Co wspólnego ma łotewski z litewskim ?

Osiemnastego listopada Łotwa będzie obchodzić 99. rocznicę odzyskania niepodległości.

Zatem już za rok, rozpoczną się obchody stulecia odzyskania niepodległości, które Łotwa będzie obchodzić razem z Litwą. Rocznica ta będzie miała bowiem szczególne znaczenie zarówno dla Litwinów, jak i Łotyszy, którzy mają ze sobą wiele wspólnego. Z naszego punktu widzenia, chcielibyśmy zwrócić szczególną uwagę na aspekty językowe tych dwóch narodów.

Języki łotewski i litewski są jedynymi używanymi do dzisiaj  językami bałtyckimi. Niestety na przestrzeni lat języki te zaczęły się znacznie od siebie różnic.

Łotewski, ze względu na długoletnie rządy niemieckich rządów na ziemiach Łotwy, był pod dużym wpływem języka niemieckiego, litewski zaś ma wiele zapożyczeń z języka polskiego i innych języków słowiańskich.

Grupa języków bałtyckich była niegdyś znacznie liczniejsza i zaliczały się do niej przykładowo również takie języki jak pruski, jaćwiński, kuroński czy język zemgalski.

Język litewski jest dzisiaj uważany za  najbardziej archaiczny ze wszystkich żywych języków indoeuropejskich. Powszechny jest pogląd, że wśród wszystkich języków nowożytnych to właśnie język litewski jest najbliższy językowi protoindoeuropejskiemu. Jest zatem ciekawym polem do badań językoznawców zajmujących się historycznymi aspektami rozwoju języków i samych specjalistów od języka indoeuropejskiego.

Na język łotewski, oprócz oddziaływań niemieckich, duży wpływ miały też języki ugrofińskie,   czego efektem są stosunkowo liczne innowacje gramatyczne i leksykalne nieobecne w języku litewskim. W słownictwie łotewskim jest wiele zapożyczeń z języka niemieckiego, szwedzkiego czy rosyjskiego. Współcześnie – jak w przypadku większości języków – obserwowany jest również rosnący wpływ na niego języka angielskiego.

Na język litewski wpływ wywarły natomiast przede wszystkim języki sąsiadujących narodów słowiańskich, a więc język polski, białoruski i rosyjski, jednak w pierwszej połowie XX w., po odzyskaniu niepodległości przez Litwę, widoczna stała się tendencja do zastępowania slawizmów wyrazami rodzimymi. Różnice leksykalne występujące między językiem litewskim a łotewskim, będące wynikiem pozostawiania ich w przeszłości pod wpływem różnych grup językowych,  sprawiają, że litewski nie jest wzajemnie zrozumiały z językiem łotewskim. Odmienności między nimi są znaczne już w podstawowym słownictwie.

Obecna sytuacja języka litewskiego jest dość niepokojąca. Liczba osób posługujących się językiem litewskim w roku na rok maleje i szacuje się, że na dzień dzisiejszy językiem litewskim posługuje się mniej niż 4 miliony osób. Również liczba osób mówiących po łotewsku jest stosunkowo niewielka (ok. 2 mln). Oba te języki można zatem uznać za zagrożone, tym bardziej że w obecnej rzeczywistości bardzo silny wpływ na ich wypieranie w wielu dziedzinach życia ma język angielski, wszechobecny już nie tylko w biznesie, prawie i medycynie, ale również wchodzący języka używanego na co dzień.

Przeczytaj także:

Rosnące zapotrzebowanie na tłumaczenia z języka łotewskiego

Ciekawostki o języku litewskim

 

 

Język rosyjski dla biznesmenów

 

Współczesny świat daje wiele możliwości zawierania poważnych transakcji międzynarodowych, co skłania przedsiębiorców do inwestowania swojego kapitału za rynkach zagranicznych, a jednocześnie jest dla nich wyzwaniem jeśli chodzi o umiejętność odpowiedniego odnalezienia się na obcych rynkach, w tym również w aspekcie językowym. Coraz liczniejsze kontakty z naszymi wschodnimi sąsiadami zmuszają polskich przedsiębiorców do coraz częstszego posługiwania się w rozmowach biznesowych językiem rosyjskim. Mogłoby się wprawdzie wydawać, że w dzisiejszym świecie biznesu to angielski jest językiem wiodącym prym, jednakże często znajomość angielskiego to zbyt mało do nawiązania korzystnych, a przede wszystkim trwałych kontaktów z zagranicznymi kontrahentami.

Wiele firm korzysta obecnie z usług biur tłumaczeń lub zatrudnia osoby znające język rosyjski do prowadzenia rozmów handlowych. Rozwiązanie takie nie dość, że kosztowne, niekoniecznie jest najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia interesów samej firmy. Rzeczą oczywistą jest, że nawiązywanie kontaktów,  podpisywanie umów i negocjowanie ich warunków należy zwykle do kierownictwa wyższego szczebla, a wprowadzenie w niuanse ustaleń handlowych osób trzecich, jak choćby tłumaczy, zawsze niesie za sobą mniejsze lub większe ryzyko. Każdy tłumacz, który brał udział w spotkaniach handlowych może potwierdzić, że rozumie w jak niekorzystnej sytuacji znajduje się osoba nie znająca języka, w  którym prowadzone są rozmowy.

Pewnie również dlatego w ostatnim czasie obserwuje się znaczny wzrost zainteresowania nauką języka rosyjskiego – języka, który kilkanaście lat temu został wycofany ze szkół jako język, którego nauka była obowiązkowa, a dzisiaj okazuje się, że zapotrzebowanie na osoby znające rosyjski zamiast maleć rośnie. Naukę języka rosyjskiego można rozpocząć zapisując się na kurs w jednej z wielu obecnych na rynku szkół językowych lub rozpoczynając naukę indywidualną. Ponieważ język rosyjski jest językiem zbliżonym od strony gramatycznej do języka polskiego, opanowanie jego podstaw nie powinno przysporzyć problemów nawet osobom trudniej przyswajającym języki obce. Przy rosyjskim odpada też kwestia trudnej wymowy i innej aniżeli pisownia, jak to jest na przykład w języku angielskim, co jest sporym ułatwieniem. Oczywiście z drugiej strony, konieczne jest opanowanie innego niż nasz alfabetu, ale to kwestia czysto techniczna, która tylko na początku może wydawać się problemem.

Osoby, które opanują rosyjski na wyższym poziomie i będą go chciały używać w kontaktach biznesowych mogą pomyśleć również o podejściu do egzaminu państwowego z języka rosyjskiego i uzyskaniu certyfikatu jego znajomości. Certyfikat taki jest nie tylko potwierdzenie zdobytej wiedzy, ale też daje osobie go posiadającej pewność siebie i wolność w kontaktach z rosyjskojęzycznymi kontrahentami, uwalniając go z konieczności organizowania na każde spotkanie tłumacza. Nie należy też zapominać, że znajomość języka rosyjskiego – podobnie jak znajomość każdego innego języka  – może być cenną kartą przetargową w staraniach o znalezienie lepszej pracy, albo nawiązania korzystniejszych dla nas relacji biznesowych.

A ponieważ przy nauce każdego języka należy wyjść od jego podstaw, poniżej maleńka próba ważniejszych pojęć z życia codziennego, z którymi z pewnością każda osoba zaczynająca naukę języka zetknie się na samym początku:

 

Cześć/witaj – Здравствуйте (Zdravstvujte)

Dzień dobry – Доброе утро (Dobroe utro)

Dzień dobry (mówione po południu) – Добрый день (Dobryj den’)

Dobry wieczór – Добрый вечер (Dobryj večer)

Dobranoc  – Доброй ночи (Dobroj noči)

Dowidzenia – До свидания (Do svidanija)

Witaj – Добро пожаловать (Dobro požalovat’)

Jak się masz? – Как дела? (Kak dela?)/ Как поживаешь? (Kak poživaeš’?)

Dobrze, dziękuję. A Ty? – Спасибо, хорошо. А ты?(Spasibo, xorošo. A ty?)

Dziękuję – Спасибо (Spasibo)

Nie ma za co – Не за что! (Ne za čto!)

Powodzenia – Удачи (Udači)

Bon voyage (udanej podróży) – Счастливого пути (Sčastlivogo puti)

Nie rozumiem – Я не понимаю (Ja ne ponimaju)

Nie wiem – Я не знаю (Ja ne znaju)

Tak/ nie – Да (Da)/ Нет (Net)

Mówisz po angielsku/rosyjsku? – Ты говоришь по-английски? (Ty govoriš’ po-anglijski?)/

Ты говоришь по-русски?(Ty govoriš’ po-russki?)?

Tak, trochę. – Да, немного (Da, nemnogo)

Proszę – Пожалуйста (Požalujsta)

Miłego dnia – Хорошего дня (Xorošego dnja)

Miło Cię poznać – Приятно познакомиться (Prijatno poznakomit’sja)

Chciałbym umówić się na spotkanie z Panem Michalikiem. Я хотел бы встретиться с г-м Смидтом. Когда это возможно?

 Kiedy Panu odpowiada? Когда вас устроит?

Czy możemy się umówić na spotkanie? Мы могли бы встретиться

Myślę, że powinniśmy się spotkać. Думаю, нам необходимо встретиться

Zajrzyj również do artykułu:

„Fałszywi przyjaciele” w języku rosyjskim

Dokumentacja języków

W dzisiejszych czasach mamy wiele możliwości zachowania pamięci o najbardziej istotnych momentach naszego życia. Postęp technologiczny i nauka są  tak bardzo rozwinięte,  że dokumentacja każdej chwili swojego życia nie jest niczym trudnym.

Nie od dziś wiadomo, że historia jest czymś co wielu z nas zachwyca, czymś z czego czerpiemy mądrość życiową oraz czemu lubimy się przyglądać. Przyjrzyjmy się zatem tematowi języka, jako narzędzia stosowanego przez ludzi do „zapisania” historii.

Przez setki lat ludzie wypracowali szereg sposobów na to by przekazywać wiedzę kolejnym pokoleniom. Dzięki temu mamy sposobność poznania kultury i języka z czasów odległych. Jedyną rzeczą, do której nie może w łatwy sposób dojść, jest faktyczne brzmienie danego języka w dawnych czasach, gdyż pierwsze nagrania ludzkiego głosu pochodzą dopiero z drugiej połowy XIX wieku.

W dzisiejszym artykule przyjrzymy się zagadnieniom związanym z zachowywaniem i wykorzystywaniem informacji o językach.

Na wstępie przyjrzyjmy się aspektowi DOKUMENTACJI JĘZYKÓW. Z pewnością niektórzy z Was zapytają po co dokumentować języki?  Powodów jest kilka, a oto niektóre z nich:

*  dla zachowania dziedzictwa kulturowego ludzkości

* dla przechowywani w pamięci  ważniejszych wydarzeń,

* dla lepszego poznania  historii danego języka w dzisiejszym użyciu

Zdaniem wielu naukowców ważne jest by  oprócz słów i zdań zachować także  dokumentację tradycji i praktyk językowych.

Przyjrzymy się zatem jak zmieniała się dokumentacja języków na przestrzeni kilkudziesięciu lat.

Do około XX wieku lingwiści pojmowali dokumentację jako przede wszystkim  zestawienie słownictwa i nazw, reguł gramatycznych, zbieranie tekstów itp. Dzisiejsza technologia wyszła  zaś naprzeciw wszystkim i można korzystać z wielu jej możliwości. Odsłuchując nagrania możemy dowiedzieć się  jak ludzie posługują się danym językiem, co jest bardzo cenione przez dzisiejszych językoznawców.

Dzięki pracy i zaangażowaniu wielu ludzi możemy dzisiaj zapoznać się  z szeregiem informacji na temat niemalże każdego języka świata, zarówno tego żyjącego, jak i tych języków, które już wymarły.

Jeśli zatem interesuje nas historia jakiegoś języka, nieważne czy jest to hiszpański, włoski, angielski czy też czeski, swobodnie możemy sięgnąć po takie informacje i uzyskać wiedzę na jego temat.

 

Czytaj również:

Tłumaczenia dokumentacji księgowej

 

 

 

 

 

 

 

 

Nollaig Nait Cugat – Wesołych Świąt wszystkim

 

Nollaig Shona Duit!

Wyrażenie, które rozpoczyna dzisiejszy artykuł to nazwa Świąt Bożego Narodzenia w języku gaelickim.  Zapraszamy zatem na wirtualny spacer po Irlandii, w której przygotowania do świąt rozpoczynają się już w listopadzie.

Stolica Irlandii z końcem listopada przemienia się w świecącą  krainę świątecznej magii. Witryny sklepowe, a także domy przyozdobione zostają mnóstwem światełek, girland i kolorowych łańcuchów. W centrum Dublina co roku stawiana jest pokryta strzechą szopka betlejemska. Nieopodal można  natknąć się na inne szopki, między innymi ruchomą szopkę z płaczącym Dzieciątkiem Jezus oraz Maryją i Józefem otoczonymi aniołami i pasterzami. Żywą szopkę  można również podziwiać w obrębie murów Mansion House.

W wigilię, ( Christmas Eve) Irlandczycy jak co dzień, przygotowują posiłki, robią ostatnie zakupy, a dzieci wykonują świąteczne ozdoby. Wigilia nie jest dla Irlandczyków dniem wolnym od pracy. W tym dniu nie zachowuje się postu ani nie zasiada się do uroczystej kolacji, a sklepy są otwarte jak w każdy inny dzień. Dopiero dzień Bożego Narodzenia to dzień, w którym śpiewa się uroczyste kolędy, obdarowuje najbliższych prezentami i uczestniczy we wspólnym przygotowywaniu  posiłku, który spożywa się z całą rodziną. Zgodnie z tradycją, podawany jest wtedy pieczony indyk z sosem borówkowym i brukselką. Często też na stół trafia  wędzony łosoś oraz zupa z melona. Nie może również zabraknąć Mice Pies – kruchych ciasteczek z rodzynkami i musem z suszonych owoców. W wielu domach do dziś przetrwała również tradycja podawania  Christmas Pudding, czyli odpowiednika naszego polskiego keksu, ale z domieszką alkoholu, podawanego z bitą śmietaną. To święto jest całkowicie poświęcone rodzinie, a zatem nie ma sklepu, stacji paliw czy pubu który byłby tego dnia otwarty. Nie kursuje nawet komunikacja miejska.

Drugi dzień świąt jest równie ważnym dniem dla Irlandczyków. W dniu męczennika Świętego Szczepana, w niektórych hrabstwach mali kolędnicy, zgodnie ze zwyczajem  chodzą od domu do domu, śpiewając  kolędy. Zgodnie z tradycją, gospodarze przekazują kolędnikom niewielkie datki, które w całości albo częściowo są przekazywane na cele dobroczynne. Ciekawym zwyczajem, który niestety już stopniowo z roku na rok zanika, jest obdarowywanie małymi upominkami osób, z których usług korzystało się przez cały rok, na przykład listonoszy, sklepikarzy, roznosicieli gazet itp. W drugi dzień  świąt od wczesnych godzin porannych większość sklepów jest już otwarta i tego dnia można spodziewać się świątecznych wyprzedaży.

Jak sami z pewnością zauważyliście,  tradycja obchodzenia świąt w  Irlandii jest całkiem inna od naszej polskiej, co nie znaczy oczywiście, że gorsza.

Czytaj również:

Popularne zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia w różnych zakątkach świata

Rosnące zapotrzebowanie na tłumaczenia z języka łotewskiego

Język łotewski to język, którego korzenie sięgają XVII wieku i który wywarł ogromny wpływ na inne języki, a jednocześnie, będąc z nimi w stałym kontakcie czerpał z nich wiele zapożyczeń leksykalnych i gramatycznych. Wpływ na to miał rozwój handlu z takimi krajami jak Polska, Szwecja, Niemcy, Litwa czy Estonia. Wiele zapożyczeń w języku łotewskim pochodzi z języka niemieckiego, co było skutkiem wieloletnich rządów niemieckich władz na ziemiach Łotwy. W ówczesnych czasach, to właśnie niemieccy kapłani wydali pierwszą książkę w języku łotewskim, dając tym samym początek łotewskiemu piśmiennictwu.

Do XIX wieku językiem powszechnie uznawanym i stosowanym na Łotwie był niemiecki. Język łotewski uważany był przez arystokratów za język wsi.  Dopiero końcówka XIX wieku przyniosła wielkie odrodzenie języka łotewskiego, kiedy to zaczęto wydawać pierwsze książki, czasopisma, a także lokalne gazety w tym języku.

Rosnące obecnie zainteresowanie językiem łotewskim i łotewską kulturą pociąga za sobą konieczność tłumaczenia tekstów napisanych po łotewsku na inne języki. Dodatkowym powodem zwiększonego zapotrzebowania na tłumaczenia z języka łotewskiego i na język łotewski było przystąpienie Polski do Unii Europejskiej.

Obecnie językiem łotewskim włada około 2 milionów obywateli Łotwy oraz emigrantów przebywających  z terenów Rosji, USA, Szwecji czy Estonii. Sprawia to, że język ten jest wciąż mało znany, jednak w ostatnim czasie można zaobserwować rosnąc zapotrzebowanie na tłumaczenia polsko-łotewskie.

Podejmując się przekładu z łotewskiego na polski należy doskonale władać językiem łotewskim, jak również polskim,  zarówno w piśmie jak i w mowie. Oczywiście nie można zapomnieć o znajomości gramatyki obu języków, a także znajomości znaczących różnic w zakresie leksyki. Istotna jest również dobra znajomość fonetyczna języka łotewskiego, co ma istotne znaczenie w przypadku tłumaczenia ustnego.

 

Przy wyborze tłumacza, warto upewnić się czy dana osoba posiada odpowiednie kwalifikacje oraz umiejętności. Zawsze  najważniejsza jest wiedza i doświadczenie zawodowe, które są sukcesem do dobrego  i rzetelnego przekładu w różnych dziedzinach  i specjalizacjach.

Nasze biuro spełnia powyższe wymogi, mogąc zaoferować Państwu najwyższą jakość świadczonych usług. Tłumaczenia polsko-łotewskie realizowane są na potrzeby naszych klientów ze szczególnym naciskiem na poprawną terminologię i poprawność językową.

Zajrzyj również do artykułu:

Język litewski a język łotewski

Zwyczaje mikołajkowe na świecie

Każdy z nas lubi dostawać prezenty i równocześnie obdarowywać nimi swoich najbliższych.

Na szczęście kalendarz dostarcza nam sporo okazji ku temu, by mieć sposobność obdarować kogoś małym upominkiem.

Jutro, jak zapewne wiecie, przypada święto, na które każde dziecko wyczekuje z niecierpliwością.  Szóstego grudnia świętujemy mikołajki, na cześć siwego i pogodnego staruszka, słynącego z dobrych uczynków. Z pewnością każdy z nas na temat Świętego Mikołaja usłyszał już wiele ciekawych historii. My nie będziemy tworzyć kolejnych, ale napiszemy jaki jest wizerunek świętego Mikołaja w różnych częściach świata.

 

NIEMCY

 Niemieckie opowieści o świętym Mikołaju najbardziej przystają do naszych polskich, bowiem niemieckie dzieci wyczekują w swych domach na Mikołaja z ogromną brodą przemierzającego kraj na saniach zaprzężonych w osły lub renifery.  Dzieci w Niemczech mają w zwyczaju umieszczać w butach listy napisane do świętego Mikołaja. Legenda mówi również, że gość przychodząc do domu milusińskich niesie ze sobą książkę, w której zapisane są wszystkie uczynki zarówno te dobre, jak i te, którymi nie warto się chwalić. Zwyczaj obdarowywania prezentami jest niemalże taki sam jak u nas, czyli grzeczne dzieci otrzymują  słodycze i zabawki, a te mniej grzeczne węgiel lub obierki.

 

HISZPANIA

Do hiszpańskich dzieci podobnie jak u nas  „Papa Noel” przychodzi 6 grudnia. Jednakże,  swoje podarunki zostawia w skarpetach wiszących przy łóżku lub przy kominku.

 

CZECHY

Svaty Mikulas – gdyż tak jest nazywany przez dzieciaki święty Mikołaj w Czechach, w  odwiedziny przychodzi zawsze w towarzystwie anioła i diabła, a tradycja głosi że zamiast na saniach, Mikołaj wraz z towarzyszami zjeżdża po złotej nitce, której początek znajduje się w niebie, a koniec na ziemi. Brzmi dość tajemniczo, ale chyba właśnie o to chodzi w całej magii świąt.

 

BELGIA

Tradycja w Belgii jest nieco odmienna. Piątego grudnia dzieci wystawiają przed dom buty i koszyczki, w których później znajdują prezenty od świętego Mikołaja. Zwyczaj nakazuje też by wokół domu rozścielić siano, marchew i ziemniaki, a wszystko to po to by nakarmić zgłodniałe i wyczerpane ciężką drogą renifery, które przywiozły Mikołaja.

 

ROSJA

Za naszą wschodnią granicą „Дед Мороз”,  czyli w polskim tłumaczeniu Dziadek Mróz., odwiedza dzieci w Nowy Rok. Wraz z nim zawsze pojawia się jego  wnuczka „Śnieżynka”, która pomaga w rozdawaniu prezentów i … uścisków każdemu dziecku.

 

HOLANDIA

„Sinterklass” przypływa do swoich dzieci na statku,  w otoczeniu wielu kolorowo ubranych postaci.  W Holandii święto to rozpoczyna się wyjątkowo wcześnie, bo już po święcie Świętego Marcina, czyli 11 listopada. Jego podróż trwa aż do 5 grudnia. W tym czasie rozdaje dzieciom czekoladki i inne smakołyki. W odróżnieniu od naszego Mikołaja, holenderski święty ubrany jest w czarny strój, gdyż zgodnie z tradycją pobrudził się sadzą z komina.

SYRIA

Zapewne wielkim zaskoczeniem będzie dla Was to, że również w Syrii istnieje tradycja podobna do przybycia naszego Świętego Mikołaja. Święty Mikołaj jest tam przedstawiany jako wielbłąd, który odwiedza dzieci 1 stycznia.  Dzieci wystawiają dla niego przed drzwi  miskę wypełnioną owsem i wodą.

 

WŁOCHY

Włoskie dzieci znają natomiast wiedźmę „Befanę”, słynną czarownicę w łachmanach, z zakrzywionym nosem, która latając na miotle wrzuca prezenty przez komin. Zgodnie z tradycją, wiedźma pojawia się w święto Trzech Króli. Grzeczne dzieci otrzymują przeróżne smakołyki, a dla tych mniej grzecznych wiedźma przygotowuje paczuszki wypełnione po brzegi … cebulą.

Jak widzicie, zwyczaj pojawiania się Mikołaja jest powszechny na całym świecie, choć pod różnymi postaciami. Efekt końcowy zawsze jest jednak taki sam – uśmiechnięte z radości oczy naszych pociech….

 

Czytaj również:

Popularne zwyczaje Świąt Bożego Narodzenia w różnych zakątkach świata

 

Ranking języków pod względem trudności

 

Polacy, możemy być z siebie dumni!

Na świecie jest w  użyciu  około 6-7 tysięcy różnych języków i dialektów, należących do 19 rodzin językowych. Wśród nich znajdziemy języki,  których nauka nie stanowi większego problemu, ale są również takie, że samo odczytanie napisanych w nich tekstów przyprawia nas o dreszcze. Niektóre języki są do tego stopnia zawiłe, że ich przyswojenie  i poprawne używanie okazuje się problematyczne nawet dla ich rodzimych użytkowników – językoznawcy określają takie języki mianem  języków  ekstremalnych.

W dzisiejszym artykule przedstawiamy kilka z nich.

 

JĘZYK CHIŃSKI

Niejednokrotnie mieliście zapewne okazję usłyszeć  „Mówisz po chińsku czy jak, bo niczego nie rozumiem!”. Refleksja ta jest całkowicie uzasadniona. Chiński to bowiem jeden z najtrudniejszych języków świata. Trudność stanowi już samo rozpoznawanie skomplikowanych chińskich znaków, po których następuje dopiero kolejny etap nauki języka.  Sam fakt, że tysiące Chińczyków zna swój własny język wyłącznie na poziomie komunikatywnym czy dobrym, dobitnie przemawia za tym, że chiński słusznie nazywany jest językiem ekstremalnym.

 

JĘZYK FIŃSKI

Pomyśleć by można, że Finlandia to przecież kraj europejski, którego język jest pewnie przez to zbliżony do innych języków europejskich. Nic bardziej mylnego,  otóż jest to język o całkowicie innym słownictwie i gramatyce niż znane nam główne języki europejskie.  Za stopniem trudności w dużej mierze przemawia  występowanie 17 przypadków, ogromnie skomplikowana gramatyka, brak czasu przyszłego, jak również niełatwa pisownia i jeszcze trudniejsza wymowa. Dodatkowym utrudnieniem przy nauce tego języka są wyrazy złożone, które mogą być bardzo długie i trudne do wymówienia.

 

JĘZYK JAPOŃSKI

W języku japońskim, podobnie jak w chińskim, akcent stawiany na każde słowo ma kolosalne znaczenie. Trudność sprawia także alfabet z tysiącami znaków,  nie zapominając oczywiście o gramatyce  i jakże trudnej wymowie.   Żeby jeszcze dodatkowo utrudnić,  dla Japończyka znaczenie ma także status społeczny i stosowane łącznie z nim różne formy grzecznościowe.

 

JĘZYK ARABSKI

Gramatyka w języku arabskim pod względem trudności wyprzedza wszystkie pozostałe języki. Arabski alfabet liczy tylko 28 liter, jednak każda z nich  zapisywana jest na przynajmniej kilka sposobów. Ale to tylko początek zmagań z nauką tego języka. Trudna wymowa arabskich słów, a także sposób czytania wierszy w tekście od prawej strony do lewej, są sporym utrudnieniem dla osób uczących się tego języka.

JĘZYK WĘGIERSKI

Powszechnie wiadomo, że język fiński i węgierski wywodzą się z tej samej rodziny językowej. Podobieństwo między nimi jest jednak na tyle małe, że przeciętny Węgier nie jest w stanie zrozumieć mowy fińskiej. Problem z nauką tego języka wynika ze skomplikowanej gramatyki, jak również niełatwej wymowy każdego z nich.

 

JĘZYK GRECKI

Język mądrości , znakomitych dzieł literatury i myśli filozofów. Nauka języka greckiego już na samym początku sprawa trudności z uwagi na trudny alfabet,  który nie ma nic wspólnego z alfabetem łacińskim, którym posługujemy się na co dzień. Dodatkową trudność sprawia również złożona gramatyka.

 

JĘZYK ESTOŃSKI

Jako że, język estoński jest blisko spokrewniony z językiem fińskim to automatycznie nasuwa się myśl , że jego nauka jest równie skomplikowana co nauka języka fińskiego. Podobnie jak w języku fińskim, w estońskim występuje wiele przypadków (aż 12) i całe mnóstwo wyjątków od zasad. Dodatkowo,  z łatwością można popełnić błąd, gdyż  jedno słowo po estońsku może mieć parę całkowicie innych znaczeń.

 

JĘZYK POLSKI

Według wielu rankingów to właśnie język polski jest stawiany na pierwszym miejscu jeśli chodzi o trudność w jego nauce. Gramatyka naszego rodzimego języka  jest pełna wyjątków od stosowanych reguł, które również nie są proste. Obcokrajowcom uczącym się polskiego ogromną trudność sprawia ortografia oraz „szeleszcząca” wymowa. Zdaniem wielu językoznawców, chcąc opanować język polski potrzeba kilku dobrych lat  wytężonej nauki. Natknęliśmy się ostatnio z prześmiewczym hasłem w Internecie: „I speak Polish. What’s your superpower?” – tłumaczenie jest tu chyba całkowicie zbędne…

 

Zajrzyj również do artykułu:

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Poliglota – pamięć na całe życie

Zdaniem naukowców, poligloci mają znacznie lepszą pamięć niż osoby, które nie miały okazji nauczenia się jakiegokolwiek obcego języka.

Naukowcy z Luksemburga pochwalili się niedawno odkryciem iż, osoby które znały  i umiały się posługiwać  co najmniej czterema językami były w znaczącym stopniu mniej narażone na  choroby związane z zanikiem pamięci.

Jak wiemy, korzyści ze znajomości co najmniej jednego języka obcego jest bardzo wiele.  Poza takimi z nich jak  wzrost atrakcyjności na rynku pracy, komfort psychiczny w trakcie podróży, czy chociażby samorealizacji, zwiększona ilość przetwarzanych przez mózg informacji może w znaczący sposób ochronić go przed chorobami związanymi z zanikiem komórek nerwowych, do którego w naturalny sposób dochodzi w procesie starzenia się organizmu. Dlaczego tak się dzieje? Otóż, podczas nauki nowych słów  nasz mózg dokonuje selekcji, przyporządkowując je do odpowiedniego, znanego nam języka. W ten sposób, mózg porusza się między jednym systemem językowym i drugim, co ćwiczy procesy myślowe i umożliwia szybką reakcję. Proces ten określa się jako przełączanie funkcji poznawczych i zachodzi w korze przedczołowej mózgu.

Naukowcy pochwalili się ostatnio wynikami badań,  w którym stwierdzono że demencja u poliglotów występuję około 5 lat później niż u osób, które znały wyłącznie jeden język. Wnioski te zostały sformowane na podstawie analizy 450 uczestników badania cierpiących na chorobę Alzheimera. Osoby poddane badaniu posługiwały się co najmniej dwoma językami, a wynik badania był zdumiewający – okazało się bowiem, że wystąpienie schorzenia nastąpiło u nich zdecydowanie później niż u pozostałych osób.

Na zakończenie zachęcamy di obejrzenia krótkiego filmiku

Wniosek z dzisiejszego artykułu nasuwa się sam, nauka języków obcych to korzyść na całe życie!

Zajrzyj do artykułu:

Nauka języków krajów skandynawskich przepustką do sukcesu

Ranking najłatwiejszych języków świata

Nauka języków rzadkich

Pochodzenie języka niderlandzkiego

W Polsce mówimy po polsku, we Włoszech po włosku, a w Niemczech po niemiecku, a jakim językiem posługują się mieszkańcy Belgii ? Nie ma języka „belgijskiego”, jak wiele osób zwykło nazywać język Belgów. W Belgii bowiem językiem urzędowym i powszechnie stosowanym jest  język niderlandzki.

Z pewnością wielu z Was zastanawia się skąd wzięła się taka nazwa. Nie ma przecież na naszych mapach państwa o nazwie „Niderlandia”. Skąd zatem takie określenie? Nazwa ‚język niderlandzki’ wywodzi się z oficjalnej nazwy Holandii, która w oryginale brzmi  Koninkrijk der Nederlanden, czyli  „Królestwo Niderlandów”.  Nazwa ta odnosi się do Holandii wraz z jej zamorskimi częściami – Antylami Holenderskimi i Arubą.

Skoro już znamy pochodzenie języka, warto przyjrzeć się niektórym ciekawostkom związanym z językiem niderlandzkim.

Językiem niderlandzkim posługuje się ok. 27 milionów ludzi. Dla 23 milionów jest on językiem ojczystym, (pierwszym) lub językiem literatury i kultury, a dla kolejnych 4 milionów drugim językiem. Większość użytkowników tego języka mieszka na zachodzie Europy. Niderlandzki jest oficjalnym językiem urzędowym w Holandii i Belgii, a poza Europą w Surinamie i na dawnych Antylach Holenderskich, czyli Bonaire, Curaçao, Sabie, Sint Eustatius, Sint Maarten i Arubie.

Niderlandczycy są bardzo kreatywni w tworzeniu coraz dłuższych słów. Ciekawym przykładem tego jest słowo ontwikkelingssamen­werkingsorganisaties, które oznacza ‚organizacje współpracujące ze sobą na rzecz rozwoju’, czy meervoudigepersoon­lijkheidsstoornis (‚osobowość mnoga’), albo hippopotomonstro­sesquippedaliofobie,
czyli ‚fobia przed długimi wyrazami’ 🙂

Użytkownikom języka niderlandzkiego nie brakuje również inwencji twórczej w tworzeniu  zabawnych powiedzeń, takich jak na przykład:

Water naar de zee dragen.

które dosłownie oznacza “Noszenie wody do morza” i w przybliżeniu odpowiada naszemu polskiemu powiedzeniu o wożeniu drzewa do lasu.

Tussen de wal en het schip vallen to zaś:Wpaść pomiędzy wybrzeże a statek”, co nawiązuje do naszego powiedzenia „Znaleźć się między młotem a kowadłem”.

 

Czytaj również:

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki

Język gruziński czyli kartuli ena

 

Na wstępie, krótkie powitanie w języku gruzińskim – „დილა მშვიდობისა!”, czyli Dzień dobry”

Język gruziński, nazywany też językiem kartwelskim jest językiem urzędowym w Gruzji, gdzie używa go około 4,2 milionów osób, zaś dalsze 2,5 miliona posługuje się nim w Turcji, Rosji, Stanach Zjednoczonych i w Europie. Językiem gruzińskim mówią również niewielkie grupy w Iranie (Gruzini ferejdańscy)  oraz na terenie Azerbejdżanu (Ingilojcy).

Do zapisu języka gruzińskiego stosuje się alfabet, który powstał  najprawdopodobniej w IV wieku n.e. Najstarszym zachowanym zabytkiem literatury jest powstały w V w. żywot św. Szuszanik, którego autorem jest Jakub Curtaweli, zaś za najważniejsze dzieło literatury gruzińskiej uważany jest XII-wieczny epos Rycerz w tygrysiej skórze autorstwa Szoty Rustawelego. Język gruziński posiada też bardzo bogatą literaturę sakralną, której autorami nierzadko bywali gruzińscy władcy, jak na przykład Dawid IV Budowniczy.

Obecnie język gruziński używany jest przez około 5 milionów ludzi, głównie w Gruzji, gdzie jest językiem urzędowym. Można go również usłyszeć w Turcji, Rosji, USA i niektórych zakątkach Europy, a także w Iranie  i Azerbejdżanie. Dla rodowitego Gruzina ich rodowity język to jedna z najważniejszych wartości, o które trzeba walczyć i dbać.

Przeciętnemu Europejczykowi nauka języka gruzińskiego z pewnością będzie sprawiała wiele trudności, a pierwszą z nich będzie zapewne skomplikowany alfabet gruziński, zasadniczo różniący się do znanego nam alfabetu łacińskiego, czy znanej niektórym cyrylicy.  Alfabet gruziński wywodzi się najprawdopodobniej z pisma syryjskiego lub greckiego, jednak faktyczne jego pochodzenie jest wśród badaczy języka gruzińskiego kwestią sporną.

Na szczęście, turyści odwiedzający ten kraj nie muszą się obawiać, że oznaczenia dróg czy zabytków będą dla nich nieczytelne, wszystkie bowiem nazwy ulic, miast i ważniejszych instytucji opisane są w Gruzji dwoma alfabetami –  gruzińskim i łacińskim. Problemy mogą pojawić się przy odwiedzaniu mniejszych miast, gdzie choćby przy robieniu zakupów możemy spotkać się z opisami sporządzonymi wyłącznie alfabetem gruzińskim.

Naukę gruzińskiego utrudnia też z pewnością duża liczba dialektów. Lingwiści badający ten język wyodrębnili co najmniej 18 dialektów, które dla uproszczenia zostały podzielone na kilka grup:

  • północno-wschodnie – chewsurecki, pszawecki, tuszecki, chewski, mtiulecki
  • wschodnie – kachetyjski, ingilojski, ferejdański, tianecki
  • środkowe – kartlijski, dżawachecki, meschecki
  • południowo-zachodnie – guryjski, adżarski, imerchewiański
  • północno-zachodnie – imerecki, leczchumski, raczyjski

Gruzini zdają sobie sprawę z trudności własnego języka. Bardzo szanują w związku z tym obcokrajowców, którzy przyjeżdżając do Gruzji są w stanie powiedzieć choć parę podstawowych słów i wyrażeń po gruzińsku.

Jeśli chcielibyście posłuchać jak brzmią te podstawowe słowa po gruzińsku, zapraszamy do obejrzenia krótkiego filmiku:

 

 

Źródło: WIKIPEDIA

 

Czytaj również:

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć