Słoweński – wielki język małego kraju

Język słoweński, którym posługuje się około 2,4 milionów osób, będący językiem urzędowym niewielkiej, piętnaście razy mniejszej od Polski Słowenii, uważany jest za najbogatszy w dialekty język słowiański. Występuje w nim 7 dialektów głównych (karynckie, przymorskie, rowtarskie, goreńskie, doleńskie, styryjskie i panońskie), wśród których wyróżnić można aż 46 różnych narzeczy. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest z jednej strony ukształtowanie terenu, którego charakterystyczną cechą są liczne doliny górskie i rozległe lasy, które w przeszłości utrudniały kontakty między poszczególnymi społecznościami, a z drugiej strony zasiedlanie terytorium Słowenii przez osadników posługujących się różnymi językami. Zależnie od tego z jakiego rejonu Europy przybywali, nowi mieszkańcy Słowenii mówili w językach germańskich, ugrofińskich, romańskich, albo słowiańskich. Kontaktując się ze sobą, tworzyli niepowtarzalne mieszanki języków, które ostatecznie przeistoczyły się w dzisiejsze dialekty języka słoweńskiego. Pomimo tego, że dialekty te bardzo różnią się od siebie pod względem wymowy i akcentu, użytkownicy poszczególnych dialektów bez problemu mogą się ze sobą porozumieć. Standardowy język słoweński jest używany przede wszystkim  w wystąpieniach publicznych i przy uroczystych, oficjalnych okazjach.

Obecnie słoweńskim posługuje się około 2,4 mln osób, z czego większość stanowią mieszkańcy Słowenii, a także przygranicznych terenów w Austrii i we Włoszech.

Język słoweński wyróżnia się strukturami gramatycznymi, które są charakterystyczne tylko dla tego słowiańskiego języka. Tak jest na przykład ze słoweńską liczbą podwójną, która występuje oprócz liczby pojedynczej i mnogiej. Z liczbą podwójną mieliśmy też do czynienia z dawnym języku polskim, jednak później, wraz z rozwojem języka, struktura ta w naszym języku zanikła, zostawiając po sobie jedynie ślady.  W języku słoweńskim liczba podwójna wciąż występuje i stosuje się  ją do odmiany prawie wszystkich kategorii gramatycznych – rzeczowników, przymiotników, zaimków, a także czasowników.

Inną cechą sprawiającą, że język słoweński jest uważany za skomplikowany język trudny do opanowania, jest akcent. Mamy tu bowiem do czynienia z ruchomym akcentem, który może padać na dowolną sylabę, przy czym miejsce akcentu może zmieniać znaczenie wyrazu. Akcent wyrazowy jest w języku słoweńskim swobodny, ruchomy i ma charakter dynamiczny. W niektórych dialektach występuje również akcent melodyczny (toniczny). Zarówno w dialektach z akcentem dynamicznym, jak i z tonicznym, akcentowane sylaby mogą być długie i krótkie. Dodatkową komplikację stanowi fakt, że akcent nie jest w słoweńskiej ortografii zaznaczany, stąd znaczenia danego wyrazu można się domyślić najczęściej jedynie z kontekstu.

W słoweńskim występuje także zjawisko redukcji nieakcentowanych samogłosek.

Wszystko to sprawia, że język ten jest zaliczany do grupy najtrudniejszych do opanowania języków europejskich, choć nam, Polakom, przyswojenie przynajmniej jego podstaw nie powinno przysparzać aż takich problemów jak choćby użytkownikom języków germańskich. Mimo wszystko bowiem język słoweński wydaje się nam dość „swojski” w brzmieniu, a jego gramatyka jest w dużej mierze zbieżna z gramatyką innych języków słowiańskich.

 

Zapraszamy do czytania innych wpisów:

Tajniki języka słoweńskiego

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część I

Zawód tłumacza przysięgłego w Europie – część II

Ciekawostki gramatyczno-fonetyczne w językach europejskich

Języki europejskie cechuje ogromna różnorodność, zarówno pod względem leksykalnym, fonologicznym, jak również stosowanych w nich struktur gramatycznych. A oto kilka z ciekawych właściwości, jakimi wyróżniają się niektóre z języków naszego kontynentu.

Liczba podwójna

Przywykliśmy do występowania wydającego nam się logicznego podziału na liczbę pojedynczą i mnogą, tymczasem niektóre języki charakteryzuje występowanie dodatkowej liczby podwójnej.

Przykładem takiego języka jest język słoweński, będący jedynym współczesnym językiem słowiańskim w którym zachowała się liczba podwójna, a także język litewski z grupy języków bałtyckich.

Liczba podwójna służy wyrażaniu „podwójności” i posiada własne formy gramatyczne, różniące się od form liczby pojedynczej czy mnogiej. Liczbę podwójną miał język praindoeuropejski, jednak większość wywodzących się z niego języków indoeuropejskich utraciła ją. Tak stało się również w języku polskim, w którym liczba podwójna zaczęła od XV wieku zanikać, a obecnie zachowały się jedynie jej ślady – liczbę podwójną zachowały niektóre rzeczowniki oznaczające części ciała człowieka (np. forma liczby podwójnej: (w) ręku, dziś używane jako miejscownik liczby pojedynczej, ręce, dziś mianownik l.mn., rękoma, narzędnik l.mn.

Supinum

To forma czasownika występująca w stosunkowo niewielu językach, która wyraża pewną celowość, zwykle w połączeniu z czasownikami ruchu. Konstrukcja supinum w językach słowiańskich została utracona, poza nielicznymi wyjątkami. W języku polskim w podobnej konstrukcji celowej używa się bezokolicznika: przyjechałem (przybyłem, przyszedłem itp.) na wieś odpocząć, tzn. „aby odpocząć, dla odpoczynku, w celu odpoczynku, na odpoczynek”.

Wśród języków germańskich supinum zachowało się w języku szwedzkim.  Służy ono przede wszystkim do tworzenia czasów przeszłych perfekt i pluskvamperfekt razem z posiłkowym har albo hade. Pozostałe języki z tej grupy używają w tym celu imiesłowu czasu przeszłego.

Futurum Preteritum

Futurum Preteritum to czas przyszły w przeszłości. Występuje on głównie w zdaniach podrzędnych i określa czynności przyszłe w stosunku do momentu przeszłego. Określana tym czasem czynność może być rzeczywista bądź nierzeczywista, jej zaistnienie nie jest warunkiem zastosowania czasu, nie jest również ważne, czy czynność miała się odbyć przed czy po chwili obecnej. Futurum Preteritum występuje między innym w języku szwedzkim oraz norweskim.

Aglutacyjność

To stosowanie różnego rodzaju afiksów, które określają funkcję składniową wyrazu w wypowiedzeniu (zamiast końcówek fleksyjnych). Od końcówek fleksyjnych afiksy odróżnia luźniejszy związek z rdzeniem wyrazu oraz ich częsta jednofunkcyjność – zazwyczaj określają one tylko jedną kategorię gramatyczną, co niesie za sobą konieczność jednoczesnego dodawania do wyrazu wielu afiksów.

Spośród języków europejskich do języków aglutacyjnych należy język węgierski, fiński, estoński i turecki. Aglutynacyjność pełni w tych językach często również funkcję słowotwórczą – umożliwia przekazywanie rozbudowanych treści za pomocą ciągu połączonych ze sobą morfemów.

Wymiana stóp

To zjawisko morfologiczne występujące w niektórych językach polegające na zmianie ilościowej lub jakościowej spółgłosek wewnątrz morfemu, spowodowanej kontekstem zewnętrznym – wpływem otoczenia fonetycznego. Zjawisko wymiany stóp występuje w niektórych językach ugrofińskich, a najbardziej rozpoznawalne jest w języku fińskim. Ogólna zasada stosowania stopy opiera się na kontekście fonetycznym. Jeśli sylaba jest otwarta, czyli kończy się samogłoską (np. katu „ulica”), wówczas używa się stopy mocnej, przy zamkniętej sylabie spółgłoska występuje w formie słabej (kadun). Z powodu zmian historycznych i ewolucji języka mówionego istnieją rozmaite nieregularności w procesie wymiany stóp, np. przed długą samogłoską spółgłoska występuje na stopie mocnej, nawet jeśli sylaba jest zamknięta (np. katuun „do ulicy, w ulicę”).

Spodobał ci się ten wpis?  Może zajrzysz do pozostałych?

Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego.

Zaprzysiężenie nowych tłumaczy przysięgłych w Ministerstwie Sprawiedliwości

 

Tegoroczna ceremonia zaprzysiężenia tłumaczy przysięgłych odbyła się 14 i 15 października. Ślubowanie złożyło 39 nowych tłumaczy języka angielskiego, rosyjskiego, niemieckiego, a także języka słoweńskiego.

Podczas uroczystości ślubowania, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie  Sprawiedliwości podkreśliła jak ważną rolę pełnią tłumacze przysięgli w kraju. Położyła także akcent na konieczność posiadania przez nich doskonałych umiejętności takich jak nie tylko znajomość języka, ale też zdolność interpretacji prawa czy znajomość systemów prawa w różnych państwach.

Składającym ślubowanie przypomniano o ich prawach i obowiązkach wynikających z przepisów Ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego, a także przepisów prawa karnego i cywilnego.

Tłumacz przysięgły to osoba zaufania publicznego, której zadaniem jest rzetelny przekład wszelkich dokumentów i poświadczanie tłumaczeń i odpisów wykonywanych przez inne osoby. Poświadczania dokonuje się za pomocą pieczęci otrzymanej w chwili zaprzysiężenia, w otoku której widnieje imię i nazwisko tłumacza oraz tłumaczony język wraz z pozycją danego tłumacza w rejestrze tłumaczy przysięgłych Ministerstwa Sprawiedliwości.

Obecnie na liście Ministerstwa Sprawiedliwości znajduje się 11 tysięcy tłumaczy przysięgłych tłumaczących 53 języki. Z roku na rok liczby te mają tendencje wzrostową, pomimo ogromnego trudu z jakimi muszą spotkać się kandydaci na tłumaczy przysięgłych przystępujący do egzaminu.

 

Zajrzyj do innych wpisów:

Arabski na dobry początek

 

Język arabski to jeden z sześciu języków ONZ, posługuje się nim około 420 milionów użytkowników, zarówno w krajach arabskich jak i poza nimi ( np. w niektórych krajach Afryki). Znajomość arabskiego stwarza wiele nowych możliwości, nie tylko jest dobrym początkiem do nawiązania kontaktów w całej północnej Afryce, jak również na Półwyspie Arabskim, lecz także otwiera możliwość rozwoju osobistego w sferze zawodowej.

Język arabski należy od rodziny chamito-semickiej, nazywanej również afroazjatycką. Posiada formę literacką فصحى (fuṣḥà) oraz mówioną, dialektalną, لهجة (lahǧa). Współczesny język arabski (MSA – Modern Standard Arabic) to język używany głównie w sytuacjach  oficjalnych, środkach masowego przekazu oraz jako język pisany, zaczynając od korespondencji prywatnej, wywiadów prasowych, na literaturze pięknej kończąc. Dla muzułmanów  to język sacrum, gdyż używany jest do czytania Koranu oraz modlitwy.

Nauka arabskiego to całkowicie nowe wyzwanie, chociażby dlatego, że sztukę pisania alfabetu trzeba przyswoić pisząc z prawej strony do lewej.

A oto garść sformułowań, które przydadzą się w podróży do krajów arabskojęzycznych, które warto sobie przyswoić niezależnie od tego czy podejmiemy wyzwanie nauki arabskiego:

صباح الخير
ṣabāha l-ḫair
Dzień dobry!
يوم سعيد
yawmun sa ʾīd
Dzień dobry!
مساء الخير
basāʾa l-ḫair
Dobry wieczór!
ليلة سعيدة
lailah saʿīdah
Dobranoc!
مع السلامة
maʿa s-salamah
Cześć! (nieformalnie)
إلى اللقاء
ʾilā l-lāʾ
Do widzenia! (formalnie)

 

إسمي
ʾismī
Nazywam się …
أنا من
ʾanā min…
Pochodzę z …
أنا عمري…..سنة
ʾanā ʿumrī…..sanah
Mam … lat.
أنا متزوج أنا لست متزوجا
ʾanā mutazawwiğ ʾ anā lastu mutazawwiğan
Jestem żonaty. / Jestem zamężna. / Nie jestem żonaty. / Nie jestem zamężna.
أنا أسافر وحدي أنا لا أسافر وحدي
ʾanā ʾusāfiru waḥdī ʾanā lā ʾusāfiru waḥdī
Podróżuję sam. / Podróżuję sama. / Nie podróżuję sam. / Nie podróżuję sama.
أنا أسافر مع…
ʾanā ʾusāfiru maʿa …
Podróżuję z …

 

LICZBY :

اثنان
ʾiṯnān
dwa
ثلاثة
ṯalāeah
trzy
أربعة
ʾarbaʿah
cztery
خمسة
ḫamsah
pięć
ستة
sittah
sześć
سبعة
sabʿah
siedem
ثمانية
ṯamaniyah
osiem
تسعة
tisʿah
dziewięć
عشرة
ʿašarah
dziesięć
أحد عشر
ʾaḥad ʿaašar
jedenaście
اثنا عشر
ʾiṯbā ʿaašar
dwanaście
ثلاثة عشر
ṯalaṯata ʿaašar
trzynaście
أربعة عشر
ʾarbaʿata ʿaašar
czternaście
خمسة عشر
ḫamsata ʿaašar
piętnaście
ستة عشر
sittata ʿaašar
szesnaście
سبعة عشر
sabʿata ʿaašar
siedemnaście
ثمانية عشر
ṯamaniyata ʿaašar
osiemnaście
تسعة عشر
tisʿata ʿaašar
dziewiętnaście
عشرون
ʿišrūn
dwadzieścia
واحد و عشرون
waḥidun wa ʿišrūn
dwadzieścia jeden
ثلاثون
ṯlāṯūn
trzydzieści
أربعون
ʾarbaūn
czterdzieści
خمسون
ḫamsūn
pięćdziesiąt
ستون
sittūn
sześćdziesiąt
سبعون
sabʿūn
siedemdziesiąt
ثمانون
ṯamānūn
osiemdziesiąt
تسعون
tisʿūn
dziewięćdziesiąt
مئة
miʾah
sto
ألف
ʾalf
tysiąc
مليون
milyūn
milion
زوج
zawğ
kilka / parę

Zapraszamy do zajrzenia do innych naszych artykułów, w których można znaleźć również inne ciekawostki o języku arabskim:

18 kwietnia – światowy dzień języka arabskiego

Języki urzędowe ONZ

Ranking języków pod względem trudności

Specjaliści wielojęzyczni na wagę złota

 

Od kilku lat widać rosnącą tendencję do zwiększania zapotrzebowania na specjalistów władających językami obcymi. Trend ten z roku na rok stale  rośnie, a wszystko to za sprawą poszerzania horyzontów i licznych kontaktów z firmami międzynarodowymi.

Dzisiejsi biznesmeni poszukują specjalistów nie tylko mających „dobry papier” lecz także takich, którzy znają co najmniej jeden język obcy. Oczywiście nie mówimy tutaj o języku angielskim, gdyż jest on już uważany jako międzynarodowy.

Zatem jacy kandydaci są mile widziani ?

Otóż, potencjalny pracownik oprócz umiejętności jakimi się specjalizuje musi znać co najmniej jeden język obcy.

Pożądani są specjaliści z językami azjatyckimi takimi jak wietnamski, koreański, chiński  czy japoński .  Szybsze zatrudnienie i lepsze warunki pracy znajdą również pracownicy posługujący się także językami należącej do grupy ugrofińskiej, to jest fińskim, estońskim czy węgierskim.

Skoro już wiemy jakimi językami warto się posługiwać, to może teraz zajmijmy się w jakich sektorach warto zdobyć doświadczenie.

Dla kandydatów znających dwa lub więcej języki obce, czeka praca z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, np. rozwój tzw. internetu rzeczy  (internet of things) lub praca związana z finansami, audytem, wielozadaniowa obsługą klienta, a także administracją w sektorze nowoczesnych usług dla biznesu.

Z raportu opublikowanego przez TNS Polska wynika, że 38% Polaków zna jeden język obcy, 15% – może pochwalić się znajomością dwóch języków, a zaledwie 3% badanych posługuje się trzema językami obcymi.

 

Spodobał  Ci się ten artykuł ? Zajrzyj do innych !

Jakie dokumenty należy przetłumaczyć zatrudniając cudzoziemca ?

Jak odróżnić języki azjatyckie ?

Klub Miłośników Italii w Świętochłowicach

Klub Miłośników Italii powołany został z inicjatywy Fundacji „Wspólne Świętochłowice-Świętochłowice Nasze Miasto”. Celem działalności Klubu jest promowanie kultury i tradycji Włoch, a także języka włoskiego. Założyciele Klubu Miłośników Italii to przede wszystkim mieszkańcy Świętochłowic, ale także Chorzowa i Rudy Śląskiej, działalność klubu ma zatem charakter regionalny. Działalność klubu jest skierowana głównie w stronę dzieci i młodzieży, ale skorzystać z niej mogą również osoby dorosłe, choćby poprzez udział w organizowanych przez Klub kursach nauki języka włoskiego.

Klub Miłośników Italii prowadzi swoją stronę na Facebooku, na której można śledzić wszystkie aktualne jej działania: https://www.facebook.com/pages/category/Community-Organization/Klub-Mi%C5%82o%C5%9Bnik%C3%B3w-Italii-625512797537408/.

 

 

Światowy Dzień Języka Angielskiego

Obchodzony w dniu 23 kwietnia, uznawanym za dzień narodzin i śmierci Williama Shakespeare’a najsłynniejszego angielskiego poety i dramaturga, Światowy Dzień Języka Angielskiego to święto organizowane w celu uczczenia historii i bogactwa kultury anglojęzycznej.

Święto to jest obchodzone w ramach dni języków w ONZ. Zgodnie z uchwałą ONZ jest to dzień poświęcony jednemu z sześciu oficjalnych języków tej organizacji – językowi angielskiemu, a jego założeniem jest propagowanie języka angielskiego oraz podkreślanie jego wpływu na światową gospodarkę, kulturę i współczesne społeczeństwa.

Choć pod względem liczby użytkowników język angielski plasuje się dopiero na trzecim miejscu, po języku chińskim i hiszpańskim, wydaje się, że to właśnie język angielski jest najpopularniejszym językiem świata. Z pewnością jest jednym z najbardziej wpływowych języków – posługują się nim politycy, dyplomaci, jest językiem powszechnie stosowanym w gospodarce międzynarodowej, w trakcie oficjalnych spotkań i konferencji międzynarodowych, wywiera również ogromny wpływ na kształtowanie się wielu innych języków, będąc dla nich źródłem licznych zapożyczeń.

We współczesnym świecie, według rozmaitych szacunków językiem angielskim jako ojczystym posługuje się aż 500 milionów ludzi. Jest on używany w Wielkiej Brytanii i jej terytoriach zależnych, Irlandii, w USA, Kanadzie, RPA, Australii i,Nowej Zelandii. Angielski jest również językiem urzędowym w kilkudziesięciu krajach na wszystkich kontynentach.

Czytaj również:

Znajomość języków obcych wśród Polaków

Ranking najłatwiejszych języków świata

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego

Międzynarodowy Dzień Języka Greckiego obchodzony 9 lutego został ustanowiony w 2017 roku, a jego celem było podkreślenie wkładu języka greckiego w naukę, kulturę i literaturę świata. Dzień 9 lutego to również dzień pamięci poety Dionisiosa Solomosa, twórcy poematu „Hymn do wolności”, który w 1864 stał się greckim hymnem narodowym.

Solomos jest uznawany za greckiego poetę narodowego, nie tylko dlatego, że jest autorem słów hymnu greckiego, ale głównie z tego powodu, że jako pierwszy włączył do nowogreckiej literatury tradycje ludowej pieśni  oraz dorobek renesansowej literatury kreteńskiej. Ponadto, Solomos w swojej twórczości konsekwentnie stosował grecki język mówiony, nadając kształt współczesnemu językowi greckiemu.

W Polsce, tradycje obchodzenia międzynarodowego dnia języka greckiego stara się upowszechniać między innymi stowarzyszenie Greków Pomorza Zachodniego w Polsce „ELLAS PAREA”

Artykuły o podobnej tematyce:

Ciekawostki o językach, o których mogliście nie wiedzieć

Ile jest języków na świecie?

St Patrick Day – coroczne obchody patrona Zielonej Wyspy

Jak co roku, 17 marca obchodzony jest Dzień świętego Patryka – patrona Irlandii.  Tego dnia na ulicach  wielu europejskich miast organizowane są liczne imprezy, parady, a także koncerty na cześć tego patrona Zielonej Wyspy.

St Patrick Day to irlandzkie święto narodowe i kościelne obchodzone 17 marca, czyli w dniu śmierci patrona Irlandii – świętego Patryka. Święto to zostało ustanowione ku czci misjonarza i biskupa, który krzewił wiarę chrześcijańską w Irlandii. Święty Patryk żył na przełomie IV i V wieku i wsławił się swoją działalnością duszpasterską, dokonywaniem rozmaitych cudów, a także szczególnym darem wykładania prawd wiary. Święty Patryk tłumaczył na przykład dogmat o Trójcy Świętej na przykładzie trójlistnej koniczyny; stąd właśnie koniczyna stanowi symbol tego święta. Według różnych legend, święty Patryk był cudotwórcą, który przywracał wzrok niewidomym, życie umarłym, a Irlandię uwolnił od plagi węży. Dlatego na obrazach jest często przedstawiany jako mnich, przydeptujący stopą węża.

A jak przebiegają obchody tego święta w Irlandii ?

Tego dnia Irlandczycy mają dzień wolny od pracy.  Rankiem udają się do kościoła, po południu zaś chętnie korzystają z licznie organizowanych w tym dniu atrakcji kulturowo-rozrywkowych.  Parady, muzyka i tańce to doskonały czas na kultywowanie żywej tradycji Irlandii. Oczywiście charakterystyczny strój tego dnia to ubranie w kolorze zielonym, na którym obowiązkowo musi odznaczać się „Shamrock” czyli trójlistna kończyna  – nieoficjalny symbol Irlandii.

Jak wiadomo, prawdziwy Irlandczyk kojarzy się z kuflem pełnym piwa, ale w tradycji obchodów święta Patryka nie brakuje mocnych trunków.  Tego dnia Irlandczycy mają wręcz obowiązek wypicia  trunku zwanego potocznie dzbanem Patryka, do którego nalewa się whisky. Nie brakuje również oczywiście wspomnianego piwa, znacząca jest jednak barwa tego napoju, gdyż w wielu  lokalach jest ono wówczas serwowane w kolorze soczystej zieleni.

 

A jak wygląda świętowanie w Polsce?

Z roku na rok, święto to staje się coraz bardziej popularne. Dzieci w szkołach  organizują dni Irlandii, ubierają się na zielono. Na ulicach większych miast coraz częściej organizowane są parady i koncerty poświęcone muzyce celtyckiej. Restauracje zachęcają do skosztowania tradycyjnych irlandzkich dań, a w pubach nie brakuje zielonego piwa.

W tym roku Dzień Świętego Patryka przypada na weekend, może zatem warto przyłączyć się do odchodów tego święta?

Czytaj również:

Tłumaczenie irlandzkich dokumentów samochodowych

Język farerski – obok duńskiego, język urzędowy Wysp Owczych

 

Język farerski jest językiem germańskim wywodzący się z grupy języków skandynawskich. Posługuje się  nim około 48 tysięcy mieszkańców Wysp Owczych i około 25 tysięcy mieszkańców Danii.  

Pochodzenie języka farerskiego przypisuje się językowi staronorweskiemu, który był używany przez Wikingów. W 1854 roku nastąpiły pierwsze próby standaryzacji gramatyki farerskiej, które okazały się fiaskiem. Twórcom zarzucono zbyt wiele odniesień do zasad języka staronorweskiego, które były bardzo archaiczne, a sama pisownia bardzo odbiegała od formy mówionej co sprawiało wiele kłopotów. Kolejnej próby standaryzacji języka farerskiego podjął się lingwista Jákup Jakobsen, niestety również i w tym przypadku, stworzona przez niego ortografia nigdy się nie przyjęła. Ostatecznie Farerowie  po dzień dzisiejszy stosują się zasady gramatyki, których twórcami byli lingwiście Hammershaimb i Sigurðssonoper.  Alfabet farerski jest jedynym w swoim rodzaju, składa się z 28 liter i zaczyna się od A i kończy na Ø.

Na Wyspach Owczych, od 1906 roku, język farerski był traktowany na równi z językiem duńskim, a od 1939 roku jest jednym z  języków nauczanych w szkołach. W 1948 zyskał status języka urzędowego i jest nim do dnia dzisiejszego.

Obecnie o zachowanie poprawności i trwałości języka odpowiedzialne jest Farerskie Towarzystwo Naukowe (Føroya Fróðskaparfélag), a także Farerska Akademia Nauk.

Farerski jest mało popularnym językiem, a jego nauka sprawia duże kłopoty ze względu na mały dostęp do jakichkolwiek materiałów dydaktycznych. Posłuchajmy jednak przynajmniej piosenki słynnego farerskiego zespołu, dzięki której możemy zaznajomić się z brzmieniem tego tak mało znanego, choć europejskiego języka.

 

Czytaj również:

Które języki są wzajemnie zrozumiałe ?

Rodzina języków germańskich, czyli: niemiecki, niderlandzki, angielski, duński, norweski, szwedzki oraz islandzki