Jak nazywa się rok przestępny w innych językach

Rok przestępny  jak podaje wikipiedia to taki rok kalendarzowy, którego długość – w celu dopasowanie roku kalendarzowego do roku zwrotnikowego- czyli związanego z obiegiem Ziemi wokół Słońca., co oznacza że rok taki jest dłuższy od zwykłego o jeden dzień i liczy sobie 366.

Z uwagi na to że rok 2020 jest właśnie rokiem przestęonym to  dzisiejszy artykuł będzie  właśnie o nazewnictwie w różnych krajach.

 

Rok przestępny po polsku

Nazwa roku przestępnego wzięła się od czasownika „przestąpić”, czyli „przekroczyć” – rok ten przekraczał bowiem zwykłą miarę dni o jeden dzień (więcej znajdziecie na stronie Polskiego Radia).

Z rokiem przestępnym wiąże się też termin „interkalacja” (zapamiętajcie go, bo przyda się Wam za chwilę!), który oznacza dodanie w roku kalendarzowym dodatkowej doby, tygodnia albo miesiąca (z łacińskiego intercalatio, czyli „wsunięcie”, „włączenie”).

Rok przestępny po angielsku

W języku angielskim na rok przestępny mówimy leapyear. Czasownik leap oznacza „skakać”, a czasownik frazowy leapover, od którego wzięła się nazwa roku przestępnego, oznacza „przeskakiwać”. Chodzi o to, że w kalendarzu gregoriańskim, którym posługujemy się obecnie, konkretny dzień (np. 1 stycznia) co roku wypada w kolejny dzień tygodnia – np. w 2014 roku 1 stycznia wypadł w środę, w 2015 – w czwartek, w 2016 – w piątek, a w 2017 – no właśnie… Ponieważ 2016 rok jest rokiem przestępnym, to w 2017 roku 1 stycznia zamiast wypaść w sobotę, „przeskoczy” na niedzielę.

Aha, możecie też spotkać się (choć dużo rzadziej) z określeniami intercalaryyear (z łaciny: intercalare, czyli mniej więcej: „wsunąć coś pomiędzy”) lub bissextileyear (łacińską nazwę bissextilis stosowano w starożytnym Rzymie właśnie dla powtórzonego dnia 24 lutego – ponieważ ten „pierwszy” 24 lutego nazywany był sextus Kalendas).

Rok przestępny po niemiecku

W języku niemieckim rok przestępny nazywany jest dasSchaltjahr. To pojęcie pochodzi z kolei od rzeczownika dieEinschaltung (jego synonim to dieInterkalation), który w kontekście kalendarzowym oznacza „włączenie” do kalendarza dodatkowej jednostki czasu (dnia, tygodnia, miesiąca).

Rok przestępny po francusku

Francuzi nazywają rok przestępny l’annéebissextile, czyli używają terminu pochodzącego od stosowanej przez starożytnych Rzymian łacińskiej nazwy powtórzonego 24 lutego (dokładnie nazwa ta brzmiała po łacinie: bis sextusdiesantecalendasmartii, czyli „podwójny szósty dzień przed pierwszym dniem marca”).

Rok przestępny po hiszpańsku

Także w języku hiszpańskim używany jest zwrot el añobisiesto, czyli termin wywodzący się z łaciny i oznaczający rok, w którym powtarza się dzień 24 lutego.

Rok przestępny po włosku

A i Włosi nas tutaj nie zaskoczą, gdyż także i oni – tak jak Francuzi i Hiszpanie – posługują się terminem anno bisestile. Co więcej, współczesny język włoski zawiera łacińskie słowa intercalare („wstawić”, „wsunąć”, „włączyć”) i intercalazione („wstawienie”, „wsunięcie”, „włączenie”), które odnoszą się właśnie do umieszczania w kalendarzu dodatkowych dni.

Rok przestępny po rosyjsku

Co jednak bardzo ciekawe, także i w języku rosyjskim, który jest językiem słowiańskim, a nie – romańskim, rok przestępny to високо́сныйгод. Zatem i ta nazwa nawiązuje do łacińskiego bis sextus!

Jeśli znacie jakieś ciekawe historie związane z rokiem przestępnym, podzielcie się nimi! A my już dziś składamy serdeczne życzenia urodzinowe tym, którzy prawdziwe urodziny obchodzą raz na cztery lata…

Ciekawostki o języku greckim
Ciekawostki o języku tureckim
Ciekawostki o języku litewskim

Nauka języka szwedzkiego- czy warto podjąć wyzwanie ?

Dlaczego w ostatnim czasie coraz częściej uczymy się języków rzadkich? Skąd tak wiele osób sięga po kursy i studia filologiczne w zakresie języków rzadkich.

Czasy ,kiedy za uczonego uznawano osobę piśmienną już dawno minęły, dzisiaj kiedy czas goni pieniądz skłaniają do podejmowania coraz większych wyzwań, uczenia się nowych rzeczy. Podobno człowieka wykształconego poznać po jego altruizmie, twórczości, zdolności komikowania się oraz chęci pozna nawania nowych obszarów wiedzy.

Dzisiejsza sylwetka osoby wykształconej obrazuje dyplom ukończenia uczelni wyższych, certyfikaty ukończenia kursów i specjalizacji jak również zaświadczenia znajomości języków obcych.

W ostatnich latach znacząco powiększył się trend studiowania filologii, kierunki które najczęściej wybierają studenci to tradycyjnie angielski, za nim niemiecki, francuski czy hiszpański. Stale rosnącą popularność zyskały także języki niszowe, takie jak szwedzki, duński czy litewski. Zastanawialiście się skąd taki wybór ? Co skłania młodych ludzi do podejmowania takich decyzji ?

Zagłębiając się nieco w tym temacie, postaramy się udzielić kilka odpowiedzi.

Dzisiejszy artykuł w całości będzie nawiązywał do języka szwedzkiego.

Zapewne wielu z was zapyta, dlaczego szwedzki został zakwalifikowany do  kategorii „języków rzadkich”, przecież jest to jeden z europejskich krajów.  Biorąc za punkt widzenia polski system edukacji, język szwedzki jest uznawany za „rzadki” ze względu na jego „ dostępność”.  Zauważmy pewną zależność, niemiecki czy angielski jest w każdej  szkole podstawowej, średniej czy wyższej.  Szwedzki natomiast już nie jest tak popularny a rynek szkół  oferujących naukę tego właśnie języka jest bardzo skąpy. W Polsce jedynie  niektóre szkoły wyższe posiadają w ofercie taki kierunek a ich liczba jest bardzo niewielka. Dodatkowym ograniczeniem są też limity rekrutacyjne, które ograniczają ilość słuchaczy do maks. 40.

Skoro więc wiemy już jak niewiele jest możliwości do nawiązania „znajomości” z językiem szwedzkim, to warto sobie odpowiedzieć na pytanie co motywuje  przyszłych uczniów do nauki właśnie tego języka. Jak pokazują wyniki ankiet wykonanych dla uczniów klas pierwszych na Uniwersytecie Jagiellońskim, odpowiedzi były różne, jednych zachęciło delikatne brzmienie tego języka, inny chęć  otrzymania lepszej posady a jeszcze inni chcieli po prostu nauczyć się kolejnego języka.

Wiele razy już wspominaliśmy o  korzyściach wynikających ze znajomości języka obcego, o tym ile przynoszą one satysfakcji oraz jakie dają możliwości w naszym rozwoju osobistym, zatem nie będziemy kolejny raz powielać tematu. A czy warto wybrać język szwedzki ? To pytanie pozostawię już otwarte….

Inne artykuły o podobenj treści:

Czy warto studiować skandynawistykę ?
Obowiązek nauczania języków obcych w szkołach w Europie
Fiński eksperyment z językiem szwedzkim
Czy język szwedzki jest zagrożony?

Przepiękna Francja widziana oczami turysty

 

Francja! Kraj kojarzony najczęściej ze smaczną francuską kuchnią, pięknymi i malowniczymi  miasteczkami, okazałymi zabytkami a także słynnym Lazurowym Wybrzeżem, które w swej nazwie oddaje całość swego uroku.

Każdego roku Francję odwiedza ponad 70 mln turystów głównie z krajów Unii Europejskiej a w szczególności z Niemiec, Wielkiej Brytanii, Belgii i Holandii. Tuż obok turystów z Europy pokaźną liczbę stanowią także obywatele Stanów Zjednoczonych ora Japonii.

Francja kusi nie tylko smakołykami serwowanymi w przytulnych knajpkach i restauracjach, ale także oferuje bogactwo różnorakich zabytków i miejsc godnych odwiedzenia takich jak: Wieża Eiffela, Panteon, Łuk Tiumfalny, Obserwatorium paryskie, Sorbona, Katedra Notre-Dame, Hotel de Sens, Wieża Montparnasse, Teatr Odeon, Pałac Elizejski, Bastylia, Luwr czy możliwość spędzenia wolnej chwili wypoczywając na pięknej plaży.

Francja dla wielu z nas kojarzy się także z winnicami  cieszącymi się  ogromnym zainteresowaniem wśród turystów. Dla chcących skosztować mocniejszych trunków, stworzone zostały specjalne trasy turystyczne połączone ze zwiedzaniem piwnic i degustacją wytrawnych trunków. Tego typu trasy możemy znaleźć m.in. w Burgundii, Szampanii, Dolinie Rodanu, w okolicach Bordeaux.

Stolica Francji to krzyżówka różnych kultur, religii i tradycji, to kraj promujący nowoczesność w każdym aspekcie znaczenia tego słowa. Będąc we Francji z pewnością będziemy się czuli w niej swojo, gdyż każdy odnajdzie coś „dla siebie” .

Zatem zapraszamy do wojaży do uroczego i romantycznego , kryjącego w sobie nutkę nowoczesności ale i tradycji miejsca spotkań.

Zachęcając do  wypadu, przygotowaliśmy krótki poradni mini rozmówek, które warto znać wyjeżdżając do Francji

Dzień dobry Bonjour [bążur]

Cześć Salut [saliu]

Dobry wieczór Bonsoir [bąsłar]

Jak leci ? Comment ça va ?[komą sa wa]

W porządku, dziękuję Ca va bien, merci [sa wa bię, mersi]

 Do widzenia Au revoir [orewłar]

Dobranoc Bonne nuit [bon nłi]

Proszę (coś podajemy) Voilâ [wuala]

Przepraszam Excusez moi [ekskiuze mła] / Pardon! [pardą]

Smacznego Bon appétit [bon apeti]

 Proszę rachunek L’addition, s’il vous plaît [ladision sil wu ple]

Nie mówię po francusku Je ne parle pas francais [ży ny parl pa frąse]

Nie rozumiem Je ne comprends pas [ży ny kąprą pa]

Jestem Polakiem/ Polką Je suis polonais/ polonaise [ży słi polone/ polonez]

Nazywam się Je m`appelle… [ży mapel…]

 

 

Języki romańskie w dzisiejszym świecie
Języki urzędowe ONZ
Międzynarodowy Dzień Frankofonii – fr. Journée internationale de la Francophonie

W czym tkwi piękno Bułgarii ?

Położona w samym środku Bułgaria, zaskakuje różnorodnością, bezkresne niziny, w których można podziwiać bogactwo flory i fauny, piękne wyżyny i góry a wszystko to otoczone czystym i pięknym wybrzeżem Morza Czarnego, na domiar tego Bułgaria oferuje wiele ciekawych zabytków, parków narodowych i cudownych piaszczystych plaż.


Języka bułgarski należy do najstarszych języków słowiańskich, jednym z faktów za tym przemawiających są daty, które wskazują na powstanie państwa Bułgarskiego. W oficjalnych dokumentach pierwsze wzmianki o Bułgarii pojawiły się już w IV w. naszej ery. Bułgarski przez stulecia zachował swój charakter i w dalszym ciągu jest podobny do starosłowiańskiego. Językoznawcy doszukują się wielu porównań w obecnym języku do języka staro- cerkiewno – słowańskiego.
Językiem bułgarskim posługuje się około 9 mln ludzi, głównie z Bułgarii, gdzie jest językiem urzędowym, ale spotkać można go także w Grecji, Kanadzie, Macedonii, Rumunii, Serbii, Turcji i na Ukrainie.


Wielu Polaków uważa, że Bułgarski jest mocno zbliżony do naszego ojczystego języka, niestety słów o pokrewnym znaczeniu jest niewiele, wynika to z faktu, że bułgarski zalicza się do grupy języków południowosłowiańskich w związku z tym bardziej zbliżony jest do serbskiego, macedońskiego i chorwackiego. Wielu językoznawców uważa, że dzisiejsza forma języka bułgarskiego w dużej mierze została ukształtowana przez Turków i Greków, którzy w zamierzchłych czasach panowali na ziemiach Bułgarii.

 

„Fałszywi przyjaciele” w języku bułgarskim
Tłumaczenie bułgarskich dokumentów samochodowych

Który język jest starszy polski czy rosyjski

Historia języka polskiego  i rosyjskiego zbiega się już od dawnych dziejów, zarówno rosyjski jak i polski pochodzą z tej samej grupy języków słowiańskich, lecz każdy z nich należy do innej grupy językowej. Polsko jest językiem z grupy języków zachodniosłowiańskich ,zaś rosyjski należy do grupy języków wschodniosłowiańskich.

By przyjrzeć się bliżej obu językom, prześledzimy teraz w kilku słowach historię każdego z języków omawianych w dzisiejszym artykule.

JĘZYK POLSKI

Nasza historia sięga czasów pradawnych, kiedy to w piątym i czwartym tysiącleciu p.n.e w Europie środkowej i Azji żyły plemiona mówiące językiem który nie zachował się do dzisiejszych czasów. Język ten nazywany jest praindoeuropejskim. Dowodu  istnienia języka prajęzyka doszukują się językoznawcy i nie ma ją co do tego żadnych wątpliwości.  Za przykład weźmy polski wyraz noc, utożsamiany w innych językach jako night ( w języku angielskim), Nacht ( w niemieckim) nuit ( we francuskim), natt (w szwedzkim) nox  ( w  łacińskim) naktis  litewskim naktis. Wszystkie wywodzą się  od praindoeuropejskiego wyrazu *nókwts

W czwartym tysiącleciu p.n.e , rozpoczęły się masowe wędrówki różnych plemion, skutkiem czego powstawały nowe dialekty, z których rozbudowały się osobne języki. Ludność zamieszkująca tereny od Bałtyku po Karpaty i od Odry po Bug wskutek migracji swój język którym dotychczas był prasłowiański, zaczęły przekształcać. Następstwem tego wyodrębniły się trzy nowe języki, do których zaliczamy:

  • zachodniosłowiańskie: polski, czeski, słowacki, łużycki (dolnołużycki i górnołużycki), kaszubski oraz wymarłe: połabski, pomorski, słowiński;
  • wschodniosłowiańskie: ukraiński, białoruski i rosyjski;
  • południowosłowiańskie: serbski, chorwacki, słoweński, bułgarski, macedoński.

JĘZYK ROSYJSKI

Początków języka rosyjskiego należy się doszukiwać w czasach starożytnych, kiedy to pierwsze plemiona ugrofińskie  po masowych wędrówkach z czwartego wieku, zaczęły się osiedlać na terenach dzisiejszej Rosji. Początki powstawania języka rosyjskiego, biorą się z języka  starocerkiewnosłowiańskiego języka, który na swój sposób, stanowi słowiański odpowiednik zachodnioeuropejskiej łaciny. Był to język liturgii i dokumentacji kościelnej.

Dalsze losy rozwoju języka zostały zrewolucjonowane przez przybyszów z państwa Biznatyjskigo. W ówczesnym czasie misjonarze Cyryl i Metody zostali wysłanie na tereny słowiańskie w celu przeprowadzenia misji chrystianizacyjnych, jednocześnie mieli oni za zadnie spisać języki jakimi posługują się tubylcy. Niestety alfabet Grecji nie pasował do fonetyki tamtejszych wyrazów. To skłoniło misjonarzy do spisania nowego alfabetu tworząc tzw. głagolicę i było początkiem powstania języka staroruskiego.  Zasięg tego języka był niezwykle rozległy, gdyż posługiwano się tym językiem w całej Europie. Jednakże późniejsze wydarzenia historyczne i wewnętrzne rozłamy w państwach staroruskich spowodowały poważne zmiany w kulturze staro-cerkiewno-słowiańskiej. Wówczas także język przechodziły swój renesans i w dalszej konsekwencji rozpadł się na trzy odrębne języki: rosyjski, białoruski oraz ukraiński , które funkcjonują do dnia dzisiejszego.

Reasumując, zarówno język rosyjski jaki polski wywodzą się z tego samego języka paindoeuropejskiego, późniejsze dzieje i migracje ludności spowodowały rozłam i podział języków na kolejne którym to są dzisiejszy polski i rosyjski.

Zainteresuje cię również:

Język rosyjski dla biznesmenów

Festiwal Języka Rosyjskiego w Rzeszowie

Arabski na dobry początek

 

Język arabski –  jest to jeden z sześciu języków ONZ, posługuje się nim około 420 milionów użytkowników, zarówno w krajach arabskich jak i poza nimi ( np. niektóre kraje Afryki). Znajomość arabskiego stwarza wiele nowych możliwości nawiązani kontaktów w całej północnej Afryce jak również na Półwyspie Arabskim.

Język arabski należy od rodziny chamito-semickiej, nazywanej również afroazjatycką. Posiada formę literacką فصحى (fuṣḥà) oraz mówioną, dialektalną, لهجة (lahǧa). Współczesny język arabski (MSA – Modern Standard Arabic) to język używany głównie w sytuacjach  oficjalnych, środkach masowego przekazu oraz jako język pisany, zaczynając od korespondencji prywatnej, wywiadów prasowych, na literaturze pięknej kończąc.

Dla wielu muzułmanów  to język sacrum, gdyż używany jest do czytania Koranu oraz modlitwy.

W dzisiejszym artykule chcieliśmy przedstawić Wam krótką ściągawkę jak wygląda nauka arabskiego i dlaczego właśnie w ten język zainwestować poświęcając mu swój czas i pieniądze.

Dla wielu z nas arabski jest tak egzotyczny i malowniczy, że na samą myśl nauki tego języka czujemy gęsią skórkę na ciele, ale czy nie warto byłoby pokusić o przyjaźń z takim niebywałym językiem? Nauka arabskiego to całkowicie nowe wyzwanie, chociażby dlatego że sztukę pisania alfabetu trzeba nauczyć się pisząc z prawej do lewej. W dzisiejszych czasach nauka języka jest cool, warto więc poświęcić swój wolny czas i zdobyć umiejętności które w przyszłości będą dobrą inwestycją  i otworzą nam drogę do kariery. Zatem już teraz  warto zapisać się na najbliższy kurs arabskiego w twojej okolicy, wspólna nauka i obcowanie z językiem to najszybsza droga do nauki.

Na dobry początek zrobiliśmy zestawienie mini rozmówek z arabskiego które posłużą wam w podróży i pomogą nawiązać kontakt.

صباح الخير
ṣabāha l-ḫair
Dzień dobry!
يوم سعيد
yawmun sa ʾīd
Dzień dobry!
مساء الخير
basāʾa l-ḫair
Dobry wieczór!
ليلة سعيدة
lailah saʿīdah
Dobranoc!
مع السلامة
maʿa s-salamah
Cześć! (nieformalnie)
إلى اللقاء
ʾilā l-lāʾ
Do widzenia! (formalnie)

 

إسمي
ʾismī
Nazywam się …
أنا من
ʾanā min…
Pochodzę z …
أنا عمري…..سنة
ʾanā ʿumrī…..sanah
Mam … lat.
أنا متزوج أنا لست متزوجا
ʾanā mutazawwiğ ʾ anā lastu mutazawwiğan
Jestem żonaty. / Jestem zamężna. / Nie jestem żonaty. / Nie jestem zamężna.
أنا أسافر وحدي أنا لا أسافر وحدي
ʾanā ʾusāfiru waḥdī ʾanā lā ʾusāfiru waḥdī
Podróżuję sam. / Podróżuję sama. / Nie podróżuję sam. / Nie podróżuję sama.
أنا أسافر مع…
ʾanā ʾusāfiru maʿa …
Podróżuję z …

 

LICZBY :

اثنان
ʾiṯnān
dwa
ثلاثة
ṯalāeah
trzy
أربعة
ʾarbaʿah
cztery
خمسة
ḫamsah
pięć
ستة
sittah
sześć
سبعة
sabʿah
siedem
ثمانية
ṯamaniyah
osiem
تسعة
tisʿah
dziewięć
عشرة
ʿašarah
dziesięć
أحد عشر
ʾaḥad ʿaašar
jedenaście
اثنا عشر
ʾiṯbā ʿaašar
dwanaście
ثلاثة عشر
ṯalaṯata ʿaašar
trzynaście
أربعة عشر
ʾarbaʿata ʿaašar
czternaście
خمسة عشر
ḫamsata ʿaašar
piętnaście
ستة عشر
sittata ʿaašar
szesnaście
سبعة عشر
sabʿata ʿaašar
siedemnaście
ثمانية عشر
ṯamaniyata ʿaašar
osiemnaście
تسعة عشر
tisʿata ʿaašar
dziewiętnaście
عشرون
ʿišrūn
dwadzieścia
واحد و عشرون
waḥidun wa ʿišrūn
dwadzieścia jeden
ثلاثون
ṯlāṯūn
trzydzieści
أربعون
ʾarbaūn
czterdzieści
خمسون
ḫamsūn
pięćdziesiąt
ستون
sittūn
sześćdziesiąt
سبعون
sabʿūn
siedemdziesiąt
ثمانون
ṯamānūn
osiemdziesiąt
تسعون
tisʿūn
dziewięćdziesiąt
مئة
miʾah
sto
ألف
ʾalf
tysiąc
مليون
milyūn
milion
زوج
zawğ
kilka / parę

 

Zajrzyj do innych naszych artykułów w których znajdziesz różne ciekawoski o języku arabskim

18 kwietnia – światowy dzień języka arabskiego

Języki urzędowe ONZ

Ranking języków pod względem trudności

Równouprawnienie języków dyplomatycznych na forum organizacji międzynarodowych

Kultura języka, płynność wysławiania się, znajomość języków obcych – to podstawowe atrybuty komunikacji dyplomatycznej. Zapewne nie raz usłyszeliście powiedzenie: „Dyplomata to człowiek, który dwukrotnie się zastanowi zanim nic nie powie”. 

Wracając jednak do tematu naszego dzisiejszego artykułu, na początek chcieliśmy nawiązać do języka dyplomatycznego, jaki stosuje się w organizacjach międzynarodowych.

Od końca XVII w. do zakończenia I wojny światowej jako  jedyny język dyplomatyczny uznawany był język francuski, jednakże zmiany gospodarcze, wpływy innych państw takich jak Wielka Brytania czy USA, spowodowały  że już pod koniec XIX w., coraz większą rolę w stosunkach międzynarodowych zaczął odgrywać język angielski. Traktat Wersalski został już sporządzony w obu językach ( francuskim i angielskim). Obecnie w stosunkach dwustronnych państw przyjęła się zasada równouprawnienia języków, w takich przypadkach nie ma żadnych kontrowersji. Sprawa się jednak nieco komplikuje w stosunkach wielostronnych, ze względów praktycznych kluczową rolę odgrywa jeden z języków oficjalnych lub roboczych. Obecnie w ramach UE obowiązują 23 języki oficjalne, czyli wszystkich państw członkowskich oraz 3 języki robocze – angielski, francuski i niemiecki.

Języki w Organizacji Narodów Zjednoczonych

Zgodnie z zapisem na Karcie Narodów Zjednoczonych (art. 111) „Języki autentyczne Karty stanowią chiński, francuski, rosyjski, angielski i hiszpański” wobec powyższej regulacji, Karty zapisane w każdym, z wymienionym języków posiadają jednakowa moc. Wszystkie te języki w karcie

Sprawa wygląda adekwatnie w Międzynarodowym Trybunale Sprawiedliwości, „językami urzędowymi Trybunału są francuski i angielski. Za zgodą stron przewód przebiega w jednym z nich. W braku porozumienia jaki język ma być użyty, obie strony mogą w swych przemówieniach używać tego z nich, który wybiorą  a orzeczenie Trybunału ogłoszone będzie w obu językach. W takim przypadku Trybunał równocześnie ustali, który z tych dwóch tekstów uważany ma być za wiarygodny. Na żądanie którejkolwiek ze stron, Trybunał będzie mógł upoważnić ją do używania innego języka” (art. 39).

Ciekawostkę w tym kontekście  stanowi Unia Europejska, gdyż jako jedyna organizacja jest wielojęzyczną. Niezgoda na jeden oficjalny język w Unii wynika z silnej pozycji europejskich języków narodowych, co związane jest ze swoistą „inercją (trudności z nauczeniem się i przestawieniem na inne bardziej «opłacalne» języki, interesami ekonomicznymi (europejskiej języki narodowe są ciągle bardzo przydatne), jak i z przywiązania do swoich języków narodowych jako symboli tożsamości narodowej.[1] Oczywiście by organizacja mogła poprawnie funkcjonować należy ustalić języki urzędowe, które zostały ustalone zgodnie z procedurą uregulowaną w art. 290 TWE i art. 190 TEWEA,. Podczas procedury przed Trybunałem Sprawiedliwości UE używać można 24 języków urzędowych, jak wskazuje stanowiący w tym względzie regułę ogólną art. 36 Regulaminu postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości. Ustalenie języka postępowania w sprawach wszczętych na podstawie skarg bezpośrednich dokonuje się w związku z wyborem skarżącego, z zastrzeżeniem kilku uregulowanych w tym przypisie wyjątków art. 62.

Zadania, jakimi powinna kierować się dyplomacja UE  to spójność i skuteczność polityki zagranicznej, Uzasadnia więc to wybór języków Unii, do których należy język angielski, francuski i hiszpański.

[1] http://www.europeistyka.uj.edu.pl/

 

Zajrzyj do innych naszych artykułów:

Języki urzędowe ONZ

Światowy Dzień Różnorodności kulturowej dla Dialogu i Rozwoju – World Day for Cultural Diversity for Dialogue and Development

Wielonarodowość w Turcji

 

Turcja jest krajem położonym na dwóch kontynentach które łączy cieśnina Bosfor w Stambule. Kraj o bogatej historii, kulturze i tradycji. Turcja pod względem geograficznym jest krajem niezwykle zróżnicowanym , rozciąga się od morza do morza, zachwyca pięknymi górskimi i  nizinnymi krajobrazami  i kusi swoją przyrodą.

Turcję zamieszkuje około 77 milionów ludzi, w porównaniu do Polski liczba ta jest dwukrotnie wyższa.  Jeśli chodzi  o mieszkańców Turcji, to zdecydowaną większość stanowią Turcy, następnie Kurdowie ( ich liczba waha się pomiędzy 9- 17 mln, do niedawna stanowili oni grupę całkowicie odizolowaną i nieuznawaną prze tureckie władze, sytuacja ta jednak uległa zmianie gdy rządy objęła partia AKP, wówczas sytuacja Kurdów uległa znacznej poprawie ), kolejno Arabowie, ( ok. 7 mln, głównie w miejscowościach graniczących z Syrią). Gruzini, Romowie, Ormianie oraz  Żydzi i Grecy to niewielka mniejszość narodowa, która zamieszkuje Turcje.

W Turcji obowiązuje jeden urzędowy język turecki i to właśnie w tymi języki porozumiewają się rodzimi mieszkańcy Turcji. Jednakże często można doświadczyć także spotkania z osobami mówiącymi po azerskim lub turkmeńsku, zdarza się także usłyszeć mowę w języku tatarskim czy uzbeckim. Mniejszości narodowe Kurdów zamieszkujące Turcję porozumiewają się językiem tureckim ale i także stosują dialekt północnokurdyjskim (kurmandżi). Drugi dialekt – sorani – używany jest przez Kurdów zamieszkujących Iran, Irak i Syrię.

Językiem urzędowym na terenie całego kraju jest turecki. To właśnie w tym języku porozumiewają się rodzimi mieszkańcy Turcji. Bardzo często spotkać można jednak tutaj osoby, które mówią po azersku lub turkmeńsku. Nie przypadkowo można usłyszeć również ludzi biegle władających językiem tatarskim czy uzbeckim. Język turecki jest stosunkowo prosty. Należy do grupy języków aglutynacyjnych. Co to oznacza? Słowa powstają w tym języku poprzez dodanie do podstawy słowotwórczej przedrostków i przyrostków. Tureccy handlarze są znani na całym świecie z gościnności. Potrafią oni przywitać w rodzimym języku prawie każdego obywatela świata. Na targu nie trudno usłyszeć powitania po włosku, hiszpańsku, a nawet w dialekcie katalońskim. Kupcy zdają sobie sprawę, że znajomość podstawowych zwrotów w języku klienta wzbudza podziw w jego oczach i jest zalążkiem udanej transakcji.

Zachęcam do zapoznania się z innymi artykułami o podobnej tematyce

Ciekawostki o języku tureckim

Język gestów a różnice kulturowe

Które języki zginą w najbliższej przyszłości?

Litewska mniejszość narodowa w Polsce

Litewska mniejszość narodowa zamieszkująca ziemie polskie stanowi liczę około 7376 osób , z czego większość zamieszkuje w województwie podlaskim (4867 osób). Oprócz tego odnotowano zamieszkanie przedstawicieli mniejszości litewskiej we wszystkich pozostałych województwach, w tym[4]:

Litwini mają spójną tożsamości i poczucie odrębności, odróżniają się językiem, tradycją historyczna jak również kulturą.  Cechą charakterystyczną Litwin  jest poczucie więzi, co sprzyja wewnętrznej jedności grupy, braku jest  jakichkolwiek sporów.  Najważniejszym czynnikiem łączącym Litwinów jest ich język, na co dzień posługują się dialektem dzukijskim. Ciekawostką jest że w Polsce istnieje gmina dwujęzyczna  polsko- litewska położona w miejscowość Puńsk. Zgodnie z ustawą o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym od 2006 roku język litewski ma status pomocniczy i wszelkie sprawy urzędowe w gminie Puńsk mogą być załatwiane w języku litewskim.

Mniejszości litewska jest podstawowym językiem myślenia i mówienia w sytuacjach rodzinnych. Na co dzień posługują się przede wszystkim dialektem dzukijskim, od‑ miennym od standardowego litewskiego (nauczanego w szkole i dominującego w Republice Litewskiej). Język litewski jest także obecny w sferze publicznej. Jedyną w Polsce dwujęzyczną gminą polsko‑litewską jest Puńsk.

Litewska mniejszość narodowa ma także możliwość nauki litewskiego w szkołach. Na terenie Polski działa aż 19 takich litewsko – polskich placówek. W większości z nich językiem wykładanym na lekcjach  jest litewski. Nauczanie języka i w języku litewskim zorganizowane jest na wszystkich poziomach nauczania

Działalność litewskiej mniejszości narodowej na terenie Polski ma szeroki zasięg i obok różnych instytucji takich jak:

  • Wspólnota Litwinów w Polsce,
  • Stowarzyszenie Litwinów w Polsce,
  • Litewskie Towarzystwo św. Kazimierza,
  • Fundacja im. Biskupa Antanasa Baranauskasa „Dom Litewski w Sejnach”.

Istnieją także litewskie publikacje do których zaliczyć można:

  • „Aušra” – dwutygodnik,
  • „Aušrelé” – miesięcznik dla dzieci,
  • „Šaltinis” – kwartalnik,
  • „Suvalkietis” – kwartalnik.

[1] https://pl.wikipedia.org/wiki/Litwini_w_Polsce

 

Ciekawy był ten artykuł ?  Może zajrzysz do innych  naszych treści:

Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego.

Białoruska mniejszość narodowa w Polsce

 

Białorusini to mniejszość narodowa, która w głównej mierze zamieszkuje zamieszkuje południowo-wschodnie tereny województwa podlaskiego. Według Narodowego  spisu powszechnego, przeprowadzonego w 2011  roku,  narodowość białoruską deklarowało 43.880 obywateli. Największą liczebność tej mniejszości została zarejestrowana w powiecie hajnowskim ((39,1 % mieszkańców powiatu) w powiecie bielskim (19,80 %), siemiatyckim (3,46 %), białostockim (3,2 %) i Białymstoku (2,53 %).

Mniejszość białoruska na ziemiach Polski bardzo aktywnie się udziela,  w parlamencie zasiada jeden przedstawiciel mniejszości białoruskiej, od lat funkcjonują różne organizacje, stowarzyszenia a także publikowana jest białoruska praca, która daje poczucie bezpieczeństwa  i pozwala poczuć się : „ jak w domu”.

  • Organizacje mniejszości narodowej w Polsce to:
  • Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci i Młodzieży Uczących się Języka Białoruskiego „AB-BA”,
  • Towarzystwo Kultury Białoruskiej,
  • Stowarzyszenie „Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej” w Hajnówce,
  • Białoruskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne,
  • Związek Białoruski w Rzeczypospolitej Polskiej – w skład którego wchodzą, działające autonomicznie: Białoruskie Stowarzyszenie Literackie „Białowieża”, Białoruskie Towarzystwo Historyczne, Stowarzyszenie Dziennikarzy Białoruskich, Rada Programowa Tygodnika „Niwa”, Białoruskie Zrzeszenie Studentów, Towarzystwo „Chatka” z Gdańska,
  • Stowarzyszenie Muzeum Małej Ojczyzny w Studziwodach.

Białorusini zamieszkujący polskie tereny mogą się pochwalić nawet kilkoma tytułami prasowymi:

  • „Termapiły” – rocznik,
  • „Kalendarz Białoruski” – rocznik,
  •   Niwa” – tygodnik,
  • „Czasopis” – miesięcznik,
  • „Bielski Hostineć” – półrocznik,
  •   Annus Albaruthenicus” – rocznik.

Istnieje także radiowa stacja „Białoruskie Radio „Racja”– nadające programy w języku białoruskim.

Oczywiście dla poszerzania wiedzy o swojej kulturze i tradycjach organizowane są liczne imprezy kulturalne, pod przewodnictwem  białoruskiej mniejszości.

  • Festiwal „Piosenka Białoruska”,
  • Festiwal Poezji Śpiewanej i Piosenki Autorskiej „Jesień Bardów”,
  • Festiwal Muzyki Młodej Białorusi „Basowiszcza”,
  • Międzynarodowy Festiwal Kulturalny „Siabrouskaja Biasieda”,
  • Święto Kultury Białoruskiej w Białymstoku,
  • Święto „Kupalle” w Białowieży.

Mniejszość białoruska w Polsce posiada długą historię, a wynika ona z bliskiego sąsiedztwa obu narodów. Wspólne losy historyczne podyktowane czynnikami politycznymi i geograficznymi, a także wzajemne stosunki transgraniczne ludności obu narodowości pokazują, że łączy je relatywna zgoda

Należy stwierdzić, że status mniejszości białoruskiej w Polsce jest raczej wysoki. W opinii Polaków, Białorusini zasługują na szacunek i pełną akceptację.

Inne artykuły :
Kampania promująca używanie języków mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego

Reforma szkół na Białorusi – zapowiedź powstania białoruskojęzycznych klas w szkołach