń było z pewnością zbliżone do naszego obecnego pojmowania istoty tłumaczeń. „Tłumaczenia znaczeniowe” nie wyparły jednak do końca „tłumaczeń dosłownych”, gdyż te ostatnie nadal były stosowane, choćby w odniesieniu do tekstów religijnych.

W okresie renesansu, tłumaczenia zaczęły stawać się bardziej powszechne, co wiązało się też ze stopniowych odchodzeniem od łaciny. W okresie pojawiły się w Europie liczne nowe przekłady, a charakterystyczną jego cechą była ciągle rozbieżność w poglądach czy należy tłumaczyć wiernie, czy też można zachować swobodę w tłumaczeniu. Pierwszy z poglądów odnosił się zwykle do tłumaczeń tekstów biblijnych i teologicznych, drugi (swobodne podejście do przekładów) cechował podejście do tłumaczeń tekstów literackich, poetyckich, zawierających elementy ważne dla konkretnej kultury, w których dzieła te powstały i troski o ich przeniesienie do kultury języka docelowego.

W okresie późniejszym przewagę uzyskiwało stopniowe bardziej swobodne podejście do kwestii tłumaczeń. Między innymi John Dryden stał się zwolennikiem tzw. zasady luźnej parafrazy. W XVII wieku swoboda ta stała się wzorcem do naśladowania w całej Europie.

Wiek XVIII był okresem ogromnego zainteresowania teorią przekładu. To z tego czasu pochodzą znane sentencje dotyczące sztuki przekładu, między innymi słowa Woltera: „tłumaczenia są jak kobiety, jeśli wierne, to niepiękne, jeśli piękne, to niewierne” czy Monteskiusza: „tłumacz odtwarza tylko zwłoki, nie przywracając im życia”. W całej Europie w okresie tym przeważało właśnie takie podejście do kwestii tłumaczeń. Wiek XIX to okres przekładu adekwatnego, do dzisiaj stosowanego przez wielu tłumaczy. Jego istotą miało być tłumaczenie z zachowaniem jedności formy i treści oraz wierności z oryginałem.

Na gruncie polskim, większość teoretyków przekładu była zdania, że przekład powinien zachować swobodność, a nie opierać się sztywno na wierności i ścisłości z oryginałem.  Wśród znanych Polaków, którzy poświęcili się również przekładom jest Jan Kochanowski, Adam Mickiewicz czy Tadeusz Boy-Żeleński.

Po II wojnie światowej powiło się wiele opracować dotyczących teorii przekładu, nadal jednak w dziedzinie tej opinie naukowców i językoznawców są podzielone.

Obecnie, pomimo globalizacji i powszechnego nauczania języków, zawód tłumacza  jest wciąż potrzebny i wydaje się, że w bliskiej przeszłości nie zmieni tego nawet postępujących rozwój tłumaczeń automatycznych (maszynowych), którym daleko wciąż do prawdziwego przekładu, ujmującego nie tylko tłumaczenie poszczególnych słów, ale właśnie istotę całego przekazu.

Zajrzyj również do:

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II

Czy dokumenty przetłumaczone przez tłumacza zaprzysiężonego w innym kraju tracą ważność w Polsce?

Zanim odpowiemy na to pytanie, przytoczmy słowa ze sprawozdania Komisji Odpowiedzialności Zawodowej :  „(…)wszelkie tłumaczenia poświadczone dokumentów przeznaczonych na użytek obrotu prawnego w Polsce powinny zostać sporządzone przez tłumacza przysięgłego ustanowionego w Polsce.” 

Tak wiec, zgodnie z polskim ustawodawstwem, wszystkie tłumaczenia uwierzytelnione muszą zostać wykonane przez tłumacza zaprzysiężonego w Polsce.

Niestety cały szereg nieświadomych  tego klientów, mieszkających na stałe poza Polską, zleca tłumaczenia jeszcze w swoim kraju, by zaoszczędzić czas na tłumaczenie w Polsce. Na miejscu okazuje się natomiast, że tłumaczenie trzeba wykonać jeszcze raz, gdyż nie jest ono uznawane w Polsce  za tłumaczenie poświadczone.

Urzędnicy kierują zwykle takie osoby do polskich tłumaczy przysięgłych, w celu potwierdzenia zgodności tłumaczenia z oryginałem, jednak usługa taka wiąże się z dodatkowo straconym czasem i generuje kolejne koszty.

Mylący może być fakt, że przepisy niektórych krajów, jak na przykład Francji, pozwalają na uznawanie tłumaczeń poświadczonych wykonanych przez tłumaczy niezaprzysiężonych we Francji. Dokumenty takie przedstawione w urzędzie lub sądzie są tam w pełni akceptowalne. Warto zatem sprawdzić czy w państwie, w którym chcemy przedłożyć tłumaczenie, na pewno zostanie one przyjęte, jeśli sporządzimy je za granicą.

 

Więcej na temat tłumaczeń poświadczonych :

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II

Język rumuński a inne języki romańskie

Język rumuński należy do grupy języków romańskich. Wykazuje wiele podobieństw w odniesieniu do innych języków tej grupy, głównie do języka włoskiego i francuskiego, mniej do języka hiszpańskiego. Posługuje się nim około 24 mln osób, z czego 17,25 mln w samej Rumunii. Dialekt języka rumuńskiego używany w Mołdawii przez radzieckich przywódców nazwany został językiem mołdawskim, jednak  językoznawcy nie uznają go za odrębny język. Pogląd, zgodnie z którym uznano język mołdawski za język odrębny do rumuńskiego propagowany był w ustanowionej w 1924 roku Mołdawskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej, a elementem takiego podejścia było używanie cyrylicy do zapisu tego języka. W 1932 roku system pisma został oficjalnie zmieniony na alfabet łaciński, zaś ortografię ujednolicono ze standardowym językiem rumuńskim.

Język rumuński rozwijał się odrębnie od innych języków romańskich, a na przestrzeni wieków wchłonął różnorodne elementy obce (słowiańskie, tureckie, greckie i węgierskie), jest dzięki temu językiem niezwykle ciekawym i złożonym. Najwięcej podobieństw łączy go z językiem włoskim, posiada około 77% wspólnego z nim słownictwa oraz podobne zasady gramatyczne. Co więcej, rumuński podobny jest do włoskiego bardziej niż włoski do rumuńskiego. Rumun słysząc język włoski zawsze co nieco zrozumie, Włoch zrozumie z wypowiedzi po rumuńsku znacznie mniej. Rumuński nie będzie też zrozumiały dla użytkowników francuskiego, katalońskiego, hiszpańskiego czy portugalskiego, jeśli wcześniej nie uczyli się tego języka.

Rumuński jest jedynym językiem romańskim, w którym rodzajniki określone są enklityczne, czyli są dołączane na końcu rzeczownika jako przyrostki, a nie na początku (jako przedrostki). Zostały one ukształtowane, jak w innych językach romańskich, z łacińskich zaimków wskazujących. Rzeczowniki w języku rumuńskim występują w trzech rodzajach: męskim, żeńskim i nijakim. Rodzajnik określony ma różne formy w zależności od tego czy rumuńskim słowo, do której należy jest rodzaju męskiego lub żeńskiego. Rodzajnik określony słów rodzaju męskiego to –ul, a żeńskiego -a.

Język rumuński odziedziczył z łaciny pięć przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik i wołacz. Morfologicznie mianownik i biernik są identyczne w przypadku rzeczowników; podobnie, dopełniacz i celownik mają wspólną formę (pary te są jednak różne w odmianie zaimków osobowych).

Z innymi językami romańskimi język rumuński łączy podoba odmiana czasowników – odmieniają się one przez osoby, liczby, czasy, tryby oraz strony.

Filologię rumuńską można studiować w Polsce na kilku uczelniach wyższych, między innymi na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Uniwersytecie Warszawskim. Na wielu uczelniach, rumuńskiego można też uczyć się jako języka dodatkowego w tracie studiów na kierunku romanistyka.

 

Podobne artykuły:

Język czeski a język słowacki

Fałszywi przyjaciele” w języku serbskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku bułgarskim

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim

 

 

 

Tłumaczenie bułgarskich dokumentów samochodowych

Decydując się na zakup samochodu z Bułgarii musimy mieć na uwadze konieczność zlecenia tłumaczenia poświadczonego jego dokumentów rejestracyjnych.

W przypadku pojazdów pochodzących z Unii Europejskiej konieczny jest dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub wyszczególnioną na fakturze kwotę podatku akcyzowego. Do rejestracji potrzebny jest  też oczywiście dowód własności pojazdu – najczęściej faktura, dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne lub oświadczenie o ich braku oraz zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Dokumenty sporządzone w języku bułgarskim należy dołączyć do wniosku o rejestrację wraz z ich tłumaczeniem na język polski wykonanym przez tłumacza przysięgłego. Ostatni dokument to dowód tożsamości nowego właściciela.

Poniżej zamieszczamy wzory bułgarskich dokumentów samochodowych.

Wzór starszego bułgarskiego dowodu rejestracyjnego:

     

Wzór nowego bułgarskiego dowodu rejestracyjnego – część I

    

Wzór nowego bułgarskiego dowodu rejestracyjnego – część II

    

Umowa do pobrania:

Bułgaria umowa kupna

 

 

Przydatne linki:

http://www.auto-swiat.pl/wiadomosci/samochody-z-bulgarii/vts10n

http://www.racingforum.pl/Zakup-samochodu-w-Bugarii-rejestracja-w-kraju-w-ktlrym-nie-jest-siAe-obywatelem-t86628.html

 

Czytaj również:

Tłumaczenie hiszpańskiego dowodu rejestracyjnego 

Tłumaczenie duńskich dokumentów samochodowych 

 

 

 

Tłumaczenie francuskich dokumentów samochodowych

W poniższym artykule przedstawiamy informacje na temat dokumentów pojazdów sprowadzonych z Francji, których tłumaczenie jest potrzebne celem ich zarejestrowania w Polsce. 

By zarejestrować samochód sprowadzony z Francji, potrzebny będzie dowód rejestracyjny pojazdu oraz umowa kupna-sprzedaży pojazdu, ewentualnie faktura zakupu. Oczywiście, jeżeli dysponujemy umową dwujęzyczną nie ma potrzeby jej tłumaczyć, lecz w niektórych urzędach wymagana będzie jej uwierzytelnienie dokonane przez tłumacza przysięgłego języka francuskiego.

Poniżej prezentujemy typowe francuskie dowody rejestracyjne dostępne w obiegu :

     

  • Nowy francuski dowód rejestracyjny „Certificat d’immatriculation
  • Stary francuski dowód rejestracyjny „Certificat d’immatriculation

    

  • Wzór francuskiego dowodu rejestracyjnego (kopia czarno-biała)

 

Poniżej przedstawiam pomocne linki dotyczące rejestracji samochodu sprowadzanego z Francji

http://www.ifrancja.fr/rejestracja-sprowadzonego-samochodu-z-francji-problem-t89706.html

http://www.auto-swiat.pl/prawo/poradnik-kupujacego-jak-zarejestrowac-auto-i-ile-to-w-sumie-kosztuje/bkqct

http://twojepc.pl/b_archiwum.php?r=2009&id=139221&tSid=dqmlae60ci7jd362n7fn6jj0m7

 

podobne artykuły:

Tłumaczenie czeskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenie włoskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenie belgijskich dokumentów samochodowych

Kupując  samochód z Belgi powinniśmy pamiętać, że Belgia jest krajem, w którym obowiązują trzy języki urzędowe: niderlandzki, francuski i niemiecki. Dokumenty urzędowe, w tym również dowód rejestracyjny, może być w związku z tym sporządzony zarówno po francusku, jak i po niderlandzku.

Rodzaje belgijskiego dowodu rejestracyjnego

Obecnie w obiegu są dwa rodzaje belgijskiego dowodu rejestracyjnego:  różowy, podłużny, składający się z czterech stron oraz nowszy, żółto-zielony w formacie A4, składający się z dwóch stron.

Nowszy dowód zawiera kilka dodatkowych rubryk, na przykład miejsce na informacje dotyczące rejestracji pojazdu na tablicach komercyjnych – specjalnie dla komisów samochodowych.

Starszy belgijski dowód rejestracyjny:

Nowszy belgijski dowód rejestracyjny:

  T

Część II

 

   

 

Umowa dwujęzyczna polsko–francuska

francusko -polska

Umowa dwujęzyczna polsko-niderlandzka

umowa niderlandzko-polska PDF

Umowa dwujęzyczna polsko-niemiecka

umowa kupna -_pl-de

 

Przydatne linki;

http://magazynauto.interia.pl/porady/news-poradnik-prywatnego-importera-cz-i,nId,1551765

 

 

Podobne artykuły:

Tłumaczenie dokumentów samochodowych w języku niderlandzkim 

Tłumaczenie czeskich dokumentów samochodowych

Tłumaczenie szwajcarskich dokumentów samochodowych 

Tłumaczenie włoskich dokumentów samochodowych 

Ciekawostki o piśmie chińskim

Język chiński jest uznawany za jeden z najtrudniejszych języków świata. Obcokrajowcom trudność sprawia nie tylko wymowa, ale również bardzo skomplikowany system zapisu słów. A oto kilka ciekawostek na temat pisma chińskiego:

 

  • Znaki chińskie zapisuje się od strony lewej do prawej, od góry do dołu,
  • Każdy znak pisma chińskiego odpowiada jednej sylabie , dlatego nazywa się je także pismem logosylabowym lub monosylabowym.
  • Każdy chiński znak ma określoną wymowę i można ją zanotować również przy użyciu alfabetu łacińskiego. Transkrypcja taka nosi nazwę „pinyin”.
  • Każdy pojedynczy symbol w obrębie znaku ma określone znaczenie i wymowę np. 人 oznacza człowieka.
  • Poszczególnych słów nie oddziela się spacją, dlatego prawidłowy podział tekstu w czasie czytania sprawia wiele problemów osobom uczącym się chińskiego, bo współczesne wyrazy mogą się składać z dwu, trzech i więcej sylab.
  • Kolejność kreślenia kresek w znakach jest z góry narzucona i rządzi się paroma podstawowymi zasadami takimi jak: zawsze z góry na dół, z lewa do prawa, kreski poziome kreśli się przed pionowymi.
  • Pismo chińskie jest systemem otwartym, co oznacza, że ciągle powstają nowe znaki.
  • Chińczycy przykładają wielką wagę do eleganckiego wyglądu pisma. Kaligrafia jest w Chinach traktowana na równi z innymi dziedzinami sztuki.
  • Z uwagi na wielki szacunek, jakim otaczano w cesarskich Chinach zapisany papier i osoby posługujące się pismem, znaki chińskiego pisma na Zachodzie bywają – analogicznie do najstarszej formy pisma egipskiego – nazywane hieroglifami.

Czytaj również:

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Najdziwniejsze języki świata